تمام اونایی که در مسیر زندگی شون
توبه کردن مثل رسول ترک
مثل مصطفی پادگان مثل فرج تراب
مثل علی گندابی مثل طیب رضایی
تمام اینا بچه ها وقتی توبه کردند
که با امام حسین رفیق شدن
مجلس امام حسین خاصه
یعنی با همه دنیا فرق داره
خدا رحمت کنه آسیدجواد ذاکرو
می‌گفتش که
ما مثل اون زغالی هستیم که
دیدی می‌گردون تو این گردون
ذغال سرخ می‌شه
می‌گفت ما مثل گردون دور سر امام حسین میگردیم
سرخ میشیم
از این گردون که در بیایم
میوفتیم بیرون خاکستر میشیم
دیگه بدرد نخور میشیم
بچه ها یه جایی رو همیشه براش
حریم قائل شیم
اونم هیئت امام حسینه
من بچه همین کشتارگاه جوادیه ام
من شاید پنج یا شش سالم بود
اومدم محرم خونه
یادمه اونموقع به مادر میگفتیم ننه
گفتم ننه من
امروز برای امام حسین گریه کردم
مادرمم نپرسید چرا
تعجب نکرد چرا
مگه بچه‌ها گریه کردن کار راحتیه
الان طرف باباش مرده نمیتونه گریه کنه
داداشش مرده نمیتونه گریه کنه
برو فردا بهشت زهرا ببین
چقدر تابوت رو ورمیدارن
آدمایی که زیر تابوت خجالت میکشن
چون گریه نمیتونن کنند
عزیزشون دارن خاک میکنن
اما اشک نمیاد
برای همین دستشون رو جلو صورتشون که
یه خورده خجالتشون کم بشه
گریه کردن مگه کار راحتیه
پس چطور یه بچه پنچ یا شش ساله
برا امام حسین گریه میکنه
چون تمام زحمت و خود امام حسین کشیده

رفاقت با امام حسین استاد دارستانی