گلچین مداحی شهادت امام صادق (ع)

کی مثل تو شور عبادت داره هر کسی که علم فقاهت داره ارثیه از صادق امت داره اگر که عاشقم من مدیون صادقم من نوحو علی الحسین صاحب روایت ، امام هدایت من میرسم با عشق تو تا بی نهایت قرآن کلامت ، معلا مقامت زیره لوای تو میمونم تا قیامت مولانا امام صادق مدیون صادقم حسین ستوده

بقیع رفته ها بقیع نرفته ها بسم الله قربون گریه هاتون رسید خدمت امام صادق عرض کرد آقاجان اگه اجازه بدین میخام برم قبرستان بقیع رو زیارت کنم دلم گرفته فرمود اگه دلت گرفته یه سر برو کربلا آی دل گرفته ها و دل شکسته ها همه کارا دست حسینه بقیع رفته ها مجید بنی فاطمه

آخر یه روز شیعه برات حرم میسازه حرم برا تو شه کرم میسازه یه روز برات یه گنبد طلا میسازیم شبیه گنبد امام رضا میسازیم پنجره فولاد میسازیم حاجت بگیریم دخیل میبندیم بدونی یر تو اسیریم سقا خونه به پا کنیم با شور و احساس سر قبر ام بنین مادر عباس آخر یه روز شیعه برات حرم میسازه حاج علی ملائکه

شیعیان من یه جوری عمل کنید که دشمنان ما با انگشت اشاره نکنن به شما و با تمسخر و طعنه بگن هذا جعفری اینو میبینی که داره فحش میده این شیعه امام صادقه با آبروی ما بازی نکنید تو بازار نگن این هیئتیه ولی گرون فروشه هیئتیه ولی جنس بنجل میده دست مردم هیئتیه ولی حرفش با قولش و عملش یکی نیست هیئتیه اما فقط اسمش هیئتیه اینارو نگن این دغدغه و مصیبت امام با آبروی ما بازی نکنید استاد دانشمند

خیلی به امام صادق علیه السلام بدهکاریم همین پیرهن مشکی روضه امام حسین الان من دارم امام صادق میخونم تو هی میگی حسین هر چی بخونم تو برای امام حسین گریه میکنی نفس اوست اگر گریه ما طولانی است نفس اوست اگر دیده ما بارانی است مقتل اوست اگر حال جگر طوفانی است مجلس صبح و شبش مجلس روضه خوانی است بی سبب نیست که سوزد جگرش گاه به گاه حق بده که کنیه او هست اباعبدالله خیلی به امام صادق بدهکاریم محمود کریمی

پشت مرکب، چه غریبانه کشاندند تو را پــا بـرهـنـه سـرِ بـازار دوانـدنـد من را حُرمت مویِ سپید تو شکسته‌ست، قبول تو یداللهی و دستان تو بسـته‌ست، قبول باز هم شکر! به عمامۀ تو دست نخورد حرف غارت نشد و جامۀ تو دست نخورد اما حسین هنوز تو گودال زنده بود یکی میگفت پیرهنش برا منه یکی میگفت  انگشتر برا منه یاالله یاالله یکی میگفت زره برا منه دیدن خولی گفت سرش رو من میخوام ببرم حسین حسین... پشت مرکب چه غریبانه کشاندند تو را محمد جوادی

قرارم یا حضرت صادق میبالم با هیبت صادق یه شیعه است با عزت صادق همین قال الصادق هاست ما ها رو بار آورده همیناست که اربعین ما رو کربلا برده حسین حسین دنیا رو بیخال دنیا یعنی حسین قرارم یا حضرت صادق حسین ایزدخواه

نفس المهموم، لظلمنا تسبیح یعنی واسه کربلا آه بکش حضرت صادق، گفته که ای شیعه تو عزای جد ما آه بکش واسه اون لحظه، که سر جد ما شد بریده از قفا آه بکش آه یا مذبوح، صید مجروح آه یا مظلوم، پاره حلقوم آه یا عریان، ذبح عطشان ای تشنه لب، تشنه لب نفس المهموم، لظلمنا تسبیح یعنی واسه بی کفن آه بکش واسه اون لحظه که همه با شلاق عمه ما را زدن آه بکش واسه اون مغرب، که رو تن بی سر ده تا مرکب اومدن آه بکش آه لب تشنه، زیر دشنه آه ای پامال، بین گودال میان آن همه نیزه که روبه پایین است صدای زینب کبری میرود بالا پریشان زینب پریشان زینب نفس المهموم حسین ایزدخواه

وقت بارشه دلامون باز بارونیه چشمای آقام دوباره از غم خونیه این شبا بقیع نداره زائر ای خدا اما آسمون همه جا روضه خونیه ای خدا نداره طاقت دلم دوباره دست بسته کوچه ها ای خدا نداره طاقت دلم آقا رو بردن اما بی عبا ای خدا نداره طاقت دلم آقا را می کشونن رو خاکا ازغم دل میگیره آقام آقام از غصه میمیره آقام آقام غریب آقام غریب آقام توی دل شب بین کوچه میبرن امامو با دست بسته پشت مرکب پا برهنه معلومه که خیلی دلش شکسته زمین و آسمونا تاره دل فلک چه غم باره خود خدا توی عرشش عزا داره غریب آقام غریب آقام بی عبا و بی عمامه پاشو به روی خاکا میزاره پیرمرده مو سفیده توی سینه دیگه نفس نداره ازهمه دنیا دلگیره از زمونه دیگه سیره معلومه که خیلی خسته است آخه پیره غریب آقام آقام آقام وقت بارشه حسین ایزدخواه

امام صادق مصیبت هایی که بر شخص امام وارد شد یکیش این بود که شبانه بریزن تو خونه ی امام صادق این آقای محاسن سفید ما روی سجاده ی نماز داره نماز میخونه سجاده رو از زیر پاش بکشن با لگد به پهلوی او بزنن با پا به صورت او بکوبند با عصا بزنن با تازیانه بزنن یه لحظه یه لحظه سادات یه لحظه در گوششون رو بگیرن آقا می فرمود هر چه میخواهی بزن اما جسارت به مادرم زهرا نکن توهین به جد ما علی نکن چوپ بزن با عصا بزن عمامه از سر او بردارن دستش رو با طناب ببندن با پای برهنه تو کوچه بکشوننش اون بی تربیت حرامی سوار اسب باشه و هی میکرد اسب رو تند میرفت حضرت پیرمرد وقتی میخوردن زمین دستا با سینه با صورت رو خاکا می کشوندن و یه عده تو کوچه می ایستادن بلند بلند می خندیدن می دونم دارم می گم دست آقا رو بستن با طناب تو کوچه کشوندن شما یاد چی افتادید به آقا جسارت کردند ولی ناموسش بین در و دیوار قرار نگرفت درسته مصیبت های امام صادق استاد دانشمند

آخ غریب آقا حرم ندارید می دونم غریب هستید می دونم حرمتتون شکستند می دونم اما میخوام یه کلیدی بهت بگم قفل دل همه مون باز بشه بچه به کی پناه میبره آقا جان حرم نداری اما زائر بقیع میاد میگن این چهار قبر خاکی قبر امامان معصوممونه اما بمیریم برا مادری که قبرش مخفیه آن گونه میکشند که از یک زن حتی نشان قبر نمی ماند قبر مخفی مجید بنی فاطمه

یه نگرانی داشت امام صادق وقتی تو کاخ منصور اون بلوا به وجود اومد منصور سه مرتبه شمشیرش رو انداخت طبق اون روایت صدمه نزد به امام صادق گفت غضبناک پیغمبر رو دیدم نتونست آسیبی برسونه به امام صادق حضرت فرمود میخوای با من چه کنی گفت دیگه نمی تونم کاری کنم آقا فرمود حالا که نمیخوای صدمه ای بزنی بذار من برم دیگه منو اینجا نگه ندار نگران بود نگران اهل و عیالش لذا وقتی برگشت همه ریختن دور امام صادق حضرت رو در آغوش گرفتن آرامش پیدا کردن امیرالمومنینم با دست بسته بردن یه فاطمه داشت اومد جلو در مسجد غوغا کرد یه تنه وایساد امام زمانش رو سالم برگردوند به خانه امام صادق هم صحیح و سالم برگشت به خانه اما اما اما غروب عاشورا دیدم صدای ذوالجناح داره میاد همه از خیمه ها بیرون دویدند ولی سالار زینب را ندیدند نگرانی امام صادق مهدی میرداماد

آقا امام صادق غریب بود مسموم شد شهید شد اما همه اینا امروز جبران شد چهار هزار نفر اومدن بدن رو برداشتن شاگرداش اومدن مریداش اومدن به بعضی چشم ها نگاه کنم بگم عیب نداره غریب گیر آوردنت شاید محرم نبودیم اگه محرم زنده نبودیم این گریه های ما رو قبول کن غریب گیر آوردنت حسین جلو چشمای خواهرت حسین بریدن از قفا سرت امام صادق غریب بود مهدی میرداماد

به تعلیم بشر مولای مکتب هر زمان برخاست به تصدیقش خدا فرمود برپا پس جهان برخاست شگفت انگیز توحید مفضل شعله ور می شد که وقت خواندنش دود از سر افلاکیان برخاست میان شیعیان با او حکومت فتنه می انداخت تقیه نشر پیدا کرد و فتنه از میان برخاست زراره حمیری جابر امینی مجلسی طوسی تبار دوستان در اصل از این دودمان برخاست چنان مور و ملخ عرفان کاذب رخنه در دین کرد و صادق با لوای حق به جنگ غالیان برخاست کسی که کربلا را در قیام علم او آموخت در این مکتب همیشه سربلند از امتحان برخاست غبار قبر حیدر را نخستین بار او بوسید پس از آن بوسه در شهر نجف آن آستان برخاست پسر یک بار دیگر ارث غربت برد از مادر دوباره در مدینه آتشی از آشیان برخاست میان کوچه می افتاد و هی مگفت وا اُماه بمیرم من که از جانش نوای الامان برخاست از صفاي ضريح دم نزنيد مجید تال

به عنایت مولا یه روزی از این روزا حَرَم بنا میشه کنار حرم رسول الله گنبد رو عَلَم می‌کنیم این خاک و حَرَم می‌کنیم اون دستی که این حرم رو خراب کرده قلم می‌کنیم دلاورانه لشکر حیدر حرم می‌سازن برای پسر حیدر دَخیلُکَ یا امام صادق دوباره امام ما غریبونه و تنها توی آتیش میگه بمیرم برا مادرم زهرا بازم بچه‌ی فاطمه بی‌کس مونده تو هَمهَمه این آقایی که بی پناهه پناهگاهِ همه عالمه می‌خونه روضه با آه و فریاد حالا میفهمم چجوری مادرم افتاد دَخیلُکَ یا امام صادق دخیلک یا امام صادق مجید بنی فاطمه

اگه کسی بخواد امروز امام رو خوشحال کنه باید وقتی به همدیگه میرسیم همدیگرو بغل کنیم مصافحه کنیم لبخند بهم بزنیم اختلافاتو بریزیم دور ما امروز وقت دعوا کردن دیگه نداریم تمام باطل یکی شدن همه ی دشمنان دست به دست همدیگه دادن همه ی فرعون ها و نمرودها و قارون ها و همه ی سامری ها باهم یه کاسه شدن مگه ما چند نفریم تو این 8میلیارد آدم مگه امام صادق چند تا شیعه داره که همیناهم بینشون اختلافه امام صادق چند تا شیعه داره استاد دانشمند

بارها حرمتش از کینه‌ی منصور شکست دید بی حرمتیِ از آن همه مامور شکست آمدند و در این مقتل ماثور شکست وای من از در این خانه که با زور شکست وای از شیخ حرم هیچ کسی شرم نکرد از سفیدی محاسن نفسی شرم نکرد گفتن آقاجان خونه آتیش گرفت درست آتش خاموش شد الحمدلله کسی صدمه ندید این گریه بی امانتون برای چیه فرمود آتیش وقتی تو دهلیز خانه افتاد دیدم زن و بچه هی از این حجره به اون حجره می دوند یادم به جانم زینبم افتادم حرمتش از کینه‌ منصور شکست محمود کریمی

این اشک و آه و سوز روضه رو همین قال‌الصادق ها زنده کرد همین منبرهای مرثیه بود که دشمن‌ها رو سرافکنده کرد جذبه‌ ی اشکِ بر حسین ما رو سمت روضه کشوند حضرت صادق گریه کرد تا ابوهارون روضه خوند قال الصادق إنَّ الحسینَ عَبرَةُ کُلِّ مُؤمن خدا مُهر تایید دینمو پای اشکای روضه میزنه امام صادق فرموده حسین دلیل گریه‌های مومنه رو به راه میشه حالمون با حضورِ تُو روضه‌ها با همین گریه‌ها شدیم جزءِ زوّار کربلا چشام عاشق روضت شد حسین تا اسمت میاد گریه میکنم اونی که واسم میمونه تویی اونی که واست می‌میره منم تو مسیح زهرایی و روضه‌ ی تو دارالشفاست درد میارم درمون میشه اینجا هیئت یا کربلاست قال‌ الصادق ها مهدی میرداماد

تو رو به امام حسین بیاید حرف امام صادق را نصب العین مون قرار بدیم اصلا آقایون بازاریان این حدیث امام صادق رو بنویسید تو حجره هاتون بزنید تو خونه هاتون بزنید تو دکستاپ موبایلتون بزنید امام صادق یه چیز از ما خواسته یه یه کلمه كُونُوا لَنا زَينا و لا تَكُونُوا عَلَينا شَينا برای ما مایه آبرو باشید آبروی ما رو نبرید ابوحمزه ثمالی امام صادق می فرماید این پول رو بگیر برو تو بازار کوفه هرجا این شیعیان ما با هم دعوا دارن سر پول بگو آقا این پول رو بگیرید اینقدر داد نزن اینقدر با آبروی دین باز نکنید دیدم میگه داماد و پدرزن یه معامله با هم دعوا دارن پدرزن داد میزد آبرومو بردی مالم رو تلف کردی دخترم ازت میگیرم ابو حمزه ثمالی گفت این دامادته دخترت تو خونه اینه ابوحمزه ثمالی فرمود من اگه این دویست دینار رو به شما بدم شما صدات رو میبری دیگه داد نمی زنی نه آقا چرا شما بدید فرمود مال منم نیست بعد شروع کرد گریه کردن آقا این یه کلمه پشت آدم رو می لرزونه شروع کرد ابو حمزه ثمالی گریه کردن فرمود امام صادق غصه اش اینه که شیعه تو رو شیعه وایسته فحش بده اختلاف بشه بینتون دعوا بشه بینتون فاصله بیفته بینتون قهر بکنید با همدیگه برای ما مایه آبرو باشید استاد دانشمند

به کی بگم این دردو به کی بگم از حالم روضه خون مسمار و سینه زن گودالم خونه پر از دود و کوچه پر از مه شد حرمتی که بازم به زیر پا له شد روضه روضه ی در و دیواره روضه آخرش کوچه بازاره پای روضه جون بدی جا داره روضه آخرش کوچه بازاره پای روضه جون بدی جا داره آه از غریبی آه از غریبی مدینه باز دلگیره مدینه باز پر درده تموم روضه امشب به کوچه بر میگرده هم نفس حیدر هم نفس مادر دلی که تو غربت تو شعله زد پرپر باز پشت دری هیزم آوردن قلب پیرمردی رو آزردن دستش رو بستن بی عبا بردن روضه روضه ی در و دیواره روضه آخرش کوچه بازاره پای روضه جون بدی جا داره آه از غریبی آه از غریبی مدینه خوبه میدونه دست خزون بی رحمه اون که تو تب می سوزه عطش رو خوب میفهمه یکی داره ذکر حسین رو میگیره روضه داره سمت کرب و بلا میره وای از غربت پسر زهرا تشنه کشتنش ظهر عاشورا سر رو نیزه و تن روی خاکا حسین ابی عبدالله به کی بگم از حالم مهدی میرداماد

خیلی سختمه ها اینی که دارم میگم خیلی سختمه آرومم میگم ولی یه جوری گریه کنید که صدای شما غلبه پیدا کنه بر صدای من نمیخوام حتی صدام بیرون بره شیخ الائمه رو مجلس شراب ببرن و ظرف شراب رو پر کنن تعارفش کنن خب اینجا بازم من میگم آقا الهی قربونتون برم بله حسینم مجلس شراب بردن اما سر بریدش آوردن جلو زن و بچه اش بردن ظرف شراب میخورد باقیش رو می ریخت رو صورت ابی عبدالله جلو زینب و جلو بچه هاش اما شما نه شما دیگه بچه هاتون ندیدن تعارف شراب تون برای همینم امام صادق برای هر مصیبتی می سوخت و می گفت یا اباعبدالله شیخ الائمه در مجلس شراب استاد دانشمند

و ببینید شما دست ها رو بستن عمامه رو برداشتند با پای برهنه جلو در و همسایه بعد اون بی تربیت سوار بر اسب آقا رو با طناب بکشونه بعد پا رو بزنه زیر شکم اسب هی کنه بعد اسب و تندتر برونه با وجود اینکه میداند آقا حالا  میخوره زمین و امام میخورد زمین با صورت و با سینه و با بدن روی خاکا ها کشیده میشد یه عده هم وایساده بودن می خندیدن به امام کاملا می دونم الان گریه داری میکنی برای چی داری گریه میکنی با یه چشمت داری اشک می ریزی برای امام صادق ولی با یه چشمت هم میگی خب آقا دستات رو با طناب بستن ولی ناموست رو نزدن من می فهمم ببین خونه ی امام صادق رو آتیش زدن ولی خانمش بین در و دیوار قرار نگرفت خونه ی امام صادق رو آتیش زدن استاد دانشمند

مصائب امام صادق علیه السلام سه قسم بود مصیبت اول مصائبی بود که بر شخص امام وارد شد بر شخص امام مثلا امام صادق شب دارن نماز شب میخونن بعد یهو از پشت بام و در و دیوار بریزن تو خونه آدم شما یه لحظه خودت تصور کن زن و بچه جیغ داد بترسند یه مصیبت هم امام صادق دارد بر فرزندان او بر خانواده ی او بر منتسبین به او از این طرف جوون از دست داده است امام صادق اونم کیه اسماعیل عزیز دل امام صادق از اون طرف یه عده نادان کوته فکر نفهم دور جون شما که می شنوید از اینا که از امام جلو می افتن که همیشه هم بودن الان هم هستند فرمود اسماعیل از دنیا رفت داغش رو دل من نشست فردا نرید یه فرقه درست کنید ها امام بعد من موسی موسی بن جعفر است ایشون امام نیست ایشون مهدی موعود نیست مصیبت سوم امام صادق مصیبتی بود که بر شیعیان و مریدان امام صادق بود همیشه ائمه اطهار گرفتار مریدانی بودند که یا تند میرفتند یا کند میرفتن الان هم امام زمان ما گرفتار همین مصیبت است مهم ترین مصیبت و نگرانی امام صادق مصیبتی بود که بر شیعیان ایشون وارد می شد مهم ترین مصیبت امام صادق استاد دانشمند

شیخ الائمه گفت صلوا علی الحسین حی علی الصلاه نوحوا علی الحسین نوح الائمه گفت نوحوا علی الحسین لاله و یاس و شقایق شد نثار صادق عالم امکان شد امروز داغ داره صادق این همه شاگرد دریغ از ده تا یار صادق ده تا مرد میدون مثل مسلم و جون و حبیب یا یه اباالفضل میمیرم برا اون شه تشنه که مونده غریب با یه اباالفضل شیخ الائمه گفت صلوا علی الحسین حی علی الصلاه نوحوا علی الحسین خونه امن کبوتر بین شعله ها سوخت مثل همون روز که مادر پیش لاله ها سوخت شبیه وقتی که خیمه با سلاله ها سوخت زنده شد دوباره غم داغ اسارتش بعد نود سال داغ اون ستاره که برای زیارتش رفت سوی گودال شیخ الائمه دید که عمه چی کشید دستاش بسته بود تو کوچه ها دوید شیخ الائمه گفت صلوا علی الحسین حی علی الصلاه نوحوا علی الحسین وقت هجوم شبونه یاد مادر افتاد لحظه غارت به یاد شاه مضطر افتاد یاد سه ساله که بی جون پای اون سر افتاد یاد عمه زینب که کشید پر چادرشو رو تن بی سر که با نعلای تازه گذشت از روی پیکر یاد ده تا مرکب که با نعلای تازه گذشت از روی پیکر ذرات کائنات دائم میگن حسین ای برحرم حسن ای بی کفن حسین شیخ الائمه گفت محمود کریمی

او که پیر است از این خانه به اجبار مبر آبروی همه ی ماست در انزار مبر ریسمان شرم کن از کوچه به اسرار مبر همه جا میروی اما سوی بازار مبر از روی شانه کشیدن عبایش افتاد ناگهان آمد و هل داد و عصایش افتاد ریسمان را که کشیدند به پایش افتاد فاطمه پشت سرش بود به جایش افتاد از این خانه به اجبار مبر محمود کریمی