لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها

خوب می‌فهمند حرفم را همه دلتنگ‌ها

هیچ جا غیر از رواق تو هیچ جا

صلح باشد بینشان آیینه‌ها و سنگ‌ها

پیش تو فرقی ندارد که سیاهم یا سپید

مهربانی تو مشهور است با یکرنگ‌ها

پیش تو هیچ ابن هیچم ای بزرگ ابن بزرگ

نام‌ها نزد تو نزد تو چیزی نیست غیر از ننگ‌ها

ناهماهنگی شیپور نقارخانه‌ات

دلربایی می‌کند از جمله آهنگ‌ها

اشک را اینجا سلاحی مشترک دیدیم ما

با تمام اختلاف لهجه ها فر هنگ ها

حوض هایت نور را در چشم ماه انداخته

هر سحر خورشید در صحنت کلاه انداخته

زائرت تنها قدم در این حرم نگداشته

لشکری از اشک را با خود به راه انداخته

ما گدایان را ملالی نیست

تو سلطان ما بار بام خویش را در بارگاه انداخته

من ملک بودم ولی جایم در این فردوس بود

عشقت آدم را چنین در اشتباه انداخته

لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها صابر خراسانی