عباس میرخلف زاده

شکرا لله مسافر این اربعینم شکرا لله موکبا رو بازم میبینم شکرا لله توی صحن آقام میشینم دوباره قسمتم شده مشایه شکرا لله فاطمه انتخابم کرد شکرا لله منو بازم حسابم کرد شکرا لله آخرش مستجابم کرد دوباره قسمتم شده مشایه مشای على وعدک صلیت لو بعدک بر وعده ی خود رهسپار شده ای نماز خوانده ای یا هنوز نه ؟ . لحسین شنو ردک أجِب به حسین چه خواهی گفت ؟ جواب بده . گاعد على احسین ابدمع زکیّها العیون به سوی حسین عازم هستی پس با اشک چشمانت را تطهیر کن . لاتنظر بنظره بشر بالغیر مفتون با چشمانی که پر از نگاه حرام است نگاه نکن . لو أذن آذان أعتنی ویه الیصلون اگر اذان گفته شد همراه نمازگزاران برو . عنک حسینی ملتزم خلهم یگولون بگذار به تو امام حسینیِ متعهّد بگویند هستی شه عطشان یا سید العریان جانیم سنه قربان حسین شکرا لله ذکر حسین رو لبامون شکرا لله جاری اشکای چشامون شکرا لله نذر ظهور قدمامون خدارو شکر اومدم با مادرم انشاالله میبینم آقامو تو راها انشاالله به حق مادرش زهرا انشاالله دست میکشه رو سرم ما ها دعا گومونه آقا تو هر قدم مسافر اربعین عباس میرخلف زاده

منی که سنم کمه عمه عمه عمه تو دلم کوه غمه عمه عمه عمه توی رویا میبینم عمه هرشب انگار که بابا جون پیشمه عمه عمه عمه بابام کجاست مگه تو نگفتی که خیلی دوست داره منو بابام کجاست پس چرا پیشم نمیاد که کنه بازی باهام بابام کجاست چرا انگشترشو داده به زجر بی حیا بابام کجاست مگه بابا م نمی دونه ساکن خرابه هام عمه من بابامو میخوام سخته این جور برام صد بار بازم میگم فقط من بابامو می خوام من بابامو میخوام من بابامو میخوام دیگه در نمیاد صدام بابا بابا بابا دیگه بی رمق پاهام بابا بابا بابا یا تو خیلی پیر شدی بابا بابا بابا یا دیگه تاره چشام بابا بابا بابا منو ببر انگاری حس میکنم که دست و پا گیرم بابا سنم کمه عمه عباس میرخلف زاده

جون رباب آروم بگیر دیدی که نبود آب مادر دست و پا نزن جون رباب آروم بگیر دیدی که عمو رفت اما مشکشو زدن تو که دیدی من به کل حرم با اشک چشم رفتم و رو زدم دونه دونه خیمه ها رو دیدن ولی مادر دست خالی اومدم بچم داره میمیره گو افتاده تو چشماش سه روزه آب نخورده نشسته زخم رو لب هاش لالایی لالایی حضرت علی اصغر عباس میرخلف زاده

عمو برام سخته که غریب گیر آوردنت دیدم از اون دور عمو سنگینه انگار تنت دلم شکست و طاقت نیاورد تا که دیدم اون بی حیا نیزه بالا آورد عمه از رو تل بارون تیر و نیزه دید با هر آه تو نفس نفس زد و برید از اون دور میدید که شمر بی حیا رسید وای وای وای پیش بابام مجتبی عمو شدم رو سفید آخه بابام اومد و دست بریدمو دید زهرا رسید و منو میدیدو میون قتلگاه عمو آهی کشیدو با گریه می گفت حسین من حسین من خون گریه می کرد کنار تو بابام حسن هی مادر می گفت به نیزه دار نزن وای وای وای عمو برام سخته عباس میرخلف زاده

غریبیتو دیدم تو خیمه داداش دیگه تاب نیاوردم خودم میدونم کمه اما گلامو من برات آوردم نگو نمیشه که خدایی خون میشه دلم نزار داداش این دم آخری قسم بدم اشکای زینبت رو در نیار داداش حسین دو تا گلام سهله که خودم فدات میشم من خودم دلم گرفته زمین نزن تو رومو داداش حسین قبول کن همین یه آرزومو وای امون امون امون داداش حسین عباس میرخلف زاده

با یه آهی توی سینه با یه اشک رو چشام آقا نوکرت اومده از دل میده سمتت سلام آقا خیلی طعنه ها شنفتمو به کسی چیزی نگفتمو آخه دلخوشیم تو هستی کیه که پناه میده منو کی به جز تو راه میده منو رو بدیم چشاتو بستی من باعث خجالتتم همیشه آقا زحمتتم مدیون این محبتتم یابن الحسن آقا بیا آقا بیا عباس میرخلف زاده

صدای خیمه ها آب آب آب صدای بچه ها آب آب آب سه ساله مشک آورده میگه عمو تو رو خدا آب آب آب عمو جونم داداش اصغرم داره میمیره عمو جونم ربابه که سه روزه بی شیره عمو جونم بیا بردار این مشکو که دیره عمو جونم عمو قول بده که زود بر میگردی کنارم میای بازی با من دوباره میرم زود به رباب میگم که عمو رفته آب بیاره عمو جونم عمو جونم پاشو داداش کمونم کردی با خنده ها خزونم کردی صدای خیمه ها آب عباس میرخلف زاده

رسیدیم کربلا اذان بگو موذن خیمه رسیدیم کربلا خیمه بزن علی برا عمه بابا بگو عمو بیاره آب مشکو بذار پای گهواره وقتی علی اصغر آب میخواست راحت رباب بیاد و برداره برای این چند روز باقی مونده بگو بیاد پیشم رقیه هر شب خودم میشم براش یه هم بازی و لالایی میگم مثه عمه زینب امون امون امون امون واویلا رسیدیم کربلا خدا خودت به دخترم رحم کن رسیدیم کربلا خدا خودت به خواهرم رحم کن سخته چطور بگم به زینبم اینجا قرار با مادرشه سخته رباب و چی بهش بگم دیگه لالایی آخرشه با گریه میخونم خداحافظ ای کبوتر سه ساله من بابا گریه نکن دل بابا خون میشه قرار بعدیمون خرابه اونجا امون امون امون امون واویلا رسیدیم کربلا عباس میرخلف زاده

گریه نکن قاسمم مادر یه چیزی بگو حالا که میخوای بری خودم میگم به عمو اشک نریز که دارم آب میشم میری مادر ولی دلم کبابه اشک نریز برو اما بدون دوری تو برای من عذابه یادگار حسنم ای قرار حسنم یک کمی قدم پیش چشم من بزن ایشاالله که پشتته دعای بابات حسن واویلا ای تازه داماد من عمو بمیره برات باشه برو نبینم خیسه عمو جون چشات اکبرم با زره رفت ولی اربا اربا آوردنش تو خیمه بی زره کجا میری عمو میمیره تا ببینتت عمه ای جوون حسنم ای امون حسنم ترسم اینه که به تازن رو پیکرت پیش چشم مادرت روی نی بره سرت گریه نکن قاسمم عباس میرخلف زاده

تو دلمه بابا یه کمی پیش چشام قدم بزن یه سر به خواهر سه سالت دم در حرم بزن آخه رقیت برات میمیره ببینه رفتی دلش زود میگیره رفتی خوب نازش کن و بغل بگیرش بابا نزاری اشک بریزه میشه تو سینش عذاب ولدی ولدی ولدی الهی نبینه پدری که جوونشو بین عبا دارن آروم آروم میچینن جوونی که میزد دست و پا بابای پیرت قدت شده تا دارن میخندن به من پاشو بابا پاشو عمه اومده نزار که دیر شه بابا پاشو نزار رقیه بره اسیرشه بابا ولدی ولدی ولدی حضرت علی اکبر عباس میرخلف زاده

این شب آخری همه دلاشون خونو سکینه زار و رقیشم گریونو یه جوری بابا رو بغل میگیره انگار قراره دیگه نبینه بابا جونو بابا دوباره بازی بام میای مگه نه بابا میزنی شونه به مو هام مگه نه بابا تو بغلت بازم میام مگه نه بابا بابا بابا جونم مواظب خودت باش میری دلم میشه زار دوست دارم همیشه بابا خدا نگهدار بابا خدا نگهدار برای قربتت داداش بمیره زینب هر کی اومد جلو تو رو میزد با حربه از روی تل دیدم که شمر جلو تر اومد جلوی مادرم میزد دوازده ضربه مادر دیدی که دست و پا میزد مگه نه مادر دیدی که از قفا میزد مگه نه مادر خنجرو بی هوا میزد مگه نه این شب آخری عباس میرخلف زاده

من اومدم واسه تو گریه کنم برا تو مشکی بپوشم با دعای امام رضا من اومدم آقا بین روضه ها تا منو این اربعین راهی کنی به کربلا امام رضا من اومدم رزق بگیرم از شما امام رضا منو برسون به کربلا تو رو خدا امام رضا من اومدم اشک بریزم آقا این شبا باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است چه سالیه سالی که بیام حرم موقع تعویض پرچمت امیر عالمین سلام بر محرم عباس میرخلف زاده

شبِ اميد و رحمته ، علي يا علي علي ياعلي شبِ نزولِ نعمته ، علي ياعلي علي ياعلي خوده خدا عيدي ميده ، علي ياعلي علي ياعلي عيد بزرگِ ولايته ، علي يا علي علي يا علي بَلِّغْ نازل شده از توو عرشِ حق واسه پيغمبر ديدن سينه سِپَر فرمود مولاتونه فقط حيدر به حيدر حسّاسيم كسي نشناسيم بترس اي وهابي مابا عباسيم حيدر حيدر حيدر ، مدد يا حيدر ٣ اميره ما يلِ خيبره ، علي يا علي علي ياعلي مولاي سلمان و قنبره ، علي يا علي علي ياعلي صدقه اي كه ميده فقير ، علي ياعلي علي ياعلي تو ركوعش انگشتره ، علي ياعلي علي ياعلي پشتش بي زِرِهِ چونكه گرمه به فاطمه پشتش محشرشد تا درِ خيبر كَندِه شد با يه انگشتش شنيد تو معراجش خوده پيغمبر دَم آخر ميگفت خدا، يا حيدر حيدر حيدر حيدر ، مدد يا حيدر ٣ با اميد اومديم اين شبا، علي يا علي علي ياعلي كه بدي عيدي به نوكرا ،علي ياعلي علي ياعلي وعده ما همه عاشقا، شب اربعين شب اربعين پايين پا توي كربلا ،علي يا علي علي ياعلي شب امید عباس میرخلف زاده

با گریه می نویسه نامه ای غریب کوفه توی کوچه ها آقا نیا به شهری که اصلا ندارن هیچ مروت و وفا چیا بگم از کوفه تو کوچه دورم کردن خودم میدیدم کلی نیزه فراهم کردن تو کوچه ها حرف سرتون وای وای برا علی اکبر تو وای وای غریب کربلا حسین جانم غریب کربلا حسین جانم غریب کربلا حسین جانم منی که کرد جنگیم آقا سخت برام تو کوچه بازارا آقا نیا رباب و زینب و ناموس نمیشه سرشون اینا می ترسم از نامردا یه قلب مضطر دازم می دونم آقا سخته خودم یه دختر دارم غریب کوفه عباس میرخلف زاده