علمداری که یک کوفی به غارت برد مشکش را

دم دروازه شامی ها در آوردند اشکش را

به قرآن پاره ها آن بی وضو ها دست ها بردند

عروسان علی را از میان مست ها بردند

دیدی غمت امونمو برید

کارم به مجلس شراب کشید

هر کاری که میشد برات کردم

دست از سر تو بر نداشت یزید

من بمیرم با خیزرون تنها موندی

با دندون شکسته ات قرآن خوندی

زدنت غریب گیر آوردنت

زدنت فدای آب نخوردنت

مجلس شراب ابوالفضل بختیاری