رزمندگان اسلام قم

ای خدای مهربون تو این شب قدری هرچی که خیره برای ما مقدر کن همینم از سرمون زیادیه اما اگه میشه کربلاهامونو بیشتر کن کاش میشد وقتی که داره حضرت مهدی برامون مقدرات سالو مینویسه مینوشت که آخر و عاقبتای ما جون دادن تو روضه ها با چشمای خیسه برای ما بنویس که بیشتر از هر سال احترام والدینو نگهداریم برای ما بنویس که تا دم مردن پرچم امام حسینو نگهداریم بک یا الله به اباعبدالله عجل لولیک الفرج ای خدای مهربون تو این شب قدری یه کاری کن بخوریم به درد آقامون بیا اینجوری دلای ما رو روشن کن بگو امسال دیگه برمیگرده آقامون ای خدای مهربون تو این شب قدری میگیریم رو سرمون کتاب قرآنو درِ خونت واسه آشتی واسطه کردیم حضرت معصومه و شاه خراسانو برای ما بنویس که اربعین باشیم هممون با خانواده تو مشایه برای ما بنویس که توی اون دنیام با امام حسین باشیم همه همسایه بک یا الله به اباعبدالله ای خدای مهربون تو این شب قدری حسن عطایی

رفاقت کرده اگه شب تا صبح پیش خدا سر کرده آخه چیزی نیست اگه یک شب چهل جا میره برمی‌گرده رو سر انگشتش زمین و هفت آسمان داره میگرده تموم اعمال علی، خیر‌العمل امیرمؤمنین شده قبل ازل خدا که نیست ولی بذارید که بگم کنار نام مرتضی عزوجل جهان مبهوت از شکوه این آقا که مگه بشر میشه آخه این چنین باشه امورات دنیا رو خدا داده توی دست حیدر تا مالک زمین باشه هیاهو داره، همه میگن دشمنش چه‌ قدر رو داره رو دور بُرده، آخه حرز فاطمه به بازو داره بدون شمشیر یه لشکر کشته با خم ابرو داره جون می‌گیره نبی با آواز علی میدون جنگ می‌رقصه با ساز علی خدا براش می‌خونه لَا حَوْلَ وَ لَا لرزه به پیکرا که می‌ندازه علی توی اوج جنگ که اون دوتا غاصب هی فقط فرار می‌کردن فقط علی مونده به سمت کوه‌ها بدو بدو رفتن تا سه روز کشید برگردن، علی ولی مونده علی می‌جنگه کًمیِتِ دشمن به‌ پیش پاش می‌لنگه میاد به جنگش اونی که واسه‌ی عزراییل دلتنگه با طرز خاصش یه‌ جوری زد دشمنو که گیج و منگه عشقه علی مرتضی تاج نبی دیدن روی علی معراج نبی همیشه محتاج به دست مردمه هرکسی که نباشه محتاج علی چه با سرعت می‌زنه که سر بی سر میدوه نمی‌فهمه فاتحه‌اش شده خونده چه با سرعت می‌زنه که رعد تیغ علی یک لحظه دشمنارو سوزونده مالک زمین حسن عطایی

از راز ضربه های علی بین کارزار تنها خوده خداست که سر در میاورد اعجاز مرتضاست که در بین معرکه او از حرامزاده پدر در میاورد تو میدون به دشمنش به قدری که پلکش رو ببنده فرصت نمیده با یک ضربه ده نفر رو میزنه عزرائیل رو خیلی زحمت نمیده منشور بقای هر حکومتی متن فرمان نامش به مالکه خاک زیر قدم قنبرشو دارن سُرمه میکنن ملائکه علی عادله علی فاضله علی صادقه قیاس علی با هر حاکمی مع الفارقه هارونه هر کسی که علی نیست شک نکن بعد از نبی پی دو سه گوساله میرود طفلی که یا علی سخن اولش شود آن طفل یک شبه ره صد ساله میرود شاید کِشتی سازه نوح نبی کِشتی بان ولی جناب حیدره یک لشکر حریف حیدر نمیشه این مفهوم جنگ نابرابره تو میدون یلای نامی عرب مخفی میشن همه از دید علی تقوا توی جنگ یعنی هرکیُ کشت تا هفت نسل بعدیشو دیده علی به هر منسبی به هر رتبه ای علی لایقه قیاس علی با هر حاکمی مع الفارقه از راز ضربه های علی حسن عطایی

دنیامه کنج حرم آقامه این همونی که میخوامه یه اقیانوس آرامه آرامش من تویی همه ی خواهش من کار منی و کوشش من ای سایه ات آسایش من روی زبونم بریز نمکت رو برسون آقا دست کمکت رو پدر عالم یا اباعبدلله زیر پر و بال بگیر کودکت رو جانانم بسته به غم تو جانم تو عراق و من ایرانم تویی پدر سلطانم سلطان کرم به خاطر چشمای ترم منو برسونم به حرم واسه اربعین منتظرم آروم دل ای سایه سر آقا از رو اسم ما ساده نگذر آقا کار من گیر یه گوشه نگاته منو بغل کن منو بخر آقا دنیامه کنج حرم آقامه حسن عطایی

دیدی بچه ها بعضی موقع ها یه شعر قدیمی میشه خب دوباره بعد یه اتفاق زنده میشه بچه ها من حرم رقیه اینطور شد یه بند یادم اومد یه روز عاشورا به حسینش گفت اما دوباره این شبا با حسینش داره حرف میزنه چی میگه سایه روی سرم چه کنم با آتیش جگرم چه کنم یه زن تنها با حرم چه کنم یه روز تو کربلا حرم تنها موند میدونی رقیه چی گفت گفت بابا بابا امون از آتیش حرم آتیش گرفت موی سرم بابا گوشواره هام دزیدن سایه روی سرم چه کنم سیدرضا تحویلدار

بگذار عالمیان طعنه زنندم گویند هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست آدم نیز توبه اش به خاطر وجود تو امضا شد آقا شد جزو زائران تو که شد خلیل و موسی و عیسی شد تازه جزو ما شد آدم نیز آدم نیز آدم نیز به هوای کربلا گفت حسین توی سختی و بلا گفت حسین یکی تو سینه ی ما گفت حسین خدا گفت حسین خدا گفت حسین عاقلان آن است که از عشق تو دیوانه شود هر که از عشق تو دیوانه نشد عاقل نیست زندگیش به خاطر وجود تو احیا شد پیدا شد وقتی خاک پای عابس و حبیب و اون همه آقا شد زندگیش زیبا شد عاقل نیز عاقل نیز عاقل نیز بین مروه و صفا گفت حسین سعی کرد و بار ها گفت حسین دوره کعبه وقتی که گفت خدا خدا گفت حسین خدا گفت حسین بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند حسن عطایی

نَادِ عَلِیًّا مَظْهَرَالْعَجائِبِ تَجِدْهُ عَوْنًا لَکَ فِی النَّوائِبِ کُلَّ هَمٍّ وَ غَمٍّ سَیَنْجَلِی بِعَظَمَتِکَ یا اَللهُ بِنُبُوَّتِکَ یا مُحَمَّدُ بِوِلایَتِکَ یا عَلِیُّ یا عَلِیُّ یا عَلِیُّ ناد علیا مظهر العجائب حسن عطایی

عقب عقب رفته، دشمنِ تبهکار جلو جلو اومد، وقتی‌که علمدار با نگاه نافذ، با این طرز رفتار چه می‌کنی عباس، نقابتو بگذار خونِ علی به جوش اومده یک دفعه تو رگِ گردنش گرد و خاک میکنه وسط معرکه با نگاه کردنش اگه حسین میذاشت یه نقشه‌هایی داشت واسه‌ی دشمنش کمتر داره می‌گیره، جلو چشاشو خون واسه‌ی دشمنش  می‌کشه خط و نشون الله اکبر از هیبت و حشمتش جا داره باز داره بگه علی اکبر اذون شبیهِ سپاهه، حضرت سلیمان دشمنا شبیهِ، مورچه‌های حیران چشماش مثل والفجر صورتش الرحمن تفسیر میشه با اون آیه‌های قرآن شبیهِ زلزله وسط واقعه کیه داره میاد سوره‌ی صورتش فاتحه می‌خونه اگه حسین بخواد آیه های اذان، داره میشه خطاب باز به صمود و عاد انگار که باباش علی گرم تلاوته آیه‌ی رحمته، خدا تو این قامته بسم رب الحسین ذکر روی لبش ارث اون از علی ارث شهادته عقب عقب رفته دشمن تبهکار حسن عطایی

آدم گریه کرده حوا گریه کرده با سر بریده برا تو یحیی گریه کرده قطعا از یوسف یعقوب نبی دل میکند اگه یک بار علی اکبر تو میدیدش آدمی که سیب خورد و از بهشت بیرون شد بوی عطر سیب کربلای تو بخشیدش بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش همه نوکرند همه نوکران اباالفضل تو غلام غلام علی اکبرند حسین جان حسین جان حسین جان حسین میگفت تو دل چاه یوسف یا اباالفضل موسی تا میخواست واشه دریا میگفت یا اباالفضل نوح اگه از طوفان ها به سلامت میره بادبان کشتی نوح علم عباسه توی بدترین شرایطم عموما انبیاء اسم اعظمی که میگن قسم عباسه به نام خداوند جان آفرین خدای اباالفضل ام البنین کسی شک داره معجزه میکنه یه امسال بلند شه بیاد اربعین اباالفضل اباالفضل اباالفضل آدم گریه کرده حسن عطایی

زینب مثل یه کوه سیّاره وقتی چادر به سر داره عالِمه مثل زهرا و مثل علی بی‌تکراره پای درس قرآنِ زینب جبرائیل شده شاگرد اول مریم و آسیه با حوّا خادمن از اول حدیث مفصّل بخون از این قصّه‌ی مُجمل حتی همسایه ندیده توی کوچه سایه‌ی زینب رو نور معجرش داره می‌تارونه چشم تاریک شب رو زینب، یا زینب... زینب، زن ولی جنم داره که اسمشم قسم داره دیگه بعد ابوفاضل همه دیدن علمداره ما رأیت میگه تا زینب دشمنش مات و مبهوتد میشه خطبه که می‌خونه می‌لرزه کاخشون از ریشه جهنّم میشه شام از بس که خطبه‌هاش آتیشه به روی منبر تا لحنش شبیه باباش ابوتراب شد دیدن که از ترس نوه‌ی هند جگرخوار جگرش آب شد زینب، یا زینب زینب دختر شیر کرّاره واسه اونا یه هشداره همیشه فاتح جنگه آخه رقیه رو داره مثل دریا زینب قبل از هر طوفانی غالبا آرومه اما تا می‌جنگه دشمنش به شکست محکومه این حرفا چیزی نیست این تازه شروع خانومه دست اباالفضل به همراشه پس بی‌‌برادر زینب نبود قطعا کربلا توی کربلا می‌موند اگر زینب نبود زینب مثل یه کوه سیاره حسن عطایی

دروازه ی خیبر رو با یک دست میگیره آخه کی حریف این شیره دستمال زرد حیدر دشمن رو ترسونده مگه کسی هم باقی مونده زانو زده سراسره لشگری با یه غضبه تو همونی که میکشی مرهبو با یه غضبه ای خوش آن روز که از نابودیِ قوم یهود دل این جامعه صاحب‌الزمانی بشود دشمنت مثل زباله همه جا ریخته است وقت آن است که زمین خانه تکانی بشود دروازه خیبر حسن عطایی

جونم برات بگه یه وقتایی خیلی دلم می‌گیره یه وقتایی میشه دلم از همه‌ی آدما سیره ولی همینی که میام دو قطره اشک برات می‌ریزم غمای عالم از دلم، بار سفر می‌بنده میره می‌میرم اگه روضه‌ها نباشه می‌میرم اگه اشک برات نریزم می‌میرم یه روزی برا غمای تو ای عزیزم حسین عزیزم منم منم قطره، تویی تویی دریا کیو دارم آخه به جز تو، تو دنیا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا جونم برات بگه چه قدر زندگیا سخت شده آقا خودت داری می‌بینی این روزا چه بی‌رحمه زمونه می‌خوان که آتیش بزنن به اعتقادای ما اما حرارت عشقته می‌کشه تو دلا زبونه تا زنده‌ام باید از غمت ببارم تا دارم غم تو، غمی ندارم وقتی که مُردم از غمت آقا جون بیا کنارم تو ظلمت قبرم وقتی میشم تنها میای کنار من حتی میگم اون جا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا جونم برات بگه چه قدر تشنه‌ی خستگی راهم چه قدر دلم تنگه برای سفر اربعین آقا با گرد و خاک راه دوباره کاش بیاییم تو حرم تو چیه مگه دلخوشیمون تو زندگی غیر از این آقا تو رویا لابه‌لای جمع زوار می‌بینم دوباره توی طریقت می‌بینم به تو می‌رسم دوباره، به تو رفیقم تو این بیابون، تو این دل صحرا برات میشم مجنون، برام میشی لیلا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا میمیرم اگه روضه ‌ها نباشه حسن عطایی

بی تو فاطمه پژمردم تو که رفتی منم مردم غم و غصتو خیلی خوردم تو خونم تو رو کم دارم میدونی بی تو غم دارم دوری تو منو آزردم یادمه همه خاطره هامونو یادته بی بی اون قدیمامونو یادته عروسی دوتامونو یادمه خوشی های تو خونمون یادمه که گرفت خونمو خزون یادمه که بهت گفتم بمون زهرا بی تو شدم تنها ببرمم از اینجا امون از این دنیا توی خاطرمه غم هات جلو چشممه اون اشکات کاشکی من رو میبردی همرات غم تو منو پیرم کرد از همه دنیا سیرم کرد لحظه ای که اون در روت افتاد یادته بی بی دستای بستمو یادته که غرور شکستمو یادته آه سینه خستمو یادمه پوشوندی خون بسته رو یادمه منم اون روز آخرو یادمه گفتی در بیار اون درو ای داد در رو سرت افتاد رو پسرت افتاد بال و پرت سوخت زهرا بی تو شدم تنها بی تو فاطمه پژمردم حسن عطایی

آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگرد نیست مثل ابی‌عبدالله همه‌جا رو گشتم اما به خودم برگشتم همه‌جا رو دیدم اما به حرم برگشتم اگه از درِ خونت به غلط رامو کج کردم دو قدم رفتم اما زود سه قدم برگشتم به خودم برگشتم به حرم برگشتم دنیای بی حسین اگه آخر غمه آخر غمه دنیای با حسین به آخر نمی‌رسه آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگرد نیست مثل ابی‌عبدالله تو با من هستی اما باز با خودم درگیرم بدون کرب و بلا باز از همه جا دل‌سیرم چینِ روی پیشونیم از اثر دوریته اگه می‌بینی آقا توی جوونی پیرم شده این تقدیرم که برات می‌میرم گاهی برامون نرسیدن رسیدنه به شما رسیدنه اونجا که دستات به نوکر نمی‌رسه آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگردید مثل ابی‌عبدالله یا‌ ابی‌عبدالله، ابی عبدالله، ابی عبدالله آه این حسین کیست حسن عطایی 

به ثوابی که ندارم چه امیدی دارم آب چون نیست طلبکار سرابم نکنی به گمان همه من بنده ی خوبی هستم پیش چشم همه عاری ز نقابم نکنی آبرویم همه این است شدم عبد حسین وای اگر نوکر این خانه حسابم نکنی خدا نکنه یه روز روضت بخونم دیگه  من گریه نکنم مردم منو با دست نشون میدن میگن این نوکر حسینه روز عاشورا به غلام گفت اگه می‌خوای بری برو آزادی یه وقت دید غلام داره گریه می‌کنه یه عمر تو کوچه بازار همه رو با دست نشون می‌دادن می‌گفتن این غلام حسینه حالا که قراره دستای زینبو ببندن بهم میگی برو حالا که تو این بیابون دنبال رقیه‌ات می‌خوان بکنن بهم میگی برو نوکر این خانه سیدرضا تحویلدار

کرم الله کرم عباس رفع الله علم عباس ای یل بلندبالا جانم عباس ای قمر مه سیما جانم عباس تشنه لب تو دریا جانم عباس ذکر تموم مردم ایران ابالفضل قسمِ تو همتراز قرآن ابالفضل آخه به چه زبونی بگم قربونت شم قوربان اولوم ابالفضل ای جان ابالفضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل خدا رو سینم نوشته عباس بهشتم والله بهشت عباس خوشگل بنی هاشم جانم عباس ذکر لبای قاسم جانم عباس یار امام قائم جانم عباس ای یک تنه برای حسین مثل لشکر ای کعبه ی خدا شده واسه تو منبر آخه به چه زبونی بگم قربونت شم بنفسی انت یا عباس ابن حیدر یا ابوفاضل یا ابوفاضل جانم عباس حسن عطایی

از روی نی نگاه کن سینه زنت رو ببین مثل همیشه ارباب باز پای حرفام بشین آقای خودم من نگرانم آقا جون واسه عقبای خودم وقتی که من خبر ندارم از فردای خودم باید که کور دگران باشم بینای خودم می‌ترسم من از گناهای خودم می‌ترسم از این که بی حیا شدم می‌ترسم حالا که سمت من چرخیده نیزه منو رهام نکن خورشید نیزه یا ابی عبدالله نماهنگ آقای خودم حسن عطایی

عزیزالله عزیزالله الله الله الله الله تو وتر موتوری تو خالق شوری نور علی نوری عزیزالله ای حضرت سلطان تو جانی و جانی جانیم سنه قوربان عزیزالله یا سیدالاحرار ای کعبه سیار ای افضل الاذکار عزیزالله زین المجالس تو اسلام خالص تو آقای عابس تو عزیزالله عزیزالله عزیزالله دانلود مداحی عزیزالله حسن عطایی

سال داره تحویل میشه منو تحویل بگیر آه که داره دیر میشه اومدم سر به زیر منو تحویل بگیر منو تحویل بگیر یه منه دیگه بساز از من من خودت رو می‌خوام گفتنیها رو همه گفتن یکی گفت مریض دارم یکی گفت گرفتارم همه گفتنیاشونو گفتن منو تحویل بگیر یه منه دیگه بساز از من من خودت رو می‌خوام گفتنی‌ها رو همه گفتن من یه دل فقط می‌خوام امسال پر شوق کربلا بده یا محول الاحوال کربلا و اربعین امضا سال داره تحویل میشه سیدرضا تحویلدار 

ذکر شما عبادت زبان و قلب و عقل و هوش من حب شما آن عملی که تا ابد نمیشود زائل شما صراط مستقیمی و به بیراهه رود قطعا هرکه شود جز نجف شما به سمت دیگری مایل اصلاً تو دنیا مگه هست مثل محبت تو و فاطمه خیرالعملی تو حرفای مردممون شما برام مردی و مردونگی ضرب المثلی آذریا به عشق تو یه وقتا اسم بچه هاشونو میزارن عشق علی عشق تو علی عنوانٌ صحیفهِ المومن علی علی شرط اول مسلمانی علی علی خاموشی آتش دوزخ علی علی یعنی نه به خلیفه های شیطانی چشم فلک ندیده حاکمی به مانند شما عادل سلام ما بر تو و بر همسر و اجداد به اولادت شکاف کعبه پیش روی مادر بزرگوار تو گمان کنم بوده تبسم خدا به یُمن میلادت اسم شما رو میزنن برای خیر و برکت سردر هر مغازه ای هزار و چهارصد ساله که خطبه هاتون برای ما میزنه حرف تازه ای یک سر میره تا بهشت دور ضریح نجفت بگرده هر جنازه ای اسم تو علی خانه ات تحت باء بسم الله علی علی سِر اعجاز پیمبرها بغض تو یعنی بد ذاتی و ناپاکی حب تو معیار پاکی دامن مادرها ذکر شما عبادته حسن عطایی

از همین جایی که من ایستادم گنبد زیبای تو معلومه هر چقدر حال دلم بد باشه تا میاد اسمت دلم آرومه من آرومم چون آرامش تو دستامه میرم هر جا همین تربت که همرامه دلم پیش آقامه دل بابم حسینه خوابم حسینه آی دنیا بدونن اربابم حسینه ارباب اعتبارم ایل و تبارم این سینه زنیه دار و ندارم حسین دین و دنیامه من همونم که فقط یک عمری نوکری نوکراتو کردم هر شب جمعه هوایی میشم بی هوا میگم هواتو کردم شب جمعه نم بارون تو چشمامه مثل مادر یه بغضی توی حرفامه دلم پیش آقامه محبوبم حسینه خوبم حسینه اونیکه براش آشوبم حسینه من دنیام حسینه عقبام حسینه مینازم به اینکه آقام حسینه حسین دین و دنیامه نماهنگ از همین جایی که من ایستادم حسن عطایی

عشقتو هر کی نداره نشد اسم تو اندازه دهنش پیش تو هر کی زره بپوشه میشه همون عاقبت کفنش گم کردی خدا رو عیبی نیست  بیا برو دنبال علی یه جا میشه حقو دید اونم روبروی تمثال علی با ناد علی گره بزن حالتو به احوال علی محضرش آب وضو می ایسته جبرئیل از گفتگو می ایسته بشره یا خدا تو اذانم اشهد من تو گلو می ایسته عشقتو هر کی نداره نشد حسن عطایی

مداحی شور امیرالمومنین علی علیه السلام شب های قدر 1403 مولا علی علی مولا مداحی شور مولا علی ذکر علی مولا حسن عطایی دانلود علی مولا حسن عطایی

بیر جهانی داغلاسین زینب ای وای حسین سَنَ یاسی ساخلاسین زینب ای وای حسین اولسون باجون یارالی حسین لب لَرِ عطشان آقام حسین جان سَنَ قوربان آقام حسین بدنت به زیر نیزه ها توی قتلگاه واویلا میگه مادرت با سوز و آه توی قتلگاه واویلا ای بی کفن ولدی حسین ای پاره تن ولدی حسین ای میوهٔ دل فاطمه خونین دهن ولدی حسین حسین حسین جان سنه قوربان آقام حسین حسن عطایی

وقتی که نگاه به صورت شما عبادته من یه قاب عکس صورت تورو میخوام علی کاش بودم تو اون زمونا و تورو میدیدمت کاش میشستن به تماشای شما چشام علی وجه الله  صورت خدا تویی عین الله چشم حق نما تویی اذن الله گوش شنوا تویی یا مولا گر همه صورت کشان صورت زیبا کشند صورت مولا علی از همه زیبا تر است وقتی که ذکر شما روی لبام عبادته من میگم ذکر تو رو تا دم مرگم یا علی کاش بودم صدای خطبه خونیتو میشنیدم وقتی میخوندی تو خطبه بی الف مولا علی کرم الله، از خدا بگو علی کتاب الله شرح تنفقوا علی سر الله کعبه را وضو علی کعبه مطهر از اوست به منکرانش بگو وضوی بی حب او چون آب بازی بود وقتی که نوشتن از مدح علی عبادته من میخوام هزار تا دفتر از تو بنویسم علی شعر بگم از تو جلو ایوون طلا توی نجف شعر بگم حتی با اشک چشمای خیسم علی مثال الله ای زبان کردگار سیف الله مرد تیغ ذوالفقار ولی الله والی شهریار لسان الله حضرت حیدر تبار حضرت پروردگار شعر شده مات علی تو بشری یا خدا وقتی که نگاه به صورت شما عبادته حسن عطایی