حاج مهدی آینه

آتیش میوفته روی سر صورت میسوزه گر میگیره یه پهلوون ناموسشو ببینه رو خاکا میمیره فضه دوید تا که علی عمق جنایت رو نبینه به جای گهواره باید محسن و تو کفن... بی‌حد زدند چهل تا نامرد زدند مادرمو بد زدند زدن آخ بمیرم تنها زدند پا به ماه با پا زدند آخ زنش رو مردا زدند آخ بمیرم... اون چوپ گهوراه دیگه الهی الهی تابوت برات نسازه مردم میگن خبر کن بیاد تشییع جنازه توی شهر پیچیده خبر از مالیات قنفذ محافه اینا همش پاداش ضربه سنگینه غلافه امروز سلام رسوند بهت همونی که سنگین دستاش آروم تو گوشم گفتی به فکر کفن دفعشم باش پهلوت شکست استخون بازو شکست پیشونی ابروت شکست آخ بمیرم نماهنگ مادرمو بد زدن مهدی آینه

تو خاموشی یه حرفی باید بگم در گوشی روی چادرت برو بیا می‌شد میدیدم قنفذ تا کم می‌آورد سریع با مغیره جا به جا میشد مغیره‌ی نامرد به قصد کشتن اومد شکست اون غلاف تو خاموشی یه حرفی باید بگم در گوشی تو فردا این موقع‌ها کفن پوشی تو خاموشی قبل از اون جسارت اینقدر خم نبودم با تو قبل سیلی نامحرم... می‌فهمم کبودی زیر چادرو چهل نفره زدن تو رو نماهنگ تو خاموشی مهدی آینه

اخبرنی عن اباعبدالله من بگو بدونم از حسین چه خبر داری گفتم این خانم کیه با این جلالیت میگه از حسین چه خبر بشیر مگه نمی‌شناسی مادر اباالفضله تا گفت مادر اباالفضله گفتم خانم جان بذار خبر بچه‌هاتو بهت بدم همه بچه‌های عالم فدای یه تار مو سر گلو بریده به من بگو از حسین چه خبر تا گفت از حسین چه خبر گفتم ام البنین جات خالی بود گودال اول اسب ها از رو بدنش رد شدن گفتن یه کاری کردن خواهرش بدنو نشناخت بدنو زیر و رو کردن...... گفتن مادر ابالفضلی وایسا یه خبر از عباست بدم برگشت گفت وایسا خبر داری عباستو کشتن گفتم فدا سر حسین گفتم پس بذار خبر بهت بدم گفتم خبر داری دستاشو جدا کردند گفتم فدای سر حسین... گفت خبر داری تیر به چشمش زدند بذار یه خبر دیگه هم بدم خبر داری عمود تو سر بچت زدن گفت بشیر هر چی رو گفتی قبول کردم بچه‌ام رشید بوده شجاع بوده فقط به من بگو چه جوری عمودش زدن نمی‌تونم باور کنم گفتم خانم جان چهار هزار نفر اول تیراندازی کردند میرفتی ندیدی غم خواهرم رو لب های علی اصغرم رو از حسین چه خبر مهدی آینه

یه جا دیدن مولا سر به دیوار گذاشته داره بلند بلند گریه میکنه اسما اومد جلو آقا جان چرا شما داری بلند بلند گریه میکنی گفت آخه هر چی آب میریزم خون سینه بند نمیاد بازو هام ورم داره هی میخوام راه برم این درد نمیزاره چند روزه تب کردم هر چی که میکشم از داغی مسماره بی هوا زمین خوردم روضه غسل مهدی آینه

یه جام دیدن مولا سر به دیوار گذاشته داره بلند بلند گریه میکنه اسما اومد جلو آقا جان چرا شما داری بلند گریه می‌کنی گفت آخه هرچی آب می‌ریزم خون سینه بن نمیاد بازوهام ورم داره هی می‌خوام راه برم این دنده نمی‌ذاره چند روزه که تب کردم هرچی که می‌کشم از داغیه مسماره ای جانم بی هوا زمین خوردم بی هوا زمین خوردم مهدی آینه

من یه حرفی میزیم بازم من میگم خدا رو شکر نیومد امام رضا رو ببینه دیر رسیدن تو قاموس این خانواده است خانوم ازت معصومه دیر رسید نرسید بیاد برادرو ببینه من یه خانم دیگه هم می‌شناسم اونم دیر رسید ولی چه جوری مرحوم محدث ملاتی میگه هی زمین می‌خورد هی بلند میشد گفت یه جا اومد بالا گودال همه هوراش کردن دستاشو رو سر گذاشت گفت محل خبر چی شده همه دارن هلهله میکنن یکی اومدجلو گفت دختر علی برو کنار اینا دارن جون کندن حسینتو می بینن خمیده به خمیده رسیدم به تو دیر رسیدن خواهر مهدی آینه

من یه حرفی میزیم سلمان در خونه رو زد گفت خانم جان یه چیزایی زنای همسایه برای شما میگن میگن زهرا مردنیه... خانوم فرمود:سلمان میخ در بیچاره م کرده در بیچاره‌ام کرده شبا خوابم نمی‌بره هی از این پهلو شبا خوابم نمیبره هی از این پهلو به اون پهلو میشم این نفس بالا نمیاد این تویی سرد وخسته مادر پهلو شکسته اشکمو در میاری با نماز نشسته مادر پهلو شکسته 

زخم سرم بهتر نمیشه این حیدر اون حیدر نمیشه زخم سرم هرچی که باشه باز زخمِ میخ در نمیشه زخم پهلوی زنه پا به ماه این همه روز نشد روبراه روضه هاشو گفتم هرشب به چاه پشتِ در افتاده بود بی گناه تنها یه صورت باعث شد اشک بریزم به پهنای صورت فاطمه من دلم ریخت خودت بهم بگو کی زد صورتتو... این حیدر اون حیدر نمیشه مهدی آینه

بعد سی سال به هم رسیدن تو برزخ هر دوتاشونم یه مشخصه دارن یکی پهلوش شکسته یکی هم فرقش شکسته مهربونم ، هم زبونم رفتی و بعد از تو تاریک شده خونم نبضِ جونم ، آسمونم زد زمین غمت منو تاب و توونم تو بهاری ، من خزونم یادته تابوتتو بُردم روو شونم بیقرارم ، دیگه یارم میام آخر محسنو بدی نشونم راستی ببین حسن یه پا حیدر شده زهرا حسین چقدر محشر شده زهرا زینبت هم مادر شده زهرا ولی حالا بیا ببین چقدر علیت پیرتر شده زهرا پهلوونت لاغر شده زهرا مهربونم هم زبونم مهدی آینه

هرجوری امشب مولا روضه خونده توام باهاش روضه بخون باهاش گریه کن این همه سال کجا بودی کجا بودی عمری ازم جدا بودی کجا بودی تو مگه بی وفا بودی  کجا بودی نبودی ببینی چه غمگین گذشت روز هایی که می اومدم خونه می دیدم زینب پریشونه و موهاشو کسی نکرده شونه و نبودی ببینی چه غمگین گذشت شب و روز این روزگار علی بیا و نگاه کن کنار علی چقدر پیر شده ذوالفقار علی این همه سال کجا بودی مهدی آینه

امشب علی هی دست رو دست میزنه خدا نکنه کسی کاسه چه کنم دست بگیره علی میگفت چه کنم چه کنم چه کنم با این بدن پهلو شکسته چه کنم بدن خانم رو که میخواستن داخل قبر بزارن یکی باید بره تو قبر بعد یه محرم هم بیرون وایسه دو تا محرم یکی اینور بدن رو بگیره یکی اونور بدن رو علی یه نگاه کرد دید مقداد یه طرف وایساده سلمان یه طرف وایساده هی با خودش گفت من الان چه کنم الان اینجا وایساد بدنو به کی بدم تو قبر بدنو به من کی بده یه وقت دید دو تا دست میگه الی ... دانلود روضه چه کنم مهدی آینه

خدا نکنه یه مادر یه سفری بخواد بره یه هفته می‌خواد بره مشهد کربلا هرکی مادر داره خدا براش نگهداره میخواد بره برای بچه هاش برا یه هفته بچه هاش برنامه می ریزه مثلا میگه برا فردا تون غذا فردا تون اینجا گذاشتم برا پس فردا تون فریزر کردم دوشنبه خاله ات غذا میاره تا روزی که  میامو برنامه شو نوشته... بچه ها رو به یکی میسپوره میگه دخترم شب زود بیا پسره نره دنبال... گفت علی جان امشب خوابه بابامو دیدم علی جان زینبم مادر میخواد علی جان حسن تو کوچه دیده منو زدند این بچه رو خیلی مراقبتش کن رو زمین دارم می‌گردم با دستای پر دردم اما گوشوارتو مادر آخرش پیدا نکردم دلِ بی‌تاب مادر مهدی آینه

یکیم از وداع برات بگم اینکه امشب امیرالمومنین گوشه حجره فرمود بدن رو که غسل کردن هفت بار این کفنو عوض کردند هی کفنو عوض میکرد از سینه خون می اومد هی کفنو عوض می‌کرد از پهلو می‌دید مجروح شد این بدن نحیف و لاغر هی به علی می‌گفت من چیکار کنم هی کفنو عوض می‌کرد می‌فهمی داره  چی میگه میگه این خانوم  هرجوری بود بدنشو غسل داد امیرالمومنین ... زنه غساله که اومد سه ساله رو غسل بده گفت ولله من دست به این بدن نمیزنم هرجاشو دست میزنم سیاه... این بدنو پاره پاره کردند این بدنو له کردن ببین افتاده دندونم، رو لبهام ردّی از خونه به جای رویِ زانوهات، نشستم کنجِ ویرونه آهِ غسل مهدی آینه 

تلاش کردم حسین ازت بشنوه بابایی عصای دست نیزه دارایی بی تو از این زمونه سیرم گل یاسم بگو کی از شاخه تو رو چیده لبت هنوزم بوی شیر میده دخترای اهل شامو هیچ وقت بابا نمیبخشم مردم بی احترامو هیچ وقت بابا نمیبخشم دخترت رو توی بازار بلا با دست نشون دادن لباسای پارمو با دست نشون دادن اونایی که برای دِرهم سرتو بردن گوشواره دخترتو بردن النگوی دخترتو بردن ریخته دندونای شیری من بابا سه سالتو خیلی زدن روضه تلاش کردم پیام کیانی مهدی آینه

هیچکی نفهمید امام حسین در گوش زهیر چی گفت زنه اومد جلو گفت حالا میخوای چیکار بکنی گفت که این راهی که من دارم میرم برنمیگردم پس تکلیف من چیه گفت الان تکلیفتو معلوم میکنم میخوام طلاقت بدم اسبم مال تو مالم مال تو زمینم مال تو خونه و زندگیم مال تو زنه بلند شد گفت خیلی بی انصافی گفت چرا گفت زمین مال من مال ماله من اسب مال من خونه مال من حسین برا تو؟ بعد گفت ببین بی انصافی پس یه قولی به من بده گفت چه قولی گفت قول به من بده روز قیامت پهلو شکسته رو که دیدی جلو پهلو شکسته شهادت بدی من حسینیت کردم گفت ناراحت نشو این راهی که من دارم میرم این راه زن و بچه بردار نیست یه وقت بلند شد گفت پس این خانمی که شیرخواره بقل داره مگه این رباب نیست دانلود روضه زهیر مهدی آینه

اونایی که بقیع رفتن میدونن روزی دوبار بیشتر در بقیع رو باز نمیکنن یادمه یه پیرمرد آذری اومده بود پشت ضریح ترک بود آذری زبون ها هم که میدونید چقدر خوب روضه میخونن گریه میکرد و همه میزدند جلوشو گرفتن جون مادرت تو چی میگی گفت من از یه روستایی از روستا های تبریز بلند شدم اومدم اینجا اومدم به این آقا میگم یا امام مجتبی شما هشت سالت بوده مادرت رو تو کوچه ها زدن شما هشت سالت بود دنبال گوشواره مادر بودی رو زمین دارم میگردم با دستای پر درد گوشواره تو مادر آخرش پیدا نکردم روضه خوانی مرد ترک زبان در بقیع مهدی آینه

از خیمه ها درآمده خواهر ،بلند شو زینب رسیده است برادر بلند شو دنبالت آمده همه را زیر و رو کند پس تا نبرده دست به معجر بلند شو دشمن به ریش خونی تو خنده میکند پس پشت کن به خنده ی لشگر بلند شو گفتم عبا بیاورد عباس از خیام برخیز اذان بگو سر منبر، بلند شو اینجا درست نیست مکش زانو اینچنین از روی پیکر علی اکبر بلند شو حالا که اشک و ناله ی زینب قبول نیست اصلا بیا به خاطر مادر بلند شو تو میخوری زمین جگرم آب میشود ای وارث دلاور خیبر بلند شو اذن میدان مهدی آینه

اومد در خونه اباعبدالله رو در زد کی هستی گفت آقا جان نصرانیم دیشب خواب خاتم انبیا رو دیدم فرمود میری به دست وصی سوم من اسلام میاری ابی عبدالله فرمود بشین شهادتینشو گفت اسلامشو آورد بعد ابی عبدالله فرمود خودت پیغمبرو در خواب دیدی عرضه داشت بله یابن رسول الله خودم با این دو تا چشام فرمود تو الان پیغمبرو ببینی میشناسی گفت بله یابن رسول الله فرمود علی اکبرم بلند شو عبای پیغمبرو بنداز عمامه پیغمبر تا وارد شد این جوون به سجده افتاد والا من این آقا رو دیشب در خواب دیدم شبه پیغمبر مهدی آینه

دلم از خرابه دیگه خونه امشب مزاحم شدم من برا عمه زینب میسوزم تو این تب صورت من کبوده و زرده حرف دلم گلایه و درده یه دختر شامی رو دیدم که روسری منو سرش کرده یه دنیا درد دل دارم بابا از اون شب سرد توی صحرا موی سرم سپیده و قدم شده شبیه مادرت زهرا (آه بابا آه بابا) دعا کن بمیرم برم از خرابه برای همیشه سه سالت بخوابه که موندن عذابه دوری تو طاقتمو برده دیر برسی دختر تو مرده تموم راه شام و بازارو عمه به جای من زمین خورده تو این خرابه نفسم تنگه چرا رو لبهات اثر سنگه راستی تو بازار حراجی ها دیدم سر خاتم تو جنگه (2) (آه بابا آه بابا) یکی نیست بپرسه گناهم چی بوده؟ چی بوده که رنگم پریده کبوده تو آتیش و دوده نگفتی که سه ساله جون میده واسه تصدق یکی نون مونده خسته شدم بسکه تو این بازار یکی همش ما رو نشون میده جای طناب مونده رو گردنها حتی حیا نکردن از زنها از روی ناقه افتادم گفتم الهی هیچ زنی نشه تنها (آه بابا آه بابا) تو این خرابه مهدی آینه

واعظ شهیر، مرحوم حجة الاسلام والمسلمین آقای حاج شیخ احمد کافی خراسانی رضوان الله تعالی علیه فرمود: مرحوم حاج شیخ مهدی مازندرانی رضوان الله تعالی علیه در کربلا بود، پنجاه سال صبحها در رواق حرم امام حسین علیه السلام منبر می رفت و آدم خوب و معروفی بود. چند جلد کتاب به نامهای کوکب دری، معالی السبطین، شجره ی طوبی و آثار الحسین علیه السلام نوشته است. وی در کتاب آثار الحسینش این قضیه را نقل کرده است:در مازندران، یک نفر به نام ملا عباس چاوش بود، او هر سال یک پرچم روی دوشش می گرفت و به طرف کربلا می رفت و یک عده از مردم نیز به دنبال این پرچم به کربلا می رفتند.مرحوم مازندرانی می گوید: یک سال ملا عباس تصمیم گرفت به کربلا نرود، چون یک گرفتاری برایش پیش آمده بود. در آن سال سی و دو نفر از جوانهای اطراف روستایش آمدند و گفتند: ملا عباس، بیا به کربلا برویم! ملا عباس گفت: من امسال یک گرفتاری دارم که نمی توانم به کربلا بیایم. جوانها گرفتاریش را برطرف کردند.ملا عباس چاوش، پرچم را برداشت و گفت: «هر که دارد هوس کربلا خودش باشد!» ملا عباس چاوش به راه افتاد و جمعیتی از مردم، از این ده و آن شهر نیز جمع شدند و شهر به شهر آمدند تا به نزدیکی های کربلا رسیدند و در منزلگاه منزل کردند. آنها در اول شب دور هم نشستند که ناگهان ملا عباس گفت: رفقا امشب چه شبی است؟!مردم گفتند: امشب شب جمعه است. ملا عباس گفت: رفقا آن چراغها را می بینید؟ گفتند: آری. گفت: آنها چراغهای گلدسته های حرم حضرت امام حسین علیه السلام است. یک منزل بیشتر نمانده است. می دانم که خسته و مانده و ناراحتید، اما چون شب جمعه است، بیایید این منزل دیگر را هم برویم، تا اینکه در شب جمعه یک زیارتی از امام حسین علیه السلام بکنیم.رفقا گفتند: باشد، می رویم! همه راه افتادند و آمدند. در آن زمان مسافرخانه و هتل نبود، بله سراهایی بود. اینها چون به کربلا رسیدند، با اسبها و الاغها توی سرای رفتند. اسبهایشان را در طبقه پایین بستند و خودشان هم در اطاقهای بالا منزل کردند و آنها را گذاشتند. ملا عباس گفت: رفقا اکنون اثاثها را رها کنید! باید تا صبح نشده است، به حرم آقا امام حسین علیه السلام برویم.وقتی همه ی آنها در صحن امام حسین علیه السلام رسیدند، یک عده از جوانها آمدند و دورش را گرفتند و گفتند: ملا عباس آن شبهای جمعه ای که ما در مازندران بودیم، توی روستایمان دورت جمع می شدیم و تو یک نوحه می خواندی و ما برای امام حسین علیه السلام سینه می زدیم، حالا هم شب جمعه است و می خواهیم در صحن و حرمش عزاداری کنیم.ملا عباس گفت: چشم. امشب هم برایتان نوحه می خوانم.ملا عباس می گوید: با خودم گفتم: در حرم آقا امام حسین علیه السلام برایشان زیارت می خوانم و بعد می رویم بالای سر امام حسین علیه السلام و دفترچه ی نوحه ام را درمی آورم و آن را باز می کنم و هر نوحه ای آمد، همان نوحه را می خوانم.وقتی آمدم بالای سر امام حسین علیه السلام دفترچه را درآوردم و آن را باز کردم، دیدم سر صفحه نوحه ی حضرت علی اکبر علیه السلام آمد. فهمیدم که این اشاره ی خود ابی عبدالله علیه السلام است. نوحه ی حضرت علی اکبر علیه السلام را خواندم.حالا شما مناسبتها را ببینید. یک مشت جوان و سفر اول آنتها و توی حرم امام حسین علیه السلام و شب جمعه و نوحه ی علی اکبر علیه السلام! یک حالی پیدا کرده بودند. بعد ملا عباس صدا زد: رفقا بس است! برویم استراحت کنیم. همه افراد را برداشت و به سرا بازگشت. همه خسته و مانده افتادند و خوابشان برد.ملا عباس می گوید: وقتی که خوابم برد، در عالم خواب دیدم که یک نفر در سرا را می زند. من بلند شدم و آمدم تا ببینم کیست؟ دیدم یک غلام سیاهی پشت در است. به من سلام کرد و گفت: ملا عباس چاوش شما هستید؟! گفتم: بله. گفت: آقا فرمودند: به رفقا بگویید مهیا بشوید، ما می خواهیم به دیدن شما بیاییم! گفتم: آقا کیست؟!گفت: آقا همان کسی است که این همه راه، به عشق و علاقه ی او آمدی. گفتم: آقا امام حسین علیه السلام را می گویی؟! گفت: آری!گفتم: کجا هستند؟ برای پابوسی ایشان می رویم. گفت: نه، آقا فرموده اند: خودم می آیم!ملا عباس می گوید: در عالم خواب آمدم و رفقا را خبر کردم و همه ی ما مؤدب نشستیم، به خاطر اینکه الان آقا می آیند. طولی نکشید که دیدم در سرا باز شد! مثل اینکه خورشید طلوع کند، نور خیر کننده ای ظاهر شد، ناگهان من و رفقایم می خواستیم بلند شویم اما آقا اشاره کردند و فرمودند: ملا عباس، تو را به جانحسین، بنشینید! شما خسته اید و تازه رسیده اید، راحت باشید. سپس احوال یک یک ما را پرسیدند و بعد فرمودد: ملا عباس! گفتم: بله آقاجان. فرمودند: می دانی چرا من امشب به اینجا آمدم؟! گفتم: نه آقا جان. فرمودند: من با شما سه کار داشتم. گفتم: آن سه کار چیست آقا جانم؟فرمودند: اولا، بدان که هر کس زائر ما باشد، به دیدنش می رویم! ثانیا، شبهای جمعه وقتی در مازندران هستی و جلسه دارید و دور هم می نشینید، یک پیرمردی دم در می نشیند و کفش ها را درست می کند، سلام حسین را به او برسان! سپس فرمودند: ملا عباس! کار سوم هم این است که آمدم به تو بگویم که اگر دفعه ی دیگر رفقا را در شب جمعه به حرم آوردی،... گفتم بله آقا؟ یک وقت دیدم بغض راه گلویشان را گرفت. گفتم: آقا چی شده؟ فرمودند: ملا عباس اگر دو مرتبه رفقایت را شب جمعه به حرم آوردی و خواستی نوحه بخوانی، دیگر نوحه ی علی اکبر را نخوانی! گفتم: چرا نخوانم؟ مگر بد خواندم؟ غلط خواندم؟! فرمودند: نه. گفتم پس چرا نخوانم؟! فرمودند: ملا عباس! مگر نمی دانی شبهای جمعه مادرم فاطمه زهرا علیهاالسلام به کربلا می آیند؟!] ملا عباس چاووش مهدی آینه

 

پناه خیمه ، مونده به راه علقمه نگاه خیمه زنده میمونی بقیه ی حرفا باشه تو راه خیمه … ای وای اباالفضل ، ای وای اباالفضل … پاشو سقا دخترم عموشو میخواد پاشو آخه اصغرم عموشو میخواد دل بچه هامو نشکن ، که تورو میخوانت از من پاشو سقا حرمو به تو سپردم خیمه ی خواهرمو به تو سپردم خیمه رو به کی سپردی ، رفتی چی سرم آوردی عموی خیمه ، دیدی که بستن آبو هم به روی خیمه رقیه تشنه ست از تشنگی زخمی شده گلوی خیمه … ای وای اباالفضل ، ای وای اباالفضل … با غمت دلم چطور سر کنه عباس صبرمو خدا زیادتر کنه عباس کمکم کن که بریدم ، غم و غصه کم ندیدم بدنا غرق به خون دیدم اباالفضل به خدا داغ جوون دیدم اباالفضل تو دیگه تنهام نذاری ، که واسم نمونده یاری پناه زینب ، رحمی بکن به گریه و به آه زینب غروب فردا چه خبره به دور خیمه گاه زینب … ای وای اباالفضل ، ای وای اباالفضل … خانواده کرم مهدی آینه

بشین خونه رو آب و جارو نکن بذار زخم پهلوت بهتر بشه خودم از پس غربتم بر میام نمیخوام چشات واسه من تر بشهاگه درد داری میدونم عزیز با این دردا باید مدارا کنی در خونه مونو عوض میکنم به شرطی نیایی درو واکنین میتونم از کوچمون رد بشم چیکار کرده این کوچه با روح من یه عمره ازت شرمسارم عزیز منو بسته بودن تو رو میزدننگاهت رو این روزا از من نگیر تو عطر ِنجیب ِبهشتی برام خودت داری میری ولی پشت در دو خط یادگاری نوشتی برام نوشتی شبا تشنه میشه حسین همین غصه داره تو رو میکشه نوشتی ظریفه، شبیه گله حواست بهش باشه پرپر نشه واسه مرد خونه نشینی بده دعا کن واسه تلخی لحظه هام دعاکن بتونم تحمل کنم دعاکن نمونم دعا کن بیام حیرونی مهدی آینه