گلچین مداحی شهادت امام موسی کاظم (ع)

آغوش وا کنید و ارادت بیاورید باب الحوائج آمده حاجت بیاورید ای عاشقان اگر که گذشتید از آن مسیر از محضرش برات شفاعت بیاورید او را به روی دست بگیرید و با ادب حاجات را به محضر حضرت می‌آورید شأن نزول آیه تطهیر آمده بهر قلوب نور طهارت بیاورید باب الرئوف آل پیمبر رسیده است از خانه حمیده محبت می‌آورید از درگهش مباد که نومید رد شوید از سفره کریم سخاوت بیاورید تا نگاه کند بر دل شما یک ذره کافی است اطاعت بیاورید از مشکلات جمع گره باز می‌شود چون نام او میانه هیئت بیاورید یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر خواهی تا نگاه کند بر دل شما یک ذره کافی است اطاعت بیاورید از مشکلات جمع گره باز می‌شود چون نام از او میانه هیئت بیاورید باب‌المراد حضرت موسی ابن جعفر است در پیش او پیاله حاجت بیاورید در بارگاه لطف و حریم مطهرش دست نیاز بهر عنایت بیاورید تنها ولادتش مه ذی الحجه است و بس اصلاً نیاز نیست دلالت بیاورید چیزی نمانده تا پسرش آید از سفر یک جمعه دگر همه طاقت می‌ آوردید آغوش وا کنید و ارادت بیاورید جواد حیدری

هر کی میگه گرفتارم گِره افتاده تو کارم به‌ کی‌ توسل‌کنم‌ میگن باب‌ الحوائج هر کی میگه مریض دارم وَخیمه حال بیمارم به‌ کی‌ توسل‌ کنم‌ میگن باب‌ الحوائج بابای امام رضا حسابی دست‌ و دل بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین هر بار درش رو کوبیدم خیلی چیزا ازش دیدم گدای موسَی‌ الکاظمم می‌گم‌ باب‌ الحوائج من که پای علم هستم هوایی حرم هستم من که حرم لازمم می‌گم باب‌ الحوائج بابای امام رضا همیشه آغوشش بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین نماهنگ آقای کاظمین حسن عطایی

اون که خوب بنده نوازی بلده دست رد هیچ وقت به سینم نزده واسه همینه که ذکر لبم همیشه موسی بن جعفر مدده چه شرافتی تو نامه کاظمه آره کظم غیظ مرام کاظمه هر کسی که دلش اهل بیتیه خیلی مدیون امام کاظمه شاید این حرفا یه جور تذکره برا اون که دل به غصه می‌سپره زشته نا امیدی واسه کسی که از سر این سفره روزی می‌خوره موسی بن جعفر مددی باب الحوائج اگه میگن خاک ما مثل طلاست آسمونمون اگه رنگ خداست یه دلیل داره آخه کشور ما ملک طلقه بابای امام رضا مما که توی خیل عاشقاش گمیم فقیرای صحن مشهد و قمییم سر هر سفره‌ایم که بشینیم کاسه لیس های سایه امام هفتمیم توی مشهد پسرش امام رضا سایه داره رو سر کشور ما قم هم از برکت بی بی معصومه شده سرپناه برای فاطمیه ها موسی بن جعفر مددی باب الحوائج نوکرای علوی رو دوست داری خادمای رضوی رو دوست داری ولی ما که تو قمیم یه جور دیگه سیدای موسوی رو دوست داری توی کاظمین برام قدم زدن یعنی پشت پا به هرچی غم زدن یا امام رضا تو صحنه پدرت چقدر می‌چسبه از تو دم زدم کی میگه تو دیر گره وا می‌کنی کی میگه امروز و فردا می‌کنی مطمئنم همین الان آقا جون کاظمین منو امضا می کنی موسی بن جعفر مددی باب الحوائج چه شرافتی تو نام کاظمه حسن عطایی 

سرفرازه دستی کـه پیش امام ما درازه درخونتون به روی همه بازه پرچم رو گنبدش چه دلنوازه بیقرارم ای نگارم با تو دیگه غم ندارم با تو ندارم غم دنیارو بادختر تو دارم زهرا رو وقتی رقیه کربلا میده معصومه کاظمینی کن مارو آقام باب الحوائج ای امیرم به پای تو مثل یک گدا میفتم از بوی صحنه تو بی هوا میفتم آخه یاد مشهد الرضا میفتم از کرمت زیر دینم مرغ باغ کاظمینم میدونم میرسه به تو صدام عمریه در این خونه گدام معصومه سفارش کرده منو باب الحوائج کربلا میخوام سرفرازه حسن عطایی

آقای گرفتارا، ای تسکینِ بیمارا یارا یارا یارا یارا امید بدهکارا، روزی‌بخشِ بیکارا یارا یارا یارا یارا ای ماه کاظمین، ای بلندآوازه شاه کاظمین ای مردِ کاظمین، عالمو دیوونه کرده کاظمین ماها خونوادتاً عبد حیدریم از اولاد مرتضی روزی می‌بَریم این‌ جا مُلک شخصیِ نسل فاطمه‌ست پس مستأجرای موسی بن جعفریم یا بابَ‌الحوائج، یا موسی بن جعفر... اسمت به خط خوانا، رو قلب منه جانا جانا جانا جانا جانا این عرض ارادت‌ها، با تو می‌گیره معنا جانا جانا جانا جانا ای جانِ کاظمین، این شبا کلّ ایرانه کاظمین ای پیرِ کاظمین، خوش‌ به‌ حال اون‌که میره کاظمین میدی حاجتامونو جای اهل بیت جا داری به روی چشمای اهل بیت وقتی که گره میفته به کار من می‌بندم دخیل به موسای اهل بیت یا باب‌َالحوائج، یا موسی بن جعفر... آقای گرفتارا حسین ستوده

از دایره بلاها خارجه هر کی پا این سفره ی رایجه اولاد آقا رو چشم ما ایران خونه باب الحوائجه تو سختی دنیا من میگم مکرر یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر تسبیحات مادرم یا موسی ابن جعفر بنویس واسه ما حرم یا موسی ابن جعفر ای که قربونت برم یا موسی ابن جعفر یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر از دایره بلاها خارجه وحید شکری

پدرم گفت نان سفره ی ما تحفه ای از کرامت آقاست مادرم موقع گرفتاری نذری باب الحواجش برپاست به تو و خانواده ات آقا سخت محتاجم و بدهکارم جان شاهچراغ جان رضا جان معصومه دوستت دارم آمدم با هزار جرم و خطا پی لطف تو باشم و آواره زیر و رو کن مرا بگیر از من چون کنیز حقیر بدکاره وقت تشییع پیکر پاکت لشکری هلهله ندارد که دل معصومه قرص شد جایش هم کاظمین حرمله ندارد نان سفره ما تحفه ای از کرامت آقاست امین قدیم

هر کس مریض آورده میگیرد شفایش را کافیست که بالا بگیرد دست هایش را وقتی قنوتم روبه صحن کاظمینش رفت پس بیشتر باید بخوانم آتنایش را فقط من اینو از بچگی یاد گرفتم تو امام بدهکارایی بدهکارا میان حرمت گرفتارا میان حرمت دست پر میرن من اومدم بگم بدهکارم گرفتارم مریض دارم یا باب الحواج به اون ساعت گرفتاری که رنگ تو صورتت نبود صورت کبوده دیدن اون ملعون پا گذاشت رو بدن مطهر آقا موسی ابن جعفر صدای استخوناش اومد دلا بسوزه برای اون ساعتی که یه امامی صدای استخوناش اومد ای با غریبه های جهان آشنا ای عده دار مردم بی دست و پا روضه امام گرفتار ها امین قدیم

هر زندانی بردنش صورتش رو خاک میذاشت میگفت خدا ممنونتم میدونی ازت چی میخواستم حاجتمو دادی دنبال یه جای خلوتی بودم باهات حرف بزنم ممنونم بهم عنایت کردی ولی این زندان و زندان بان آخر چیکار کرد با حضرت صورتشو رو خاک  میزاشت دوتا معصوم دیگه هم زیر این آسمون مرگشونو خواستن یکیشون که هیجده سالش بود یکی اگر مریض باشه دکتر جواب کرده باشه اگر مرگشم بخواد جلو بچه هاش نمیگه خدا مرگ منو برسون ولی مادر ما بچه هاشو دور خودش جمع کرد فرمود من دعا میکنم شما آمین بگید بچه ها دستا رو بالا آوردن یکی دیگه هم امیرالمومنین کنار قبر فاطمه فرمود فاطمه میترسم عمر علی بعد تو طولانی بشه روضه زندان بودن امام کاظم حنیف طاهری

آهسته گذارید روی تخته تنش را تا میخ اذیت نکند پیرهنش را اصلاً بگذارید روی خاک بماند زشت است بیارند غلامان بدنش را این ساقِ به هم ریخته کتمان شدنی نیست دیدند روی تخته ی در ، تا شدنش را این مرد الهی مگر اولاد ندارد بردند چرا مثل غریبان بدنش را این مرد نگهبان که حیا هیچ ندارد آهسته گذارید روی تخته تنش را سیدرضا تحویلدار

موسی بن جعفر تویی دلبر و حضرت جانان ای جان معصومه و هستیِ حضرت سلطان میبینی بازم آواره شدمو دلتنگ ضریح تواَمو تو روضت انگاری میبینم توی صحن شما خودمو تویی جان جانان ، تویی روح و ریحان تویی عشق سلطان مدد یا باب الحوائج سرا پا گناهم ، ببین غرق آهم تویی تکیه گاهم مدد یا باب الحوائج موسی ابن جعفر ما رو راهی کرب و بلا کن گوشه نگاهی به گداهای امام رضا کن جونم رو میدم تو سینه زنی این یعنی تو مال منی تو روضه صدات میزنم از شیش گوش صدام میزنی امیری حسینٌ و نِعمَ الاَمیری دستمو می‌گیری مدد یا ابا الرقیه نگو که محاله، ندی بهم حواله به جان سه ساله مدد یا ابا الرقیه مداحی مدد یا باب الحوائج علی پورکاوه

یه بازار داره کاظمین روبروی حرم مطهر بهش میگن سوق الریاحین یعنی بازار گل فروشا انقدر رو بدن موسی ابن جعفر گل ریختن امام رضا اومد به بدن هی گل هارو میزد کنار گل روی گل بود اما یه بدن عزیز زهرا سراغ دارم عصر عاشورا بدنش زیر سنگ و چوب و نیزه و آخه یکی گفت مگه شمشیر شکسته آوردن کربلا این زنا زاده ها شمشیر میزدن تو بدن تو بدن حسین میشکوندن یعنی این بدن کارش تموم شده ... روضه بازار گل فروش ها علی پورکاوه

من یه جا خوندم خانوم حضرت معصومه هر کاروانی که از بغداد میومد میرفت دم این کاروان میگفت از بابام خبر نداری بابا من هر روضه ای میگم اینا میگن رقیه خانوم عصر عاشورا خوابیده بود بعد دید هی صدای شیون و جیغ میاد از همه جا بی خبر اومد جلوی خیمه گفت بابای منو ندیدی یکی با سیلی زد گفت خوب اگر ندیدی بگو ندیدم چرا میزنی روضه از بابام خبر نداری علی پورکاوه

روزه میگیرم روزا رو روضه می‌گیرم شب‌ها رو میگذره عمرم با گریه می‌ریزم تا صبح اشکا رو با هر آهم، لحظه لحظه دل علی و قلب زهرا میلرزه نه یار و کسی دارم، نه هم‌نفسی دارم بال و پَرم و چیدن، اما چه قفسی دارم سَر شب تا به سحر گوشه‌ی زندان چه کنم؟ دل آشفته چو گیسوی پریشان چه کنم؟ غل و زنجیر جفا بسته به بال و پَر من که چنین کرده مرا بی‌سَر و سامان چه‌کنم؟ آه از غربت خسته‌ام از دست زندانبان بسکه این دستاش سنگینه هر دفعه اینجا یک زخمِ تازه رو گونه‌ام می‌شینه دردِ من نیست، یکی دوتا اَمونمو بریده زخم ساق پا از دست قل و زنجیر لاغر شده این پیکر کل بدنم آب شد مثل بدن مادر هر کجا مرغ اسیری‌ست زِ خود شاد کنید تا نمرده‌است به کنج قفس آزاد کنید مُرد اگر کنج قفس هائر بشکسته پَری یادی از غربت زندانی بغداد کنید آه از غربت گر چه مثل برگی زردم گر چه که لبریز دردم هر جوری باشه تو غربت هر جوری باشه من مَردم عمم زینب بی یاور بود یک زن تنها وسط یک لشکر بود تو مجلس اون ملعون خیلی زِ همه رنجید تا حرف کنیز اومد عمم بدنش لرزید دخترا گریه‌ کنه زخم لبای پدرند می‌دیدند زنای رقاصه همه دور سَرند تا که شد حرف کنیزی دخترا می‌گفتند نزارید عمه که ما رو به کنیزی ببرند آه از غربت دانلود روزه میگیرم روزا رو مهدی رعنایی

ابوالعتاهیه شاعری بوده زمان امام کاظم میگه مهمونی گرفته بود هارون بزرگای اون موقع رو دعوت کرده بودند ابوالعتاهیه رو دعوت کرده بود شاعر نوبت به ابوالعتاهیه رسید شعر بخون شروع کرد شعر خوندن انقدر زیبا شعر خوند هارون به ابوالعتاهیه گفت یه چیزی از ما بخواه یه صله بخواه از من گفت میترسم بگم گفت هر چی باشه من قبول میکنم گفت هر چی باشه گفت آره گفت من یه امام زندانی دارم برگه آزادی اش رو امضا کن گفت امامتو میخوای گفت آره گفت فردا بریم دم زندان امامتونو آزاد کنیم بعد اینا همه اومدن پشت زندان وایسادن یکی میگفتش که براش لباس آوردم یکی میگفت آقام بیاد میبرمش خونم یکی میگفت ازش پذیرایی میکنم یکی میگفت من دست و پای آقام رو میبوسم یا اباعبدالله... دانلود روضه امام کاظم علی پورکاوه

وقتی هارون الرشید لعنت الله اراده کرد به تموم کردن کار موسی ابن جعفر خسته شد بود دیگه هر کاری میکرد نمیشد یه روز دو روز یه ماه دو ماه یه سال دو سال نیست چهارده سال موسی ابن جعفر رو زندانی کرده بود و عین این چهارده سال ذره ای خم به ابرو نیاورده موسی ابن جعفر نگهبانانی میذاشت خودش میومد تماشا میکرد شب ها مشغول به عبادت روز ها رو به روزه میگذروند و دائما شکر میکرد خدا رو ... امام کاظم در زندان شیخ علی خزاعی

خود امام کاظم علیه السلام فرمود قیامت حساب کتاب شیعیان ما با ما اهل بیته هر چی ناقصی داشته باشن ما جبران میکنیم حضرت شهادت میده اینا نتونستن بیان کاظمین حرم من اما از کنار حرم دخترم حضرت معصومه بری من اقامه ی عزا کردن تشییع جنازه کردن بیستا دختر داشته باشی لحظه جون دادنت یدون اش هم بالا سرت نباشه ..... حساب و کتاب شیعیان استاد میرزامحمدی

دوسه روز قبل شعرا نزد هارون انجمنی داشتن بنا شد به بهترین شاعر  هارون صله بده ابولعطا شعرش منتخب شد هارون گفت هرچی صله بخوای میدم گفت صله من آزدای امامم باشه دیگه نتونست جلوی جمعیت اینو کنار بزاره وعده داد امامت به زودی آزاد میشه ابولعطا با خوشحالی به همه شیعیان خبر داد مثل امروزی دست جمع آمدند گل آوردن هدیه آوردن با چه افتخاری بعد سال ها میخوان مشرف بشن به زیارت امام زمانشون یه وقت دیدند در زندان باز شد چهار غلام سیاه با بی ادبی و بی احترامی بدن موسی ابن جعفر رو تخت پاره ای دارن میارن روضه شهادت امام کاظم استاد میرزامحمدی

آقایون چهارده سال باباشو ندید بخدا قسم اگر امروز امام رضا میاورد این خانومو نهایت این بود قفل و زنجیرو می دید نهایت این بود که بابا رو میشناخت اما مردم عمه مگه چند ساعت بود زیر گلوشو بوسیده بود عمه خودش پیراهنو تنش کرد اما صدا زد آی کشته آیا تو برادر زینبی دو دستو طرف بدن حسین گذاشت آروم آروم صورتشو پایین آورد دیدن لب ها رو گذاشت به رگ های برید آیا تو برادر زینبی سیدرضا تحویلدار

الهی بمیرم برات که تموم عمرتو تو زندون گذشت روزات پریشون گذشت با یه دل پر خون گذشت امان از این سرگذشت الهی بمیرم برات که دیگه به آخرین نفس میرسی توی اوج دلواپسی امان از این بی کسی امان از این سرگذشت الهی بمیرم برات غریبونه آوردنت الهی بمیرم غلاما تو رو بردنت دانلود الهی بمیرم برات حسین ستوده

در میان هلهله سوز و نوا گم می شود زیر ضرب تازیانه ناله ها گم می شود بس که بازی می کند زنجیرها با گردنم در گلویم گریه های بی صدا گم می شود در دل شب بارها آمد نمازم را شکست در میان قهقهه صوت دعا گم می شود چهارچوب پیکرم بشکسته و لاغر شدم وقت سجده پیکرم زیر عبا گم می شود تازه فهمیدم چرا در وقت سیلی خوردنش راه مادر در میان کوچه ها گم می شود بین تاریکی شب چون ضربه خوردم آگهم آه در سینه به ضرب بی هوا گم می شود لا به لای پنجه هایش مشتی از موی سرم بین این تصویر ها دیگر حیا گم می شود از یهودی ضربه خورده خوب می داند چرا ؟ گوشوارِ بچه ها در کربلا گم می شود در دل شب بارها آمد نمازم را شکست علی کرمی

خادم حرم میگه هر روز میومد جسارت میکرد ناصبی بود دشمن اهل بیت بود گفتم آقا نمیخوای جوابشو بدی دل شکسته کنار ضریح ایستاده بود دید این نانجیب دوباره آمد تا شروع کرد جسارت کردن یه وت دید یه دستی از حرم بیرون آمد چنان به سینش زد از حرم حضرت پرت شد روضه جسارت به امام کاظم علی کرمی

گداى خونۀ آقا موسى‌بن‌جعفرم دردم دوا می‌شه، تا كه اسمش رو مى‌برم روضۀ خونگی، برکت خانوادمه بیرق روضه‌مون، چادرسیاهِ مادرم اى خاطرات شیرینِ زندگیم مشکل‌گشای اجدادم از قدیم بابُ الحوائجِ اِلی الله، ای کریم یاد اشک روی گونه‌های مادر توى مشكلاتم مى‌خونم با باور «نَحنُ فِی اَمانِ موسى‌بن‌جعفر» «نَحنُ فِی اَمانِ موسى‌بن‌جعفر» تو ابر رحمتى، تو آسمون قلب من خورشید عزتى، هم ظاهراً هم باطناً تو سر پناهمى، بهشت عالم حرمت نور ولايتى، نور دل ابالحسن اى خادم درگاه تو جبرئیل آب سقاخونه‌ت آب سلسبیل به ضریح نگاه تو بستم دخیل آبرو به من می‌دی تو روز محشر اى دعاى خیر تو پناه نوكر «نَحنُ فِی اَمانِ موسى‌بن‌جعفر» كبوتر دلم، پر زده سمت كاظمین ره‌توشۀ منه، اشكاى جارى از دو عین سلام اولم، اَلسلامُ عَلَى الرّضا سلام آخرم، اَلسلامُ عَلَى الحُسین «حَلیف السَّجدَةِ الطّویلة» اى غریب ذكر حسین حسین رو لب اَمَّن یُجیب زخم تنت روضه‌خونِ شیب‌الخضیب بهشت منه روضۀ شاه بى‌سر اعتقاد من بوده و هست تا آخر «نَحنُ فِی اَمانِ اولاد حیدر» دانلود  گدای خونه آقاموسی بن جعفرم حسن عطایی

مریض دارا امش برا مادراتون خیلی دعا کنید برا هر مادری چهارده سال از این زندان به اون زندان این زندان آخری زندان بانش یه یهودی بود چه کرد چه کرد چه کرد یه روز یه رقاصه ای رو آورد یه رقاصه یهودی را آورد وارد زندان موسی ابن جعفر کرد با علم به این که امام معصوم هست این کار رو کرد بهش گفت پاداش خوبی میگیری تا میتونی شادی کن بزن و برقص رهاش کرد و از زندان بیرون رفت ساعتی بعد دید صدای ناله میاد رفت از لای روزنه های زندان نگاه کرد دید این زن عبای موسی ابن جعفر رو سرشه به سجده رفته دانلود نماهنگ آقا منو ببخش محمود کریمی

با اینکه درک نمیکنم‌ روضه رو به والله ترک نمیکنم روضه رو حتی شده یک نفری روضه خونی بر پا میشه برکت همین گریه هاست گِرِهی اگه وامیشه واسه حل شدن مشکلامون چیزی هست مگه از گریه بهتر سفره سفره ی باب الحوائج روضه روضه ی موسی بن جعفر حاجتم شده این شبها یه چیز اللّهم اشفِ کلَّ مریض بند۲ برای فاطمه صدام آشناس دلیلش هم فقط همین گریه هاس بابام بهم گفته از این خونواده دست نکشم از راه حرم اومدن یه وقت پامو پس نکشم انگار که توی دنیا تمومه درها بسته به روم غیر از این در سفره سفره باب الحوائج روضه روضه ی موسی بن جعفر حاجتم شده این شبها یه چیز اللهم اشفِ کلَّ مریض بند۳ کی میگه اشک و روضه تعطیل میشه حالا که سال با روضه تحویل میشه دلخوشی امروز من روضه های خونگیه دونه دونه اشک چشام سرمایه ی زندگیه دست خالیمو وقتی میبینم میشه گریه ی من چندبرابر سفره سفره باب الحوایج روضه روضه ی موسی بن جعفر حاجتم شده این شبها یه چیز اللهم اشفِ کلَّ مریض دانلود مداحی سفره باب الحوائج مازیار طاولی