ای خواهر امام روح الله رحیمیان

ای خواهر امام تاج سر امام
ای دختر امام می‌خوام برات عزا بگیرم
عشق امام رضا با صوت الاخی
تو غربتی چرا برا غربتت بمیریم
قم کجا شام کجا گل کجا
سنگ لب بام کجا تو کجا
زینب کجا کعب نی خوردن هرشب کجا
قم پر از شیعه بود ولی وای از محله یهود
تو که اومدی مرام اهل قم ثابت شد
نبودی زینب تو بزم حرام وارد شد
هر کسی که می‌رسید عمه رو با عصا می‌زد
ولی هی به زیر لب شبیه تر صدا می‌زد
دست از پیراهنش بردارید
پای خود را ز تنش بردارید
داشت با فاطمه صحبت می‌کرد
نیزه را از دهنش بر دارید
هم تو کریمه‌ ای
هم زینب علی
اما هر چه که داشت
به غارت بردن
برعکس اهل قم
مردای اهل شام
زینب رو با کتک اسارت بردن
قم کجا کوفه کجا
تو کجا و اهل کوچه کجا
قم که آزار نداشت
کسی با چادر تو کار نداشت
زینب آواره شد معجرو کشیدن و پاره شد
کوفه از قافله چه استقبالی می‌کرد
دل بچه‌های کوچیک و خالی می‌کرد
عمه عقده دل تنگش رو وا می‌کرد
می‌زدن اما هی زیر لب نجوا می کرد
یه جور زد عرق سردت اومد
بمیرم خیلی دردت اومد
به زور لب‌هاتو بازش می‌کرد
بمیرم زینب خواهش می‌کرد

ای خواهر امام روح الله رحیمیان