محفل عزاداران حضرت زهرا شاهرود

دلم آغوش گرم تو رو میخواد خرابه سرده و دارم میلرزم هوا سرده ولی عیبی نداره من از تاریکیا خیلی میترسم از اونی که سر تو رو رو نیزه بست بدم میاد از اون که دندون تو رو با سنگ شکست بدم میاد یه شب جا موندمو اومد سراغم همون مردی که با من خیلی بد بود الهی که دلش آتیش بگیره که دل سوزوندنو خیلی بلد بود همش میگفت عموت کجاست حالا تو رو نگاه کنه بگو از علقمه بیاد دست بسته ات رو وا کنه حسین حسین حسین... من حرم لازمم دلم تنگ است نماهنگ آغوش گرم حسین ستوده

شاه حسین ابن علی ماه حسین ابن علی آه که میکشی بگو آه حسین ابن علی زمستون و بهار حسین خوشی روزگار حسین نوای موندگار حسین حسین حسین حسین مولا مولا مولا حسین مولا مولا شاه حسین ابن علی وحید شکری

بابا بابا علی علی با امضای زهرا میریم صحن مولا رو به ایوون میگیم با دستای بالا بابا بابا... علی علی... مـــن حــلال زادم که دارن عشق علی رو کل اجدادم جلو ایوون نجف رو خاکا افتادم مـــن حــلالـزادم خــوش به احـــوالش هرکسی باشه نجف روزی هر سالش نوکر حیدرمو جذبه ی تمثالش منو عشقو بارون نجف بنویس بهشت بخون نجف میرم از این دنیا تو آغوش مولا توی قبرم حتی دم میگیرم اونجا بابا بابا... علی علی... تـــا ابــد مــیگم کوری سقیفه یا علی مدد میگم از یل فاطمه ی بنت اسد میگم یاعلی میگم... اسـمــش اعــجـازه جایی جز نجف به شیعه ها نمیسازه ایوونش کافرو هم به سجده میندازه شاید ضریح منظور داره از بس طرح انگور داره والا علی، اَعلی علی والله علی، بالله علی لا ملجأ اِلّا علی مولا مولا مولا، مولا علی نماهنگ بابا علی وحید شکری

تنها یه صورت باعث شده اشک بریزم به پهنای صورت دردای صورت زود خوب نمیشه که حساسه اعضای صورت زخمای صورت میسوزه تا اشک بیفته به هرجای صورت فاطمه من دلم سوخت فاطمه من دلم ریخت خودت بهم بگو بهم کی زد صورتتو بهم ریخت فاطمه من دلم سوخت با هیزم انقدر زدن که غنچه با گلم سوخت فضه فضه، فضه خُذینی کار زنونه است جمع کن هر چی می‌بینی تنها یه مسمار کار علی رو تموم کرده لعنت به مسمار افتاده مسمار تو آخ نگفتی و پیچیده فریاده مسمار صدا شکستنت بود دری که من ساختمش چرا روی تنت بود روضه همین یک جمله ملعون بی هوا زد بی آبرو آتش به قلب مرتضی زد اما همینکه پشت در با ضرب پا زد آقایون به قول بزرگتر ما میگه امیرالمومنین ریخت بهم نتونست کاری بکنه من بمیرم برای مظلومیتت آقای من نمیدونم الان چه خبره حرمت ای کاش ما بودیم کنارت روضه همسرتون رو میخوندیم ای کاش آن در به سمت کوچه باز می‌شد ای کاش محسن جور دیگر ناز میشد فریاد زد فضه کجایی که تنم سوخت فضه بیا دار و ندارم محسنم سوخت اینجا علی با دستِ بسته رفت سویش وقتی علی آمد عبا انداخت رویش دسته جمعی یک غریبی را زدن نامردی است عده ای نامرد ناموس خدا را میزدند زدن زدن زدن کی سرت داد کشید به اون صدا لعنت حسن از خواب پرید به کوچه ها لعنت فضه فریاد کشید به میخ در لعنت به رد چکمه چهل نفر لعنت زدن زدن زدن این زدنها کربلا تکرار شد غریب کربلا را میزدند زجرکش کردند او را در میان قتلگاه تا سرش میشد آقای مارا میزدند وای وای وای بابا مومو گرفتن زیورآلات و النگومو گرفتن میزدن سراغ عمومو گرفتن عمو ندیده اگه دیدی نگی زجر مومو کشیده نماهنگ فاطمه من دلم ریخت حسین ستوده

سکوت سکوت سکوت سکوت فاطمه به مسجد آمدست یا که این خود محمد است آمده نشان دهد به شهر رهبر سقیفه مرتد است سران کودتا مقابلش همه به وحشت آمدند ز خشم فاطمه نه فقط قنفذ و مردان بنی اسلم را بگو این قوم بیارند همه عالم را اگر آن معرکه ها چند برابر میگشت باز هم فاطمه دور سر حیدر میگشت یا زهرا تیغ خطبه ها میزنه ضربه مثل الامام مثل الکعبه حیدر حیدر ... قیام قیام قیام قیام آمده امام هر امام با کلام خود کند قیام خطبه خوان مسجد النبی قبله گاه مسجدالحرام به اهل آسمان به مردم زمین فقط فقط علیست امیرالمومنین اصل قصه که فدک نیست ببین از سخنش نه فقط کل جهان نذر حسین و حسنش قصه این است که این جامعه آگاه شود رهبر جامعه باید ولی الله شود یا زهرا موقع نبرد موقع حربه مثل الامام مثل الکعبه حیدر حیدر ... ستون ستون ستون ستون مسجد النبی به لرزه بود آن صدا صدای حمزه بود گویی ها میان جنگ بدر دست مرتضی به قبضه بود به لرزه آمده تن مغیره ها نفس نمیکشند ابوهریره ها گفت وقتی که ولایت به جهان تاج علیست او که به جامعه نه جامعه محتاج علیست رهبر امت اسلام شدن بازی نیست تا ابد فاطمه از آن دو نفر راضی نیست یا زهرا موقع نبرد موقع حربه مثل الامام مثل الکعبه حیدر حیدر ... نماهنگ سکوت سکوت وحید شکری

مشهد بودم سه چهار نفر بودیم جمع بودیم نشسته بودیم یه آقایی چند متر اونورتر از ما روی صندلی نشسته بود سلام علیک کردیم دیدم لهجه داره گفتم که مشهدی نیستید گفت نه آذری هستم اهل تبریزم زائر هستید گفت نه ساکنم مشهد گفتم خوش به حالتون چه جوری تبریز مشهد گفت آقا قضیه‌اش مفصله من بیکار بودم اومدم خدمت امام رضا به امام رضا گفتم ما بیکاریم یه کاری برای ما جور کن حاجی ما محل کارمون تا خونمون یه ربع بیست دقیقه با هم فاصله داره دیدم خانمم از خونه زنگ زد گریه پشت گوشی گفتم چیزی شده گفت بدو بچمون مرد پچه ام پنج شش سالشه گفت اصلا نمی دونیم تو شهر غریب کسی رو نداریم کسی رو نمی‌شناسیم نمی‌دونی حاجی من چه جوری خودمو رسوندم به خونه رسیدم دیدم دم در خونمون ازدحام جمعیت آمبولانس واستاده همسایه‌ها جیغ و سرصدا هرکی به یکی چیزی میگه بچه از راه پله افتاده تو طبقه دوم از بین پله‌ها بین پله‌ها افتاده رفته تو طبقه منفی یک بچه پنج شش ساله اینا دویدن گفتن پدرشم گفت بیا سوار از همسایه‌های دور و بریا گفتن مادرش مادرش گفتن رفت حرم امام رضا اکسیژن هرچی دادن دیدم نشد دیدم این دستگاه‌هایی که شوک میدن به بدن بچه با هم بحث می‌کردن تو این حرفا که داشتن سرم میزدن و کارشون انجام می دادن کدوم بیمارستان کجا نزدیک‌تره یکیشون میگفت دیدم احساس کردم که با ناامیدی حرف میزنه دیدم دستگاه رو درآورد میزد به سینه بچه‌م بچه‌م پرت میشد رو تخت بالا دوباره میخورد اصلا فایده نداشت ده پانزده دقیقه که گذشت یکی از شوکه ها را می دادن برگشت تا برگشت زدم زیره گریه گفت آقا الحمدالله برگشت بچه ات برگشت گفت اول تلفن برداشتم  زنگ زدم به خانمم زنگ زدم دیدم صداش در نمیاد گفتم کجایی گفت حرم امام رضا گفتم برگرد علی اصغر برگشت گفتم برگرد علی اصغر برگشت زینب میگه دم خیمه بودم دیدم حسین داره برمیگرده گفتم یکی رباب رو صدا کنه علی اصغر برگشت اما دیدم حسین از کنار خیمه‌ها عبور کرد پشت خیمه ها رفت زن و بچه ریختن بیرون دوره حسین دیدم نشست رو زمین خنجر را از کمر در آورد تا کوبید تو خاک گفتم یکی رباب برگردونه همه بال و پرش را بردند پیش چشمش ثمرش را بردند بعد گهواره شش ماهه او معجر شعله ورش را بردند آن همه داغ به دل داشت باز نور چشمان ترش بدنش روی زمین بود ولی بر سر نیزه سرش را بردند برگردیم گودال مردش هستیم به خدا فقط اشاره می کنم عبور می کنم می توان گفت به تعبیر دگر روی نیزه پسرش را بردند آی بچه شیعه‌ها رحم کردند به قنداقه ولی جامه‌های پدرش را بردند معجزه امام رضا برای علی اصغر صابر خراسانی

دنیا میخواد که خونشو روی دل خراب من هرجوری هست بنا کنه دنیا با تو با این همه خوبی آقا وفا نکرد میخواد به من وفا کنه آقا به اندازه ی خشکی لبات گریه میکنم قد کتک هایی که خوردن بچه هات گریه میکنم برای غربتت که خوبی هاتو دنیا اینجوری جبران کرد برات گریه میکنم ببخش اگه گریم جای مرهم نمک زخمات شد به خاطر من باز یه درد اضافه به اون دردات شد عزیز دلم عزیز دلم ابی عبدالله به جای مردم یه روزی الهی ارباب دخترت به زندگیم نگاه کنه دنیا با تو با این همه خوبی آقا وفا نکرد میخواد به من وفا کنه آقا به اندازه ی زخمای تنت گریه میکنم به جای اونایی که گودال زدنت گریه میکنم برای دختر و برای خواهرت زجه میزنم برای کهنه پیرهنت گریه میکنم عزیز دلم عزیز دلم ابی عبدالله نماهنگ دنیا به تو وفا نکرد وحید شکری

به لطف نان سفره‌ی ام بنین چقدر سفره ها که شاهانه شدند به لطف معجزات او و بچه هاش مریض خانه ها شفاخانه شدند به احترام احترامش به رقیه به احترام احترامش به سکینه به احترامی که گذاش به بی‌بی زینب رزق جهان تو سفره ی ام البنینه تموم چاه زمزم و عوض نمی کنیم ما با یه قطره آب الکفیل به قول مردم عراق أمَ البدورِ الأربعه اُنظری إلیَ الدخیل دستم به چادرت دخیل دخیل دخیل بستم به چادرت دخیل دخیل دخیل دور سر یتیم های فاطمه بانو و بچه هاش پروانه شدند به برکت نام مبارکش ببین یتیم خانه ها کرم خانه شدند به پاس تربیت حضرت ابالفضل به پاس معرفت به نسبت امامش خدا گذاش رزق جهان و تویه سفرش شفا میده مردم و هم به احترامش متون تاریخ و ببین میشه به تعبیری بگیم مؤسس محرمه خالق مجلس عزا خالق اشک نم‌نم و خالق موج پرچمه نماهنگ سفره شاهانه حسن عطایی

صدیقه مرضیه زهره زکیه فرموده با خطبه  فدکیه هر کی پیغمبر و خواست علی رو نه اسلامش بازیه و الکیه طوری با صلابت خطبه خونده حضرت زهرا که تا روز قیامت عالم  اینو فهمید غاصبه هرکی نشست جز حیدر بر تخت خلافت مادر یادمون داد از کسی نترسیم و بلند بگیم ای که بر دشمن مرتضی علی لعنت سند تبرا  خطبه های زهرا  تو مسجد پیمبر همه غرق وحشت با وقار و هیبت اومد سپاه حیدر الله اکبر فاطمه تو مسجده یا که علی تو خیبر خطبه ش پر میکنه گوش فلک رو برده عقل جن و انس و ملک رو زهرا جای خود اشاره ی فضه ش می‌سازه هزار تا باغ فدک رو قطعا داره حکمت از فدک دم زده بانویی که تو دستاشه جنت شاید این بهونه ست که بخواد بگه سقیفه یعنی اصل هر خباثت مادر یادمون داد از کسی نترسیم و بلند بگیم ای که بر دشمن مرتضی علی لعنت خطبه های مادر میشه ارث دختر عقیله رفت رو منبر سندش لهوفه توی شام و کوفه یزید میگفت به لشکر الله اکبر غضب زینبه یا رسیده روز محشر نماهنگ بر دشمن مرتضی علی لعنت وحید شکری

ای ضربان ابی عبدالله آرام جهان ابی عبدالله تا حرمت ابی عبدالله ما را برسان ابی عبدالله با پر علمت با پرچم حرمت دل ما را بتکان ابی عبدالله آقا تنها حسین  حسین حسین بالا بالا حسین  حسین حسین عشق زهرا حسین حسین حسین ای سِر درونم ای رمز جنونم نبض رگ و خونم حسین محبوب دل ما آقای دو دنیا ای جانا جانا حسین آقاجانم حسین صل علی ابی عبدالله یا سیدنا ابی عبدالله عشق خدا ابی عبدالله شاه شهدا ابی عبدالله با پر علمت با پرچم حرمت دل ما را بتکان ابی عبدالله پر آوازه حسین عشق تازه حسین چیه رازِ حسین حسین حسین بابای رقیه آقای رقیه دنیای رقیه حسین ای یار ابالفضل سردار ابالفضل سالار ابالفضل حسین آقاجانم حسین نماهنگ ای ضربان ابی عبدالله حسین سیب سرخی

صفای خانه ما رفت و روح دیگر نیست چهار طفل در این خانه هست و مادر نیست بگو به صیاد سنگ دل که بیا... دگر به خانه آتش زده کبوتر نیست ز پا فتادم و هرکس که بیندم گوید که این علی مگر آن قهرمان خیبر نیست آه یوما آه یوما صفای خانه ما رفت وحید شکری

رفیقامم برن از دور و برم تنها نمیشم تو که هستی مادر دلخوشه وعده‌ی این و اون توی دنیا نمیشم تو که هستی مادر دست مردمم بیفته آبروم رسوا نمیشم تو که هستی مادر یا فاطمه اغیثینی کم آوردم به خدا زندگیمو می‌بینی تو برام دعا کنی آخ چه حس شیرینی یوماه یوماه اغیثینی عشق مادریت عشق برتره خاک چادرت فضه پروره فرش زیر پات خاک کربلات الحق که بهشت زیر پای مادره امنا یا زهرا واسه هرکاری دیگه به آدما رو نمی‌زنم تو که هستی مادر مادر خوبای عالمی ولی مادرِ منم تو که هستی مادر دیگه راحت می‌میرم چون می‌دونم وقت مردنم تو که هستی مادر یا فاطمه اغیثینی روی قلبم غم این دنیا کرده سنگینی هرکی فکر خودشه تو به فکر مسکینی یوماه یوماه اغیثینی با عشق تو از دنیا بریدم شیعه شدم و خیرش رو دیدم میرم روی دار اما تا ابد با سقیفه من دست رفاقت نمیدم امنا یا زهرا رفیقامم برن از دور و برم تنها نمیشم وحید شکری

این داداشای گلم که هنوز تشکیل خانواده ندادند شاید براشون جا نیافته توی خونه شاید گریه مادر تو دیده باشی گریه برادرتو دیده باشی گریه خواهرتو دیده باشی درسته اما کم پیش میاد گریه باباتو دیده باشی آخه خیلی سخته مرد جلو زن و بچش گریه کنه الهی بمیرم ریسمان به گردنش انداخته بودند مولا سر به دیوار گذاشت گفت منو ببخش این غم کجا برم که تو را مردها زدند شرمنده ام که خانه امنی نداشته ام گریه‌های پدر سعید قانع

آه ای تابوت کی خبر داشت یه روز به تو بیفته کارم بانوی عالمو به دست تو میسپارم آه ای تابوت آه ای تابوت وقت تشییع مراقب تن زهرا باش نزاری تازه شه دوباره دور زخماش آه ای تابوت تو وفا کن آخه در وفا نکرد وقتی دید علی شده تنها تو وفا کن آخه در وفا نکرد کنده شد با یک لگد از جا تو وفا کن آخه در وفا نکرد چی گذشت به پهلوی زهرا آه غرور یه مردو شکوندن همسرش رو تو کوچه کشوندن خونمونو تو آتیش سوزوندن آه بمیرم بمیرم بمیرم آه ای تابوت چند روز پیش که اسم تو اومد تو خونه بی بی لبخند زد و دیدم علی گریونه آه ای تابوت آه ای تابوت تو نبودی ببینی پشت در غوغا بود اونکه له شد تو کوچه چادر زهرا بود آه ای تابوت تو وفا کن مسمار که وفا نکرد گُر گرفت تو هُرم آتیشا تو وفا کن مسمار که وفا نکرد فضه میدونه چی شد اونجا تو وفا کن مسمار که وفا نکرد چی گذشت به محسنِ زهرا پا به ما سخته رو خاک بشینی خوب شد اون روز نبودی ببینی یادمه گفت که فضه خذینی آه بمیرم بمیرم بمیرم آه ای تابوت تو کمک حال ما هستی میون غمها مثل امروز به دادمون برش عاشورا آه ای تابوت آه ای تابوت به تو میخوام بگم سفارش آخر رو تو باید جمع کنی جسم علی اکبر رو آه ای تابوت تو نمیای اما یک عبا میاد تا کمک حال حسین باشه تو نمیای اما یک عبا میاد نزاره که دستِ تنها شه تو نمیای اما یک عبا میاد تابوت یه ارباً اربا شه یاد اون روز بریده امونم غصه های حسینو میدونم که همش میگه پاشو جوونم آه جوونم جوونم جوونم آه ای تابوت وحید شکری

به قاتلین مادر لعنت به منکرین حیدر لعنت به غاصبین ولایت، سارقان خلافت تا صبح روز محشر لعنت این برائت از دو نامرد، قانونی ازلی بود رو لب امام صادق، لعن دشمن علی بود به لشکر اعدای مرتضی لعنت به دشمن سلطان کبریا لعنت به منکر فضائل شیر خدا لعنت شریک جرم همه‌ان پس به اون دوتا لعنت لعن‌الله من عاداک یا علی... به ظلم و به نامردی لعنت به اهل اون بد عهدی لعنت به اون دوتا بی وجود و تابعین یهود و به منکرین مهدی لعنت بعد از کوچ غم ما، یک داغ مستدامه روز شادی شیعه،اون روز انتقامه به هرکسی شد دشمن خدا لعنت به منکر سقای کربلا لعنت به قاتلین پست خون خدا لعنت به منکرین آقا امام رضا لعنت لعن الله من‌عاداک یا علی... به قاتلین مادر لعنت وحید شکری

قربه الی الله بخونیم از جانا بسم رب الحیدر شخصیت مانا قلبنا بابا طبیبنا بابا حضرت مولانا حبیبنا بابا بابا بابا بابا به بنازم به تو با این جلوات بردن نام تو جان حسنات دل بی حب تو مردس علی یقرع فاتحه مع الصلوات چه قیامته علی با شهابته علی جنگه با مرحبه اوقات فراغته علی با صلابته علی با رشادته علی اره کندنه در خیبره کاره راحته علی علی مولا علی مولا من غلام کوی شخص و جناب علی خاک درّه وقتی ابوترابه علی آفتاب علی باده نابه علی برگ برنده ما روز حساب علی علی علی علی ذکر رفع خستگی مونه همین مددی جانم امیرالمومنین جون میدم به شوق یمت یرنی چی برامون میشه شیرین تر از این یل ما دلبره به جهان سروره آره هر چی که دارم از صدقه سر حیدره هم تولاییم هم تبراییم متعصب غیرتی حضرت زهراییم قربه الی الله بخونیم از جانا وحید شکری

تویی که شد عشقت تمومی باورم امیدم تو هستی تو لحظه ی آخرم توی سختی و اوج این غم و غصه ها پناه میبرم من به چادر مادرم مادر مادر مادر ای درمون دردا زهرا عزیز مولا زهرا امید این دنیا و شافع عقبا زهرا امنا زهرا امنا زهرا تویی که شد عشقت تمومی باورم حسین سیب سرخی

همهٔ عمرمو من به دیدنش دارم امید تا بگن امام حسین به داد نوکرش رسید روی سنگ قبر من بنویسید و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید من سگ کهف توام رو به رو ایوون طلات زانو زدم تو فقط یه بار به دیدنم بیا من که چند بار پیاده اومدم منتظر مرگم ، منتظر حسین دورش بگردم من ، دور سر حسین تا صبح میشینم ، پشت در حسین همه عمرمو من به دیدنش دارم امید حسن عطایی

ما نمیایم حرمت که بریم بهشت به خدا بهشت ما حرم توئه توی کربلا دیدم بین زائرا همه جا صحبت از کرم توئه زائرا میگفتن، کربلایی شدیم از حرم حضرت معصومه به خدا هرچی داریم از برکت این خانومه تو منو میخری، کرب و بلا میبری برام مثل مادری، خانوم خانوم خانوم نفس آخرم، سایه بالا سرم، ای بهتر از مادرم، خانوم خانوم خانوم وقتی حاجیا میشن زائر بقیع بینشون صحبت از کرم توئه تو حرم بودم دیدم بین حاجیا این دفعه صحبت از حرم توئه حاجیا میگفتن، اگه حرم نداره حضرت فاطمه تو مدینه حرم گمشده بی بی زهرا همینه ماه شهر قمی، عشق دل مردمی، فاطمه دومی، خانوم خانوم خانوم مادر ما تویی، زینب کبری تویی، حضرت زهرا تویی، خانوم خانوم خانوم ما نمیایم حرمت که بریم بهشت حسن عطایی

من حاضرم خار بره تو چِشَم ولی نره تو پای مادرم من آخرش یه روزی توی روضه جون می‌دم برای مادرم کاش من بودم سیلی می‌خوردم اون روزتو کوچه جای مادرم روضه‌ی فاطمه شروع شد وا علیا وا محمدا این روزا خیلی تسلیت بگین به بچه سیدا از ته دل بلند بگو، آه مادر مثل امام حسن بگو، آه مادر آه مادر، آه مادر، آه مادر خیلی برام مادر من زحمت کشیدگریه کنه تو بار بیام سعی می‌کنم با گریه‌هام هرجوری هست تو روضه‌هات به کار بیام من تا ابد نمیتونم با روضه‌ی دیوار و در کنار بیام معجزه‌ی خونه‌ی وحی اگه دریا می‌سوخت تو آتیش با اینکه زهرا پشت در بود ولی مولا می‌سوخت تو آتیش تو هم شبیه من بگو، آه مادر مثل امام حسن بگو، آه مادر از ته دل بلند بگو، آه مادر روضه‌ی فاطمه شروع شد حسن عطایی

از کوچه شد شروع مصیبت کلام سوخت شعرم شرر گرفت و قلم پا به پام سوخت در شور جهنم و شر شراره‌ها در یورش ستم در دارالسلام سوخت آن چادری که پیش خدا احترام داشت پیش نگاه مردم بی احترام سوخت با تل هیزمی که در آن کوچه جمع شد آتش گرفت خانه و تا پشت و بام سوخت آتش گرفت آن در و بعدش لگد که خورد با میخ داغ زندگی یک امام سوخت شاعر حیا کن از علی و بیشتر نگو اما بگو که محسن علیه السلام سوخت لعنت به آن کسی که لگد زد به برگ یاس جان علی ز ضربه‌ی آن بی مرام سوخت آن حیدری که ذکر نجات خلیل بود با غم نظاره کرد و گلستان تمام سوخت از کوچه شد شروع مصیبت صابر خراسانی

جای شکرش باقیه همین که محسن رو ندیدی از گلوی پسرت تیر سه شعبه نکشیدی نه سرش از تن جدا شد و نه روی نیزه ها رفت دوباره گریز روضه ها به سمت کربلا رفت دیگه دنیا بدون تو به ما نمی سازه هنوز می بینمت چشمات بازه برا تو می خونم لالایی به اصرار عمه منم یه جرعه آب خوردم ببین برای تو هم آوردم ولی تو روی نیزه هایی من این پایین تو اون بالا علی بالام لالا لالا جای شکرش باقیه محسنو ندیدی محمدحسین حدادیان

حلالم کن این همه درد و طاقت آوردی به خاطر علی زمین خوردی می بینمت به هم می ریزم اگه زهرا عجل وفاتی رو نمی خوندی اگه یه چند روز دیگه می موندی نوزده سالت می شد عزیزم من تنها من مظلوم ازت می خواهم بمون خانم حلالم کن محمدحسین حدادیان

شاهنشاهه اباالفضل اسد ابن اسداللّهه اباالفضل تا ابد مقصد عاقبت‌به‌خیری نداره راهی به‌جز راه اباالفضل مَه‌جَبین، زیباصَنَم، قمرالله اباالفضل بچّه‌شیر، باجَنَم، قمرالله اباالفضل اون‌که واسه‌ت می‌میره منم، قمرالله اباالفضل قمر العشیره، سردار دلیره بابَ‌الحوائجه، الحق بی‌نظیره بامعرفت‌تر از این آقا ندیدم دستاشو داده دست ما رو بگیره قرص ماهه اباالفضل لعنتِ خدا به بدخواه اباالفضل معنی جمله‌ی خرما به نخیلی دستِ عالَم از تو کوتاهه اباالفصل منصبِت بالاترین، قمرالله اباالفضل مادرِت شیرآفرین، قمرالله اباالفضل من فدا امُّ‌البَنین، قمرالله اباالفضل عشقم همینه، چی بهتر از اینه من سینه می‌زنم که اباالفضل ببینه کربلا باشم یکشنبه بَرمی‌گردم چون شنبه‌ها سفره‌ی امُّ‌البَنینه شاهنشاهه اباالفضل محمدحسین حدادیان

همه عاشقن و علی معشوقه همه رعیتن و علی فاروقه اگه باشه فقط یه فرقی اینه خدا خالقه و علی مخلوقه امام سلطنت تام سیف الاسلام علی امام یا ابالایتام رحمت عام علی قسم به اون خالقی که مولا رو آفرید شبیهشو عوالم ندیدن نه میشه دید روبروی ایوونش برو سجده و بگو و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید همه عاشقن و علی معشوقه محمدحسین حدادیان