از کوچه شد شروع مصیبت کلام سوخت
شعرم شرر گرفت و قلم پا به پام سوخت
در شور جهنم و شر شراره‌ها
در یورش ستم در دارالسلام سوخت
آن چادری که پیش خدا احترام داشت
پیش نگاه مردم بی احترام سوخت
با تل هیزمی که در آن کوچه جمع شد
آتش گرفت خانه و تا پشت و بام سوخت
آتش گرفت آن در و بعدش لگد که خورد
با میخ داغ زندگی یک امام سوخت
شاعر حیا کن از علی و بیشتر نگو
اما بگو که محسن علیه السلام سوخت
لعنت به آن کسی که لگد زد به برگ یاس
جان علی ز ضربه‌ی آن بی مرام سوخت
آن حیدری که ذکر نجات خلیل بود
با غم نظاره کرد و گلستان تمام سوخت

از کوچه شد شروع مصیبت صابر خراسانی