گلچین مداحی شهادت حضرت عبدالله بن الحسن (ع) | شب پنجم محرم

من از شام میخوام فاصله بگیرم میخوام برگردم کربلا شب عبدالله باید بگیرم دست خنجرو که پا نذاره روی حنجرو مادربزرگم توی قتلگاه است چطور بگیرم چشم مادرو نه نمیگم امام معصومو نه نمیگم سید مهمومو ببین ای نامسلون تو کدوم دینی سر میبرن اینجوری مظلومو به خاطره خدا نرو روی سینش با پا نرو ول کن نامرد محاسنو حسین جان حسین جان...

الهی که قربون زخم سرش شم خودم رو رسوندم تو گودال علی اکبرش‌ شم بهش سخت گرفتن دم آخرش رو یه عده حرومی شکستن پرش رو مثل کوچه وقتی زدن مادرش رو پر پر میزنم تا آخر پا از رو پرش بردارن دستامو حمایل کردم تا دست از سرش بردارن ای عمو حسین ای مظلوم نه میخوام عمومو گرفتار ببینم نه میخوام که عمم رو راهی بازار ببینم عمو رفته گودال پر از درده خیمه حالا که عمو نیست منم مردِ خیمه حواسم به عمه‌ است که برگرده خیمه سرم روی دست ارباب دستم رو به‌ روم افتاده دیدم شمر نامرد روی سینه‌ی عموم افتاده ای عمو حسین ای مظلوم..‌.

قبل از اینکه حس کنم سنگینی شمرو رو سینه‌ام نمیخواستم تورو اینجور توی آغوشم ببینم کاش برگردی دست عمه رو چرا رها کردی حرمله آغوش من و تورو بهم دوخت عزیزم دست تو افتاد روی سینه‌ام و دلم سوخت عزیزم عزیزم عزیزم سنان امون نداد برات اشک بریزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی توی قتلگاه کوچیکِ جلو چشای زینب بدن من و تو میره زیر سم ده تا مرکب کاش برگردی دست عمه‌ رو چرا رها کردی دل شکستمو ببین شکسته‌ تر شد عزیزم دستای کوچیکت برای من سپر شد عزیزم الهی عزیزم طاقت ندارم ببینم تو قتلگاهی عزیزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی

حیدر مدد حیدر مدد العطش ای ساقی کوثر مدد ابن الحسن عازم شده نوبت برادر قاسم شده انی انا ابن الحسن فاطمه ندارم از کسی واهمه ذکر لب بی دست کرببلا یدالله فوق ایدیهمه دیگه یار نداری بمیرم بمیرم علمدار نداری بمیرم بمیرم دیگه یار نداری بمیرم بمیرم علمدار نداری بمیرم بمیرم حی علی خیرالعمل مرحبا به زاده شیر جمل شیرینمو شور آفرین شتر فتنه رو میزنم زمین سوره آخر تو نازل شده شبیه ابوفاضل شده قل و فدیناه بذبح العظیم حج تو دیگه کامل شده میخونم با گریه بمیرم بمیرم برای رقیه بمیرم بمیرم دیگه یار نداری بمیرم بمیرم علمدار نداری بمیرم بمیرم نماهنگ فوق ایدیهم محمدحسین حدادیان

میخوام هوار بزنم چون وقتی دستش به پوست آویزان شد داد کشید بچه دیگه نه اسم باباشو آورد نه اسم عموشو آورد دستش به پوسیت آویزان شد فقط گفت یا اماه منو بغل کردی عمو با این که جا واسه دست و پا زدن نداری زحمت آخر ببین می تونی این تیر را از گلوم در بیاری این تیر را از گلوم در بیاری حسن حسینخانی

خداحافظ لحظاتی که دیگه برنمی گردی خداحافظ دقایقی که نمی دونم کجا نشسته بودم یا امام مجتبی برای پسرت خوب ناله زدیم یا نه یا کریم اهلبیت برا بچت خوب گریه کردیم یا نه تارسید بغل عمو عمو از عمه برات خبر آوردم عمو تو قامتت خمیده شدو عمه هم خمید پهلو تو شکسته شدو عمه هم شنید یک نیزه بلند توی گردن تو دید تا خیمه ها صوت مناجات تو رسید هر چند شمر بر دهنت پا گذاشته لحظاتی که دیگه برنمی گردی حسن حسینخانی

دست نگهدار نگو کار تمومه اینکه رو خاک غریبه عمومه دست نگهدار که عمه‌ام نبینه بی‌مُروت پاشو از رو سینه صبر کن نمی‌کُشن این‌جوری مظلومو سر نبرید امامِ معصومو صبر کن توی دل اهل حرم غوغاست مگه ندیدی مادرش اینجاست یکی بیاد جلو چشم مادر رو بگیره یکی بیاد از قاتل خنجر رو بگیره وای عمو، عمو حسین دست نگهدار دیگه جون نداره ذکر می‌خونه با لبای پاره نامسلمون یکی آب بیاره سر بریدن یه احکامی داره صبر کن بذار یه ذره بند بیاد خونش این‌جوری با پا برنگردونش صبر کن نکش موهای سرشو نامرد عمه نبین این صحنه رو برگرد لحظه‌ی سر بریدنِ امام عالمینه صدای العطش میاد از جگر حسینه دست نگه دار نگو کار تمومه حسن عطایی

دارم میام بی زره دارم میام بی سپر حسن حسن گفتو زدم به قلبِ خطر زره اگه نبود قلبم که هست سپر اگه نبود دستام که هست بابام اگه نبود تو کربلا وارثِ عزتِ بابام که هست ده سالمه قد ده تا مرد جنگی هیبت دارم ده سالمه نمی‌دونن که با حیدر نسبت دارم عبداللهَم من عاشقِ ثاراللهَم نفس‌نفس می‌زنم نفس بمونه برات قدم‌قدم می‌رسم بالا سرِ دشمنات پسرِ حسنم شیرِ جَمَل برا کوفیام مثل اجل شبیه داداشم تو راه تو شهادته برام شهدِ عسل سربازتم لا اَفارِق نمی‌افته از روی لب‌هام سربازتم یه تنه یه لشگرم حتی اگه تنهام، عین بابام عبداللهَم من عاشقِ ثاراللهَم خدا برام خواسته بود که یاسِ پرپر بشم اصلاً با سر اومدم برا تو بی‌سر بشم خدا رو شاکرم شد نوبتم فدای شدن شد قسمتم همیشه پناهم بود شونه‌هات دَمِ آخر رو هم رو سینه‌اتم شکر خدا وقتی می‌رسن با نعل تازه مرکبا شکر خدا قبل تو پیکر من می‌افته زیر پا خونِ خدا دارم میام بی زره حسن عطایی

بمونم که چی بشه من دلم به بودن عمو خوشه بمونم که چی بشه منو اشکای رقیه میکشه از حرم دیده به قتلگاه تو دوختم از علمدارت علمداریو آموختم قبل از اینکه خیمه ها بسوزه من سوختم ببین ابن الحسن اینجا قیامت کرد رخ نیلی زهرا رو زیارت کرد نذاشتم دستش از روی سرم رد شه همون دستی که تو کوچه جسارت کرد والله لا افارق عمی یا اُمی یا اُمی ... بمونم که چی بشه دل من به بودن عمو خوشه بمونم که چی بشه یکی داره خنجرش رو میکشه نمیتونم ببینم داری میری از حال داره زهرا مادرت میاد به استقبال میپیچه ناله یا بنیه تو گودال ای وای ای وای با اینکه نوجوونم مرد میدونم برا مادربزرگم روضه میخونم غروب جمعه است اما مثل بابامی قتیل یوم الثنینی عمو جونم والله لا افارق عمی یا اُمی یا اُمی ... بمونم که چی بشه من دلم به بودن عمو خوشه بمونم که چی بشه زینبت قراره که اسیر بشه دستای بریده من پر پروازه شبیه زخمای تو روضه مونم بازه تن ما و ده سوار و نعلای تازه بمیرم که به قتل صبر محکومی باید خون گریه کرد از بس که مظلومی به غارت میره حتی کهنه پیراهن تو فکر ساربانه نقشه شومی والله لا افارق عمی یا اُمی یا اُمی ... نماهنگ بمونم که چی بشه محمدحسین حدادیان

نور میبینم بابامو از دور میبینم من نوه علی ام حالا وقت شروع منه اومده دم غروب اما وقت طلوع منه آخرین مدافع حرم ثابت شد که مرد خطرم میجنگم عمو جای پدرم الله الله الله عبدالله رسیده از راه میجنگم عمو جای پدرم لا یوم کیومک حسین حلت بفنائک حسین من دلتنگم شبیه قاسم میجنگم این که داره میاد از خیمه شیر شیر جمله ذکر لا افارق و عمی اهلا من عسله حالا که دم سفرته شمشیر که منتظرته دستای کوچیکم سپرته داغی روی داغ دلتم خوشبختم که تو بغلتم دستای کوچیکم سپرته لا یوم کیومک حسین حلت بفنائک حسین یار عشقم منم علمدار عشقم کرببلا مدینه است امروز میرسه بوی بقیع روح من و تو از این گودال میره به سوی بقیع وای از دست و پا زدن ما ده تا مرکب و بدن ما میشه خاک صحرا کفن ما آه از آخر سفرمون میره روی نیزه سرمون میشه خاک صحرا کفنمون لا یوم کیومک حسین حلت بفنائک حسین دانلود نماهنگ حلت بفنائک محمدحسین حدادیان

هل من ناصر از تو لبیک از من مثل طوفان زد به قلب دشمن ابن الحسن ابن الحسن داره میکشونه سمته تو منو شوقا لابیک میشنوم صدای بابام حسن و شوقا لابیک فاطمه سینه زن و کربوبلا گریه کن روضه داره میرسه به الشمر و جالسون خیمه ها غرق اه و زاریه رسیده وقت علمداریه ابن الحسن ابن الحسن نکنه دیر برسم به قتلگاه موندی بی پناه داره بی سوار سمت خیمه گاه میره ذولجناه من که نمردم هنوز رقیه گریه نکن روضه داره میرسه به الشمر و جالسون بسم الله و فی سبیل الله شد بی دست کربلا عبدالله ابن و الحسن ابن و الحسن و سیعلم الذین ظلموا میخونه عمو تنه هردومون به زیر مرکبا میمونه عمو میخواد رو سینت بیاد راهش و باز میکنه شمر با چکمش من و از تو جدا میکنه شوقا لابی محمدحسین حدادیان

دست زینب بنده آخه حسین داشت میرفت گفت زینب جان مواظب عبدالله باش این تیتیم حسنه از یه سالگی بزرگش کردم نزاری بیاد این بچه عاشق یگانه منه دستشو گرفته داره میاد اومدن بالای تل زینبیه چه جوری اومدن همه تو صورت میزنن همه تو سر میزنن اومد بالا دید نیزه دار با نیزه شمشیر دارا با شمشیر رئیس نیزه دارا دست میاره بالا نیزه ها رو نگه میدارند اشاره به فرمانده تیر اندازا حالا تیر بزنید تیر اندازا میزنن نیزه دارا میزنن چقدر راه تیر ها دقیق است چقدر زخم نیزه ها عمیق است این تن از داغ پسر سوخته ز نیزه ها شد به زمین دوخته یتیم حسن سعید حدادیان

گرچه در آمدنم نیست رضای تو عمو پر کشیدم چو کبوتر به هوای تو عمو تو معین می طلبیدی و شتابان شده ام چقدر مثل حسن بود صدای تو عمو واویلا  واویلا عمو نیست عباس ولی دست که دارم به تنم چه کسی گفته زمین مانده لوای تو عمو من که لبیک به لب داشته ام آمده ام که بیفتم ته گودال به پای تو عمو واویلا واویلا عمو پر کشیدم چو کبوتر عبدالرضا هلالی

عمو برام سخته که غریب گیر آوردنت دیدم از اون دور عمو سنگینه انگار تنت دلم شکست و طاقت نیاورد تا که دیدم اون بی حیا نیزه بالا آورد عمه از رو تل بارون تیر و نیزه دید با هر آه تو نفس نفس زد و برید از اون دور میدید که شمر بی حیا رسید وای وای وای پیش بابام مجتبی عمو شدم رو سفید آخه بابام اومد و دست بریدمو دید زهرا رسید و منو میدیدو میون قتلگاه عمو آهی کشیدو با گریه می گفت حسین من حسین من خون گریه می کرد کنار تو بابام حسن هی مادر می گفت به نیزه دار نزن وای وای وای عمو برام سخته عباس میرخلف زاده

میون گودال افتاده بی پر و بی بال افتاده آیه به آیه قرآنم چرا لگد مال افتاده عمو چه بی حال افتاده همه رفتن من موندم بابا شهادت بازه دستمو ول کن عمه دیگه وقت پروازه منم باید برم آره برم سرم بره نذارم هیچ حرومی طرف حرم بره برا دفاع ازش نفس آخرم بره عمو حسین من غریب عمو حسین من ***** رو خاک صحرا افتاده بی کس و تنها افتاده جلو چشای گریون حضرت زهرا افتاده زیر لگد ها افتاده وقتی قاسم میدون رفت دیدم و غصه خوردم عموم کی گفته تنهاست عمه مگه من مردم منم باید برم رسیده وقت رفتنم بابام امام حسن داره میاد به دیدنم میرم که واسه عمو سپر بشه تنم عمو حسین من غریب عمو حسین من ***** زخمی و پرپر افتاده تو خون شناور افتاده رو بدنش جای تیر و نیزه لشکر افتاده یا رد خنجر افتاده آخر تلخ قصه معلوم از این اول کاش بشه که قبل از شمر من برسم تو مقتل منم باید برم توی هجوم نیزه ها چطور نگاه کنم سر عموم بشه جدا تو قتلگاه یکی میزنه اسممو صدا عمو حسین من غریب عمو حسین من میون گودال افتاده مهدی رعنایی