لوا الزینب (س) قم

یه نگاه به پاهاش کن ببین چقدره عروسکتم که آوردی دست که میگذارم دیدم که پشت مو هاشو مادرش بسته کاش میشد سرشو بر میگردوندم رقیه ام تو خرابه تو بیابون دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد عروسک سیدرضا تحویلدار

عاقبت به خیرم چون تو رو میزنم صدا عاقبت به خبرم توی راه کربلا عاقبت به خیرم چون تویی شاه و من گدا عاقبت به خیری یعنی اربعین کربلا باشم مثل یه قطره تو اقیانوس زائرا باشم آرزوم اینه قیامتم آقا با شما باشم با تو میمونم بی تو نمیتونم ای نفس و جونم عزیز الله میدونم امسال کربلا مهمونم نوحتو میخونم عزیز الله عاقبت به خیرم سیدرضا تحویلدار

اشک عجب بارونیه که آدم با اون آروم میشه زیر این بارونه که باز حرم تو داره معلوم میشه حرم حرم حرم آبرومه حرم آرزومه حرم حرم حرم باب الحسینه که روبرومه حرم حرم حرم قلبم فقط به عشقت آرومه اسمت آقا شنیدن داره کربلای تو دیدن داره کربلا رفته ها میدونن دور حرم به سر دویدن داره کربلا کربلا کربلا کربلا ... عشق عجب تقدیریه من ازش مگه دست میکشم نسیمت به دلم میوزه توی روضه نفس میکشم نفس نفس نفس من ذکر اباعبدالله حسین حسین حسین کرببلات واسم قبله گاهه قدم قدم قدم میرم حرم نمیرم بیراهه تا میشد پای پرچم رفتم هیئت روضه دمادم رفتم اما آقا حلالم کن که این مدت کرببلا کم رفتم کربلا کربلا کربلا کربلا ... اشک عجب بارونیه سیدرضا تحویلدار

عشق تو رو انتخاب کردم جز تو همه رو جواب کردم گفتی که بیا حرم با من رو قولت آقا حساب کردم به تو آقا سلام سایتون مستدام توی هیئت که میام حس میکنم کربلام به غمت مبتلام با تو من روبرام عمریه که با مسیر خونتون آشنام ای بی مثل شاه لم یزل ذکر مدام من احلی من عسل جونم حسین سامونم حسین من تا ابد ازت ممنونم حسین جانم حسین ای جانم حسین به تو آقا سلام سیدرضا تحویلدار

بی تابی سینه صحرا ارامش موجای دریا پشت سر ثارالله حضرت سقا چه علمی میکوبه روی زمین با مدد امیرالمومنین پسر خلف ام البنین جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی علامه فاضل زیبنت عشق ابوالفضله زیبنب ماه بنی هاشمه دور محمل زینت با عمامه ی پیامبر میاد با تیغ دودمه حیدر میاد صدای اذان اکبر میاد از شه ان شاه بگو با دل آگاه بگو اشهد ان علی ولی الله بگو جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو از آسمونه گهواره بارون عطش میباره میجنگه به وقتش حتی طفل شیرخواره بیعت و قالو بلی از ازل راه شهادته خیر العمل اومده نایب شیر جمل روح ایثار حسن سیدالاحرار حسن ذکر سربند اباالفضل علمدار حسن جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو بی تابی سینه صحرا سیدرضا تحویلدار

به گوش میرسد صدای هلهله ها خدا به خیر کند آمدند حرمله ها خانم گریه کرد حسین گفت خودم برات روضه میخونم منو میبرن به مقتل تو رو میبرن اسارت سر من به نیزه میره به شما میشه جسارت یه وقت همه دشت دیدن یه آقایی پاشو رکاب کرده علی اکبر پرده گرفته ارباب من زیر بغلای زینبو گرفت عمه ما رو با احترام پیاده کردند اما روز یازدهم همه رو سوار کرد ربابو سوار کرد لیلا رو سوار کرد یه نگاه کرد دید دیگه نمیتونه شمر ایستاده حرمله ایستاده سنان ایستاده صدای هلهله ها سیدرضا تحویلدار

آغاز سخن با نام علی همچون صیدی ام تو دام علی هستم تحت امر شاه نجف فخرم اینه که آقامه علی جز علی هیچکسی بر دل ما مولا نیست زندگی بی علی و آل علی زیبا نیست گشته بازنده دنیا و قیامت قطعا آنکه بر لوح دلش حُب علی پیدا نیست علی علی نام آور علی علی حیدر علی علی کرار و کننده خیبر کسی که زانو زده پیش پای او مرهب علی علی سیف الله دلاور لشکر یا حیدر یا علی مدد آغاز سخن سیدرضا تحویلدار

اشکمو دیدی کرم کردی آقا تو بودی که باورم کردی آقا تو بودی که باورم کردی آقا تو کاری کردی که حالم عوض شه تو آدمم کردی آقا ای آب حیات کشتی نجات آقا لب تر کنی میمیرم برات ای جونم فدات نذر روضه هات یعنی میشه اربعین باشم کربلات ای جانم حسین ای جانم حسین اشکمو دیدی سیدرضا تحویلدار

یا حسین و یا عَینَ الحیات لبیک یا سفینةُ النجات پدرم فدات، حَیِّ بی ممات ای بهترین سفر کرببلات تو آقایی، تو مولایی  تو آرامش، به دنیائی (تو اعلی تر از عرش اعلایی)۲ تو دلبر تر، تو محشر تر از محشر قدیمی تر، صمیمی تر از مادر خدا ما رو، به هم داده تو اربابم باشی من هم نوکر بعد از نماز صبح (نمی خوابم)۳ تا سلامم برسه (به اربابم)۳ «لبیک یا حسین» یاحسین و یا بابَ الکرم من یه عمریه گدای این درم اگه راه میدن، منو تو حرم رحمت به شیر پاک مادرم الهی که، بخندی تو همون بختِ، بلندی تو عجب آقا حلوای قندی تو تو آقا تر، تو دریا تر از دریا تو یحیی تر، مسیحا تر از عیسی دعای من، برای من تو هستی اللهم الجعل محیا بعد از نماز صبح (نمی خوابم)۳ تا سلامم برسه (به اربابم)۳ «لبیک یا حسین» یا حسین و یا مهد الوفا ای روضه ی تو سفره ی شفا شمس الضحی، بدرالدجا دنیای جاودان کربلا دوام من، امام من حسین ماهِ، تمام من به تو هر روز هرشب سلام من تو عاشق تر، تو ناطق تر از قرآن تو مَحرَم تر، تو محکم تر از ایمان همه فکرم،همه ذهنم سلام الله علیک یا عطشان بعد از نماز صبح (نمی خوابم)۳ تا سلامم برسه (به اربابم)۳ «لبیک یا حسین» تو آقایی سیدرضا تحویلدار

ممنونتم دوباره توی خیمه راه دادی منو ممنونتم گذاشتی باز تنم کنن این پیرهنو عریان بدن میخوام توی سینه زنی برهنه شم خوبه آقام خرج روضه هات کنم این تنو آقای من مولای من برای منو رفیقام خیلی میشه فوق العاده اربعین به عشق زینب کربلا بیام پیاده حسین آقا جان ممنونتم علی فالی

نذر ظهور این اشکامو هدیه میکنم گریه میکنم جونمو تقدیم به بی بی رقیه میکنم گریه میکنم من میمیرم ولی این روضه ها میمونه پیش امام رضا میمونه اشکای یادگاریمون رو ضریح کربلا میمونه سلام ای دارالشفای عالم سلام دلتنگت بودم محرم سلام کتیبه شعر محتشم باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است گریه میکنم علی فالی

شادی هر دو جهان بی تو مرا جز غم نیست جنّت بی تو عذابش ز جهنّم کم نیست در دم مرگ اگر پا بسرم بگذاری عمر جاوید به شیرینی آن یکدم نیست حرم قرب خدا را که دل عاشق تو است طرفه بیتی است که روح القدسش محرم نیست بگذار آدمیان طعنه زنندم گویم هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست نیست بر خامُشی آتش دوزخ سیلش از یم اشک غمت هر که به چشمش نم نیست تا خدائی خدا هست، لوای تو بپاست زآنکه جز دست خدا، حافظ این پرچم نیست هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند که بجز رایت عشق تو در این عالم نیست دوزخ ارزانی آنانکه ندارند غمت با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست ملک هستی همه ماتمکدۀ تو است حسین جایی از ملک جهان خالی از این ماتم نیست گوهر اشک عزای تو به هر کس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست گریه بر پیکر مجروح تو باید همه دم که جراحات تنت را به از این مرهم نیست سائل تو است کسی کز تو، تو را خواهد و بس آنکه شد طالب تو در طلب دِرهم نیست دادِ مظلومی تو مُلک خدا را پُر کرد عالمی نیست که با یاد غمت، دَرهم نیست سینه کردی هدف تیر که می دانستی زنده بی مرگ تو دین نبیّ اکرم نیست هیچ مظلومی همانند تو در قلزم خون سرجدا با گلوی تشنه کنار یم نیست گو بِبُرّند سر دار، زبان در کامش غیر مدح تو ثنائی به لب «میثم» نیست شادی هر دو جهان علی فالی

یه روزی به کار میام منو نگه دار اینه هر شب خواهشم این التماسم گاهی وقتا آدما میان و میرن تا بدونم تو فقط میمونی واسم بدون تو دلم آشوبه ، کی غیر تو برام محبوبه ازت یه کربلا میخوام و کنج حرم بمیرم خوبه … حسین آقام آقام ثارالله … از بدی هام به کسی چیزی نگفتی آبروم همین دو قطره اشک روضه ست من رفیق زیاد دارم خودت میدونی رفاقت با تو ولی یه چیز دیگه ست به نامتم اباعبدالله ، غلامتم اباعبدالله شبا همیشه گرم ذکر سلامتم اباعبدالله … حسین آقام آقام ثارالله … نیاد اون روزی که از چشات بیفتم من که جز تو کسیو ندارم آقا از همون بچگیام آرزو داشتم مادرم رو یه حرم بیارم آقا اگه ردم کنی بیچارم ، تو که میدونی دوسِت دارم همیشه پای تو میمونم محاله دست ازت بردارم … حسین آقام آقام ثارالله … چیزی که درخور تو باشه ندارم دل ناقابلمو زدم به نامت تو دعا کن واسه عاقبت به خیری یا جوون مرگت بشم یا پیر غلامت به یاد کربلا میبارم ، یه فکری کن به حال زارم بساط نوکریم تکمیله فقط یه کربلا کم دارم … حسین آقام آقام ثارالله … یه روزی به کار میام علی فالی

نوحوا علی الحسین ببینید هلال غم اومد مادرش با قد خم اومد محرم اومد نوحوا علی الحسین نوکرا ماه عزا اومد ماه شاه کربلا اومد محرم اومد رو گونه اشک چشمام میباره روی دل من آروم نداره خدا رو شکر که با اذن زهرا محرم رو من دیدم دوباره فقط آقامه حسین زهرا احب الله من احب حسینا نوحوا علی الحسین علی فالی

این همه میگن هزار و نهصد زخم اما جایی ندیدم بگم دندونای ارباب تو کربلا شکست مسلم اومد آب بخوره دندونش افتاد اما دندون ارباب من میدونید کجا شکست دشمن به ناموست زخم زبان میزد بر روی لب هایت ... مردم کوفه تا دیدن مسلمه درارو بستن پنجره ها رو بستن نکنه نگاشون به نگاه مسلم بیفته امان بدن همه درارو بستن پنجره ها رو بستن کسی به مسلم جا نداد اما یه روزیم تو همین کوفه همه پنجره ها رو باز کردن همه درارو باز کردن میخوان خارجیا رو وارد کنن زینب و یه مشت حرامی زخم زبان سیدرضا تحویلدار

من که شدم محاصره میسوزم به خاطر اونی که قراره کربلا بره نکنه سرت رو نیزه ها بره برگرد تو رو جان علمدار چه کنه بی تو زینب وسط بازار اینا میکشن تو رو به سمت قتلگاه نرو که به غارت میبرن حتی لباس کهنه رو واویلا میا به کوفه آقا با لب تشنه پر زدم یا حسینه اشهدم میبینه یه شب تو کوفه مادرت که توی تنور خولیه سرت مسلم روی دار العماره داره میسوزه یاد طفل شیر خواره چه بلا ها که قراره سر خواهرت بیاد کاروان اسرا و مجلس ابن زیاد واویلا میا به کوفه آقا آه چی بگم از امشبم نگران زینبم که میبینه داغ تو به زودیا میره تا محله یهودیا باید غم طفل سه ساله گریه ها و سواله زن غساله تو خرابه میبینه زخم پیشونی تو رو مثل زینب می بوسه رگای خونی تو رو واویلا میا به کوفه آقا من که شدم محاصره سیدرضا تحویلدار

عشق من از ازل حسین بارون نم نم بود پر قنداقم پر پرچم بود من اولین بار که اومدم هیئت محرم بود به همین حسین حسین قسم میاد با اباالفضل دم آخرم میاد باورم اینه اگه به سمت تو یه قدم بیام تو صد قدم میای عشق من از ازل حسین و سلام علی الحسین حسین وای وای ارباب ارباب بارون نم نم بود سیدرضا تحویلدار

ای دولت علوی غیر تو نیست احدی ذکر علی همینه یا فاطمه مددی علت خلقت من رگ غیرت من مادر کرببلا تویی عزت من من به املاک بهشت نیازی ندارم مجلس روضه تو شده جنت من ذکر رو لب هامی وقت رجز خوانی آرزومه باشم کیان ایرانی حاجتم اینه که یه شب توی روزت جون بدم مثل قاسم سلیمانی ای دولت علوی حسین عینی فرد

دین و دنیای منه علی مولای منه عالم بدونه فقط حیدر آقای منه نصف قلبم علیه بقیه حسنه صاحبم فاطمه و شه بی کفنه دشمنش دشمنمو رفیقش رفیقم هر کسی حیدریه برادر منه چشم تو عین الله تیغ تو ثارالله دین و دنیای منه حسین عینی فرد

قدم میزنه یل قتال العرب رجز می خونه منم من حیدر نسب ادب با غضب تو یک جا یا للعجب عجب داره با پا کوبیدن رو نفس اماره تا دور حرمت کار عدو زاره که سر تا پاش همه حیدر کرار نگهبان لشکر به هم ریخته یک تنه یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره شبیه شیر نر آخه باب الحیدر رجز میخونه شهنشاه القمه رو بازوش یه بازوبند یا فاطمه به پا کرده بین دشمن ها همهمه همه مردن الم را می کوبه با یا علی گفتن خبر پیچیده تویه لشکر دشمن تا اسم اون میاد همه زمین خوردن الم داره قهرمان جلا داره پهلوان شبیه تیغ نگاش دو ابرو کمان الم می کوبه زمین به هم میریزه زمان همون که به دشمنا غضب میکنه تا زینب را میبینه ادب میکنه ادم با فضایلش ترب میکنه تربناک ولی در افتادن باهاش خطرناک مثل باباش علی دلیر بی باک تو ذات دشمناش نطفه ی ناپاک علی قدرت یاقمر علی هیبت یاقمر علی شوکت یاقمر علی لبیک یاقمر علی حکمت یاقمر علی دارد یاقمر دخیلک یاابوفاضل یل قتال العرب حسن عطایی

آرامش دریا رقیه هم الا و الا رقیه سه ساله ابا عبدالله نفسای بابا رقیه یه عمره سایبونمه هر چی ازش بگم کمه آینه دار فاطمه میخونم دوسش دارم یه عالمه دختر پادشاهمه گدایی در شما کار هزارتا حاتمه هزارتا حاتمم کمه کار تموم عالمه اگر چه شهره هستم به درد بی نوایی به قالی سلیمان ندارم اعتنایی چرا که من دوباره قالی روضه هاتم غلام حلقیه گوشو نوکر نوکراتم انا کلب الرقیه انا کلب الرقیه آرامش دریا رقیه حسن عطایی

ای مادر آب و مادر خاک مافوق بیان و فوق ادراک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بضعه النبی مادر دریا صدیقه و حضرت زهرا ام الحسن ام ابیها ریحانه ریحانه موندی پای شوهرت مردانه مردانه من کی باشم ادعا کنم تا وقتی که یکی از فدائیات جناب سلمان یا زهرا یازهرا مدد حک کرده است این حدیث قدسی در عرش به خط نور حکاک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بانوی عشق بانوی گل ها ای مادر زینب کبری ام الحسین ام ابیها حوریه حانیه عالم از وجود تو شده حسینیه من کی باشم ادعا کنم تا وقتی که نوکر حسین تو زعفر جنیه ای مادر آب و مادر خاک مافوق بیان و فوق ادراک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بضعه النبی مادر دریا صدیقه و حضرت زهرا ام الحسن ام ابیها بضعه النبی حسن عطایی

خال لبت نقطه زیر باء بسم الله چشم پر از جذبه تو معنی عین الله از تو چه پنهان شها داشته و دارم قدر خدادوست بینی و بین الله صراط مستقیم آقا جان ای نبا عظیم آقا جان آرامش قلب حزین ای صاحب قرآن و دین حبل المتین فتح المبین نور سماوات و زمین ای ذکر نامت دلنشین مولا امیر المومنین تیغ دهان گشوده از معنی سیف الله به چه می آید به خودنت اسداللهی خلق تو کار دنیا و خلقت این عالم هست به دستان تو با حکم یداللهی عماد الاصفیا آقا جان روحی لک الفدا آقا جان فتح الفتوحی حیدری شیر ژیانی صفدری احمد بود گر شهر علم بر آن مدینه تو دری ای که به زهرا همسری ما را نجف کی میبری صراط مستقیم آقا جان حسن عطایی

تموم زندگیم به فدای یه نخ معجرت یا رقیه اثر شیر مادرم بود که شدم نوکرت یا رقیه مادر من کنیز خونه توئه پدرمم تو هیئتا سینه زنه شبی که جون بدم میون روضه ها شب تولد دوباره منه رقیه مولاتی ای روح کلام الله بی بی جان روضه های توئه فی یوم الله منی که عمریه سینه زن روضتم آخرش جون میدم پا غمت انشاالله مونس قلب زار زینب دختر سید الشبابی یه تنه ریختی شام و بر هم تو نوه ابوترابی در خونت گدای سامری شدم یه عمری دلتنگ دیدار تو ام ارادت من به تو که یک شبه نیست تموم عمرمو گرفتار تو ام همیشه و هر جا هوای منو داری پشت و پناه منی توی گرفتاری قوت قلب ما سینه زنا هستی و قوت بازوی حسین و علمداری تموم زندگیم حسن عطایی

روزی شعر من امشب دو برابر شده است چون که سرگرم نگاه دو برادر شده است چون که بانوی کلابیه پسر آورده چشم وا کن ، پدر خاک قمر آورده هر که از قافله ی فطرسیان جا مانده نظرش خیره به گهواره ی سقا مانده زور بازوی تو بی حد و عدد خواهد شد بعد از این ام بنین ، ام اسد خواهد شد با وجود تو زمین حیدر دیگر دارد کعبه جا دارد اگر باز ترک بردارد یا کاشف الکرب مجید تال از در خانه ی او پا نکشیدم هرگز چون حسینی تر از عباس ندیدم هرگز ماه ذی‌ الحجه که عباس به حج عازم شد همه بر کعبه ولی کعبه بر او محرم شد در طوافش سخن از عقل فراتر می گفت در حقیقت "لک لبیک برادر" می گفت ! این اباالفضل که از قبله فراتر می رفت مرتضی بود که بر دوش پیمبر می رفت علی اکبر به ثنا گویی او می آید : چقدر منبر کعبه به عمو می آید خطبه خواند و همه را محو صدای خود کرد در حقیقت همه را قبله نمای خود کرد گفت این خانه که حق آمد و ایجادش کرد مسجدی بود که بابای من آبادش کرد از در خانه ی او پای نکشیدم هرگز چون حسینی تر از عباس ندیدم هرگز "کاشف الکرب" تویی ؛ خنده ارباب تویی "پدر خاک" علی و "پدر آب" تویی ! روی چشم تو بود جای حسن جای حسین هست مابین دو ابروی تو بین الحرمین پیش خورشید و قمر سایه ی تو سنگین است و فقط محضر زینب سر تو پایین است ساقی ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد صحبت از مردی تو کار بنی هاشم بود نام تو در دل میدان رجز قاسم بود زور بازوی علی ریخته در بازویت ذوالفقاری نبود تیز تر از ابرویت تیغ چرخانده ای و پیش تو طوفان هیچ است لشگری پیشت اگر آمده میدان ، هیچ است وسط جنگ زمین را به زمان دوخته ای فن شمشیر زنی را ز که آموخته ای ؟! ای جوان ! پیر رهت کیست از آن شاه بگو ؟ "أشهد أن علیاً ولی الله" بگو او علمدار حسین است ببخشید مرا مدح او کار حسین است ببخشید مرا یا کاشف الکرب مجید تال