نامه ام را می گذارم بر دوش نسیم صابر خراسانی

نامه ام را می گذارم باز بر دوش نسیم

راه دشوار است بسم الله الرحمن الرحیم

ای سکوتت بهتر از رسم قشنگ گل، سلام

ای سکوتت دلربا، مثل اذان های سلیم

حال تو الحمد لله است مانند بهشت

حال ما العفو مثل خار و خس های جحیم

خانه تو زادگاه ابرهای بی قرار

خانه تو زادگاه آفتاب است از قدیم

حرف های ما پر از پروانگی هستند، باز

در طواف نور تو پرواز کم می آوریم

چیست تکلیف کسی که در خودش زندانی است

او که دور افتاده از فیض صراط المستقیم

نامه ام را می گذارم بر دوش نسیم صابر خراسانی