از خانه چارچوب درت را شکسته اند صابر خراسانی

از خانه چارچوب درت را شکسته اند

باب الحوائج پدرت را شکسته اند

عمداً مقابل پسر ارشدت زدند

یعنی غرور گل پسرت را شکسته اند

بازو و سینه ؛ کتف و سرت درد می کند

هرجا که بوسه زد پدرت ، را شکسته اند

ای مرغ عشق خانه ی حیدر کمی بپر

باور نمی کنم که پرت را شکسته اند

از طرز راه رفتن و قدّ هلالی ات

احساس می کنم کمرت را شکسته اند

ابری ضخیم سر زد و ماهت خسوف شد

بی شک فروغ چشم ترت را شکسته اند

دندانه های شانه پر از خون تازه شد

اصلاً بعید نیست ، سرت را شکسته اند

با بستری کبود و پر از لاله های سرخ

آیینه های دور و برت را شکسته اند

زان آتشی که بر شجر طیبه زدند

ثلثی ز شاخ و برگ و برت را شکسته اند

از خانه چارچوب درت را شکسته اند صابر خراسانی