حاج حسن خلج

تعجب تعجب تعجب اینجاس به ما میگن چرا انقدر عزادارید به اونایی که کشتن بگید چرا کشتن مگه گذاشتن این خانواده نفس راحتی بکشن فاطمه رو کشتن بلافاصله بعد چند سال نقشه قتل علی رو کشیدن هنوز داغ علی تازه بود حسنو کشتن هنوز امام حسن فراموش نشده کربلا رو راه انداختن روز خوش مگه گذاشتن که ما خوشی کنیم بقیه اونایی که کشتن رو بگیرید که چرا شما کشتید که مجبور باشیم همش عزاداری کنیم تعجب تعجب حسن خلج

همین الان به ذهنم رسید خواهش کنم از همتون امشب به نیابت از آقا قمر بنی هاشم هر چی کف زدی امشب به نیابت عباس چون عباس دست نداره یه جوری هم دست بزن اباالفضلی بزنی یا اباالفضل گرفتارم گرفتارم اباالفضل گره افتاده در کارم اباالفضل دعایی کن دوباره چند وقتی است هوای کربلا دارم اباالفضل به نیابت از بی دست کربلا خلج رعنایی

راه میفتاد تو کوچه پس کوچه های مدینه یکی یکی در خونه بانوان کربلا رو میزد میگفت عباسمو حلال کنید در یه خونه میرسید در نمیزد انقدر می نشست تا صاحبخونه خودش میمود درو باز میکرد بانو چرا اینجا نشستی بی بی رباب بچم میخواست میخواست آب بیاره نذاشتن شرمنده نگاه غریب رباب شد روضه عباسمو حلال کنید حسن خلج

دیگر مدینه خنده به لب‌های او ندید او هم شبیه زینب کبری قدش خمید دق کرد تا به او این خبر سخت می رسید آن بی حیای پست وسط مجلس یزید با دست اشاره کرد... حسین.... دیگر مدینه خنده به لب‌های او ندید حسن خلج

ام البنین و ما ادراک ما ام البنین مگه میشه شناخت این بانو رو آماده کرده بود سپرهای خویش را تعلیم داده بود پسرهای خویش را که چه کنم تا پاسداره خیمه آل عبا شوند با راه و رسم عشق و جنون آشنا شوند هم داستان درسته که بهش میگن قمر بنی هاشم اما هم داستان ماه‌ترین ماه‌ها شوند مردان پاک باخته کربلا شوند ام البنین که چار یل بی قرینه داشت تنها مدال عشق علی را به سینه داشت چهار یل بی‌قرینه حسن خلج

دق کرد بعد از آنکه به او این خبر رسید بودند دیو و دد همه سیراب می مکید خاتم بجای آب لب انور حسین بودند دیو و دد حسن خلج

وارد منزل شد دید قنداقه عباسو بغل گرفته دور سر حسین می‌گردانه دور سر حسن می‌چرخانه بعدم می‌بره دور سر زینب ام کلثوم فاطمه این چه کاریه سرشو انداخت پایین عرض کرد آقا جان مولای من علی جان اولا دیگه به من فاطمه نگو فاطمه این خونه یه دونه بود اونم مادر حسن و حسین من فقط. کنیز این خانواده هستم آقا می‌خوام از همین روزای اول به پسرم یاد بدم این خونه نیومدی آقازاده باشی اومدی فقط غلامی کنی من کنیزم توام غلامی یادت نره به من فاطمه نگو حسن خلج 

جز با زلال نور الهی نسب نداشت ذکری به غیر نام علی روی لب نداشت دردی به غیر غربت شاه عرب نداشت هرگز کسی شبیه به این زن ادب نداشت آماده کرده بود سپرهای خویش را تعلیم داده بود پسرهای خویش را وارد منزل شد دید قنداقه عباسو بغل گرفته دور سر حسین می‌گردانه دور سر حسن می‌چرخانه بعدم می‌بره دور سر زینب و ام کلثوم فاطمه این چه کاریه سرشو انداخت پایین عرض کرد آقا جان مولای من علی جان اولا دیگه به من فاطمه نگو فاطمه این خونه یه دونه بود اونم مادر حسن و حسین من فقط کنیز این خانواده هستم آقا می‌خوام از همین روزای اول به پسرم یاد بدم تو این خونه نیومدی آقازاده باشی اومدی فقط غلامی کنی من کنیزم توام غلامی یادت نره ام البنین و ما ادراک ما ام البنین مگه میشه شناخت این بانو رو آماده کرده بود سپرهای خویش را تعلیم داده بود پسرهای خویش را تا پاسداره خیمه آل عبا شوند با راه و رسم عشق و جنون آشنا شوند هم داستان درسته که بهش میگن قمر بنی هاشم اما هم داستان ماه‌ترین ماه‌ها شوند مردان پاک باخته کربلا شوند ام البنین که چهار یل بی قرینه داشت تنها مدال عشق علی را به سینه داشت هرچند او دگر پسر خویش را ندید هرگز غم این نبود که عباس شد شهید دق کرد بعد از آنکه به او این خبر رسید بودند دیو و دد همه سیراب و می مکید خاتم بجای آب لب انور حسین دق کرد تا بعد از آنکه به من میبینی من امشب من باید میومدم وسط چون خانوم ام البنین تو خونه نمی‌شست میومد قبرستان بقیع دق کرد بعد از آنکه به او این خبر رسید بودند دیو و دد همه سیراب و می مکید خاتم بجای آب لب انور حسین هرچی نگاه می‌کنم میبینم زبده‌های هیئتیا امشب اینجا جمعند مطمئنم از خونه که راه افتادی تو دلت گفتی امشب شبشه این خانم همه کاره عالمه امشب برم با ابوالفضل ببندم کارش دگر نشستن در آفتاب شد آتشفشان غصه و کوه مذاب شد با این مصرع تو گریه نکنی هم برام مهم نیست می‌دونم خود خانم با این مصرع گریه می‌کنه شرمنده نگاه غریب رباب امشب داریم محرمی گریه می‌کنی شب تاسوعایی شده راه می‌افتاد تو کوچه پس کوچه‌های مدینه روضه حضرت ام البنین حسن خلج

خانم زهرا می‌فرمود با همون پهلوی شکسته و با همون سینه مجروح‌ و با همون بازوی شکسته علی جان یه چهارپا برام تهیه کن منو ببر در خونه این اصحابم این مهاجر و انصار من از اینا بپرسم مگه شما نبودید ندیدید پیغمبر بابام فرمود بعد از من علیه یکی یکی میرفتن در خانه اینا علی جان در بزن در می‌زد مولا دم در میومدن تو یادت نیست در غدیر خم من نبودم آقا ببخشید معذرت میخوام من خبر ندارم من یادم نمیاد بعضی خونه‌ها وقتی می‌رسیدند صاحب‌خونه وقتی صدای درب می‌شنید صدا میزد کیه در میزنه امیرالمومنین می‌فرمود فاطمه جون تو جوابشو بده اگه صدای منو بشنوه تا جلو درم نمیاد با همون پهلوی شکسته حسن خلج

به والله قسم خانوم زهرا پس از شهادت محسن بن علی یه بارم جلو علی نگفت آخ بچه م یه بارم نگفت دلم برا محسنم تنگه یه بارم هم نگفت کاش که میشد میبود بغلش میکردم شیرش میدادم مادره حتماً تو دلش این مسائل میگذشته اما جلو علی حرفی نزد این فاطمه یه جوری تربیت کرده تمام خاندان والله کربلا عروسشم همینجور بود یه بارم نگفت وای علی اصغرم یه بارم نگفت حسین کاش بچه‌ م بود اصغرم رفت فدای سرم اصغرم رفت فدای سرم جلو علی حرفی نزد حسن خلج

تعجب تعجب تعجب اینجاست به ما میگن شما چرا انقدر عزا  دارید به اونایی که کشتن بگید چرا کشتن مگه گذاشتن این خانواده نفس راحتی بکشن فاطمه رو کشتن بلافاصله بعد چند سال نقشه قتل علی رو کشیدن هنوز داغ علی تازه بود حسن رو کشتن هنوز امام حسن فراموش نشده کربلا رو راه انداختن روز خوش مگه گذاشتن که ما خوشی کنیم یقه اونایی که کشتن رو بگیرید که چرا شما کشتید که ما مجبور باشیم همش  عزاداری کنیم چرا انقدر عزا دارید حسن خلج

ای نور قلب عاشقم شمع این خانه تویی زهرا زهرا مرو مرو مرو لطف کاشانه تویی ای مرغ پر شکسته ی افتاده کنج قفس از فرط غصه فاطمه در سینه مانده نفس ممنونم اگر نروی می‌میرم اگر بروی زهرا مرو مرو ممنونم اگر نروی زهرا ممنونم اگر نروی حسن خلج

از همتون عذرخواهی می‌کنم از سادات بیشتر عذرخواهی میکنم از امام زمان دیدن حریف فاطمه نمیشن صدا زد قنفذ مغیره خالد یکی یکی ملعونا رو صدا زد چرا دست فاطمه رو کوتاه نمیکنید به خدا فقط یه ضربه غلاف قنفذ نبود هم قنفذ میزد هم مغیره میزد امام صادق می‌فرماید خالد بن ولید لعنت الله علیه از پشت سر چنان با غلاف شمشیر به کتف مادرم زهرا دل من بیشتر بابا برای شوهرم سوزد که زیر دست و پا می‌دید تنها یاور خود را تنها یاور حسن خلج 

ای نور قلب عاشقم شمع این خانه تویی زهرا زهرا مرو مرو لطف کاشانه تویی ای مرغ پر شکسته افتاده کنج قفس از فرط غصه فاطمه در سینه مانده نفس ممنونم اگر نروی میمیرم اگر بروی زهرا مرو مرو ای نخل بریده ثمر ای مادر کشته پسر زهرا مرو مرو زهرا مرو مرو حسن خلج

دلیل اینکه چرا کوچه نیست بعد تو این است محل قتل تو در دیده عوام نباشد اگه کوچه بنی هاشم هنوز بود زوار میرفتند زیارت میکردند اهل تاریخ براشون میگفتند اینجا محسن کشته شده حتما سوال پیش میومد محسن کیه پسر امیرالمومنین چند سالش بوده هنوز به دنیا نیومده چرا کشتن باید جواب بدن حرفی برا گفتن ندارن تو محسنی,حسنی که حسین هستی, ازاین رو؛ نمی شود که نبودِ تورا پیام نباشد دلیل اینکه چرا کوچه نیست حسن خلج

تمامه خاطره کودکی این آقا پر از حضور قریب گلو و خنجر بود یعنی چی اگه منظورت شهادت آقای اقا ابی عبدالله ست یه نفر بوده علی الظاهر پر از ظهور غریبه گلو و خنجر پر از یعنی چندتا بوده این اقا چهار پنج سالش بوده غروب عاشورا دستور داد برید سرها را  از بدنها جدا کنید این آقا و عمه جانش رقیه عمه جانش سکینه و عمه جانش زینب ایستادن نگاه کردند این ها حمله کردند به خیمه  به چشم این آقا یکی سر اکبر برد یکی سر قاسم برد یکی سر ابی عبدالله رو رو نیزه زده بود خاطره کودکی امام باقر حسن خلج

آقای من همین که زهر اثر کرد گفت باخود آقا حشام هرچه که بود از یزید بهتر بود چرا اقا جان هر دو امام کشتن هر دو جنایت کار بودن هرگز رها نکرد تو راخاطرات تلخ راس حسین و نیزه تو و عمه و طناب خاطرات تلخ حسن خلج

این آقا و پدرشون زین العابدین صاحبانه ملک گرین برای اباعبدالله امشب به آقا امام باقر التماس کنید بگیم اقا اگه یه روزی یه جایی یه روضه خونی یه سلام به جد غریبت بده دلم نشکنه اون روز روز اخر عمر ما باشه بلند بگو من اگر گریه برایش نکنم می میرم التماس به امام باقر حاج حسن خلج

نیمه دل شبه بابا نامردا تو خونش مشغول عبادته یه وقت دید در و دیوار داره شعله میکشه میدونم زیر زبونت چی هست چی میخوای بگی حقم داری آقا هم همینو گفت وای مادرم مادرم مادرم روضه نیمه دل شب حسن خلج

ریختن خونه آقا رو آتیش زدن آخ آره تن زن و بچت لرزید آقا آره دخترات ترسیدن آقا اما بانوی پا به ماه نداری ای مادر حداقل از این جهت آسوده خاطر است اما آقا امام صادق تو مدینه چند تا خونه اونور تر از خونت یه روزی روزگاری کثیف ترین و نامرد ترین موجود خلقت اومد در خونه زیباترین و پاک ترین موجود خلقت پشت در صدا زد مگه نمیدونی این خونه خونه کیه بی حیای بی شرف صداشو برای مادر ما بلند کرد گفت خونه هر کی میخواد باشه باشه خود حرومزاده اش تو نامه اش نوشت معاویه صدای نفس نفس فاطمه داشت پشیمونم میکرد یادم افتاد از علی و بغض علی هر چی نیرو داشتم تو پاهام جمع کردم چنان لگد به در کوبیدم … روضه بانوی پا به ماه حسن خلج

میان شعله ها امام صادق قدم میزد صدا میزد ای آتش منم فرزند ابراهیم که میان کوه آتش افتاد و نسوخت میتونی بیا منو بسوزون ای زبانه های آتش چرا به من نزدیک نمیشی من گمان میکنم زبان کنایه حضرت بود یعنی تو که مادرمو سوزوندی منم بسوزون تو که جرعت کردی گیسوان زهرا رو ... ای زبانه های آتش حسن خلج

امام صادق فرمود میان دوستان ما مثل زن بچه مرده برا ما زار میزنن هر کی ندیده بیاد ببینه مادری خورد زمین و همه جا ریخت بهم روضه برا ما زار میزنن حسن خلج

پیش امام صادق بردن دو اسم سخته اگر کسی یه روزی یه لحظه یه ساعتی اسمی از حسین میاورد اون روز روز آقا دیگه روز نبود غریب کربلا حسین شهید سر جدا حسین پیش امام صادق بردن دو اسم سخته حسن خلج

مباد آن که عبای تو یک کنار بیفتد میان راه ، تن تو بی اختیار بیفتد تورا خمیده خمیده میان کوچه کشیدند که آبروی نجیبت از اعتبار بیفتد دگر غرور تو را چاره جز شکسته شدن نیست اگر محاسن تو دست این سوار بیفتد توقع اثری غیر آبله نتوان داشت مسیر پای برهنه ت اگر به خار بیفتد چه خوب شد که لباست به میخ در نگرفت و چه خوب شد که نشد پهلویت ز کار بیفتد اگر چه سوخت حریمت ولی ندید نگاهت ز گوش دخترکان تو گوشوار بیفتد هنوز هم که هنوز است جلوه های تو جاری ست که آفتاب ، محال است در حصار بیفت مباد آن که عبای تو یک کنار بیفتد حسن خلج

آقای احمدی اصفهانی جریان این عباها چیه چند تا عباست ... یکی اون عبا که علی داشت میرفت انداخت رو زهرا یکی اون عبا که حسین پهن کرد هجده ساله رو چیند توش دانلود روضه جریان عبا ها حسن خلج