گلچین مداحی شهادت امام هادی (ع)

لب تشنه جان دادی اگر با یاد جد اطهرت ذکر حسین جان داشتی این لحظه های آخرت در گوشه حجره دلت خون شد به یاد کربلا داره تو اهل خانه‌ام بودی به یاد عمه‌ها حضرت هادی مدد لب تشنه جان دادی امیر برومند 

وقتی حضرت و بغداد آوردن فرماندار بغداد اومد چشمش به امام هادی افتاد یه شخصی به نام یحیی آقا رو آورد خودشم قول داد صحیح و سالم برگردونه حالا هر چی اما اینکه فرماندار اومد ابهت حضرت گرفته بود ارادتی داشت نمی‌دونم گفت یادت باشه یحیی مراقب آقا باش یکی از فرمانده های سپاهش اومد گفت اگه یه تار مویی از سر امام هادی کم بشه زندت نمی‌ذارم آقا غریب بودی از مدینه آوردنت اما یه عده بالا خواهت در اومدن قربون اون آقایی برم... ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت نه سيد الشهدا بر جدال طاقت داشت هوا ز جور مخالف چو قيرگون گرديد عزيز فاطمه از اسب سرنگون گرديد آی نوجوانا برا شما می‌خونم طاقت دارید زمین خوردن باباتونو ببینید حالا ابی عبدالله است همچین که از رو ذوالجناح افتاد بدن تیر داره وقتی رو این خاکا غلت می‌خورد تیر تو بدن می‌شکست آقا غریب بودی مجید بنی فاطمه

تا قیام قیامت فقط همینو بگرییم یه ملعونی با جام شراب تعارف حجت خدا کرد میخوام عرض کنم مولای تو اون مجلس عمه‌هات نبودن تو اون مجلس خواهرای کوچکت نبودن آقا تو اون مجلس شراب سر پدرت جواد الائمه نبود آقا اهل و عیالت رو کسی تو اون مجلس به طناب نبسته بود اما زین العابدین جدت می فرماید اینا را به طناب ریسمان بسته بودند مرحوم آقای ذهنی می نویسه چهارصد نفر سران حکومتی و لشکری و کشوری و سفرای خارجی دو طبقه نشسته بودند زن و بچه هم وسط به طناب بسته گرسنه و تشنه کتک خورده زن‌های رقاصه می‌رقصیدند آوازخوان آواز می‌خوندن نوازنده‌ها می‌نواختند بعدم یزید شروع کرد به بی ادبی کردن تو اون مجلس عمه‌هات نبودن استاد بندانی

حضرت رو آوردن برا بی احترامی به حضرت حضرت یه روز پشت دروازه‌ها نگه داشتن حضرت رو بردن تو خرابه ها تو سرای گداها بی احترامی کنن به حضرت وقتی حضرت به شهادت رسید سامرا به هم ریخت مردم اومدن هزاران نفر در تشییع جنازه حضرت شرکت کردن قیامتی شد بیست دو سال بیشتر نداره امام هادی علیه السلام برای این جوون مردم گریه کردن میگه دیدم امام حسن عسکری پا برهنه دنبال جنازه داره می‌دوه گریبان چاک میزنه هی به سر میزنه هی به سینه میزنه خورده گرفتن از شما بعیده در شان شما نیست تعبیر از منه حضرت فرمود موسی بن عمران ببین چه کرد من چطور گریه نکنم چطور ناله نزنم می‌خوام بگم آقا جان الحمدلله مردم اومدن چه تشییع جنازه‌ای اما زینب نگاه کرد بدن برادر بی غسل و کفن روی زمین افتاده بی احترامی به حضرت مهدی سلحشور

حضرت با اون حال بردن تو مجلس ملعون وقتی رسیدن که ملعون داره شراب می‌خوره به حضرت شراب تعارف کرد مگه غم بالاتر از اینم میشه گفتند شراب و دلت ای ماه کجا رفت از مجلس بغداد سوی شام بلا رفت لب پاره شد و ناله ی زینب به هوا رفت خون از گل روح ز جان اُسرا رفت شد مجلس اغیار همان بزم خرابه وقتی که سر افتاد به دامان ربابه دلت ای ماه کجا رفت مهدی سلحشور

جای ولی الله کجا بزم شراب است یه نیمه شب اومدن ریختن تو خونه امام هادی علیه السلام تصور کن اصلاً امام نه پدره وقتی چهار تا اراذل و اوباش نیمه شب بدون اجازه بی‌ادبانه در خونتو شکوندن از بالای بام ریختن بابا تو بی‌ ادبانه از خونه بردن بیرون چه حالی پیدا میکنی صدها هزار مثل پدران ما فدای یه تار موی امام هادی بی‌ ادبانه ریختن تو خونه امام هادی میگه وقتی اومدیم دیدیم حضرت رو خاکا نشسته هیچ زیر پای حضرت نیست داره قرآن می‌خونه گریه می‌کنه حضرت با اون حال از خونه بیرون کشیدن الحمدلله زن و بچه‌اش نبودن نگاه کنن ریختن تو خونه امام هادی مهدی سلحشور

بگیر دست مرا خسته‌ام پریشانم زیر دست شما تربیت شدم یک عمر همیشه نان تو بوده به زیر دندانم دلم گرفته برایت غریب جان دادی برای مادرتان باز روضه می‌خوانم عزا عزا جگر فاطمه شرر دارد علی شدن چقدر رنج و دردسر دارد آقا را کشان کشان آوردند وارد مجلس شرابش کردن یا الله نوشتن حرومی ظرفه شرابشو به سمت پسر زهرا تعارف کرد خیلی به هم ریخت امام هادی یا امام هادی مجلس شراب بردنت خودت تنها بودی زن و بچه‌ات خونه بودن من بمیرم برا عمه شما طناب دور دستاشون بسته بودن آوردنشون بزم شراب شرابو به شما تعارف کرد اما مجلس یزید یه تشت جلوش بود سر روی تشت زهرمارشو می‌خورد ته زهرمارشو می‌ریخت رو سر اباعبدالله بازیشو با لگد زد به تخت سر از بالا افتاد یه وقت دیدن رباب دوید سرو گرفت بغل صدا زد چشماتو وا کن ببین ناموس تو کجا بردن حسین مجلس شراب خودت تنها بودی حیدر خمسه

متوکل مست بود مامورینشو فرستاد که علی بن محمد الهادی رو بیارید اونا رفتن آوردن متوکل یه پیاله شراب تعارف کرد به امام هادی علیه السلام امام فرمود گوشت و خون من با این چیزا بیگانه است متوکل گفت لااقل برای ما شعر بخون دیگه عیش مارو بهم نزن برا من شعر بخون امام هادی فرمود من شعر چندانی بلد نیستم گفت نه اینو معاف نیست شعر برای من بخون امام هادی شروع کرد اشعاری رو خوندن در بی اعتباری دنیا که الان قدرتی داری و به منصبی رسیدی خیال نکنی برات باقی میمونه گردن کشان تو تاریخ بودند برای خودشون قلعه‌ها و صخره‌ها درست کردن اما چنگال مرگ به گردنشون افتاد و الان زیر خاک خوراک کرم ها هستند امام هادی اشعاری به این مضمون خوند متوکل این پیاله شرابشو پرت کرد و شروع کرد گریه کردن و مجلس عوض شد و بعد متوکل عباسی به مامورینش گفت ایشون رو ببرید منزل با احترام یا امام هادی شما تنها رفتی تو مجلس شراب اما جدتون امام سجاد علیه السلام با عمه جانتون حضرت زینب با عمه جانتون حضرت ام کلثوم با خانواده‌اش با بچش امام باقر با ناموس خدا وارد مجلس شراب شد خاندان امام حسین یا امام هادی شما سر پدرت رو ندیدی که تو تشت طلا باشه اما امام سجاد علیه السلام با خونواده امام حسین سر مقدس امام حسین رو دیدن که تو تشت اون نانجیب یزید مشروب می‌خورد نیم خورده شرابش تو پیاله رو می‌ریخت تو همون تشتی که سر مقدس امام حسین توش بود و با چوپ به صورت امام حسین می کوبید از جام شراب تا تشت طلا استاد عالی

یا حجت ابن الحسن عسگری دلای ما رو سامرا می‌بری وقتی تو آقای همه عالمی چی بهتر از گدایی و نوکری سربازی تو راهت، سعادته جون دادن پای تو، شهادته الهی به چشمت بیام  آقام آقام آقام عزیز فاطمه سلام  آقام آقام آقام ای دل من گدای سامرا باش گدای این آقای باوفا باش امام هادی حاجتت رو میده از سامرا زائر کربلا باش این آقا دریای کرامته این آقا دنیای محبته الهی به چشمت بیام  آقام آقام آقام عزیز فاطمه سلام  آقام آقام آقام دوس دارم سامرا بیام آقام حواست بهم هست مدام آقام از وقتی بردنت تو بزم شراب داری می‌سوزی توی آتیش تب دلت کجا رفته که هِی می‌خونی دلا بسوزه واسه عمه زینب یک زن با، یک لشکر، خدای من خیزران، طشت زر، خدای من نوحه‌ی دم آخرت حسین فدای جد بی‌سرت حسین حسین حسین.. گدای سامرا باش بنی فاطمه طاهری

اولین خلیفه عباس اینهام از نسل این هاست گفت بهترین و لذیذترین غذا الان خوردم رو بدن این یحیی هیجده ساله شهیدش کردن  قبرش در افغانستانه اطرافش که  شیعه ها اربعین برن اونجا اما این یحیایی که عرض می‌کنم یحیی بن عمر بن حسن بن زید بن علی بن الحسین نوه نتیجه است ایشون ملا بود فقیه بود سن بالایی داشت خیلی موالی هم داشت قیام کرد بغدادم پر شیعه خلاف ذالک و حرکت ایشون در بغداد شهید شد تمام شیعه ها گرفتند از کوفه به بغداد یکی از کاراشون ریز کسی تند نمی‌رفت گردنشو می زدن تازیانه جدا یک مقدار سریع سرباز ها می گفتند وسط راه نرسیده به بغداد نامه از معتمد عباسی اومد که اینا آزاد یعنی با تازیانه اینا رو میزدن زنده میموندند یکی از کار های دوران امامت امام هادی علیه السلام که خلفای جور میکرد بقیه اش فکرشو بکنید در مدینه چقدر کشتن حساب کتاب نیست اما عظمت امام هادی علیه السلام آقام تو پادگان نظامی عسکریین برای اینه هرکی میرفت وارسی میکردند در رجال داریم فلانی به عنوانی که خیار می‌فروشه سوالات زیر طبقه رو سرش میذاشت میرفت ماموران بدنشو وارسی می کردند عوارضشون از خیارا میگرفتن طبق قاعده دیگری میگه تو روغن زیت انداختن ظرفی پوستی نوشته بودند پیچیدم روغن فروش رفتم امام مهر کردند جواب رو خفقان دوران امام هادی استاد بندانی

سامراء گفتی دلم بیچاره شد یا به صحرا پا گذاشت آواره شد سامرا می گی دلم گل می كنه به دو تا امام توسل میكنه سامراء بیگانه از هر شادیه سامراء قبر امام هادیه شنیدم شبونه ریختند تو خونش اومدن به هم زدن آشیونش شنیدم قبرش و كندن پیش روش كاسه ی زهرو گذاشتند روبروش شنیدم درد دلش بود بی حساب شبونه آوردنش بزم شراب بعد اون بزم شراب با سوز و درد یاد عمه زینب و حسین مدد سامرا گفتی دلم بیچاره شد مجید رضانژاد

تو آینه داری و کلام تو گهر بار در وصف تو ماندند چه گفتار و چه اشعار حقا که زلالی و نجیبی و نسب دار بر شیر ندارد اثری زوزه ی کفتار درعالم از این نکته هزاران اثر افتاد با آل علی هر که در افتاد ور افتاد بیراهه نرفتیم اگر هادی ما اوست ذکر ولی الله همان جلوه ی یا هوست چون شیشه ی عطری که به یک واسطه خوشبوست در چنته ی ما نیست به جز مرحمت دوست العبدُو ما فی یده کان لمولاه ازبرکت خورشید کند جلوه گری ماه تو آینه داری و کلام تو گهر بار مهدی سلحشور 

اومدم وا کنی برام گره ای تو امام غریب سامره ای السلام ای ابوالحسن هادی وارث غصه و محن هادی تو به درده دل همه دوایی نوه ی خوشگله امام رضایی ذوالفقاری به دست سینجلی داری تو نشانی ز مرتضی علی داری زنده ام به ولات بده برگ برات یا علی النقی پر زنم به هوات قربون زائرات یا علی النقی اومدم وا کنی برام گره ای تو امام غریب سامره ای السلام ای امام مظلومان تا ابد هم کلام مظلومان اگه مظلومی و غریبی آقا اگه بی یار و بی حبیبی آقا اگه توی دلت غصه و غم داری ولی باز خدارو شکر که حرم داری دل نمیشه جدا از حریم شما یا علی النقی با یه نیمه نگاه می‌بریم کربلا یا علی النقی تو امام غریب سامره ای امیر برومند

یابن الحسن صاحب عزا بنما قدم در چشم ما روضه بخوان در مجلس شاه غریب سامرا از روضه‌های جد تو چشمان باران گریه کرد ماهی دریا نوحه خوان ریگ بیابان گریه کرد گریم بر آن شاهی که در کنج قفس زد دست و پا پا تا سرش آتش گرفت در حجره از زهر جفا یا حضرت هادی مدد یا ابن الحسن صاحب عزا امیر برومند

می‌شنوی آقا صدامو تذکره کربلامو کی میشه از تو بگیرم امیرم امیرم ببین دلم مبتلاته زائر صحن و سراته بدون عشقت میمیرم امیرم امیرم تو قلبم مقیمی رفیق قدیمی ابن الکریمی یا امام هادی دخیل تو هستم که دل به تو بستم ای همه هستم یابن زهرا همیشه همرامی هادی دنیامی دوای دردامی یابن زهرا می‌شنوی آقا صدامو امیر برومند

حریم قدسی تو جنتم نوکریتون شده عزتم با تو دورم از هر بدی سیدی سیدی سیدی دلخوشیه قلب گدا قبله دل مجنون ما اسم تو رو قلبم زدی سیدی سیدی تو باب المرادی تو خیر العبادی ابن الجوادی یا امام هادی یا امام هادی ترنم دل ها مقام تو اعلی عزیز سامرا یابن زهرا کرامتت دریا و شان تو بالا عزیز سامرا یابن زهرا سیدی یا هادی نوکریتون شده عزتم امیر برومند 

جگر آدم آتیش میگیره از گفتن این مطلب امام ما رو امام هادی علیه السلام رو برای خنده و تفریح برای شادی بزم شون انداختن توی قفس شیرها گفتند الان امام رو تیکه پاره میکنند شیرهای گرسنه نردبونی گذاشتند حضرت بره تو قفس دارن نگاه میکنند اعیان و اشراف حاکمیت ظالم هم نشستند حضرت پا رو گذاشت تو قفس این شیرها غرش کردند پله بعد رفت پایین غرش ها شدیدتر شد اینا میخندیدند گفتن الان حضرت رو تیکه پاره میکنه تا حضرت رسید به کف قفس پا رو زد زمین این شیرها اومدند جلو آروم شدند یال و کاکل شونو به پای امام هادی میمالند آقامیشه این پارو به دل من بکوبی که منم صورتم به کف پات بزارم اون شیرهای وحشی درنده رو اینجوری رام کردی آقا امشب اومدم این نفس وحشیم رو رام کنی آقا پا رو بزن رو این دل شیرها رام شدند دل من نه سیدحسین مومنی

بی‌حالی شبیه تشنه‌ها می‌افتی و می‌زنی صدا وا اُمّاه می‌سوزه تنت توی تبت خون می‌ریزه از دور لبت با هر آه وا اماه وا اماه وا اماه غریب حجره نشین خون دلت رو زهر کینه ریخته روی زمین پاره شده جگرت رسیده مادرو گرفته زانو زیر سرت وا اماه وا اماه وا اماه... مادر اومد تو رو زخمی و پامال ندید ای وای من ای وای من تو رو دیگه وسط گودی گودال ندید ای وای من ای وای من بین موهای تو باز پنجه و چنگال ندید ای وای من ای وای من سر بردن سر تو بحث و جنجال ندید ای وای من ای وای من بردن تو رو مجلس حرام اما این کجا و بزم شام ای آقا همرات نیومد که خواهرت دستی نرسید به دختر واویلا واویلا واویلا واویلا روضه به اینجا رسید رقیه گریه کرد و زجر موی سرش رو کشید حاصل زینب آخرم دیدی خرابه شد حسین منزل زینب بی‌حالی شبیه تشنه ها حسین ستوده 

امام هادی رو با سر برهنه بردن اما بهشت صدمه نزدن سالم برگشت خانه زن و بچه‌اش سالم امام و زیارت کردن یه مو از سرش متوکل نتونست کم کنه برگشت اما بمیرم برای اون آقایی که چه کردن اول با سنگ زدنش داستان سر شروع شد اونایی که دل دارن با من بیان برنمیگردم این سر چی شد اول سنگ بارانش کردن پیشانیشو شکستن پیراهنو بالا زد خون پیشانی رو پاک کنه یه جوری سه شعبه زدن... تو مجلس شام اینجوری روضه خوند آخ اونایی که ناله دارن من پسر کسی‌ام که با یه ضربه نه امام رضا میگه دوازده ضربه زدن سر جدا نمی‌شد ای حسین سری که سنگ‌ باران شد سید مهدی میرداماد

امشب اومدی بگی آقا امام عسگری سرت سلامت آقا امروز پدر از دست دادی شنیدم تو تشییع جنازه گریبان پاره کردی می خواست جان سپارد و جانی دگر نداشت هنگام کوچ بود ولی بال و پر نداشت نزدیک چهل سال عمر امام هادی رو گفت آقایی که تو اوج جوانی دیگه جانی نداشت رمقی نداشت چشمش ز پنجره سوی مهتاب خیره بود معلوم بود این شب آخر سحر نداشت شب آخر سحر نداشت سید مهدی میرداماد

امام ما چه جوری جون داد افتاده بود روی زمین آه میکشید اما کسی ز حال دل او خبر نداشت با خاطرات تلخ خودش آدم محتضر اونی که داره جون میده لحظه‌های آخر خاطراتشو مرور می‌کنه امام هادی لحظه‌های آخر داره مرور می‌کنه چه گذشته به این آقا چند تاشو بشمارم با خاطرات تلخ خودش گرم می‌گرفت جز اشک یار و همدمی آخر به بر نداشت بمیرم برات یاد دمی که قبر خودش را نظاره کرد برا امام هادی قبرشو جلو چشمش کندن چه جوری حضرت و اذیت کردن چه جوری حرمتشو زیر پا گذاشتن یاد دمی که قبر خودش را نظاره کرد ظالمی که شرم از آن خون جگر نداشت یاد دمی که در پی مرکب دویده بود با ناله‌ای که در دل دشمن اثر نداشت بمیرم برات آقا جان با خاطراتش جان داد سید مهدی میرداماد

ورودم به وادیه عشق تو مادر زادیه گم نمیشم تا چراغ راهم امام هادیه عشق تو بنیادیه ارثیه‌ی اجدادیه گم نمیشم تا چراغ راهم امام هادیه بسته دلم به ضریحت، مثه دخیل فرش روضه ات شده پره جبریل پر میزنم دوباره تا سامرا معتکف تو حرمت شما خلیل دل گیر دامته جود از مرامته قلبم به نامته یا هادی من سر به راهتم تا در پناهتم توی سپاهتم یا هادی امام این عاشقا تویی به ولله آقا پر میزنه این قلبِ من هرشب و روز تا سامرا امیدِ سینه، زنا امیدِ زنجیر زنا به توئه ای نور خدا پر میزنه این قلب من هرشب و روز تا سامرا بهت سلام میدم آقا از راه دور سلامی از طرف این دل صبور خیلی سیاه شده دلم آقای من با یک نگات گناه های من و بشور سر نذر نام تو دل مرغ بام تو سر مست جام تو یا هادی وقف تو جان و تن شاه کریم من جان یا اباالحسن یاهادی ورودم به وادیه عشق تو مادر زادیه امیر برومند

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه دنیا مون اهل بیته عقبا مون اهل بیته یا مولا لک لبیک عشق من سامراته قبله من خاک پاته بهشت رویایی من صحن و سراته قربون اسم زیبات من هستم از گدا هات روزیمه توی دستات یا مولا لک لبیک السلام علیکم یا اهل بیت النبوه یا رجاء فوادی تو نور چشم جوادی ردم نکن از در خونت امام هادی محتاج یک نگاهتم دلتنگ سامراتم گریون روضه هاتم یا مولا لک لبیک بار غم ها کشیدی زخم زبان ها شنیدی پیاده دنبال مرکب تو میدویدی میبینی گریه هامو میدونی حاجتامو کی میدی کربلامو یا مولا لک لبیک السلام علیکم یا اهل بیت النبوه دنیا مون اهل بیته عقبا مون اهل بیته یا مولا لک لبیک زنجیر زنی عزاداران امام هادی عشق من سامراته

نخوابد تا سحر این دیده ی اخترشمار امشب نگیرد این دل هر جائیم یک جا قرار امشب ز هر جا بگذرم آواز جانسوزی به گوش آید به هر کس بنگرم می بینم او را اشکبار امشب عزای کیست یا رب مصطفی صاحب عزا باشد به جنت فاطمه می گرید از غم زار زار امشب شده مسموم زهر معتز بی دین و بی ایمان امام دهمین هادی ولی کردگار امشب شرر افتاد از زهر جفا بر خرمن عمرش که می سوزد دل و جانش ز سوز آن شرار امشب یتیم و بی پدر گردد امام عسکری امشب بسوزد از فراق و هجر باب تاجدار امشب چه زهری بود که آتش زد به جان آن سرور ربود از دست او صبر و قرار و اختیار امشب خدایا شمع ارشاد و هدایت شد خموش آخر بسوزد عسکری در ماتمش پروانه وار امشب کلیپ زنجیر زنی عزاداران امام هادی

نخوابد تا سحر این دیده ی اخترشمار امشب نگیرد این دل هر جائیم یك جا قرار امشب ز هر جا بگذرم آواز جانسوزی به گوش آید به هر كس بنگرم می بینم او را اشكبار امشب عزای كیست یا رب مصطفی صاحب عزا باشد به جنت فاطمه می گرید از غم زار زار امشب شده مسموم زهر معتز بی دین و بی ایمان امام دهمین هادی ولی كردگار امشب شرر افتاد از زهر جفا بر خرمن عمرش كه می سوزد دل و جانش ز سوز آن شرار امشب یتیم و بی پدر گردد امام عسكری امشب بسوزد از فراق و هجر باب تاجدار امشب چه زهری بود که آتش زد به جان آن سرور ربود از دست او صبر و قرار و اختیار امشب خدایا شمع ارشاد و هدایت شد خموش آخر بسوزد عسکری در ماتمش پروانه وار امشب نخوابد تا سحر این دیده اختر شمار امشب امیر برومند