منزل صابر خراسانی

همیشه قبل هر حرفی برایت شعر می‌خوانم قبولم کن من آداب زیارت را نمی‌دانم نمی‌دانم چرا این قدر با من مهربانی تو نمی‌دانم کنارت میزبانم یا که مهمانم نگاهم روبه‌روی تو بلاتکلیف می‌ماند که از لبخند لبریزم، که از گریه فراوانم به دریا می‌زنم، دریا ضریح توست غرقم کن در این امواج پرشوری که من یک قطره از آنم سکوت هرچه آیینه، نمازم را طمأنینه بریز آرامشی دیرینه در سینه پریشانم تماشا می‌شوی آیه به آیه در قنوت من تویی شرط و شروط من اگر گاهی مسلمانم اگر سلطان رضا باشد ابایی نیست می‌گویم: که من یک شاعر درباری‌ام مداح سلطانم صحنت مدینه مکه نجف کربلای ماست یعنی تمام هستی ما مشهد الرضا است آقا حساب ما به خدا از همه جداست زیرا دعای حضرت معصومه پشت ماست سیاره های وسعت منظومه ات شدیم همسایه های خواهر معصومه ات شدیم آقا تو را به گل پسرت دلبرت جواد سوگند میدهم به علی اکبرت جواد آقا تو را به ناله اجداد خسته ات آقا تو را به مادر پهلو شکسته ات بی شک همیشه روزی ما را تو میدهی یعنی برات کرببلا را تو میدهی دانلود شعر خوانی قبولم کن حمیدرضا برقعی

مرحوم شیخ ابراهیم مشهور به صاحب‌الزمانی می‌گفت؛ روز تولد حضرت علی بن موسی‌الرضا علیه‌السلام قصیده‌ای در ولادت و مدح آن حضرت گفتم و از خانه بیرون آمدم منزل نائب التولیه رفته و قصیده‌ام را برای او بخوانم، چون عبورم از صحن مقدس افتاد با خود گفتم؛ نادان! سلطان اینجاست کجا می‌روی؟ چرا قصیده‌ات را برای حضرت نمی‌خوانی؟ دانلود روضه صله امام رضا حیدر خمسه از قصد خود پشیمان و تائب شدم، به حرم مطهر حضرت رضا(ع) مشرف شده و در مقابل ضریح مقدس قصیده‌ام را خواندم و عرض کردم ای مولای من از جهت معیشت در فشارم و امروز هم عید است اگر صله‌ای عنایت بفرمائید بجا است، ناگاه از سمت راست کسی ده تومان در دست من گذاشت، گرفتم و عرض کردم آقا ده تومان کم است، دیدم کسی ده تومان دیگر در دستم گذاشت، گرفتم و عرض کردم آقا کم است، خلاصه تا شش مرتبه شصت تومان به دستم رسید، دیگر خجالت کشیدم باز هم طلب کنم، مبلغ را در جیب گذاشته، تشکر کردم از حرم بیرون آمدم، عالم ربانی مرحوم حاج شیخ حسنعلی تهرانی را در کفشداری دیدم، مرا در بغل گرفت و فرمود، حاج شیخ ابراهیم، خوب زرنگ شده‌ای با حضرت رضا نزدیک شده و روی هم ریخته‌اید تو شعر می‌گوئی و آن حضرت به تو صله می‌دهد! بگو چه مبلغی صله دادند گفتم: شصت تومان. فرمود: حاضری شصت تومان را با دو برابر آن عوض کنی؟ قبول کردم و شصت تومان را دادم و ایشان یک‌صد بیست تومان به من دادند، بعداً پشیمان شدم چون وجهی را که حضرت به من داده بود چیز دیگری بود، خدمت شیخ برگشتم هر چه اصرار کردم معامله را فسخ نکردند دانلود روضه صله امام رضا حیدر خمسه

سعی در پوشش اسرار نکن انقدر تکیه به دیوار نکن زیر بالش کفنت معلوم است شور این شهر ز چشم تر توست فتنه ی شهر به زیر سر توست این وبالی ، که بال و پر توست هم وبال است و همی لشگر توست جگرت از دهنت معلوم است چیست این پیرهن مردانه که بر آن گریه کنی طفلانه زینبم سوخت چنان پروانه از حسین است غم این خانه شیوه ی دوختنت معلوم است دختر شیخ به حالت خندید جُغد بر حالت بالت خندید گفت راهی شدنت معلوم است سعی در پوشش اسرار نکن علی پورکاوه

خس و خاشاک آوردند دریا را بسوزانند حرامی ها نمی دانند آب آتش نمیگیرد اگر آتش گرفت این در به گرمای وجود توست کدامین چوب پیش آفتاب آتش نمیگیرد سر دست علی با اشک چشمان حسن تر شد اگر از شرم زهرا این طناب آتش نمیگیرد اگر قرآن جهنم را روایت میکند یعنی به این آتش نوشتن ها کتاب آتش نمیگیرد دانلود روضه آب آتش نمیگیرد علی پورکاوه

که جدم غریب بود با گریه گفت که گودال سرّ ناگفته ست لهوف گوشه ای از اتفاق را گفته ست ندیده دیده کس تا بیاورد بر لب در آن میانه فقط شمر بوده با زینب چادرم زیر پای قاتل رفت خواهرت قاطی اراذل رفت دانلود یابن شبیب جدم غریب بود علی پورکاوه

حجّ فقرایی تو ؛ یار ضعفایی اغنیا کجا دارند ؛ ثروتی که ما داریم ما امام رضا داریم هر چند گرفتاریم ؛ کی گفته که بی یاریم ما حضرت معصومه ؛ ما امام رضا داریم ما امام رضا داریم ما عاصی و شرمنده ؛ تو رئوف و بخشنده هم خوف از آن داریم ؛ هم به این رجا داریم ما امام رضا داریم گر چه غرق عصیانیم ؛ در پناه سلطانیم چه واهمه ای دیگر ؛ از روز جزا داریم ما امام رضا داریم رحمی به دل ما کن ؛ راه بسته را وا کن از تو خواستیم هر وقت ؛ میل کربلا داریم ما امام رضا داریم دانلود ما امام رضا داریم سعید قانع

آسمان است و خسوف قمرش معلوم است غربت بی حد او از سفرش معلوم است کوله بار سفر آخرتش را بسته از مناجات و نماز سحرش معلوم است موی آشفته و اوضاع به هم ریخته اش با عبایی که کشیده به سرش معلوم است دو قدم راه نرفته چقدر می افتد ناتوان بودنش از زخم پرش معلوم است به زمین خوردن او ارثیه ی مادری است درد پیچیده به پهلوش اثرش معلوم است وسط حجره ی در بسته به خود می پیچد اثر زهر به روی جگرش معلوم است خواهرش نیست ببیند چه سرش آمده است ولی از حالت بغض پسرش معلوم است لب او سرخ شد اما به خدا چوب نخورد مجلس شام به چشمان ترش معلوم است روی خاک است ولی زیر سم اسب نرفت روضه ی عصر دهم در نظرش معلوم است نعل ها بود که محکم روی پیکر می رفت یک نفر در طلب جایزه با سر می رفت نعل ها بود که محکم روی پیکر میرفت ابوالفضل بختیاری

آسمان است و خسوف قمرش معلوم است غربت بی حد او از سفرش معلوم است کوله بار سفر آخرتش را بسته از مناجات و نماز سحرش معلوم است موی آشفته و اوضاع به هم ریخته اش با عبایی که کشیده به سرش معلوم است دو قدم راه نرفته چقدر می افتد ناتوان بودنش از زخم پرش معلوم است به زمین خوردن او ارثیه ی مادری است درد پیچیده به پهلوش اثرش معلوم است وسط حجره ی در بسته به خود می پیچد اثر زهر به روی جگرش معلوم است خواهرش نیست ببیند چه سرش آمده است ولی از حالت بغض پسرش معلوم است لب او سرخ شد اما به خدا چوب نخورد مجلس شام به چشمان ترش معلوم است روی خاک است ولی زیر سم اسب نرفت روضه ی عصر دهم در نظرش معلوم است نعل ها بود که محکم روی پیکر می رفت یک نفر در طلب جایزه با سر می رفت دو قدم راه نرفته چقدر می افتد ابوالفضل بختیاری

هر چه خواهی رو بگیر اما مرو دست بر پهلو بگیر اما مرو تا ابد مجروح زخم کاری ام وای من از این امانت داری ام خانه را عاری ز خوشحالی مکن فاطمه پشت مرا خالی مکن ایینه مومن است مومن مرآت نبی شکست مومن امشب که ولی حق نشسته رو در روی اینه شکسته بر سینه خویش لخته خون دید یک لاله سرخ واژگون دید ایینه ز بس در انکسار است چون قلب امیر ذوالفقار است دانلود روضه جرمش چه بود مادر ما مهدی لیثی

رهام نکن تو خونواده ی منی حسین فقط تورو دارم تو عالمین امام حسین کمش نکن حرارتیو که تو قلبمه چه سریه دوست دارن همه امام حسین .... تو میگی رفیقمی تو ازون رفیق صمیمیا من میگم غلامتم من ازون غلام قدیمیا تو سراغ من بیا چه کنم فراقتو حسین همش از عراقیا می گیرم سراغتو حسین آقا از اون سرزمین بذار سهم من بشه اربعین آه ای دل آروم بگیر حسینی بمون حسینی بمیر آقا بمیرم برات رهام نکن تو خونواده منی روح الله رحیمیان

آره این روزا خیلی کاروانا راه افتادن خیلی کاروان با ذوق دارن میرن حج یه سریا قبل رفتن تالارشونم دیدن پسر بزرگه وصیت اومدم این کار اون کار اما بمیرم برا اون حاجی که پسر بزرگش تو کاروانه هم زنش تو کاروانه برادرش تو کاروانه خواهرش تو کاروانه لذا کسی نبود کارای برگشتشو بکنه همین آقا همه رو جمع کرد گفت یه خورده برام گریه کنید گفت آقا گریه برای چی پشت سر مسافر اصلا بده آقا فرمود آره برا مسافری که بر میگرده نه برا مسافری که برگشت نداره دانلود روضه کاروان حیدر خمسه

با چه شوق و ذوقی کوله بارمو میبستم بار اول که رسیدم حرمت یادم هست میرسه یا نه به دستای ضریحت دستم یادت میاد با یه سلام ورودی در گریه کردم یادم میاد تو رو قسم دادم به اکبر گریه کردم یادم میاد پایین پا از همه بیشتر گریه کردم حسین آقام آقام آقام با چه شوق و ذوقی کوله بارمو می بستم مهدی مختاری

لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها خوب می‌فهمند حرفم را همه دلتنگ‌ها هیچ جا غیر از رواق تو هیچ جا صلح باشد بینشان آیینه‌ها و سنگ‌ها پیش تو فرقی ندارد که سیاهم یا سپید مهربانی تو مشهور است با یکرنگ‌ها پیش تو هیچ ابن هیچم ای بزرگ ابن بزرگ نام‌ها نزد تو نزد تو چیزی نیست غیر از ننگ‌ها ناهماهنگی شیپور نقارخانه‌ات دلربایی می‌کند از جمله آهنگ‌ها اشک را اینجا سلاحی مشترک دیدیم ما با تمام اختلاف لهجه ها فر هنگ ها حوض هایت نور را در چشم ماه انداخته هر سحر خورشید در صحنت کلاه انداخته زائرت تنها قدم در این حرم نگداشته لشکری از اشک را با خود به راه انداخته ما گدایان را ملالی نیست تو سلطان ما بار بام خویش را در بارگاه انداخته من ملک بودم ولی جایم در این فردوس بود عشقت آدم را چنین در اشتباه انداخته دلتنگ مشهد صابر خراسانی

خدا رو شکر که آقا ایجایی چقدر خوشبحالمونه که شما اینجایی امام رضا نبودی چه خاکی به سرمون میکردیم هر کجای صحن هایت روضه می چسبد ولی صحن سقاخانه ات صحن سقاخانه تو روضه سقا خوش تر است چشم تو تیر خورده چشمم دگر نبیندو پایم نمیرود گم کرده ام ز غصه ره خیمه گاه را سقاخانه احمد واعظی

علمداری که یک کوفی به غارت برد مشکش را دم دروازه شامی ها در آوردند اشکش را به قرآن پاره ها آن بی وضو ها دست ها بردند عروسان علی را از میان مست ها بردند دیدی غمت امونمو برید کارم به مجلس شراب کشید هر کاری که میشد برات کردم دست از سر تو بر نداشت یزید من بمیرم با خیزرون تنها موندی با دندون شکسته ات قرآن خوندی زدنت غریب گیر آوردنت زدنت فدای آب نخوردنت مجلس شراب ابوالفضل بختیاری

دروازه ی کوفه قیامت ساختم من بر مرکب طوفانِ خطبه تاختم من تا چشم روی نیزه ها انداختم من در یک نظر عباس را نشناختم من از درد غیرت صورتش چرخاند عباس بستند او را تا به نیزه ماند عباس مادر دعا کن منتقم دیگر بیاید چون او گره از اَبروی زهرا گشاید صحن و سرایی در بقیع بر پا نماید پایان هر روضه دعا کردیم شاید ما کاشف الکرب امام خویش گردیم دار و ندار خویش نذر یار گردیم عباس را نشناختم کاظم غفار نژاد

زینب همین که وارد بزم یزید شد بر روی نی محاسن سقا سپید شد آه زدن عمه ام رو قربه الی الله زدن به غیرت سر بر روی نیزه ها بر خورد دوباره چادر زینب به دست باد افتاد نگاه گریه داری داشت زینب چه گام استواری داشت زینب دل با اقتداری داشت زینب مگر چه اعتباری داشت زینب چهل منزل حسین منجلی شد گهی زهرا شد و گاهی علی شد ندیدم زینب کبری تر از این ندیدم زینت باباتر از این ندیدم دختر زهراتر از این حسینی مذهبی غوغاتر از این به پیش پای ما راهی گذارید بنای زینب اللهی گذارید اگر چه غصه دارد آه دارد به پایش خستگیِ راه دارد به گِردش آفتاب و ماه دارد به والله که ایوالله دارد همین که با جلالت سر نداده به دست هیچ کس معجر نداده پس از آن که زمین را زیر و رو کرد سپاه کوفه را بی آبرو کرد به سمت کربلا خوشحال رو کرد کمی از خاک را برداشت بو کرد رسیدم کربلا ای داد بی داد! حسین سر جدا، ای داد بی داد! غیرت محسن عرب خالقی

در طوف کعبه تو صفا موج می‌زند در زمزم تو آب بقا موج می‌زند شاها! ز لطف توست که روز و شب این همه بر آستانه تو گدا موج می‌زند دست نوازشت به سر زائرت گواست این‌جا عطا به روی خطا موج می‌زند کس نارضا نرفته از این آستان برون در چشم زائر تو رضا موج می‌زند دارالشفاست کوی تو، جای شگفت نیست این‌جا اگر که شهد شفا موج می‌زند این‌جا اگر دعا به اجابت نمی‌رسد تا عرش از چه دست دعا موج می‌زند از هر دل شکسته صدا می‌رسد به گوش در این حرم همیشه صدا موج می‌زند با دست خالی از حرمت کس نمی‌رود تا روی گنبد تو طلا موج می‌زند کویت بهشت ماست که هرجا رویم باز در دیده اشک حسرت ما موج می‌زند دادی به «رستگار» هم اذن حضور را زآن بر لبش سپاس خدا موج می‌زند دانلود در طوف کعبه احمد واعظی

این مادر مادر اخلاقه اخلاق مال این خونواده است دشمنش هم که حرف می زنه با اخلاق باهاش حرف می زنه بی بی با اخلاق رفتار می کنه گفت کجا بودی بی بی اخلاق داشت توضیح می داد بی بی داشت خیلی با اخلاق و مرتب و مودب حرف می زد انگار توضیح میداد رفتن اینجوری اینجوری بی هوا زد چنان زد به دیوار خورده رو زمین افتاد وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم این مادر مادر اخلاقه اخلاق مال این خونواده است دشمنش هم که حرف میزنه با اخلاق باهاش حرف می زنه بی بی با اخلاق رفتار می کنه گفت کجا بودی بی بی اخلاق داشت توضیح می داد بی بی داشت خیلی با اخلاق و مرتب و مودب حرف میزد انگار توضیح میداد رفتن اینجوری اینجوری بی هوا زد چنان زد به دیوار خورده رو زمین افتاد وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم مادر اخلاق احمد واعظی

هی اصرار کرد آقا جریان مادرتون چی بوده؟ حضرت هی بغض کردن هیچی نگفتن یه بار دو بار سه بار انقدر پشت سر حضرت راه افتادن اصرار کرد حضرت بار آخر با اشک گفت چی بگم برات انقدر برات بگم ما یه مادر جوون داشتیم یه مادر هجده ساله داشتیم چنان بین در و دیوار زدنش جوری زدن نتونست قد راست کنه گفتن مادر رشیده بوده رشیده خمیده ای که دست به دیوار میگرفت هی اصرار کرد آقا جریان مادرتون چی بوده؟ حضرت هی بغض کردن هیچی نگفتن یه بار دو بار سه بار انقدر پشت سر حضرت راه افتادن اصرار کرد حضرت بار آخر با اشک گفت چی بگم برات انقدر برات بگم ما یه مادر جوون داشتیم یه مادر هجده ساله داشتیم چنان بین در و دیوار زدنش جوری زدن نتونست قد راست کنه گفتن مادر رشیده بوده رشیده خمیده ای که دست به دیوار میگرفت هی اصرار کرد آقا جریان مادرتون چی بوده؟ حضرت هی بغض کردن هیچی نگفتن یه بار دو بار سه بار انقدر پشت سر حضرت راه افتادن اصرار کرد حضرت بار آخر با اشک گفت چی بگم برات انقدر برات بگم ما یه مادر جوون داشتیم یه مادر هجده ساله داشتیم چنان بین در و دیوار زدنش جوری زدن نتونست قد راست کنه گفتن مادر رشیده بوده رشیده خمیده ای که دست به دیوار میگرفت بغض احمد واعظی

همه شب نالم چون نی که غمی دارم، که غمی دارم دل و جان بردی اما نشدی یارم، یارم با ما بودی، بی ما رفتی چون بوی گل به کجا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی چو کاروان رود، فغانم از زمین، بر آسمان رود دور از یارم، خون می‌بارم فتادم از پا به ناتوانی اسیر عشقم، چنان که دانی رهایی از غم نمی‌توانم تو چاره‌ای کن، که می‌توانی گر ز دل برآرم آهی، آتش از دلم خیزد چون ستاره از مژگانم، اشک آتشین ریزد چو کاروان رود، فغانم از زمین، بر آسمان رود دور از یارم، خون می‌بارم نه حریفی تا با او غم دل گویم نه امیدی در خاطر که تو را جویم ای شادی جان، سرو روان، کز بر ما رفتی از محفل ما، چون دل ما، سوی کجا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی به کجایی غمگسار من، فغان زار من بشنو بازآ، بازآ از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو بازآ بازآ سوی رهی چون روشنی از دیده ما رفتی با قافله باد صبا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی کم گریه کردیم مهدی حسن آبادی

ساقی مِی ای بده که مرا زیر و رو کند بویش ز دور، کارِ هزاران سبو کند داند خدا که خوردن این می چه می کند جامیکه مست می شود، آن کس که بو کند جامی بده به یادِ رخ مرتضی علی جامیکه زخمهای نهان را رفو کند خندد خرد به عقل کسیکاین چنین می ای بگذارد و شراب بهشت آرزو کند زین مِی نخورده، پاک نگشت و نمی شود صدبار دل به زمزم اگر شستشو کند دنیا علی نداشت اگر آبرو نداشت دنیا مدام شُکر چنین آبرو کند خلقت به روی دست، علی را گرفت و گفت دست کسی نظیرش اگر هست رو کند با کوثرم چه کار! مرا ساقی اش بس است دل با چه رو از او طلب غیر از او کند با زاهدیکه خواهشِ کوثر کند، بگو بگذارد این تیمّم و قصد وضو کند دنیا اگر علی نداشت محمدحسین پویانفر

گر تمام حسینیان یکجا همه گردند از حسین جدا همه ی روضه ها شود تعطیل خیمه های عزا شود رها همه گویند حکم عقل این است حفظ صحه نمای روضه نیا با غرض بی غرض همه گویند بیم جان است در محیط عزا به خدایم قسم نمی آید خم به ابروی سید الشهدا فاطمه هست و روضه می گیرد چه نیازی به روضه های شماست گر تمام حسینیان یکجا همه گردند از حسین جدا همه ی روضه ها شود تعطیل خیمه های عزا شود رها همه گویند حکم عقل این است حفظ صحه نمای روضه نیا با غرض بی غرض همه گویند بیم جان است در محیط عزا به خدایم قسم نمی آید خم به ابروی سید الشهدا فاطمه هست و روضه می گیرد چه نیازی به روضه های شماست فاطمه هست و روضه میگیرد جواد حیدری