سیدرضا تحویلدار

این کشور کشور امیرالمومنین رفیق به جان زهرا راست میگم اینا با نام امیرالمومنین کار دارن اینا با دین کار دارن اینا با ذکر حسین کار دارن خیلی مواظب دینت باش کشور امیرالمومنین نذار صدای اشهدان علی ولی الله از این ماذته ها بیافته خیلی هام این روزها به چه کنم چه کنم افتادن ان شاءالله مشکلات اقتصادی هم حل بشه هیچ بابایی خجالت بچه هاشو نکشه به خدا راست میگم آخه ابی عبدالله خیلی خجالت کشید به اون لحظه که هی میرفت طرف خیمه بچه اش تکون میخورد گفت کم مانده بود از این داغ جان دهد ای مادر شهید خدا صبرتان بده تعجیل در مسابقه کردن کوفیان از آب هم مضایفه کردن کوفیان ایران کشور امیرالمومنین سیدرضا تحویلدار

همه اومدیم گرمش کنیم رفیق یادت باشه همه اومدیم گرمش کنیم گودال اینقدر گرمش کردن یکی با نیزه میزد یکی با شمشیر میزد بزار من شب اولیه سنگام با تو وا بچینم شب اولم شب مادر ماست همه اومدیم گرمش کنیم انقدر در خونه ی مادر ما گرمش کردن چند نفری هم میشد علی رو ببرنا یه داد زنونه میزنی اما چهل نفر از رو در رد شدند گرمش کنن

ترسم این نیست سفیر تو سر دار رود ترسم این است رقیه سر بازار رود کوهی از سنگ سرِ بام ببینی چه کنم ترسم این است به دل کینه تلمبار کنند خواهرت را دم دروازه گرفتار کنند راضی‌ام از تن من جامع به غارت ببرند راضی‌ام دختر من را به اسارت ببرند راضی‌ام دختر من را به اسارت ببرند راضی‌ام طعنه به من عالَم و آدم بزند راضی‌اَم حرمله با تیر به چشمم بزند در عوض مجلس اغیار نیاید زینب بین انظار به اجبار نیاید زینب زینب و یه مشت حرامی

از بالا دار العماره هی میگفت مسلم کی گفت نامه بنویسی اگر رقیه شو بیاره میخوای چه کنیم تو که می‌دونی قراره شش ماهشو بیاره چرا نامه نوشتی این نامه خیلی جیگر مسلمو سوزوند هی خودشو ملامت می‌کرد می‌گفت چرا نامه نوشتم چرا نامه نوشتم هی دست رو دستش میزد هی می‌گفت مسلم این چه کاری بود کردی چرا نامه نوشتی اما یکی تو مدینه خیلی به نامه اش می‌بالید گفت معاویه وقتی دیدم در داره می‌سوزه گفت چنان لگد به در زدم صدا شکستن استخوناشو نه یکی نه دو تا نه ده تا چهل تایی زهرا رو کشتیم تا روش درب نیم سوخت افتاد همه روی در پا گذاشتیم

دیدی بچه ها بعضی موقع ها یه شعر قدیمی میشه خب دوباره بعد یه اتفاق زنده میشه بچه ها من حرم رقیه اینطور شد یه بند یادم اومد یه روز عاشورا به حسینش گفت اما دوباره این شبا با حسینش داره حرف میزنه چی میگه سایه روی سرم چه کنم با آتیش جگرم چه کنم یه زن تنها با حرم چه کنم یه روز تو کربلا حرم تنها موند میدونی رقیه چی گفت گفت بابا بابا امون از آتیش حرم آتیش گرفت موی سرم بابا گوشواره هام دزیدن سایه روی سرم چه کنم سیدرضا تحویلدار

به ثوابی که ندارم چه امیدی دارم آب چون نیست طلبکار سرابم نکنی به گمان همه من بنده ی خوبی هستم پیش چشم همه عاری ز نقابم نکنی آبرویم همه این است شدم عبد حسین وای اگر نوکر این خانه حسابم نکنی خدا نکنه یه روز روضت بخونم دیگه  من گریه نکنم مردم منو با دست نشون میدن میگن این نوکر حسینه روز عاشورا به غلام گفت اگه می‌خوای بری برو آزادی یه وقت دید غلام داره گریه می‌کنه یه عمر تو کوچه بازار همه رو با دست نشون می‌دادن می‌گفتن این غلام حسینه حالا که قراره دستای زینبو ببندن بهم میگی برو حالا که تو این بیابون دنبال رقیه‌ات می‌خوان بکنن بهم میگی برو نوکر این خانه سیدرضا تحویلدار

کسی هست گریه نکرده باشه میخوام روضه رو تموم کنم کسی هست حسین نگفته باشه میخوام روضه رو تموم کنم کسی هست یازهرا نگفته باشه میخوام روضه رو تموم کنم شمر هم کنار گودال میگفت کسی هست حسینو نزده باشه میخوام برش گردونما دیگه میخوام کارو تموم کنم پیرمردا حسینو زدید یا نزدید کیه میگم بمیرم برات چقدر صدات قشنگ به ما میرسه اما عمه هر چی میگفت بمیرم برات صداش به جایی نمیرسید به عمر سعد رو زد گفت صدام به جایی نمیرسه کسی هست گریه نکرده باشه سیدرضا تحویلدار

تو های و هوی و شلوغیمو میخری گریه های دروغیمو میخری این برای منم ها رو میخری اما به روضه خونگی پیرزن میای پیش اونا که خوب صدات زدن میای یه شب که تو روضه ی ما نیومدی بگو بالای قبر سینه زن میای یه ثانیه پیشم بمون یه فاتحه برام بخون از گناه صغیره ما می گذره از گناه کبیر ما می گذره با بهونه ی گریه ها می گذره یا حسین می گیم و خدا می گذره اما چیکار کنم آخه من از خجالتش همه به من می گن یه نوکر حسین بمیرم ای آقا برای غربتت خراب روزگار من ولی بمون کنار من …. نماهنگ یه ثانیه سیدرضا تحویلدار

به جان زهرا هرکه هرچی می‌خواد بگه اگه من بخوام برای این روزای حرم حضرت زینب روضه بخونم دوباره این شعره انگار گل کرده چی میگه این روزا عمه زینب دوباره به حسینش سایه روی سرم چه کنم دوباره عمه جان داره میگه حسین چه کنم بنی امیه برگشته سایه روی سرم چه کنم با آتیشه جیگرم چه کنم یه زن تنها با حرم چه کنم بگو حرم رقیه ات چه کنم دوباره دخترتو دوره کردن دوباره گیر لاابالی ها افتاده دوباره با کفش تو حرمش میان دوباره بهش جسارت می‌کنن عمه فریاد کشید موی منو باز کشید بابا اون که سر برید ازت سر من داد کشید موی منو باز کشید سیدرضا تحویلدار

دیگه کسی نگه ایشالا کربلا ببینمت کربلا ما نریم همه میرن ایشالا به زودی زود دیگه حرم رقیه ببینمت دیگه ما رو راه نمیدن حرم رقیه ما حرم زینب نمی‌تونیم بریم دیگه نمی‌ذارن این بچه چند شبه آروم بخوابه من خیلی دلم گرفته هی میان تو حرمش میگن بنی امیه دوباره برگشت خیلی دخترو دارن اذیت می‌کنن تازه این بچه داشت عادت می کرد راحت بخوابه اما هی قد بلندا دیدی میان تو حرمش میگن این حرم همون رقیه بود که می گفتیم اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری حرم رقیه ببینمت سیدرضا تحویلدار 

ما دو تا خادم امروز مهمونمون هستن یکی حاج آقای ملائکه عزیزان خادمی که از حرم امام رضا اومدن یکی هم حضرت آقای میری که سی چهل ساله کلید دار حرم حضرت رقیه است ما چند ساله میاییم شما رو نمی‌بینیم این جا هر وقت میگفتیم حاج قاسم میگفت خودش برنامه داره حرم رقیه حضرت آقای میری رقیه ما رو به کی سپردی لحظه آخر رفتی کنار ضریح بگی نترسیا ما برمیگردیما رقیه ما را به کی سپردی سیدرضا تحویلدار

بابا مریض میشه مادر غصه می‌خوره خواهر مریض میشه مادر غصه می‌خوره اما تو خونه مادر که دست به دیوار می‌گیره همه خونه مریض می‌شه دنیا می‌خوای نباشه اگه مادرت دیگه نتونه حرف بزنه خدا نکنه مادرت دست به دیوار بگیره همه عالم رو سرت خراب می‌شه تو عالم همه چی پیدا میشه اما مادر که بره دیگه پیدا نمیشه رفیق من راست میگم قدیمیا می‌دونن بزرگترا حرف منو تایید می‌کنن هرچی نگاه می‌کنم همه جلسه جوون تو مادر داری دورش بگردی امیدوارم به این زودی‌های زود دنبال تابوت مادرت نروی مادر داری خیلی نوکری شو کن تو این عالم همه چی پیدا میشه رفیق اما مادر پیدا نمی‌ شه اما مادر پیدا نمی‌ شه سیدرضا تحویلدار

دیگه مادر ما نتونست بلند شه می‌خوام یه بیت بخونم همه باید داد بزنن یه موقع هست من میگم یه موقع است علی میگه یه موقع از خود دشمن میگه تو نامه نوشته فلانی دلم داشت برا زهرا می‌سوخت یه جوری لگد می‌زدم من که مسمار تنش رو به هم دوخت نه یکی نه دوتا نه ده تا چهل تایی زهرا رو کشتن تا روش درب نیم سوخته افتاد همه روی در پا گذاشتن گفت معاویه وقتی در شعله‌ور شد صدا زهرا رو می‌شنیدم تا گفت من دختر پیغمبرم دلم به رحم اومد اما یاد بغض علی افتادم کسی منو نگاه نکنه تو کوچه خیلیا نگاه می‌کردن ناموس علی زیر دست و پا چه کردن یاد بغض علی افتادم خاک تو دهنم چنان لگد به در زدم دیگه مادر ما نتونست بلند شه سیدرضا تحویلدار

مادر سلام  گوشه چشمی به ما کنی آخه این روزا  علی رو با گوشه چشم می‌بینه با صورت کامل علی رو نمی بینه آخه جلوی امام حسن کاری کردن از علی رو میگرفت مادر سلام، گوشه ی چشمی به ما کنید مادر سلام، درد مرا هم دواکنید با این امید در زده ام تا که وا کنید لطفی به این اسیر یتیم گدا کنید حالا اگر چه چادر تو وصله دار هست من سائلم همیشه برایم انار هست یا آیه آیه آیه ی خود(( هل اتی)) کنی یا از کرم لباس عروسی عطا کنی چادر امانتی بدهی تا چها کنی یک قوم را به نور خدا آشنا کنی دنیا تو را نخواست که اینقدر زشت شد خاکی که زیر پای تو آمد بهشت شد مادر سلام سیدرضا تحویلدار

بچه های علیم یه روز دیدن بانو شون بهتر شده بلند شد کارای خونه رو کرد موهای زینبو شونه کرد برادر مریض میشه مادر غصه می‌خوره خواهر مریض میشه مادر غصه می‌خوره تو خونه مادر دست به دیوار میگیره همه مریض میشن دوباره شب شد و سردرد داره باز مادر درد دارد حسن میگریدو در خواب گوید نزن سیلی ستم گر غصه خوردن مادرمون سیدرضا تحویلدار

قربونت برم این همه راه اومدی به عشق امام رضا همه با گریه‌اش گریه می‌کردن از مادرای ما می‌گفت بی‌بی بهترید همه دسته دسته بهش سر می‌زدن اما کسی به مادر مدینه سر نمی‌زد انقدر سر نزدن که یه روز سلمان رفت گفت صورتم درد می‌کند سلمان یکی هیزم می‌آورد یکی آتیش می‌آورد آخ آخ آخ یکی از همه بیشتر گرمش کرد عقب رفت هرچی زور داشت تو زانوش جمع کرد چنان لگد به در زد چنان لگد به در زد سیدرضا تحویلدار

لحظه‌ ای که اومدن بی بی رو دفع کنند نوجوانا جوونا همه مونده بودن چه کنن یه وقت دیدن دوتا سوار داره میاد اما هیچکی نمیدونه این سوار کیه یکی میگه امام رضاست یکی میگه موسی بن جعفره اما همه میگن معصوم بدن معصوم  رو خاک کرد آی دلای کربلایی غمو از دل عمه جان ما بردن اما ده تا سوار اومدن کربلا دل عمه ما رو خون کردن به اسب هاشون نعل تازه زدن گرد و غبار میرسه آخر کار میرسه بی‌سوار میرمو ده تا سوار میرسه سیدا زینت دوش نبی روی زمین افتاد زمین افتاد آخ آخ آخ از رکاب ذوالجناح نگین افتاد سیدا بلند مرتبه شاهی که افتاد مگه چی شد نیزه‌دار با نیزه می‌زد یا زهرا شمشیردار با شمشیر می‌زد ای وای ای وای اما نفر آخر خیلی بد زد چنان با لگد به پهلو زد غمو از دل عمه جان ما بردن سیدرضا تحویلدار 

آقایون امام حسن خیلی غریبه سیدا یه جمله بگم از اول جلسه می‌خوام گریه باشه امام حسن یه جایی از علیم مظلوم‌تر بود آخه امام حسن دوبار کتک خوردن مادرو دید یه بار خودش تنها بود خواهش می‌کنم از همین جا دلت بره پشت دیوار بقیع من از هیچکی گریه نمی‌خوام صدا ناله‌هاتونو بلند کنید چرا فقط بقیه.که همه آروم گریه میکنن اما یه جوری گریه کنید همه فکر کنن اینجا حرم امام حسنه مرغ دل من گشته گرفتار بقیع قربان بقیع و اشک زوار بقیع شب ها که در بقیع رو می‌بندن من گریه کنم به پشت دیوار بقیع امام حسن خیلی غریبه سیدرضا تحویلدار

تورو خدا دیدی دختر تو حرم امام رضا گم میشه دیدی همه دیدن این صحنه رو هی پاش زمین میزنه میگه من مادر مو میخام خادما هی سریع میدون الان پیداش میکنیم حرم  رو سرش میگذاره داری میری تو حرم  با خانومتی نمیشناسیش میگی کمک کمک تا خادمابیان میری بغلش میکنی میگی الان مادر تو پیدا میکنم الان بابا تو پیدا میکنم آی نوکرا بگم چجور دخترا اربابم پیدا کرد یه ناله بزن یه تازیانه دستش گرفت اومد تو بیابون بگم چکرد از رواسبش پایین نیومد زنها داد دبزنن چکرد موهای این دختر را گرفت دختر بچه گم شده سیدرضا تحویلدار

حسین دیدی میری کربلا میگی به اقام میگم اینا میخوان این کارو برام بکن راستی حسینم التماس دعا گفته اما نگاه که به ضریح می افته همه چی یادت میره از حرم که میای بیرون میگی چرا نگفتم گفت به بابا میگم زدنم به بابام میگم سیلی زدنم به بابام میگم زجر از پشت موهامو گرفت اما سر که اومد تو خرابه همه یادش رفت کفت کتک خوردی کتک خوردم اخ اخ خاکستر رو سرت ریختن خاکستر رو سرم ریختن اما بابا اینطور که نمیشه چرا لبای تو زخمی باشه لبای رقیه سالم باشه زین العابدین میگه میگه این بچه سه سالم انقدر با پشت دست به دهنش زد... به بابام میگم سیدرضا تحویلدار

جگری رفته رفته سم می خورد قصه ی تازه ای رقم می خورد عرش ناله ای تکان میداد تشنه ای روی خاک جان میداد زهر بی تاب کرده از داخل سوخت تا آبش کرد از داخل مثل اکبر شد ولی بهتر ظاهر جسمش از علی بهتر این جوان آن جوان تفاوت داشت زخم زهر وسنان تفاوت داشت این جوان پیکرش که سالم بود جگرش نه سرش که سالم بود موقع دفن لااقل سر داشت بدنش می شد از زمین برداشت خوب شد امام رضا نبود ببینه بچه اش داره به خودش می پیچه خوب شد عمه اش نبود ببینه داره به خودش می پیچه اما قربون بابا برم داری پاهاتو رو زمین می کشی داری بابای پیر تو می کشی علی اکبرم عصای دستمو شکستن علی دیگه نمونده واسه من دلخوشی بابا پاشو دارن میخندن به اشکای زینب نامردا سایه‌ی زینب رو هم کسی ندیده بود تا حالا جگری رفته رفته سم می خورد سیدرضا تحویلدار

یعنی فردای قیامت نذارید توی آتیش بسوزه انقدر مادرمون پشت در سوخت که مانسوزیم انقدر به آتیش گفت شعله بگیر نمیخوام نوکرای حسینم بسوزن چرا اسم مادر میاد همه بی قرار میشن یارالی ننه قد کمان ننه خود جوادالائمه میخواد اسم مادرش برده بشه آخه کوچیک بود تو خونه نشسته بود امام رضا دید هی مشتشو رو زمین میزنه هی میگه از قبر بیرونت میکشم خاکسترتو به باد میدم امام رضا گفت عزیزم کیو میگی دید صدا یه بچه بلندش شد خب همونی که تو کوچه جلو مادرم گرفت کدام مادر رو میگه چرا مادر نگه اصلا چرا امام حسن نگه جان من بود روی لب می رفت مادر من عقب عقب می رفت مادرمون پشت در سوخت سیدرضا تحویلدار

سال داره تحویل میشه منو تحویل بگیر آه که داره دیر میشه اومدم سر به زیر منو تحویل بگیر منو تحویل بگیر یه منه دیگه بساز از من من خودت رو می‌خوام گفتنیها رو همه گفتن یکی گفت مریض دارم یکی گفت گرفتارم همه گفتنیاشونو گفتن منو تحویل بگیر یه منه دیگه بساز از من من خودت رو می‌خوام گفتنی‌ها رو همه گفتن من یه دل فقط می‌خوام امسال پر شوق کربلا بده یا محول الاحوال کربلا و اربعین امضا سال داره تحویل میشه سیدرضا تحویلدار 

عباس نیومدیم امسال بگیم مریض داریم اومدیم عزای مادرت یا ابا عبدالله من هر سال میگم من روضه ام البنین بلد نیستم بخونم اباالفضل آخه من جایی نشنیدم کسی به ام البنین سیلی زده باشه من روضه مادرتو بلد نیستم اما روضه مادر این آقا رو خیلی بلدم چرا یه ناله بزن آخه مادر این آقا رو چهل نفری می‌زدن من نشنیدم بعد ام البنین کسی در خونه رو عوض کرده باشه اما علی بعد زهرا می‌دونی چه کرد اولین اقدام خود درب را عوض کرد آخه بچه هاش نگاه به در میکردن بلند گریه می کردند چقدر بچه هاش داشتند نگاه می‌کردن باباشون می‌گفت محکم می‌زدن یکی دوتا نبودن چهل نفر با هم می‌زدن من روضه ام البنین بلد نیستم سیدرضا تحویلدار

تو زهرا خصالی تو زهرا جمالی تو زهرا مَآبی تو زهرا جلالی تو زهرا سِرشتی تو زهرا مثالی تو در دوره‌ی خویش خیرالنّسایی تو معصومه هستی و اُخت الرّضایی تویی راحت جان موسی بن جعفر تویی روح و ریحان موسی بن جعفر تو عَذراترین مریم اهل بیتی تو در هر دمی همدم اهل بیتی تو معصومه هستی و اُخت الرّضایی تو معصومه هستی سیدرضا تحویلدار