ویژه

به استقامت اگه باشه به قد و قامت اگه باشه به چشم ابرو اگه باشه به زور بازو اگه باشه اباالفضل اباالفضل مثالشه به زهد و طاعت اگه باشه به علم و حکمت اگه باشه بحث امامت اگه باشه حرف اطاعت اگه باشه اباالفضل اباالفضل کمالشه جنشم فوق ادراک علمش فوق افلاک کرمش الگوی تاک حرمش روزمین خاک تو ذهن ما به آسمون بدل کرده نگاهش چرخ گردونه شب و روز میگردونه چشم عالم حیرونه دوتا ماه تو آسمونه رقیه رو وقتی عمو بغل کرده آخ که همین چشم ها رو همین قد و بالا رو زدن تو علقمه چهار هزار تیر انداز عمو زدن روی سر جوری که زدن آخر روضه ی بسته ی سرش با ابروهاش شد باز همین که رو خاک افتاد از ته دل زد فریاد سمت حرم برادرم برادر رو دریاب تو دنیا جز این آقا کسی ندیده سقا با لب تشنه جون بده اونم کنار آب سقای دشت کربلا اباالفضل  اباالفضل... دستش شده از تن جدا اباالفضل اباالفضل...

مقبل بیا پایین مادرش غش کرد دیگه اصلا نمیتونم بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد من از شما سوال میکنم اینجا داره مدح امام حسین میگه یا مرثیه میگه نمیتونی جدا کنی آقا این میخواسته روضه بخونه یا میخواسته از امام حسین تعریف کنه بعد روضه خون اینجوری نیس نباید امام رو ذلیل کرد نباید امام رو خار کرد مردم گریه کنن بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد هوا از جور مخالف چونیلگون گردید عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت نه شاه تشنه لبان بر جدال طاقت داشت می گفت یه وقت دیدم اون غلامه همون خادمه دوید

حرف بزنید تو روضه بیکار نباشید تو روضه هم حرفی نداری با امام حسین حرف بزن با قمر بنی هاشم حرف بزن حواست کجاست رفیق حرف بزن اینجا اومدی با امام حسین حرف بزنی صحبت کن با آقا بگو آقا اینو از زبون خودم و رفیقای خودم میگم به کسی بر نخورده بگو آقا من خیلی بی غیرت ام چرا آقا یه دونه این روضه ها باید در دم جان من گرفته بشه من باید برای این روضه هات بمیرم حسین جان... هرکی مردشه دستش بیاره بالا میترسی هم دستت رو نیار بالا چون تو حرم عباس مستجاب میشه ان شالله وسط روضه برات بمیرم ایشالا وسط روضه جونم دیگه بالا نیاد

نیت کردم بگم نگم روضه ظهره عاشورا است روضه پسر کریم اهل بیت زیر پا بود تن تو لگد کردن تو رو زیر پا بود تن تو نمی دیدن تو رو انگار یه عده از خیلیا دلگیر شدی یه عده با عصا زدن زمین گیر شدی رو خاک دیدم پر درد تو رو چهل تا نعل تازه زیر و رو کرد تو رو میگم علی الله جیغ زدی فریاد زدی جای دوری نمیره به فکر دخترات بودی حسین از دلهره مردی جای آب خنک تیرهای داغ لشکر رو خوردی منو با محمل بی پرده بردن سمت بازار تو از زیر سم مرکب شنیدم سر در آوردی عزیزم چقدر رنگت پریده سلام میدم به رگ های بریده چقدر رنگت پریده سلام ای حنجر گرما کشیده السلام علیک سیدنا العطشان

من از شام میخوام فاصله بگیرم میخوام برگردم کربلا شب عبدالله باید بگیرم دست خنجرو که پا نذاره روی حنجرو مادربزرگم توی قتلگاه است چطور بگیرم چشم مادرو نه نمیگم امام معصومو نه نمیگم سید مهمومو ببین ای نامسلون تو کدوم دینی سر میبرن اینجوری مظلومو به خاطره خدا نرو روی سینش با پا نرو ول کن نامرد محاسنو حسین جان حسین جان...

پسر لیلا وای وای قمر لیلا وای وای داره میره به میدون، واویلا واویلا آینه روی پیغمبره، روی لباش ذکر یا حیدره اهل حرم حالا پشت سرش، همه میگن الله اکبر با لب تشنه میره تا میدون میخونه باباش با دل پر خون ولدی علی ولدی علی با بارون تیر وای، شده زمین گیر وای علی رو دوره کردن با شمشیر، واویلا چه خبره توی موج بلا از روی زین افتاده به سر سر علی حالا دعوا شده، چه بدنی الله اکبر آینه روی پیغمبره روی لباش ذکر یا حیدره اهل حرم حالا پشت سرش همه میگن الله اکبر با لب تشنه میره تا میدون میخونه باباش با دل پر خون ولدی علی ولدی علی، ولدی علی، ولدی علی

ما قراره تو بهشت یک صدا بگیم کربلا میرسونه خودشو هر هفته خدا کربلا کربلا یا کربلا ... عشق فقط یک کلام کربلا علیه السلام ای غم مستدام کربلا علیه السلام حسین ... خوشبختم با کربلا کربلا یا مرگ و یا کربلا کربلا هر روز و هر ساعت هر ثانیه الا بالله کربلا کربلا حرم کربلا بدنم تو خاک ایران باشه سرم کربلا وطن کربلا دیگه میرسه یه خونه زندگی به من کربلا کربلا یا کربلا ... عشق والا مقام کربلا علیه السلام واجب الاحترام کربلا علیه السلام حسین ... دربار شاه کربلا کربلا بهترین راه کربلا کربلا میلیون میلیون زائر اربعین ماشاءالله کربلا کربلا

یه جا تو مقتل داره امام حسین که بغلش کرد دید هنوز داره پاهاشو رو زمین میکشه امام حسین شرمنده شد صدا زد قاسمم عزیز دلم برای عموت سخته صداش بزنی نتونه جوابت بده دیدم رو خاک خوابیده بودی در بین خون غلتیده بودی از روت یه جور رد شدن اسبا انگار به خاک چسبیده بودی میون هلهله خاموش شدی چی شده چرا تو بیهوش شدی رخت دامادی نداشتیم برات بمیرم برات کفن پوش شدی امشب معذرت میخوام از مادرایی که جوون از دست دادن مخصوصا از مادرایی که میگن ما آرزو داشتیم بچه مونو تو رخت دومادی ببینیم تا حالا دیدید یه مادر عزادار برا بچه اش گریه کنه بگه آرزو این بود تو رخت دومادی می دیدمش یه دفعه دیدم گوشه میدون مادر مگه طاقت داره هر ضربه ای که می زدن نجمه سر برمی گردوند هر شمشیری که می زدن زینب سر برمی گردوند میون هلهله خاموش شدی چی شده چرا تو بیهوش شدی رخت دامادی نداشتیم برات بمیرم برات کفن پوش شدی یه خورده دیرتر از بابات رسیدم بغل کردم تو رو اما خمیدم صدات کردم صدا از تو نیومد صدای استخوناتو شنیدم آخه یه موقعی اربا اربا میکنن یه موقعی قطعه قطعه میکنن آدم معلوم می شه چیکار کردن اما یه موقع گل رو با ساقه با هم درهمت میکنن صدا زد عزیزم درهمت کردن زیر سمه اسبا بابا بگید ببینید اینایی که گلاب میگیرن چجوریه اینا که میخوان گلاب بگیرن اول گل رو میکوبن ساقه و گل و با هم میزنن قربونت برم شرمندم از این جسم پا شیدت شرمندم از مادر غم دیدت

خدا هیچ پیر مردی نیاره آی مردم پیر مرد حرمت داره پیر مرد کربلا بچه شش ماهه رو دستش گرفت تو رو خدا گلشو ببین مگه یه بچه چقدر تاب تشنگی داره علی لای لای بلند مرتبه شاهی به زحمت افتاد برای جر عه ی آبی به منت افتاده

من نذر فرج می ونم شمام نذر فرج امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف گریه کنید یه بار جون دادی و کوچه به کوچه من برات مُردم خیال با تو بودن رو من امشب زیر گِل بُردم چشمام افتاد یه لحظه به لبای خیزرون خورده دیدم دندون نداری و چقدر مُشت از خودم خُوردم ازت دلخون گذشتم گرسنه دیدمت از نون گذشتم ازت دلخون گذشتم منم مثل تو از دندون گذشتم صورت نگو یک کاسه خون به جای من ازت بوسه گرفت خیزرون امشب شب جون دادنِ چه زخمیه سری که رو به روی منه نمی گیره نمی گیره نمی گیره کسی جا تو قدم رنجه کن امشب بذار رو چشم من پاتُ چشمام تارِ پاهام زخمِ خمیده راه میرم بابا قضاوت با تو ،تو این سفر من پیر شدم یا تو کی بریده بر ا اونایی که گریه نکردن شب جمعه ای کی بریده حنجرت را کند بوده خنجرش حسین علیه السلام

شعر بخون محتشما به احترام پرچما شعر بخون محتشما به احترام علما شعر بخون محتشما محرمم بشه از اون محرما پرده ی کعبه غبطه میخوره به کتیبه های حرم اباالفضل شبیه پرچم حسین تو دنیا همیشه بالا سرم اباالفضل بارون میزنه نم نم هر تپش قلبم با حسینه ذکر اربعین ما تا ابد والله یا حسینه ذکر اربعین ما یا اباالفضل و یا حسینه جانم ای حسین جانم ای حسین جانم ای حسین جان شعر بخون محتشما که بشنون عرض و سماء عوض شه حال آدما محرمم بشه از اون محرما سینه زن و گریه کن از علمدار درس وفا و معرفت گرفته بخاطر همین حسین حسین هاست که زندگی مون برکت گرفته بارون میزنه نم نم هر تپش قلبم با حسینه رمز وحدت ایران یاابالفضل و یا حسینه ذکر رهبر ایران

سلام الله ای شه عرش برین خداوند مردم صحرانشین بزن آتش بر من دیوانه سر سپس حالم را به تماشا بشین حسین دلبر دل بهم بگو کی نفسم واسه تو بند میاد دیدم که موی تو افتاده دست باد نزار تو رو ازم بگیره دست روزگار دستامو ول نکن ای عشق موندگار باور کن به زلف تو گیرم یه شب توی روضه برا تو میمیرم اباعبدالله خاک من به معرکه در باد ز بعدِ وفاتم بسوی تو میاد اباعبدالله

خاطره های بچگی تو روضه ها خورده رقم دسته زنجیرزنی و سینه زنی پای علم ارادتم کم نمیشه دوست دارم خیلی زیاد چشمامو باز میبندم و بچگیام یادم میاد بچگیام یادم میاد یه قاب عکس تو خونه بود محبت صاحب عکس دل از دلم ربوده بود ابرو های کمونی داشت نگاه مهربونی داشت بذار ته حرفا بگم چهره آسمونی داشت حسین من انا مجنون الحسین

از دل بی خبرم نکنه بی خبری گمشده عروسکم واسم عروسک میخری دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات تا سر زخمیتو بغل بگیرم قسمتم این شده بابای من نقش زمین شده برای زخمای روی سرت بمیرم دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات نمیدونی که دلم چقدر تنگ شده سر گوشواره های دخترت جنگ شده نمیدونی که چقدر سر من داد زدن منو وقتی که سرت داشت میفتاد زدن نصف شب اومدی رسیده جونم به لب اومدی چرا لبای تو ترک خورده عزیزم میشه نگات کنم لکنت نمیزاره صدات کنم همینه که آبرومو برده عزیزم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات

باید به کاروان تو رسید با پای دل به سوی تو دوید باید که چشم از غیر تو بست با گوش دل صدای تو شنید تا که راهی شم ارباب خودش راهشو پیش پام میزاره هرکی یه صبح عاشورا هر کسی کربلایی داره کربلای من کجاست امتحان من چیه اون که توی تاریخ منتظرم مونده کیه

برم گیسوی دلدارو که راهش پیچ و خم داره خدایی این شمایل ها چی از زیبایی کم داره ببین حتی همین عکسش چه غوغایی به پا کرده بازم شکرش با نقاشی به روی ما نگا کرده ابوفاضل حق حق ابوفاضل شعر خوش آرایه یعنی دو چشمای ابوفاضل ماه تماشایی اباالفضل رویایی ابوفاضل ساقی می بریز و بریز باده را پر کن باده ی لبریز لبریز لبریز عشق است هرچه باداباد ایهاالساقی خانه ات آباد آباد آباد چه حالی داره سر دادن سر دار ملامت ها یه روز واسه تو میمیرم پیش پای علامت ها علامت بیرق عشقه نشونِ عشق دلداره هوادارِ علم کش ها اباالفضلِ علمداره ابوفاضل حق حق ابوفاضل عاشق شدم آره عاشق شدن داره ابوفاضل سقای دریادل عزیزم ابوفاضل ابوفاضل دستات ستون دینه اباالفضلیم مذهبم اینه اینه اینه پرچم تا ابد بالاس رفع اللهُ رایت العباس

شاخصه‌ ی زندگیمون شده محبت حسین خدا شناسه روضه‌ هاس خادم هیئت حسین خود مسیحه به خدا دخیل تربت حسین هرچی غریب تو عالمه فدای غربت حسین رخصت ابی‌عبدالله، شوکت ابی‌عبدالله اشک من می‌گیره تو روضه‌ی تو قیمت ابی‌عبدالله عزت ابی‌عبدالله، فطرت ابی‌عبدالله کام نوکرای تو وا میشه با تربت ابی‌عبدالله احب الله من احب حسینا واسه‌ی نوکری تو اومدم توی دنیا هرکی اومد زیر خیمت ا نتخابش کرده مادرت حضرت زهرا دوست دارم ابی‌عبدالله ابی‌عبدالله ابی‌عبدالله باید بشیم تو زندگی همیشه همراه حسین راه رسیدن به خداست راه حرم راه حسین خدا نگاهت میکنه بگی تو هرگاه حسین اگر که گریت نمیاد فقط بگو: آه حسین ایمان ابی‌عبدالله، قرآن ابی‌عبدالله با محبت تو سنجیده میشم میزان ابی‌عبدالله برهان ابی‌عبدالله احسان ابی‌عبدالله اربعین میام زیارت تو از ایران ابی‌عبدالله حرارتً فِی قُلوب‌ِالمؤمِنین گریه می‌کنم برات بیا اشکامو ببین باشه قرارمون آقا باب قبله‌ی شما ظهر روز اربعین دوست دارم ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله

اسم نمیبرم چون بچه هاش گفتن اسم نبرم یه حسینیه است سخنران جلسه به اون صاحب حسینیه گفت چرا اینقدر اینجا حالش خوبه ما بابامون قبل محرم حوله فروش بود همه اش سوخت بابام صفر شد خانومش گفت حاجی چیکار میکنی محرم گفت صفرم هیچی ندارم اون موقع هم دهه سی و چهل قند و چایی قیمت داشته گفت این فرش های جهیزیه من دست بافت اینا رو ببر بفروش میگفت اینا رو فروختیم قند و چایی رو ردیف کردیم گفتم خوننده هم که رفیقمه آقا سید باقر میاد میخونه منبری رو چیکار کنیم براشون مهم بوده که احترام نگه دارن صله بدن تو همین حرفا بودیم یکی دو روز گذشت اومدم خونه خانمم گفت شیخ رضا سراج می شناسی گفتم آره گفت این شماره رو داده گفته زنگ بزن زنگ زدم دهه داری گفتم آره گفت من میام صله ام هم با خودم صله ام نمیخاد بهم بدی گفتم نوکرتم گفت سی سال این برا ما منبر رفت گفت سی سال که گذشت جلسه ختم بابام گفت این حاج مرتضی که رفتم جلسه شون اون سال که لنگ منبری بود حضرت زهرا به خواب من اومد گفت اسمش اینه اینم شماره تلفنش زنگ میزنی میری صله ام با منه زهراست

مداح لال گفت یه مداحی روز تاسوعا تهران در فلان محله میاوردند مداح لال این مداح لال رو که میاوردند روز تاسوعا هرچی فرش کهنه بود چه داشتند به در دیوار میزدند میگفت اون تکه خمیه که رو منبر میافته اونو بردارید آفتاب بیفته غشی‌ها از روز عاشورا بیشتر بود آمبولانس میاوردند ایشون میگفت تا پونزده تا جلوتر آماده میکردند صدا داشت نه بعضی سالها یه روسری کوچولو با خودش میاورد بعضی سالها یه مقنعه کوچولو یه مشک خشک کوچک یکی از تیر های چوبی تو تعزیه هاست میاورد رو منبر با این روسری اشاره میکرد این مقعنه ای رو که دختر بچه ها به عموش میگن ما تشنه ایم بعد مشک را برمیداشت تیر میزنه به مشک این دست قطع شد باز این دست مشک رو به دهانش میگیره آخر کاری پا میشد دستاشو از پشت میگرفت خودشو از رو منبر مینداخت پایین مردم زجه میزدند کسی از بالای بلندی بیافته و دست نداشته باشه نه صدا بود نه اکو بود مگه دستگاه امام حسین احتیاج به کسیه  

دنیای بی‌ کرب و بلا رو اصلاً مگه میشه تصورش کرد جای خالی روضه‌ها رو ممکن نیست با چیزی پرش کرد خورده بال و پرم به پر علمت میزارم سرمو زیر هر قدمت راه افتاده دلم طرف حرمت به تو رسیده راه من دلیل اشک و آه من پناه من خیره شده به پرچمت کتیبه‌های ماتمت نگاه من حسین پناه من حسین پناه من ...

نمیگم همتون میگم هرکی شب اول محرم میخواد به جا پدر مادرت به جا عزیزات چه هستن چه نیستن بگو حسین حسین وای شاهد باش ما  هنوز محرم نشده ببین این گریه‌ ها که فقط دست گرمی است ما گریه را برای محرم گذاشتیم

صدام میرسه یا نه از خدا تورو خواستم دعا میرسه یا نه خیلی گریه کردم یعنی به تو اشکای چشام میرسه یا نه دلتنگ شدم آقا به کرب و بلا دوباره پام میرسه یا نه خیلی حرفای نگفته رو دلم تلمباره خواستم بگم حرفامو بهت گریه نمیذاره سخته دوری از اونی که می‌دونی دوست داره تو آتیش دوری جا داره بسوزم من دوست دارم یعنی دوسم داری هنوزم حرفامو گذاشتم واسه اون زمانی که بیام و چشمامو به شیش گوشه بدوزم برنگردون روتو از من ابی عبدالله دوست دارم قلبا قلبا ابی عبدالله ابی عبدالله ابی عبدالله ابی عبدالله اونجا تو هستی میای کنارم من تکیه‌گاهی غیر لطف تو ندارم خیلی غریبم بی کس و کارم اگه توام رهام کنی تمومه کارم یه نذری دارم درستشه کارم این دفعه مادرم رو کربلا بیارم بی تو باشم عمرا عمرا ابی عبدالله دوست دارم قلبا قلبا ابی عبدالله

عاقلا آی‌ عاقلا بیاید بیرون‌ از خونه ما رو تماشا بکنید به‌ ما میگن‌ دیوونه نَحنُ‌ مَجانین‌ عُشاقِ‌ حسین به‌ هوش‌ بودم‌ ازاول‌ که‌ دل‌ به‌ کس‌ نسپارم شمایلت‌ رو بدیدم‌ نه‌ عقل‌ ما ندونه‌ هوشم اباعبدالله کربلا

آخ بمیریم یعنی میشه یه روزی ام تو روضه ات ما رو یاد کنن یا اباعبدالله پسرم پسرم... اگه من شب هشتم محرم ندیدم یه دونه یا علی اکبر هم جای من بگین