گلچین مولودی ولادت امام رضا (ع)

صحن و گنبدت رو یادم نمیره آقا هیچ وقت مشهدت رو یادم نمیره آقا مگه یادم میره صحن گوهر شاد مگه یادم میره پنجره فولاد مگه یادم میره آهو و صیاد هموجایی که ایستادم یه سلام دادم افتادم دیوونه ام کردی وحالا من از هفت دولت آزادم صبوری ام سرم نمیشه هیچ برام حرم نمیشه کرب و بلا نرم نمیشه ارباب نوکراتو دریاب مگه یادم میره پنجره فولاد مجید رضانژاد

از حرم امام رضا اومدم بیرون دیدم دم در دیدید از این موتورها واستادن حالا تو شهر شمام هست پیکن دارن کار میکنن با موتور نگاه کردم دیدم خراب ترین موتور مثلا داغون ترین موتور به قول ما گفتم که با این میرم نشستم ترکش و گفتم برو یه جوونی بود یه کمی که راه رفتیم گفتش که کجا بودی گفتم که حرم امام رضا دیگه بیخود رفتی گفتم یعنی چی گفت جواب نمیده من امتحان کردم گفتم چی میگی دم در حرمش واستادی کار میکنی نونت از این راهه میگی جواب نمیده گفتم قصه چیه برای چی جواب نمیده گفت خودم امتحانش کردم بچه شهرشم همسایشم جواب نمیده اصلا نمیشنوه صدای کسی رو اصلا چجوری صدای این همه آدم میشنوه من رفتم بارها بهش گفتم یه پسرخاله دارم سرباز تو مرز دوتا بچه داره رفتم بهش گفتم پسر خالم گفته برو به امام رضا بگو منو بفرسته مشهد شهر خودم زن و بچه ام گرفتار شدن گره به کارشونه زندگیم رو به هواس ده بار بهش گفتم اصلا نمیشنوه ولش کن کجا برو یه جای دیگه گره کارتو باز کن گفتم پسر خالت کجا سربازه گفت لب مرز من گفتم اسم فامیلش چیه گفت فلانی مثلا چرا مگه میشناسیش گفتم نه همینطوری وقتی از موتورش پیاده شدم بهش گفتم که من پسر فرمانده نیروی زمینی ام فردا بهش بگو برو پیش فرماندشون من تماس میگیرم اگه واقعیتش این باشه و زن و بچه داشته باشه منتقلش میکنن مشهد کارتتو بده تا برات پول بریزم دیدم اسم و فامیلی که رو کارته اسم و فامیل همون پسر خاله که میگفت گفتم خودت سربازی گفت آره دیدم شروع کرد گریه کردن گفت غلط کردم میشنوه خوبم می شنوه امام رضا جواب نمی‌ده؟! صابر خراسانی

جوون خوزستانی قرار نبود بره خدمت سر یه اتفاقی دفترچه پست می‌کنه می‌خواسته معاف بشه پدر مادر پیری داره قرار میشه که معافیتش بیاد نگو قبول نمی‌کنن میگن باید اعزام بشی این کشاورزی می کنه بچه ساده ای بچه روستاهای خوزستان پدر مادر میگن چی شده میگه هیچی اعزام شدم میگن خب نرو خدمت میگه نمیشه من باید برم اینجوری شده گفتن بابا تو خرج ما رو میدی پدرش زنگ میزنه آقا ول کن بیا پا درد داریم ما نمیتونیم کار انجام بدیم میگه نه من اعزام شدم دیگه نمی‌تونم از خدمت فرار کنم آموزشیش دو ماه تمام میشه دوستاش بهش یاد میدن میگن تو پدر مادرت پیره هماهنگ کن وقتی تقسیم میشی بیفتی استان خودتون آدم بیچاره و بی زبون ترسو هم میشه نمی‌تونه حرفشو بزنه تقسیم میشه میفته مرز افغانستان خوزستان کجا افغانستان کجا ته استان خراسان رضوی سه ماه از خانواده دوره اولین مرخصی بیست وچهار ساعت برید خونه‌ هاتون کجا بیاد میگه من بخوام خوزستان برم ما چهار روز تو راه باشم نه یک روز به رفیقش میگه که تا مشهد امام رضا چقدر راهه میگه اگه دربست بگیری دو ساعت از پادگان درست میگیره تا مشهد امام رضا وارد حرم میشه امام رضا تو پناه مایی آقا جان من غریبم امام رضا به این کلمه خیلی حساسه کلمه غریب کار نداره چقدر دین ایمان داری چقدر غریب هستی غریب یعنی کسی که در بین آدم ها هست و حرف شو کسی نمیفهمه گریه میکنه بی پناهم آقا... میخواد از حرم بره بیرون میاد این شماره رو میده به کفش‌دار آقای خادم حرم پوتین ها رو میذاره جلوی این سرباز میگه که چشمات خیلی قرمز شده سرباز ارتش مشکلت چیه میگه من خیلی بدبختم من خیلی غریب و بی پناهم من بچه خوزستانم قرار نبود بیام اصلا خدمت متاسفانه مشکلی پیش اومد اعزام شدم پدر مادرم پیرن خادم برگشت گفت جای خوبی اومدی امام رضا پناه همه است این آقا میره خدمت ادامش دوسه روز بعد دفتر فرماندهی فلان فلانی بیاد دفتر فرماندهی سلام جناب سرهنگ پسر پارتیت تو تهران کیه گفت بله گفت حاج آقا من روستایی ام من بچه خوزستانم گفت جالبه واسم به اسمت نامه اومده که تو رو بفرستیم شهر خودتون عجیبه برای من همچین چیزی من ندیده بودم برای سرباز صفر با خودم گفتم آی امام رضا من فقط به تو گفته بودم داستان و میگه رفتم شهر خودمون خدمت کردم جوری سفارش شده بودم که بعد از ظهرها شیفت نداشتم مثل کارمندا میرفتم میومدم هم خدمتم تموم شدم در محضر پدر مادرم خدمت کردم میگه چند سال بعد بود داشتم تلویزیون تماشا میکردم یه لحظه مجری برگشت گفت هم اکنون گوش جان میسپاریم به صحبت‌های فرماندهی نیروی زمینی ارتش امیر پوردستان دیدم این آقایی که داره نشون میده چقدر آشناست این همون خادم حرمه اون روز توی مشهد که واسم پوتین جفت کرد امام رضا کاری میکنه فرمانده ات واست پوتین جفت کنه این هنر امام رضاست میگه من هر ماهی خادم افتخاری حرمم میریم اونجا پر دستم میگیریم اون روز رفته بود حرم اون سر کشیک به من گفت حاج آقا دوست داری کفشداری وایستی گفتم کفشداری وایمیستم امام رضا داره میچینه مهره هاشو تو کفشداری وایستاده بودم همین جور آدم ها میرفتن میومدن دیدم یک سرباز ارتشی اومد گفتم الان منو میشناسه من فرماندشم منو بلاخره تو تلوزیون دیده دیدم اصلا نشناخت بیچاره تر از این حرف ها بود وقتی این شمارشو داد پوتین هاشو گذاشتم جلوش گفتم جوان ارتشی سرباز مشکلت چیه گفت من بدبختم من غریبم من بی پناهم آی امام رضا من از تهران کوبوندیم آوردی اینجا این جوان رو من ببینم به خودش چیزی نگفتم این اتکیت اسم و فامیلشو خوندم حفظ کردم به امام رضا عهد کردم گفتم برمیگردم تهران اولین کاری که میکنم این جوونه جابجا میکنم حالا من میخوام به تو بگم امشب آمدید اینجا ما بی کس و کار نیستیم ما بزرگتر داریم ما صاحب داریم ما اهل بیت رو داریم به هر بی سر پایی رو ننداز به هر مرد و نامردی حرف نزن به بزرگترت بگو ما امام رضا داریم ما حضرت زهرا داریم ما امیرالمومنین داریم امام رضا پناه همه است سعید عزیزی

آفتاب از کدوم طرف در اومده از مدینه جشن میلاد رضا شاه ایران زمینه اومده با کرمش همه خدایی بشن زائرای حرمش کرببلایی بشن ببین کی اومده امشب نور منجلی ببین کی اومده امشب عشق ازلی ببین کی اومده امشب پور فاطمه هشتمین علی رو دست این آقای مهربون توی جهان دیگه نیومده اینو میگم تا عالم بدونه سلطان فقط سلطان مشهده تویی سلطانم مدد رضا جانم باب حاجات همه دردا رو میده درمان حرمش یه عمریه شده حج فقیران خوش به حال مردمای ساکن شهر طوس که شدن همسایه ی حضرت شمس الشموس آفتاب از کدوم طرف در اومده از مدینه جشن میلاد رضا شاه ایران زمین اومده با کرمش همه خدایی بشن زائرای حرمش کرب و بلایی بشن بین کی اومده امشب دریای شفا بین کی اومده امشب خورشید سما بین کی اومده امشب بضعه النبی حضرت رضا از سفره ی با برکت رضا عمریه که ما روزی میخوریم از این حرم از این شاه کرم تا زنده ایم ما دل نمیبریم تویی سلطانم مدد رضا جانم شاه ایران زمین علی اصغر احمدی

سرپناه میشه واسه همه امام رضا آهوی بی کسم ولی ضامنمه امام رضا خوبه که اهل کشور ایرانم همیشه مدیون حضرت سلطانم دلبرم امام رضا تاج سرم امام رضا دلخوشی اولی و آخرم امام رضا کرم امام رضا محترمه امام رضا وا میشه هر گرهی تو حرم امام رضا ضامنم امام رضا محمدرضا نوشه ور

خبر از قلبم داره به هر دردیه چاره کی میتونه باشه اونکه یه ایران دوسش داره آره امام رضاست مهربون من خورشید روشن آسمون من من از رفاقتش هرچی بگم کمه محبتش به وسعت تموم عالمه واسه زائرش سنگ تموم میزاره بزرگ و کوچیک اینجا بهش ارادت داره امام رضا حاجت میگیرم تو صحن گوهرشادش گره گشایی کرده با پنچره فولادش امام رضا خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایرانِ امام رضا خودش صاحب خونه است خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایران امام رضا فرقی نداره هرجای جهان باشه هرکی دوسِش داره به یادش آرومه شیعه ی واقعی امام رضاست هرکی نگران حال بچه های مظلومه اینکه زندگیم رو پای اسمش میدم مسیر هر صحنش رو از خادما پرسیدم یعنی عشق اینکه با هوای حرمش مأنوسم چوب پر سبز دست خادماشو میبوسم یعنی عشق با سعادته هرکی خادمش بشه خادم ملته خادم الرضا شدن تهش شهادته با سعادته خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایرانِ امام رضا نماهنگ ایران امام رضا محمدرضا نوشه ور

دوست دارم نگات کنم تو هم منو نگاه کنی من تو رو صدات کنم تو هم منو صدا کنی قربون صفات برم از راه دوری اومدم جای دوری نمیره اگه به من نگاه کنی حرم یعنی بی‌خیال دردا باش حرم یعنی هر جایی با مولا باش حرم یعنی ثامنَ الائمه هست حرم یعنی باید به علی پیوست علی بن موسی الرضا جانم دل من زندونیه تویی که تنها می‌تونی قفسو وا کنی و پرنده رو رها کنی میشه کُنج حرمت گوشه‌ی قلب من باشه میشه قلب منو مثل گنبد طلا کنی چقدر آرامش داره گوهرشادت ماشالاش باشه پنجره فولادت آقا مشهد عین کربلاس واسم اصلاً انگار که تو صحن عباسم علی بن موسی الرضا جانم دوست دارم نگات کنم حسین طاهری

حس خوب عاشقی و اشک و گریه های منی زائر حرم توام تو امام رضای منی با تو زندگی میکنم زندگیم حرم توئه کربلا اگه که میرم به خدا کرم توئه سلطان همه کس منی تو نفس منی امام رضا یک عمره خاک قدمتم سگ حرمتم امام رضا السلطان یا اباالحسن تو امام رضای منی محمد فصولی

عشق برا همه یه اتفاقی که افتاده عشق برای من گوشه صحن گوهر شاده هنر پنجره فولاده که عاشقی رو یادم داده به خدا عشق مردم ایران مولا رضا من گدا تو سلطان مولا رضا لطف تو بشه جبران این محاله به قرآن منو اشک و  گنبد و یک حس عاشقونه به خدا لطف تو همیشه یادم میمونه مریضا رو شفا دادن جای خود داره که مرده رو زنده میکنه آب سقا خونه عشق برا همه یه اتفاقی که افتاده محمد فصولی

قربون پرچمی که روی سرمه با من رفیق تر از پدر مادرمه قشنگ ترین عکسی که داریم همه مون یه عکس خونوادگی تو حرمه عکس با گنبد این اولین عکس منه آقا جون تو مشهد پنجره فولاد از همین الان گره گشایی رو یادم داد عکس با ایوون چی صدات کنم میشه بگم امام رضا جون تو صحن گوهرشاد اینجا خواهرم تو عکس قشنگ تر از من افتاد تو صحن گوهرشاد به تو دلبستم و تو حرم دور قلبم میگیرم دستمو من همین قلبو برای تو میفرستمو به تو دلبستم و تو عشق منیا به سینه من آقا دست رد نزنیا شبیه حرمت یه روز میسازن بقیعو امام حسنیا اسمتو قربون امام رضا جون این مملکت شاه خراسانه ها اینجا پناه سلطانه ها گنبد امام رضا جانه ها گنبد ایرانه ها اینجا خاک عشق و ایمانه ها اینجا پناه قرآنه ها گنبد امام رضا جانه ها بلند بگو اینجا ایرانه ها تکرار میکنم اینجا ایرانه و تکرار میکنم کشور سلطانه و تکرار میکنم افتخار میکنم ایران هر شهرش برا حرم یه صحنه سفره اش توی خونه ها همیشه پهنه من روی فرشای بهشتی پا گذاشتم وقتی دویدم توی صحنت پابرهنه به تو دلبستم و تو حرم دور قلبم میگیرم دستمو من همین قلبو برای تو میفرستمو به تو دلبستم و تو عشق منیا به سینه من آقا دست رد نزنیا شبیه حرمت یه روز میسازن بقیعو امام حسنیا اسمتو قربون امام رضا جون نماهنگ گنبد ایران محمد اسداللهی

صحن گوهرشاد اسم دوم بهشته آره والا آره والا دست خالی رد شم سلطان واسه تو زشته آره والا آره والا کس و کار منی خدای دل بردنی همیشه امضا برای حاجتام میزنی توی مشهد میخوام سلام بدم این دفعه از زبون همه پهلوونای مازنی السلام السلام ای شاه خوبان السلام السلام ای شاه مردان سلام برشاه دل شاه دلیران آقا موسی الرضا آقا امام رضا یه دور بگردم من و صحن وسرا یه دور بگردم یا رضا دورت بگردم سقا خونه ات آقا اکسیر حیاته آره والا آره والا جبرایئل حتی جز جمع زائراته آره والا آره والا رحمت بی حدی  تو دنیا پرچم زدی به عجب ضریحی و چه صحنی و چه گنبدی تو ته خوبی و من ته هرچی بدی این دفعه میخوام بگم با لهجه مشهدی یارضا یارضا خیلی طلایی مخوامت به مولا بزرگ مایی مثه اوکفترات شدم هوایی مثه تو نمیه هیچ کی خدایی آقا امام رضا جونوم فداته میگن حاتم  گدای خاک پاته صحن گوهرشاد مهدی رعنایی

گدا نوازه در خونشه که به روی همه بازه حرمشه که برا دلم نیازه کار خوبه اگه امام رضا بسازه چقدر خاطره دارم از صحن گوهرشاد گره هامو گره زدم به پنجره فولاد خانه آباد شدم خانه ات آباد اباالجواد درد و مداوا کرده اباالجواد گره‌هامو وا کرده اباالجواد دلمو دریا کرده آقامون به تنهایی کرامتو  معنا کرده یا علی بن موسی الرضا کریم عالم کبوترمو بیا بده پر و بالم گدای توامو به خودم می بالم گوشه حرم توئه که خوبه حالم به سمت مشهد شده  امشب دلم روونه همشیه سایه مهر تو رو سرمونه زیارتت مرحم درده پیر وجوونه امام رضا نگیری از من نگاه تو امام رضا دلم شده مبتلا تو امام رضا روی چشمام خاک پاتو می‌بوسم دست همه خادما و زائراتو اباالجواد مهدی رعنایی

نوکری ما بالاترین عبادته رزق محرّم همه، توی دهه‌ی کرامته من دلم توی شهرقم آرومه زندگیم دستِ حضرت معصومه خواهر امام رضا، تاج سر امام رضا ما رو به سفارش تو می‌خره امام رضا از گِل امام رضا، قلب و دل امام رضا ثواب زیارتت معادل امام رضا سر پناه می‌شه، واسه همه امام رضا آهوی بی کسم ولی، ضامنمه امام رضا خوبه که اهل، کشور ایرانم همیشه مدیون، حضرت سلطانم دلبرم امام رضا، تاج سرم امام رضا دلخوشی اوّلی و آخرم امام رضا کرَمه امام رضا، محترمه امام رضا وا می‌شه هر گره‌ای تو حرم امام رضا وقتی که میاد، اسم کرَم توو ذهن من دل منم می‌گه: کریم فقط آقام امام حسن باشم اون کمک کرده، که از زمین پاشم من می‌خوام کلب، امام حسن باشم عشق من امام حسن، نقل دهن امام حسن کی به دادم می‌رسه؟ مطمئنم امام حسن لطف مستدام حسن، نغمه‌ی رو لبام حسن من تو محشرم فقط داد می‌زنم، امام حسن حسن مولا دهه کرامت علی اکبر حائری

جان جانانی ضربانی ضربانی ولی نعمت ایرانی رضاجانی جان جانانی خدایی سلطانی شاه خراسانی علی موسی الرضا بی همانندی شیرین‌تر از قندی وقتی که میخندی علی موسی الرضا دلبری نوه ی ساقی کوثری محشری پسر موسی ابن جعفری بهترین پناهی تو برای زائرین شمس دین منو هم راهی کن اربعین ولی نعمت ایرانی مهدی رعنایی

یا مولا! دلُم تنگ اومده شیشه ی دلُم، آی خدا زیرِ سنگ اومده استوری چایخانه حضرت رضا علیه السلام

نگاهت می‌کنم، خاموش و خاموشی زبان دارد زبانِ عاشقان، چشم است و چشم، از دل نشان دارد چه خواهش‌ها در این خاموشیِ گویاست، نشنیدی؟ تو هم چیزی بگو، چشم و دلت گوش و زبان دارد بیا تا آنچه از دل می‌رسد، بر دیده بنشانیم زبان‌بازی به حرف و صوت، معنی را زیان دارد چو هم پرواز خورشیدی مکن از سوختن پروا که جفتِ جانِ ما، در باغِ آتش آشیان دارد الا ای آتشین پیکر، بر آی، از خاک و خاکستر خوشا آن مرغِ بالاپر، که بالِ کهکشان دارد زمان فرسود دیدم، هرچه از عهدِ ازل دیدم زهی این عشقِ عاشق‌کش، که عهدِ بی زمان دارد ببین داسِ بلا، ای دل مشو زین داستان غافل که دستِ غارتِ باغ است و قصدِ ارغوان دارد درون‌ها شرحه شرحه‌ست، از دم و داغ جدایی ها بیا از بانگِ نی بشنو، که شرحی خون فشان دارد دهانِ سایه می‌بندند و باز از عشوه عشقت خروشِ جانِ او آوازه در گوشِ جهان دارد نگاهت میکنم خاموش | استوری امام رضا

با دلی شکسته آمده ام ای پناه دل شکستگان غریب مهربان طوس ای غریب طوس امید جان خستگان من کجا و تربت حرم دعوت تو بود آمدم با نگاه رافت تو غم از دلم زدوده میشود تا گره رسد به دست تو شرمگین گشوده میشود ای که آستان قدس تو خانه ی اجابت دعا در میان شعله های ره آستان تو بهشت ماست کلیپ خادم چایخانه امام رضا علیه السلام

امام رضا قربون کبوترات‌ یه نگاهی هم بکن به زیر پات من اومدم پیش تو زانو زدم خودمم خوب میدونم چقدر بدم خبر دارم از همه دل میبری دلای شکسته رو خوب میخری قرارمی صاحب اختیارمی واسه من همین بسه کنارمی میخوام بگم که تویی پناه من کرمت بیشتره از گناه من بذار تا یک دل سیر نگات کنم اومدم از ته دل صدات کنم نماهنگ امام رضا قربون کبوترات محمدحسین پویانفر

مریض دارا بیان گرفتارا بیان هر شب حرم امام رضا شب قدره گنه کارا بیان گر گدا کاهل بود سلطان ولی در فکر اوست شاه ما بیچاره ها کارش خرید آبروست سفره خالیمونو پر کردی تو خودت دنبال ما گداها میگردی چی بگم مشکلم چیه درد من از کجاست تو خودت طبیبی و درمون هر دردی آمدم ای شاه پناهم بده راهم بده خط امانی ز گناهم بده راهم بده اومده موسم حج به نیت فرج همه جامه اعجام بپوشید که بریم طواف ثامن الحجج آنقدر پر کرده از بیچارگان درگاه را مریض دارا بیان گرفتارا بیان مهدی رعنایی

پادشاهی فقط به تو میاد هر نگاهی فقط تو رو میخواد اشتباهی مسیرو نمیرم تو دو راهی دلم با تو میاد قبله عالم صحن زیباته عرش اعلا خاک زیر پاته آرزوی شاهان تاریخ خاطرات دور خادم هاته ای سوره ملک قرآن کسی به تو نمیرسه تو پادشاهی رضا جان کسی به تو نمیرسه نه یوسف و نه سلیمان کسی به تو نمیرسه ای جانم رضا جانم آسمونی به صحن تو میگن این نشونی بهشته دقیقا مهربونی فقط کار توئه یار جونی تویی اباالحسن زائر که لایق پابوس میشه شامل الطاف مخصوص میشه انگاری صد سال میشناسه این جوری که با تو مانوس میشه تا دنیا دنیاست تو عالم کسی به تو نمیرسه تو مهربونی کسی یه ذره ام به تو نمیرسه داده شهادت خدا هم کسی به تو نمیرسه ای جانم رضا جانم پادشاهی فقط به تو میاد مهدی رعنایی

تو همونی که پناه من سرگردونه تو همونی که دوای همه ی دردامه تو همونی که سر سفره نشستن با تو مثه خادمای خونت همه ی رویامه تو همونی که پادشاه دورانه کعبه ی خراسانه دور مرقدش گشتن حج ما فقیرانه تو همونی که برکتش فراوانه سفره داره احسانه روزی منو میده البته کریمانه تو معین الضعفایی و تو غریب الغربا هستی شنیدم مویدت گفته تویی یار روز بی دستی اومدم یه نیم نگاه میخوام از تو عیدی کربلا میخوام تو همونی که پناه منه سرگردونه مهدی رعنایی

چه می شد از شب تنهایی من نور رد می شد مسیر خانه ام از کوچه سرشور رد می شد چه می شد بودم آن روزی که مولایم ز نیشابور رد می شد به اینها زیر باران فکر می کردم خیابان در خیابان فکر می کردم دلم رفت و دلم برگشت دلم با هر قدم برگشت در این حال و هوا ناگاه سرم سمت حرم برگشت به من باب الجواد آغوش بازش را نشان می داد و گنبد روی دوش پنجره فولاد دستش را تکان می داد حرم لبریز زائرها مجاورها مسافرها گروهی آذری ها و گروهی از شمالی ها یکی از پای قالی و یکی از بین شالی ها یکی در آفتاب داغ شالی کار می کرده یکی یک سال پای دار قالی کار می کرده و حالا هرکدام آرام زبان وا کرده در این ازدحام ببین این دست پینه بسته را آقا ببین این شانه های خسته را آقا به بیخوابی دوچشم خویش رامجبور کردم من به زحمت پول مشهد آمدن را جور کردم من نشستم تا بگیرم دامن ایوان طلایی را به سمتت باز کردم دست خالی گدایی را یکی درد دلش را با امام مهربان می گفت یکی بالای گلدسته اذان میگفت صدا پیچید در صحن و حرم، گویا درو دیوار با انصاریان میگفت: اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی یکی بغض میان آه را میگفت یکی هم خستگی راه را میگفت جوان زائری در گریه هایش آمدم ای شاه را میگفت چه می شد از شب تنهایی من محمدحسین محسنی

من که از جام شراب رضوی مستم افتخارم اینه خادم الرضا هستم هواساتون دو سه دیقه پیش من باشه آخه کلی خبر از حرم رسید دستم هلهله... تو کرم ولوله شد که کوری بینا شده یه فلج که روی ویلچر بوده هم پا شده زبون یه لال مادرزادی هم وا شده یکی شاده گمشدش تو صحنا پیدا شده هلهلهله خالیه جای شما، حرم چه زیبا شده یکی نذرشو ادا کرده، که بابا شده با سلام و صلوات خادما تبریک میگن بساط عقد دو تا جوون، مهیا شده جان جانانه، عزیز ایرانه، حضرت سلطانه امام رضا جانه، جان جان جانانه امشب از دوریه مشهد الرضا، خستم من می‌خوام برم حرم، بارما هم بستم اما قبلش بزارین، تموم کنم کارو حیفه که این خبرا، بمونه رو دستم هلهلهل هلهله یکی نذر حرمش کرد همه اوقاتشو مادری اومد و بخشید زیور آلاتشو هر که زائر اولی کرده، طلاجاتشو یکی فاتحه می‌خوند، یاد کنه امواتشو یکی خرج کفترا کرده زراعاتشو وقف سقا خونه کرد نادر، فتوحاتشو قهرمان کشتیه جهان، حسن یزدانی مثل تختی، به حرم داد افتخاراتشو روح و ریحانه، معنیه ایمانه، لؤلؤ مرجانه امام رضا جانه، جان جان جانانه... من که از جام شراب رضوی مستم علی اکبر حائری

خوش به حالم که اهل ایرانم خادم بارگاه سلطانم از مکان‌های دیدنی جهان بیشتر عاشق خراسانم راه و رسم گدا شدن بلدم حاجتم گاه مستجاب تر است دم باب الجواد فهمیدم این پدر سخت عاشق پسر است باز بی اختیار میگویم یا جوادالائمه ادرکنی تا دم احتضار میگویم یک کبوتر رسیده است از قم حامل یک پیام تبریک است گرچه از مشهدالرضا دوریم حرم خواهرش که نزدیک است خوش به حالم که اهل ایرانم مجید تال

برکت ایران همیشه به مشهد و قم بوده سایه ی پرچم شما رو سر مردم بوده وقتی که عاشقت شدم تازه اینو فهمیدم عشقای قبل از تو همش سوء تفاهم بوده صحن و مرقد عشقه این عشق بی حد عشقه طواف کبوترا به دور گنبد عشقه صدای نقاره وقتی میشه ممتد عشقه تب مستیم دیگه حالا میره رو صد عشقه رفت و آمد عشقه عشق زبونزد عشقه با یه چایی تو نجف نبات مشهد عشقه جلو ایوون طلا بخونم اشهد عشقه هرجا میرم آخرش تو باشی مقصد عشقه عشق فقط سلطانه ضربان دلم امام رضا جانه هرکی یه بار تو بچگیش تو حرمت گم شده گفته که پیدا شده ی امام هشتم شده زائری باز فکر میکنه قبله ضریح شماست وقت نمازش دچار سوء تفاهم شده زائراتو عشقه کبوتراتو عشقه خادمای با صفای بی ریاتو عشقه توی سقاخونه هات آب حیاتو عشقه پیرِ مرد زائر صحن و سراتو عشقه این صراطو عشقه اسم رضاتو عشقه بالا سر که جای خود پایین پاتو عشقه بگیرم از حرمت برگ براتو عشقه تو حرم حواله ی کرب و بلاتو عشقه حسین مولا حسین مولا برکت ایران محمدرضا نوشه ور