کربلایی وحید یوسفی

ای آخرین امید من تویی یل رشید من بالا سر تو اومدم برادر شهید من تو صاحب علمی کجا داری میری امید آخرمی کجا داری میری پناه خواهرمی کجا داری میری عباس میبینی چقدر حیرونم پریشون و سرگردونم چه جوری تو رو حالا تا خیمه برگردونم اباالفضل اباالفضل ای پسر ام بنین پاشو غریبیمو ببین پاشو جلو  چشای من پاتو نکش روی زمین مشک های بدون آب فدای سر تو تشنگی و تب و تاب فدای سر تو ناله های بی جواب فدای سر تو کنار تنت افتادم نمیتونم از جا پاشم دیگه نمیتونم خیمه برگردم داداشم ای آخرین امید وحید یوسفی

دیدم داغشو با چشم خودم میبینی چه جور مستاصل شدم پشت خیمه با گریه اومدم میبینی چه جور مستاصل شدم تیر اومد سمتش چشمامو بستم میبینی خونش مونده رو دستم برس به دا من که حیرونم زینب زینب باید چیکار کنم نمیدونم زینب ای وای از دل حسین ای وای دیدم داغشو با چشم خودم میبینی چه جور مستاصل شدم پشت خیمه با گریه اومدم میبینی چه جور مستاصل شدم تیر اومد سمتش چشمامو بستم میبینی خونش مونده رو دستم برس به دا من که حیرونم زینب زینب باید چیکار کنم نمیدونم زینب ای وای از دل حسین ای وای دیدم داغشو وحید یوسفی

وقتی ازت دورم خیلی گرفتارم با دوری از خود نده هی منو آزارم حتما تو میدونی دلتنگ دیدارم بازم میخوام پیشت بیام نگو که سربارم نگو نمیخوای منو راهم بدی نگو سفر دیگه به آخر رسید چی میشه این فاصله رو کم کنی میبینی اشکام روی گونم چکید اگه نیام پس تو بگو یا حسین چه جوری این داغو تحمل کنم واسه این که برسم پیش تو من به تو میخوام که توسل کنم بیتابیمو ببین پای حرفام بشین کرببلا میخوام فی یوم الاربعین لبیک یا حسین وقتی ازت دورم خیلی گرفتارم با دوری از خود نده هی منو آزارم حتما تو میدونی دلتنگ دیدارم بازم میخوام پیشت بیام نگو که سربارم نگو نمیخوای منو راهم بدی نگو سفر دیگه به آخر رسید چی میشه این فاصله رو کم کنی میبینی اشکام روی گونم چکید اگه نیام پس تو بگو یا حسین چه جوری این داغو تحمل کنم واسه این که برسم پیش تو من به تو میخوام که توسل کنم بیتابیمو ببین پای حرفام بشین کرببلا میخوام فی یوم الاربعین لبیک یا حسین وقتی ازت دورم وحید یوسفی

میزدنم دندونم افتاده تو شام از دهنم تاره چشام آروم نمیشم آخه بابامو میخوام تاره چشام دوست ندارم پشت سرت ناقه بیاد نفس کشیدنم عذابه رو دست من جای طنابه مگه بابام نمیدونه که ما رو آوردن تو خرابه میزدنم دندونم افتاده تو شام از دهنم تاره چشام آروم نمیشم آخه بابامو میخوام تاره چشام دوست ندارم پشت سرت ناقه بیاد نفس کشیدنم عذابه رو دست من جای طنابه مگه بابام نمیدونه که ما رو آوردن تو خرابه

حرم امن تو کافی است هراسان شده را مثل شه راه بده آهوی گریان شده را دل سپردیم به آن معجزه ی چشمانت تا که آباد کنی خانه ی ویران شده را مِهر تو باعث خاموشی آتشـدان است خارج از دست خلیل است ، گلستان شده را گندم ری به تنور کرمت پخته شود از تو داریم پس این مزرعه ی نان شده را هرچه شد خرج حرم ارزش او بیشتر است از طلا حرف نزن، نقره ی ایوان شده را به در خانه ی تو بسته و وابسته شدیم چه نیازی است به جنّت سگ دربان شده را گر قرار است جبینش به قدومت نرسد کافرش بیش نخوانیم مسلمان شده را در محلّه خبر لطف تو   بهتر پیچید پخش کردند اگر قصه مهمان شده را شدنی نیست کرم داشته باشی ، امّا دستگیری نکنی دست به دامان شده را پنجره ساخته ای دور ضریح کرمت تا ببندند به آن زلف پریشان شده را ما فقط ظاهری از اوج تو را می بینیم گذری نیست به معراج ِ تو حیران شده را جلوه ای کردی و زهرای پر از جذبه ی تو تا قم آورد دل شاه خراسان شده را حرم امن تو وحید یوسفی

تو کریمه ای و من بیچاره غم و غصه رو سرم آواره بی بی جان این گدا فقط شما رو داره قرار قلب زارم حضرت معصومه فقط تویی دل دارم حضرت معصومه خدایی دوست دارم حضرت معصومه بی بی جان تو دوای بد ترین دردایی بی بی جان تو مثال حضرت زهرایی بی بی جان تو قرار این دل شیدایی بی بی جان به تو و به برادرت محتاجم زیارتت رویامه حضرت معصومه بهشت این دنیامه حضرت معصومه برادرت مولامه حضرت معصومه یا حضرت معصومه قرار قلب زارم وحید یوسفی

به دعا های کریمانه تو محتاجم من به این سفره ی شاهانه ی تو محتاجم به تو و نان تو و دانه ی تو محتاجم به تو دل دادم نبر از یادم زلف وبر باد نده تا ندهی بر بادم به تو منصوبم بی تو آشوبم من به عشق تو بی بی جان تا به ابد می خونم بی بی معصومه دعا های کریمانه وحید یوسفی