جان جهان سِرِّ نهان
روح و روان، کهف امان
به خدا به خدا به خدا ابی‌عبدالله
مس قلبمو کردی طلا ابی‌عبدالله
جنت ما سینه‌زنان کرب و بلا ابی‌عبدالله
عَلم روضه رو دیدم تا حسنیه دویدم
اومدم عشق تو حس کردم
از همون بچگی آقا دلمو بردی
تا حالا اومدم دور تو می‌گردم
چون زلف پریشانت با بی‌ سر و سامانت
روغلامانات جانم ابی‌عبدالله
تو قبله دل‌هایی معراج تماشایی
جانم ابی‌عبدالله

ای جان جهان سرّ نهان امیر برومند