وقت بارشه حسین ایزدخواه

وقت بارشه دلامون باز بارونیه
چشمای آقام دوباره از غم خونیه
این شبا بقیع نداره زائر ای خدا
اما آسمون همه جا روضه خونیه
ای خدا نداره طاقت دلم
دوباره دست بسته کوچه ها
ای خدا نداره طاقت دلم
آقا رو بردن اما بی عبا
ای خدا نداره طاقت دلم
آقا را می کشونن رو خاکا
ازغم دل میگیره آقام آقام
از غصه میمیره آقام آقام
غریب آقام غریب آقام
توی دل شب بین کوچه
میبرن امامو با دست بسته
پشت مرکب پا برهنه
معلومه که خیلی دلش شکسته
زمین و آسمونا تاره دل فلک چه غم باره
خود خدا توی عرشش عزا داره
غریب آقام غریب آقام
بی عبا و بی عمامه پاشو به روی خاکا میزاره
پیرمرده مو سفیده توی سینه دیگه نفس نداره
ازهمه دنیا دلگیره از زمونه دیگه سیره
معلومه که خیلی خسته است آخه پیره
غریب آقام آقام آقام

وقت بارشه حسین ایزدخواه