پشت مرکب چه غریبانه کشاندند تو را محمد جوادی   

پشت مرکب، چه غریبانه کشاندند تو را
پــا بـرهـنـه سـرِ بـازار دوانـدنـد من را
حُرمت مویِ سپید تو شکسته‌ست، قبول
تو یداللهی و دستان تو بسـته‌ست، قبول
باز هم شکر! به عمامۀ تو دست نخورد
حرف غارت نشد و جامۀ تو دست نخورد
اما حسین هنوز تو گودال زنده بود
یکی میگفت پیرهنش برا منه
یکی میگفت  انگشتر برا منه
یاالله یاالله یکی میگفت زره برا منه
دیدن خولی گفت سرش رو من میخوام ببرم
حسین حسین...

پشت مرکب چه غریبانه کشاندند تو را محمد جوادی