سید مهدی میرداماد

امشب از برج ولایت اختر آمد اختر آمد بحر مواج شرف را گوهر آمد گوهر آمد کوثر ختم رسل را کوثر آمد کوثر آمد شیر حق یعنی علی را دختر آمد دختر آمد بانگ یا رب یا رب آمد ، برج دین را کوکب آمد عشق در تاب و تب آمد ، زینب آمد زینب آمد کرده روشن چشم زهرا و امیرالمؤمنین را در لباس بندگی مرآت حُسن داور است این بلکه از سر تا قدم آیینه ی پیغمبر است این در شجاعت در بلاغت در فصاحت حـیـدر است این با حسین بن علی از کودکی همـسنگر است این عصمت صغری است آری ، زینب کبری است آری دختر زهراست آری ، شیر عاشوراست آری می درد با خطبه هایش قلب سخت خصم دین را منطق پیغمبر و اعجاز حیدر بر زبانش یک جهان طوفان به دل یک بحر گوهر در دهانش ای فدای آن زبان و آن دهان و آن بیانش می سزد خوانم چو مادر سوره ی کوثر به شانش وجه ، وجه کبریایی ، صبر ، صبر مصطفایی روح ، روح نینوایی ، از ولادت کربلایی کربلا کرده است سر تا سر سماوات و زمین را کیستم من تا زبان در مدحت زینب بگیرم از چه بنهادند بر دوش این چنین امر خطیرم او جهان اکبر است و من همان جرم صغیرم وای می ترسم که آخر زینب اللّهی بمیرم آه ، زینب زنده ام کن ، پر ز اشک و خنده ام کن در همین کو ، بنده ام کن ، بنده ی  پاینده ام کن تا ز فیض خاک ره ، بخشی به من علم الیقین را سوز دل ، آه درون ، فریاد جان ، ذکر لبی تو گرد خورشید ولایت کوکبی تو کوکبی تو در دل ویرانه های شام غم ماه شبی تو زینبی تو ، زینبی تو ، زینبی تو ، زینبی تو ای به مردانت امامت ، وی به دل هایت اقامت هر قیامت یک قیامت ، بر همه خلقت زعامت در تو بینم اقتدار رحمة للعالمین را تو همان پیغمبر مبعوث از دریای خونی گاه طوفان مهیبی  ، گاه موج لاله گونی در دل مجروح ثاراللهیان سوز درونی با کلام زنده ات پیروز بر خصم زبونی امشب از برج ولایت اختر آمد سید مهدی میرداماد

عالمه ی غیر معلمه زینب آبروی عالم و آدمه زینب دختر دختر رسول خدا و نمونه ی کامل فاطمه زینب تو جان کلامی تو ماه تمامی تو مطلع فجر و تو حُسن ختامی تو شوق پیاپی تو شور مدامی تو زهرای دوم زینت امامی جلوه ی زهرا و حیدری محو جمال برادری روی تو منتها به حسین پس تو حسینِ مکرری ای عُلیا مُخَدَره زینب علی صبح سپیده ی تو مبارک قمر درخشیده ی تو مبارک رسول خدا میگه فاطمه جانم قدم نو رسیده ی تو مبارک چه شوقی چه شوری چه شور حضوری چه رود وسیعی چه دریای نوری اومده به دنیا دنیای صبوری دختر محبت خواهر غیوری نور تو فوق تصوره از نور تو دو عالم پره هرکسی حاجتی رو میخواد اسم تو رو قسم میخوره ای عُلیا مُخَدَره زینب نفس حسین به نفس تو بنده با لبخند روی لب تو میخنده خدا شاهده که خواهریِ ارباب خیلی خیلی به تو شده برازنده ای حق و حقیقت ای نور محبت ای مهر هدایت ای مُهر عبادت با تو معنا میشه صبر در مصیبت خطبه ی تو میشه مصداق شجاعت سیده عارفه عابده فاطمه کامله زاهده دل شده بی قرار حرم روزی کربلامو بده ای عُلیا مُخَدَره زینب عالمه غیر معلمه زینبه سید مهدی میرداماد

امام زمان تو زیارت ناحیه می فرمایند یه بار خضاب نشد محاسن ارباب چند بار کربلا محاسنش خضاب شد یه بار بالا سر علی اکبر خضاب شد ببار با خون گلوی شیرخواره خضاب شد سید حیدر هندی قصیده معروفش میگه یه بارم با خون قلب خودش خضاب کرد ساعتی که خون مثل ناودون از سینه میریخت این خون‌ها و این خضاب ها جایی همین چند روز قبل شسته شد تو دیر راهب نصرانی با گلاب سر ارباب ما رو شستشو داد خون‌ها رو پاک کرد خاک‌ها رو از رو صورت برداشت نمی‌دونم چه می‌شه تو این شهرشام دوباره یه بار دیگه محاسنش خضاب شد محاسن خضاب شده سید مهدی میرداماد

برا توفیق این اشک و این ناله ازت ممنونم برا توفیق این رزق هر ساله ازت ممنونم برا این عشق و شور مادرزادی ازت ممنونم برا این ارث شیرین اجدادی ازت ممنونم باز پناهم دادی اشک و آهم دادی رو سیاه آمده بودم ولی راهم دادی دار و ندارمی صاحب اختیارمی میدونم بالاسرم وقت احتضارمی همینکه از عمق دل دوسِت دارم ازت ممنونم نصیبم کردی از داغت میبارم ازت ممنونم اجازه دادی باشم مشکی پوشِت ازت ممنونم گذاشتی برگردم باز به آغوشت ازت ممنونم مستجابم کردی انتخابم کردی گر چه بد بودم نوکر خطابم کردی دار و ندارمی صاحب اختیارمی میدونم بالاسرم وقت احتضارمی برا توفیق این اشک سید مهدی میرداماد

بوی بهشت می‌وزد از کربلای تو ای کشته ای که جان دو عالم فدای تو در حیرتم چه شد که نشد آسمان خراب وقتی شنید نالۀ واغربتای تو تو هرچه داشتی به خدا داده ای حسین فردا خداست جَلّ جَلالُه جزای تو اندر مِنا ذبیح یکی بود و زنده رفت ای صد ذبیح کشته شده در منای تو بوی بهشت می‌وزد از کربلای تو سید مهدی میرداماد

یه نگرانی داشت امام صادق وقتی تو کاخ منصور اون بلوا به وجود اومد منصور سه مرتبه شمشیرش رو انداخت طبق اون روایت صدمه نزد به امام صادق گفت غضبناک پیغمبر رو دیدم نتونست آسیبی برسونه به امام صادق حضرت فرمود میخوای با من چه کنی گفت دیگه نمی تونم کاری کنم آقا فرمود حالا که نمیخوای صدمه ای بزنی بذار من برم دیگه منو اینجا نگه ندار نگران بود نگران اهل و عیالش لذا وقتی برگشت همه ریختن دور امام صادق حضرت رو در آغوش گرفتن آرامش پیدا کردن امیرالمومنینم با دست بسته بردن یه فاطمه داشت اومد جلو در مسجد غوغا کرد یه تنه وایساد امام زمانش رو سالم برگردوند به خانه امام صادق هم صحیح و سالم برگشت به خانه اما اما اما غروب عاشورا دیدم صدای ذوالجناح داره میاد همه از خیمه ها بیرون دویدند ولی سالار زینب را ندیدند نگرانی امام صادق مهدی میرداماد

آقا امام صادق غریب بود مسموم شد شهید شد اما همه اینا امروز جبران شد چهار هزار نفر اومدن بدن رو برداشتن شاگرداش اومدن مریداش اومدن به بعضی چشم ها نگاه کنم بگم عیب نداره غریب گیر آوردنت شاید محرم نبودیم اگه محرم زنده نبودیم این گریه های ما رو قبول کن غریب گیر آوردنت حسین جلو چشمای خواهرت حسین بریدن از قفا سرت امام صادق غریب بود مهدی میرداماد

این اشک و آه و سوز روضه رو همین قال‌الصادق ها زنده کرد همین منبرهای مرثیه بود که دشمن‌ها رو سرافکنده کرد جذبه‌ ی اشکِ بر حسین ما رو سمت روضه کشوند حضرت صادق گریه کرد تا ابوهارون روضه خوند قال الصادق إنَّ الحسینَ عَبرَةُ کُلِّ مُؤمن خدا مُهر تایید دینمو پای اشکای روضه میزنه امام صادق فرموده حسین دلیل گریه‌های مومنه رو به راه میشه حالمون با حضورِ تُو روضه‌ها با همین گریه‌ها شدیم جزءِ زوّار کربلا چشام عاشق روضت شد حسین تا اسمت میاد گریه میکنم اونی که واسم میمونه تویی اونی که واست می‌میره منم تو مسیح زهرایی و روضه‌ ی تو دارالشفاست درد میارم درمون میشه اینجا هیئت یا کربلاست قال‌ الصادق ها مهدی میرداماد

به کی بگم این دردو به کی بگم از حالم روضه خون مسمار و سینه زن گودالم خونه پر از دود و کوچه پر از مه شد حرمتی که بازم به زیر پا له شد روضه روضه ی در و دیواره روضه آخرش کوچه بازاره پای روضه جون بدی جا داره روضه آخرش کوچه بازاره پای روضه جون بدی جا داره آه از غریبی آه از غریبی مدینه باز دلگیره مدینه باز پر درده تموم روضه امشب به کوچه بر میگرده هم نفس حیدر هم نفس مادر دلی که تو غربت تو شعله زد پرپر باز پشت دری هیزم آوردن قلب پیرمردی رو آزردن دستش رو بستن بی عبا بردن روضه روضه ی در و دیواره روضه آخرش کوچه بازاره پای روضه جون بدی جا داره آه از غریبی آه از غریبی مدینه خوبه میدونه دست خزون بی رحمه اون که تو تب می سوزه عطش رو خوب میفهمه یکی داره ذکر حسین رو میگیره روضه داره سمت کرب و بلا میره وای از غربت پسر زهرا تشنه کشتنش ظهر عاشورا سر رو نیزه و تن روی خاکا حسین ابی عبدالله به کی بگم از حالم مهدی میرداماد

خدا بغضی توی گلوم نشسته ببین چقدر دلم شکسته دستای من رو کینه بسته خدا، دشمن ما چقدر پلیده می بینه که موهام سفیده ولی بازم منو کشیده خدا آتیش گرفته قلبم آتیش گرفته جونم میون آتیش و دود می خوام روضه بخونم پاهاش رمق نداشت هی میخورد زمین بلند میشد آره پیرمرد سختشه راه بره رو زمین صاف راه رفتی دیگه رو خوار مغیلان راه نرفتی پاهات آبله نداشت تو قل و زنجیر نبود آقا بابا دخترت از دنیا بریده ببین همه موهام سفیده خوشی به قلبم دست رد زد یه بی حیا بهم لگد زد خدا بغضی توی گلوم نشسته مهدی میرداماد

من همه عمرم در خانه این خانوم سه ساله بودم ان شاءالله براش میمیرم ان شاءالله تو روضه هاش بمیریم این خانومی که ثابت کرد میشه تو روضه آدم بمیره ثابت کرد میشه وسط روضه آدم جون بده کجا جون داد اون ساعتی که سر باباشو بغل کرد ثابت کرد ان شاءالله من و تو هم وسط روضه بمیریم انشاالله تو روضه هاش بمیریم مهدی میرداماد

کوتاه بیا ای زخم کوتاه بیا ای درد کمی با من تو راه بیا چند شبه نخوابیدم چند شبه صورت زینبو نبوسیدم حرف زدن برام سخته چند شبه احوال بچه مو نپرسیدم دیگه این مادر واسه شون مادر نمیشه حالم از این بدتر نشه بهتر نمیشه بازو هام ورم داره من میخوام راه برم این درد نمیذاره چند روزه که تب کردم هر چی که میکشم از داغی مسماره بی هوا زمین خوردم اون روزی که منو زد یه بی حیا مردم روضه روضه ی کوچه است روضه خون تو بگو من دیگه کم آوردم کوتاه بیا ای زخم سیدمهدی میرداماد

یکی از رفقای ما گریه می‌کرد دیروز می‌گفت دخترمو نیاوردم گفتم دلت تنگ شده انقدر بی‌تابی می‌کنی می‌گفت نه صورتش سوخته بود تو راه همه این صورت پوست پوست شده بود سوخته بود گفتم چته چرا انقدر بیتابی گفت یه اشتباهی کردم یه خطایی گفتم چیکار کردی گفت از بس دخترم اصرار کرد از خودم یه عکس گرفتم براش فرستادم بعضیا جلو جلو روضه رو برن میگه از وقتی عکسمو دیده صورتم سوخته مادرش میگه دیگه غذا نمیخوره یه صورت سوخته کجا یه سربریده کجا دست کشید رو محاسن بابا دست گذاشت روی لب  های بابا دید لبا پاره پاره ای حسین صورت سوخته سید مهدی میرداماد

حاج آقای ماندگاری اوج حج چند نفرن نهایتاً امسال آمار داده عربستان سه میلیون نفر اوج حج اونم حج ابراهیمی عظیم مناسک حج واجب حالا من از شما سوال می‌کنم سه میلیون نفر کجا این محشر عظمی کجا کجای عالم دیدید این جمعیت عاشق اینجوری دور هم خبر میرسه این چند شبه چه قیامتی اینجا یقیناً محشر روی زمین است دشمن ببیند این سپاه اربعین است دشمن بداند خون این لشکر به جوش است این جمعیت دریای در حال خروش است این سپاه اربعین است سید مهدی میرداماد

یه دونه‌تون پای سالم ندارید همه پاها تاول زده است از راه رفتن این زائرا میشه فهمید چقدر تو راه اذیت شدن این تیرها را میروم با پای خسته با نیت جا مانده‌های دل شکسته بر روی لب‌ها این دعا با ناله باشد ای کاش که این روزی هر ساله باشد یه دونه‌ تون پای سالم ندارید سید مهدی میرداماد

امام هادی رو با سر برهنه بردن اما بهشت صدمه نزدن سالم برگشت خانه زن و بچه‌اش سالم امام و زیارت کردن یه مو از سرش متوکل نتونست کم کنه برگشت اما بمیرم برای اون آقایی که چه کردن اول با سنگ زدنش داستان سر شروع شد اونایی که دل دارن با من بیان برنمیگردم این سر چی شد اول سنگ بارانش کردن پیشانیشو شکستن پیراهنو بالا زد خون پیشانی رو پاک کنه یه جوری سه شعبه زدن... تو مجلس شام اینجوری روضه خوند آخ اونایی که ناله دارن من پسر کسی‌ام که با یه ضربه نه امام رضا میگه دوازده ضربه زدن سر جدا نمی‌شد ای حسین سری که سنگ‌ باران شد سید مهدی میرداماد

امشب اومدی بگی آقا امام عسگری سرت سلامت آقا امروز پدر از دست دادی شنیدم تو تشییع جنازه گریبان پاره کردی می خواست جان سپارد و جانی دگر نداشت هنگام کوچ بود ولی بال و پر نداشت نزدیک چهل سال عمر امام هادی رو گفت آقایی که تو اوج جوانی دیگه جانی نداشت رمقی نداشت چشمش ز پنجره سوی مهتاب خیره بود معلوم بود این شب آخر سحر نداشت شب آخر سحر نداشت سید مهدی میرداماد

امام ما چه جوری جون داد افتاده بود روی زمین آه میکشید اما کسی ز حال دل او خبر نداشت با خاطرات تلخ خودش آدم محتضر اونی که داره جون میده لحظه‌های آخر خاطراتشو مرور می‌کنه امام هادی لحظه‌های آخر داره مرور می‌کنه چه گذشته به این آقا چند تاشو بشمارم با خاطرات تلخ خودش گرم می‌گرفت جز اشک یار و همدمی آخر به بر نداشت بمیرم برات یاد دمی که قبر خودش را نظاره کرد برا امام هادی قبرشو جلو چشمش کندن چه جوری حضرت و اذیت کردن چه جوری حرمتشو زیر پا گذاشتن یاد دمی که قبر خودش را نظاره کرد ظالمی که شرم از آن خون جگر نداشت یاد دمی که در پی مرکب دویده بود با ناله‌ای که در دل دشمن اثر نداشت بمیرم برات آقا جان با خاطراتش جان داد سید مهدی میرداماد

سبد پر از گل محمدی سیدمهدی میرداماد یه سبد پر از گل محمدی امشب از عرش معلی اومده جبرئیل تو گوش پیغمبر گفت دختر علی به دنیا اومده دختر روشنایی خونه است نور چشم و قلب باباشه مولا از ته دلش میگه زهرا جان مبارکت باشه دختر یعنی زینب کبری مادر یعنی حضرت زهرا علی میگه اومده روی زمین دختر مجاهد صبور من معلومه حسینو خیلی دوست داره آفرین به دختر غیور من توی خونواده ها میشه صحبت از محبت زینب توی دنیا با حسین بودن میشه اولویت زینب شیعه میگه با دل بی تاب خواهر یعنی خواهر ارباب سبد پر از گل محمدی سیدمهدی میرداماد

زهراست جان احمد و این جان فاطمه است ریحانۀ محمد و ریحان فاطمه است طاها و قدر و کوثر و فرقان فاطمه است گویی تمام وحی به دامان فاطمه است تنها فهیمه ای که ندیده مفهمه از کودکی است عالمۀ بی معلمه بی او درخت سبز ولایت ثمر نداشت ام الکتاب صبر و رضا کیست زینب است فصل الخطاب کرب و بلا کیست زینب است فریاد خون خون خدا کیست زینب است آیینۀ حسین نما کیست زینب است وقت سکوت هم نفسش انفجار بود شمشیر اگر نداشت خودش ذوالفقار بود زینب زنی که بوده به مردان امامتش اعجاز سید الشهدا در کرامتش هر روز هست روز بزرگ قیامتش دین سرفراز آمده در ظل قامتش با خون نوشته اند شهیدان مکتبی زینب حسینی است و حسین است زینبی از کوثر رسول براین کوثرآفرین ازحیدر بزرگ بر این حیدر آفرین تا حشر از حسین بر این خواهر آفرین از پنج تن به غیرت این دختر آفرین از بس مقام و مرتبۀ او جلیل بود تا حشر از حسین پاره به چشمش جمیل بود ریحانه محمد سیدمهدی میرداماد

نمیدونم تا حالا برات پیش اومده یا نه من این صحنه رو دیدم من بودم بالا سر تصادفی هایی که اینجوری شدن یه مادر اگه باردار باشه تصادف کنه حادثه ببینه فامیلا همسایه ها برن عیادتش میدونی اول سوالی که زنا از هم دیگه میپرسن ازش میپرسن حال بچت چه طوره سوال طبیعیه بین زن ها تا فضه سر بی بی رو بغل کرد گفت خانوم حال بچه چه طوره بی بی یه نفس کشید خون از سینه و پهلوش زد صدا زد فضه بچمو کشتن دانلود روضه مادر باردار سیدمهدی میرداماد

نـســـیــم در بــدرم، گـرد راه آوردم          ز شـب سـیـاه تـرم رو بـه مــاه آوردم نبود دسته گـلـم تا به دست، برگـیرم          در ایـن حـرم عـوض گـل گناه آوردم به دل شکستگی ام گر شهود می طلبی          دو چـشمه اشـگ بـرایت گـواه آوردم گـناه کارم و رو کرده ام به دارالزّهد          سـفــیـد مــویــم و روی ســیـاه آوردم ز آتـش گـنـهـم آب دیــده خــشـکــیده          ز فــقـر اشـگ در ایـن خانه آه آوردم هزار در به رویم باز بودو کردم ناز             نـیـاز خـویــش در ایـن بارگـاه آوردم به نـامـۀ سیهـم خـطّ قـرمزی بکـشید          که بـر رئــوف رئـوفـان پــنـاه آوردم خدا کند که مراهم سگـی حساب کند             کـه رو بـه کـوی رضا گاه گاه آوردم سرشک خجلت و طومار جرم عمرم را            حــضـور مــظهــر عــفــو الـه آوردم رواست تابنویسی به نخل خود«میثم»            کــه از بــهـشـت ولایـت گــیـاه آوردم دانلود نسیم در به درم سیدمهدی میرداماد

سمت معرکه حمله میبره بی شک که هدف قلب لشکره نعره میزنه میبینن همه میدون تحت تسخیره حیدره وقت هوهوی تو شمشیر دوسر می آید ها علی بشر کیف بشر می آید رسانه آهنگ پیش پای تو زمین کم به نظر می آید نام حیدر به تو مولا چقدر می آید علی علی طوفنده و علی علی طوفان علی علی جنگنده و علی علی سلطان میان معرکه چون شیر علی بود غران علی علی باب الله علی علی جانان دانلود سمت معرکه حمله میبره مهدی میرداماد

سحر بود و به شوق چشم هایش ماه کامل بود سحر بود و ضریحی آسمانی در مقابل بود سحر بود و دو رکعت روبه ایوان نجف خواندم اگر چه این نماز از دیدگاه شرع باطل بود خودش در کفر غرغم کرد و بعد از آن نجاتم داد خودش کشتی و کشتی بان خودش دریا و ساحل بود جنون و عقل را در هم می آمیزد تب عشقش کسی که واله و مجنون او گردید عاقل بود همیشه بین ابیات من و وصف کمالاتش هزاران کهکشان راه شیری حد فاصل بود به شوق چشم هایش ماه کامل بود مهدی میرداماد

تا علی هست با نسب تر نیست صحبت از جانشین دیگر نیست هیچ کس با علی برابر نیست مرد میدان سخت خیبر نیست دست بالای دست حیدر نیست تکیه ی بر تخت کبریا داده به جنون درس ابتلا داده اذن افشایِ راز را داده در ازل دست با خدا داده دست بالای دست حیدر نیست تیغِ طوفان سوار می گوید قبضه ی کهنه کار می گوید فاتح کارزار می گوید تا ابد ذوالفقار می گوید دست بالای دست حیدر نیست نه فقط ذوالفقار می گوید کعبه با افتخار می گوید عاشقی روی دار می گوید قنبر شهریار می گوید دست بالای دست حیدر نیست خسته از فتنه ها نشد جنگید فارغ از روح و کالبد جنگید تا که جان داشت,تاکه شد,جنگید با نود زخم در اُحُد جنگید دست بالای دست حیدر نیست این مثل از زبان اغیار است دست بالایِ دست بسیار است شرح نقدش, هزار طومار است شک نکن! عالمی خبر دار است دست بالای دست حیدر نیست در نجف, گبر و صوفی و هندو مست از لا اله ألا هو چه بگویم از آن خَم ابرو می شود دست دشمنانش رو دست بالای دست حیدر نیس باغ در چنگ خاروخس افتاد برق تیغش پیِ هرس افتاد سر به سر, سر به پیش و پس افتاد ملک الموت از نفس افتاد دست بالای دست حیدر نیست فارغ از قیل و قال می گویند نطفه های حلال می گویند مستند, با مثال می گویند از «بحار» و «خصال» می گویند دست بالای دست حیدر نیست دانلود کعبه با افتخار می گوید مهدی میرداماد