بهشت عباس قم

از دل بی خبرم نکنه بی خبری گمشده عروسکم واسم عروسک میخری دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات تا سر زخمیتو بغل بگیرم قسمتم این شده بابای من نقش زمین شده برای زخمای روی سرت بمیرم دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات نمیدونی که دلم چقدر تنگ شده سر گوشواره های دخترت جنگ شده نمیدونی که چقدر سر من داد زدن منو وقتی که سرت داشت میفتاد زدن نصف شب اومدی رسیده جونم به لب اومدی چرا لبای تو ترک خورده عزیزم میشه نگات کنم لکنت نمیزاره صدات کنم همینه که آبرومو برده عزیزم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات

برم گیسوی دلدارو که راهش پیچ و خم داره خدایی این شمایل ها چی از زیبایی کم داره ببین حتی همین عکسش چه غوغایی به پا کرده بازم شکرش با نقاشی به روی ما نگا کرده ابوفاضل حق حق ابوفاضل شعر خوش آرایه یعنی دو چشمای ابوفاضل ماه تماشایی اباالفضل رویایی ابوفاضل ساقی می بریز و بریز باده را پر کن باده ی لبریز لبریز لبریز عشق است هرچه باداباد ایهاالساقی خانه ات آباد آباد آباد چه حالی داره سر دادن سر دار ملامت ها یه روز واسه تو میمیرم پیش پای علامت ها علامت بیرق عشقه نشونِ عشق دلداره هوادارِ علم کش ها اباالفضلِ علمداره ابوفاضل حق حق ابوفاضل عاشق شدم آره عاشق شدن داره ابوفاضل سقای دریادل عزیزم ابوفاضل ابوفاضل دستات ستون دینه اباالفضلیم مذهبم اینه اینه اینه پرچم تا ابد بالاس رفع اللهُ رایت العباس

شاخصه‌ ی زندگیمون شده محبت حسین خدا شناسه روضه‌ هاس خادم هیئت حسین خود مسیحه به خدا دخیل تربت حسین هرچی غریب تو عالمه فدای غربت حسین رخصت ابی‌عبدالله، شوکت ابی‌عبدالله اشک من می‌گیره تو روضه‌ی تو قیمت ابی‌عبدالله عزت ابی‌عبدالله، فطرت ابی‌عبدالله کام نوکرای تو وا میشه با تربت ابی‌عبدالله احب الله من احب حسینا واسه‌ی نوکری تو اومدم توی دنیا هرکی اومد زیر خیمت ا نتخابش کرده مادرت حضرت زهرا دوست دارم ابی‌عبدالله ابی‌عبدالله ابی‌عبدالله باید بشیم تو زندگی همیشه همراه حسین راه رسیدن به خداست راه حرم راه حسین خدا نگاهت میکنه بگی تو هرگاه حسین اگر که گریت نمیاد فقط بگو: آه حسین ایمان ابی‌عبدالله، قرآن ابی‌عبدالله با محبت تو سنجیده میشم میزان ابی‌عبدالله برهان ابی‌عبدالله احسان ابی‌عبدالله اربعین میام زیارت تو از ایران ابی‌عبدالله حرارتً فِی قُلوب‌ِالمؤمِنین گریه می‌کنم برات بیا اشکامو ببین باشه قرارمون آقا باب قبله‌ی شما ظهر روز اربعین دوست دارم ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله

جان فدای وطنه وطن که پرچمش برامون کفنه ایرانی که میمیریم براش ایران حجت ابن الحسنه تو سرزمین ما توی خاکمون بزرگترین وجه اشتراکمون بدون شک بهترین ملاکمون امام حسینه درست ترین راه هر دو راهیه فرای هر فکر و هر نگاهیه کسی که قطعا فراجناحییه امام حسینه میثم از این خاکه اسلم از این خاکه سلمان مباهات این سرزمینه این کشور شیعه است امنیت خاکش دست ابالفضله ام البنینه یا رب الحسین بحق الحسین اشفع صدر الحسین بظهور الحجه اَللّهُمَّ عَجِّل لِولیکَ الفَرَج جان فدای وطنه حسن عطایی

محاله رنگ بی کسی رو حتی توی خوابم ببینه کسی که مادرش ام البنینه باید خوشحال باشه چون همیشه با اباالفضل همنشینه کسی که مادرش ام البنینه اباالفضلی که پیشش عالمی زار و فقیره اونم خرجیشو از ام البنین داره میگیره نگو نامادری وقتی براش زینب میمیره ولی پیش رقیه سر به زیره منو ببین مادرم ام البنین سایه ی مرگ نشسته توی کمین قربون دست قلم اباالفضل منو ببر تا حرم اباالفضل میخوام دنیا بدون تو نباشه ای همه رویام اباالفضل من این جوری تورو میخوام اباالفضل یه جوری عاشقت بودم چه تو شادی چه تو دردم اباالفضل با اسمت عشق می‌کردم اباالفضل رفاقت با تو تنها آخرش تاوان نداره تویی پایان عشق و عشق تو پایان نداره شدی درمون اون دردایی که درمان نداره من از تو دور بشم امکان نداره صدتا فرات فدا یه قطره اشکت منو بغل بگیر شبیه مشکت بر عکس مشک من تا تهش میمونم تا به حرم خودم رو میرسونم نماهنگ مادرم ام البنین حسن عطایی

ختمِ به مولا میشه عمرم عاقبت راهِ علی درسته و بقی غلط ما بچه های فاطمه تو زندگی تعصبِ علی رو می‌کشیم فقط تو حیدر کَرّار و ما میثم تمار و بی تو نمی‌خوایم حتی یک ثانیه دنیا رو داد می‌زنیم محبتت رو علنی یه عمره زندگی می‌کنیم به عشق مَن یَمُت یَرَنی تعصب علی رو میکشم حسن عطایی

فقط گرمای عشق تو می تونست تو این گرما من و اینجا بیاره تموم نور ها خاموش میشن فقط نور تو خاموشی نداره مبدأ شد ایوون نجف مقصد ایوون کربلا مردم از هر جای زمین میشن مهمون کربلا وقتی یار می بینه سختی هام شیرینه ببین عرض ارادت رو این همه سخاوت رو دریای محبت رو قدرت رو عزت رو هفتاد و دو ملت رو تو راهت ، سختی هم ، شیرینه قیامت اسم دیگش اربعینه برای بعضیا اینجا بهشته بهشت خیلیا روی زمینه آره اینجا بهشته اما اصلش مُضیف حضرت ام البنینه واسه بیعت باز اومدن ملیون ها انسان غیور این جاده میره تا بقیع این جاده میره تا ظهور این جاده تا عرشه این کعبه است یا عرشه ببین این همه زائر رو جمعیت نادر رو موکبای دائر رو شور بنی عامر رو تاریخ معاصر رو پُر کردن عشاقت براتو زمین می بوسه پای زائراتو نماهنگ قیامت اربعین حسن عطایی

روزاش همیشه گرم و شب‌ هاش سرده خرابه دخترت رو آسی کرده نمیزارم بری دیگه از پیشم اگه که یک روزی ورق برگرده چشام که تاره ، سویی نداره ولی روی صورتت حس میکنم گرد و غباره حالا که پیشم ، اومدی بابا دخترت میتونه راحت سرشو زمین بزاره وای بابا مردم و زنده شدم تا تو بیای بابا... نگم برات از شب سرده صحرا وقتی یه عده دنبالم افتادن گوشواره‌ هامو بردن و من حالا چیزی ندارم واسه از دست دادن لباسِ پاره ، معجرِ پاره دخترت برا پذیرایی دیگه هیچی نداره میخوام بلند شم ، به احترامت ترک پاهای پر آبلم اما نمیزاره وای بابا مردم و زنده شدم تا تو بیای بابا.... روضه دختر بچه نابینا حسن عطایی

زهرای تمامه دنیای امامه با زینب کبری فرمانده شامه نور ماهه رقیه عشق شاهه رقیه رزق ما می رسه از بارگاهه رقیه افتخاره رقیه باوقاره رقیه بی نیازه کسی که تو رو داره رقیه ای قراره کاروان اباعبدالله ای عزیز خاندان اباعبدالله جان عالم و آدم فدای لبخندت حضرت رقیه جان اباعبدالله نماهنگ فرمانده شام حسن عطایی

دور از حرم یه مدته خواب به چشمم نمیاد دلم بهونه گیر شده دلم فقط تورو میخواد خوب میفهمی حالمو آخه خودت خوردی زمین همیشه دردامو میگم به جوون ام البنین دیگه کارد رسیده به استخون ابالفضل خودت از اشکام دردامو بخون ابالفضل بخدا دیگه من خستم از این‌واون ابالفضل مهربون ابالفضل تو دادی آبرو و آبرو دارت نبودم حلالم کن اگه گرمی بازارت نبودم یه کاری کن برام خیلی وقته جزو لیست زوّارت نبودم آه.... ابوفاضل همیشه دنیا به دلم یه جایی پشت پا زده از همه بهتر میدونی چیا به روزم اومده ردم نکردی وقتی که همه ازم خسته شدن بغیر باب تو همه درا به روم بسته شدن هوامو داشتی بیشتر از کس‌وکارم ابالفضل اگه ولم کنی خدایی بیچارم ابالفضل من از حال خودم بهتر خبر دارم ابالفضل گرفتارم ابالفضل قبول دارم یه جاهایی به بیراهه کشیدم بدی کردم ولی از تو بجز خوبی ندیدم دیگه خسته شدم بریدم دیگه از غیرِ تو به جون عزیزم آه.... ابوفاضل نماهنگ مهربون اباالفضل حسن عطایی

عشق آقایی که آسمونو برق نگاش میشکافه دلبری که خدا دیوار کعبه رو براش میشکافه اول علی و آخر علی آبرودارِ محشر علی نه فقط از اون سه تا سره از کل جهان سر تر علی دل ای دل علی خدا شمایل علی عصاره‌ی تمامی فضائل علی نمازم به تو شد متمایل علی شده ذکر تو برتر از نوافل علی زندگی بی نجف مثل زندگی ماهی بی آبه من به تو دلخوشم مثل شبی که عاشق مهتابه هیشکی مثل من دلبر نداشت هیشکی مثل اون نوکر نداشت خوش به حال اون که تا ابد از عشق علی دست برنداشت خوشایند علی شیر ظفرمند علی چه خوبه هستی هم اسم خداوند علی فرهمند علی شیرین تر از قند علی خدای غضب و خالق لبخند علی خدا شمایل حسن عطایی

سقای حسینه دنیای رقیه جانم به عموی زیبای رقیه بی نظیره اباالفضل مثل شیره اباالفضل حیدره وقتی شمشیر دست می گیره اباالفضل سرفرازه ابالفضل یکه تازه اباالفضل نیست کسی توی عالم هم ترازه ابالفضل قمرالعشیره ماه اباعبدالله همه پشت و پناه اباعبدالله تن لشکر دشمن می لرزه با اخمت ای علمدار سپاه اباعبدالله نماهنگ عموی زیبای رقیه حسن عطایی

عزیزالله چقد خوبه که دارمت تو رو من ابی‌عبدالله خدا نیاره اون روزو که دستم از تو شه کوتاه من هرگز از تو دست نمیکشم حضرت ثارالله چقدر مَردی گرفتی دستمو میون این دوره‌ی نامردی فدای تو بشم که زندگیمو زیرو رو کردی تو عشق موندگار منی و دوای هر دردی حسین جانم حسین جانم... دل آشوبم خوشم که سنگ عشقتو به روی سینه میکوبم من از همه بریدم و فقط تویی تو محبوبم فقط میونِ روضه ها میتونم که بگم خوبم غریب آقام برای غربت تو روز و شب میباره این اشکام گره خورده با روضه های تو عاقبت دنیام الهی بیشتر از گذشته ها شه گریه‌ی چشمام حسین جانم حسین جانم... چه گودالی چه نامرتبه پیکر تو میون جنجالی الهی مادرت بمیره که این همه پامالی به زیر دست و پاهای یه لشکری و بی حالی سرت جنگه برای غارت پیراهنت دور و برت جنگه میونِ قتلگاه پیش چشای خواهرت جنگه برای بردن غنیمتای پیکرت جنگه حسین جانم حسین جانم

سمت منه مجنون آغوش تو بازه دستای گدا عمریه سمت تو درازه ذکر یا حسن جان تسبیح نمازه اسم تو به روی لب من راز و نیازه وقتی حالم رو به‌ راه نیست اسم زیباتو میگم مشکل من حل میشه بگو با من یا حسن جان تا میگی حس میکنی که آب رو آتیشه چه قشنگه تصورش آقا بقیع و مدینه دل‌های خسته همه باهم زیارت مرقد حریم و یه گنبد دو تا گلدسته جانم حسن حسن جانم حسن با اسم تو قلبم میتپه تو سینه اسمت که میاد پر میزنه دل تا مدینه عمریه که واللّه باورم همینه دستای حسن بانی شور اربعینه دست لطفت رو سر من اگه یک لحظه منو رها کنی میمیرم یه نگاه کن به منی که همیشه براته اربعین ازت میگیرم چه شیرینه نگاه ملیحت حلاوت اسمت به روی لبها چه قشنگه تو روضه ببینم جمال حسن رو یه بار این شب‌ ها

ای کریم دلنوازه من مبدا و مقصد سخن حال دلم عوض میشه تا که میگم حسن حسن چقدر این آقا کریمه کریمه این ارادت‌ها از قدیمه قدیمه مادرت میدونه گزافه نگفتم اگه بگم عشقت همه زندگیمه محشر حسنه سرلشکر حسنه شاهنشه بعداز حیدر حسنه پیچیده تو عالم فریاد علی این نایب شیر خیبر حسنه من نوکر خونوادتم با همه‌ی ارادتم ممنونم از نگاه تو دادی به روضه عادتم روضه‌ها شیرینیِ‌ این زندگیه ذکر مولا حال خوش عاشقیه ممنونیم از الطاف حضرت زهرا هر دو دنیا کارم با مولا علیه آقا علیه حق والا علیه مولا یکی اونم مولا علیه تا صبح قیامت فریاد میزنم تا صبح قیامت حق با علیه ای چشم تو نور مشرقین پشت و پناه عالمین سیدی یا ابا الحسن سیدی یا ابا الحسین چی بگم آقا در مقام مدیحه هیشکی‌ تو این‌ عالم نبوده شبیه‌ات تا چشمام میچرخه به دور سر تو آسمان ها محو جمال ضریحت دل مست علی شد سرمست علی زهرا دل ما رو داد دست علی از لقمه‌ی پاک و از شیر حلال شد ذکر لبامون پیوسته علی

الهی که قربون زخم سرش شم خودم رو رسوندم تو گودال علی اکبرش‌ شم بهش سخت گرفتن دم آخرش رو یه عده حرومی شکستن پرش رو مثل کوچه وقتی زدن مادرش رو پر پر میزنم تا آخر پا از رو پرش بردارن دستامو حمایل کردم تا دست از سرش بردارن ای عمو حسین ای مظلوم نه میخوام عمومو گرفتار ببینم نه میخوام که عمم رو راهی بازار ببینم عمو رفته گودال پر از درده خیمه حالا که عمو نیست منم مردِ خیمه حواسم به عمه‌ است که برگرده خیمه سرم روی دست ارباب دستم رو به‌ روم افتاده دیدم شمر نامرد روی سینه‌ی عموم افتاده ای عمو حسین ای مظلوم..‌.

قبل از اینکه حس کنم سنگینی شمرو رو سینه‌ام نمیخواستم تورو اینجور توی آغوشم ببینم کاش برگردی دست عمه رو چرا رها کردی حرمله آغوش من و تورو بهم دوخت عزیزم دست تو افتاد روی سینه‌ام و دلم سوخت عزیزم عزیزم عزیزم سنان امون نداد برات اشک بریزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی توی قتلگاه کوچیکِ جلو چشای زینب بدن من و تو میره زیر سم ده تا مرکب کاش برگردی دست عمه‌ رو چرا رها کردی دل شکستمو ببین شکسته‌ تر شد عزیزم دستای کوچیکت برای من سپر شد عزیزم الهی عزیزم طاقت ندارم ببینم تو قتلگاهی عزیزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی

تویی روح و تو ریحان تویی جان و تو جانان چقد اسم تو شیرینه به به به به جانم حسین جان این دنیا بدون عِطر تو یک دم عزیز نیست غم تو که باشه شادی عالم عزیز نیست اونی که تو رو داره چه غم از دنیا نوکر تو پیش چشم مردم کم عزیز نیست ای سامون زندگیم ذوق و شوق بندگیم شیرینه هر چی بگیم حسین جان روزی‌ خورده‌ی توایم کشته مرده‌ی تواییم دلسپرده‌ی توایم حسین جان اربابم حسین جان منم و ناز چاووش دلم و کرده مدهوش چه ضریحت دل انگیزه به به به به جانم به شیش گوش مگه میشه یادم بره شب های زیارت لک زده دلم واسه یه بار چای زیارت کار حرمت اینه که روزامو بسازه چیزی نمیخوام غیر از تمنای زیارت من بی تاب کربلام وقتی بین روضه هام صحنت رو به رو چشام حسین جان این دل دنبال توئه شیش دنگش مال توئه عبد تو و آل توئه حسین جان اربابم حسین جان... قهرمانم رقیه ای سلطانم رقیه قیامت میشه با اسمت به به به به جانم رقیه غیر حرمت من از خدا خواهش ندارم بدون تو باشم اصلا آرامش ندارم با گریه کُنات برادرم اما به والله منکر تو هر کی باشه باهاش سازش ندارم تو روح نجابتی حامی ولایتی زن نه عین غیرتی رقیه میدان در حصار تو گریه ذوالفقار تو این است اقتدار تو رقیه

من از اون بچگی دم به دم میگم حسن هم توی شادی و هم تو غم میگم حسن انقده کرم تو زندگی دیدم ازش که از این به بعد جای کرم میگم حسن تو اوج سادگی تو چه نامی شدی الگوی خلق هر بامرامی شدی من مهربون تر ازتو ندیدم آقا وقتی که مهمون یه جذامی شدی حسن حسن حسن وجود عالم امکان به خاطر حسن است خوشا به حال هر آنکس که ذاکر حسن است تمام خلق شب جمعه کربلا هستن ولی حسین شب جمعه زائر حسن است گرچه سر به زیر و بی صدا میاد حسن میشه طوفان به پا هر کجا میاد حسن هر زمان که کار معرکه بالا میره می‌خوابه تموم فتنه تا میاد حسن وقتی که به سپاه جمل میزنه گور تمام فتنه ها رو میکنه از بس که ضربه هاش شبیه باباشه دشمن نمیدونه علی یا حسنه حسن حسن حسن همینکه از تب جنگاوری سخن شده است میان معرکه ها صحبت حسن شده است مگر به خواب ببیند شتر سوار جمل کسی حریف تو در جنگ تن به تن شده است

حسین جان وجودم رو دستت سپردم دو تا دسته گل از مدینه برا تو آوردم ببین از من این دو فدایی رسیده میبینی که زینب خجالت کشیده الهی نبینم گلوتو بریده بریده اینا زنده باشن کوفه بدجوری عذاب میبینن دق میکنن آخر وقتی تو دستام طناب میبینن ای مظلوم حسین ای مظلوم... زمین خوردنت رو نبینم الهی برات یار آوردم نگن تو دیگه بی سپاهی درسته که نیستن مثل اکبر تو اقلا بزار که بشن پر پر تو بزار سر بزارن برای سر تو کربلا شهید شن بهتر از رفتن به شام داداش آخر اسارت آخه مجلس حرامه داداش

یه روزی میاد که دیگه نیستم و نمیتونم برا تو دَم بگیرم وقتی که محرمت بیاد حسین نمیشه برا تو ماتم بگیرم یک روزی میاد که دیگه نیستم و نمیتونم برا تو شور بگیرم دوست دارم برای قبر تاریکم فقط از کرببلا نور بگیرم آهای رفیق اگه نبودم جای من سینه بزن گریه بکن به جای من برا شهید بی کفن ماه من باش تو این شب ابری حسین أبكي أبكي لِظلمة قبری حسین وقتی که همه میرن از پیش من تو فقط کنار من بمون حسین اگه راه داره نماز شب اول قبر منو تو بخون حسین خیلی میترسم از اون سؤال جواب منی که دستاتو ول کردم حسین روی تو خیلی حساب کردم بیام جون زهرا نکنی طردم حسین بغل بگیر نوکری که یه عمری سینه زد برات جای کفن باشه تو قبرم شال مشکی عزات ماه من باش تو این شب ابری حسین أبكي أبكي لِظلمة قبری حسین

دو شیر خفته در نیام گوش به فرمانِ امام دو جنگجوی بی‌نظیر دو ذوالفقار در نیام رفته به سقا روی ماهِشان هیبت حیدر در نگاهشان در دل میدان موقع نبرد هیچ احدی نیست سد راهشان آبرو جمع کردن برای زینب جانم فدای بچه های زینب دو جنگجوی فن بلد دو بازوی بنت اسد جای رجز به معرکه گفتن یا علی مدد عون و محمد مردان دلیر دو پهلوان وقفه ناپذیر دست گرفتن این معرکه را دو یادگار حضرت امیر آبرو جمع کردن برای زینب جانم فدای بچه های زینب

حسین همونه که بی منت تو لحظه های آخر حر خطا کا رو خرید حسین همونه که با دستاش تو صورتِ اَسبای لشکرشون آب پاشید آه همون اَسبا روی تنِ بی سرِ تو تاختن آه همون لشکر تشنه تو رو از نفس انداختن دنیا، جون به لبم اومده از این همه درد دنیا، اربابِ ما به کسی بدی نکرد حسین همونه که عاشورا نمازِ اول وقتش حتی باید بَر پا شه حسین همونه که وقتِ جنگ نذاشت که آفتاب توی چشمای دشمن باشه آه تنی بی سر سخته سه روز باشه زیرِ آفتاب آه نخوند لشکر حتی نمازی به تنِ ارباب دنیا، مثلِ حسین دیگه نمیاد نگرد دنیا، اربابِ ما به کسی بدی نکرد حسین همونه که با شرطِ کشیدنِ دست از جنگ دشمنشم بخشیده

تو نگاه اول شبیه مولاست میگن حیدره ولی زینب کبریٰ‌ست جوری خطبه میخونه علیه انگار نگو حیدر بگو زینب کرار انگار علی رو منبره این زینبه یا حیدره عمتی زینب سیدتی زینب به خدا داده بهت چه عزتی زینب شام میلرزه قیامتی زینب پسر حیدری به عبارتی زینب به رخ همه کشیده شد وقارش تو کلامش پیداست ذوالفقارش گردن یزید و با خطبه شکسته معجزه می‌کنه با دستای بسته نازل شده انگار عذاب اومد علی تحت حجاب مؤمنه بانو مطنطنه بانو علمو نگه می‌داره یه تنه بانو هیبتش فرا تر از یه زنه بانو شام و با خطبه بهم میزنه بانو

اگر که عمو بود خرابه نبودم یه مرهم نداری بزارم رو چشم کبودم میبینی رقیه‌ات تب سرد گرفته کتک خوردم از بس تنم درد گرفته موهامو تو پنجه‌اش یه نامرد گرفته هر وقتی که گریه کردم با خنده عذابم دادن تا گفتم بابامو میخوام با سیلی جوابم دادن ای بابا حسین ای مظلوم چیزی نیست بابایی یکم حال ندارم میخوام سایه بون سرت شم پر و بال ندارم بمیرم کجا ها نبردن سرت رو یه گوشه با خنجر برید حنجرت رو در آورد سنان گریه‌ی مادرت رو موهات نامرتب اما رگ هات نامرتب تره ما معذبیم توی شام عمه جون معذب تره ای بابا حسین ای مظلوم