مست و مجنونه قلبم، از تو می‌خونه قلبم
این شعرو اباالفضل، به تو مدیونه قلبم
می‌نویسم رقیه می‌خونم اباالفضل
می‌نویسم اباالفضل می‌خونم رقیه
با این دوتا اسم تو دلم غوغاست
تصویر بهشته وقتی هست رقیه
روی شونه‌های عمو عباس
عرش بی‌کران کل کهکشان
کمتر از شأن اباالفضل و رقیه
از روز ازل تو کل جهان
سُفرشون پهنه اباالفضل و رقیه
بار عشقت به دوشم
وقف تو عقل و هوشم
شعر از تو اباالفضل، من سراپا به‌گوشم
من می‌گم اباالفضل، تو می‌گی رقیه
محاله که از هم جدا باشید
هر جا اسم تو هست
همراهش رقیه‌ست
ماه و ستاره‌ی خدا باشید
شور محشرند شیر کوثرند
فخر عالمند اباالفضل و رقیه
تا روز ابد هر جای جهان
پرچم می‌زنم اباالفضل و رقیه

مست و مجنونه قلبم امیر برومند