امیر دو جهان مجید تال

از دل کعبه به صد قرن پس از خود تابید

تازه با این که به صد پرده نهانش کردند

بود در سجده و بودند به دوشش حسنین

اینچنین شد که امیر دو جهانش کردند

هست مخصوص به ایشان لقب مولانا

حیف این لفظ که خرج دگرانش کردند

غدیر با علی غدیر می شود

نبی بگو وگرنه دیر میشود

میان این همه صحابه رسول

چرا فقط علی امیر می شود

علی شدن که کار هر کسی نبود

علیست آن که بی نظیر می شود

علی که وسعت زمین و آسمان

میان پنجه اش اسیر می شود

علی که نوح نیز پای درک او

هزار و چند سال پیر می شود

فقیر با علی جهان ثروت است

جهان بدون او فقیر می شود

علی علی علی فقط علی

دوباره شعر دلپذیر می شود

غدیر مصطفی عجب دمی گرفت

میان دست مصطفی خود چه پرچمی گرفت

عقیق سرخ مصطفی رکاب شد

علی برای قوم انتخاب شد

و عکس یادگاری دو تا رفیق

میان برکه غدیر قاب شد

امیر دو جهان مجید تال