گلچین مداحی شهادت حضرت علی اکبر (ع) | شب هشتم محرم

پسر لیلا وای وای قمر لیلا وای وای داره میره به میدون، واویلا واویلا آینه روی پیغمبره، روی لباش ذکر یا حیدره اهل حرم حالا پشت سرش، همه میگن الله اکبر با لب تشنه میره تا میدون میخونه باباش با دل پر خون ولدی علی ولدی علی با بارون تیر وای، شده زمین گیر وای علی رو دوره کردن با شمشیر، واویلا چه خبره توی موج بلا از روی زین افتاده به سر سر علی حالا دعوا شده، چه بدنی الله اکبر آینه روی پیغمبره روی لباش ذکر یا حیدره اهل حرم حالا پشت سرش همه میگن الله اکبر با لب تشنه میره تا میدون میخونه باباش با دل پر خون ولدی علی ولدی علی، ولدی علی، ولدی علی

آخ بمیریم یعنی میشه یه روزی ام تو روضه ات ما رو یاد کنن یا اباعبدالله پسرم پسرم... اگه من شب هشتم محرم ندیدم یه دونه یا علی اکبر هم جای من بگین

میخوام به بن بست بخورم بن بست کوچه مقام برم بازم پیش آقام همونجایی که دلبر خونه داره میخوام به بن بست بخورم بن بست کوچه مقام بارونی شه بازم چشام تا خود صبح بارون بیاد بند نباره من دلم میخواد برم حرم مقام حرم مقام عکس کاشی هاش تمثال آقا حرم مقام حرم مقام کی میگه رواق معبده برام حرم مقام حرم مقام مقام علی اکبر شکسته پرم سر سرورم ته کوچه مقام خونه دلبرم اوج سادگی خونوادگی شارع السدره برم با پدر مادرم همونجایی که دلبر خونه داره محمد عطایی نیا

شیخ جواد بیا اینجا کارت دارم ، بیا بیا اینجا ، بیا اینجا علی بیا اینجا بلند شو بیا اینجا وایسا بزار سرت عمامه رو خودش برداشت تو گودال عمامه رو از سر حسین برداشتن یکی عبا رو برد علی بلند شو بهترین لحظه عمر بابا اینه جوونش قد بکشه بابا بغلش کنه بیا اینجا علی بلند شو آقا بغلش کن این محاسنت گره بخوره تو صورتش روضه جانسوز حضرت علی اکبر علی پورکاوه

شاید من فردا نبودم به این میگن مقطع الاعضاء علی اکبریا نمیرن به این میگن اربا اربا بدن قاسم اینطوری بود... از من بگو به دشمن تلاش بیهوده کرده گلی که آب نخورده دگر گلاب ندارد آخریشو نگفتم تا حالا شاید من فردا نبودم این یعنی علی اصغر سر به یه مو آویزونه حرومزاده نیزه زد تو زمین علی اصغر رو در آورد منو نگاه جلو چشم رباب دست انداخت ... روضه گل های پرپر علی پورکاوه

صلابت حیدر یا علی اکبر گرد و خاک کرده به پا شبه پیامبرالله اکبر اکبر اکبر... موذن لیلا محمدی سیما ای جنون مقامت شده معما اکبر اکبر اکبر... ای برگشت مژگان گیسو کمند ای جلوه زیبایی احد چشمان تو شد معراج حسین ای شهزاده‌ و تاج سر علی اکبر آی نقطه ضعف و علت جنونم نظری کن ام لیلا من جوونم ای عزیزم من برات مریضم الهی خونمو تو مقام بریزم

الصلاة الصلاة وقت نمازه ای اهالی کربلا به اذان شبه پیغمبر آل عبا امام جماعت جناب خون خدا الله اکبر الله اکبر یه اذانی میگه شیطان به هوس میوفته بره ایوون نجف سجده کنه بر حیدر الله اکبر الله اکبر وقتی میگن شبیه جدشه باید گفت چه تماشاییه با عمامه پیغمبر الله اکبر الله اکبر هنر زنگ صوت صداشو برم أشهَدُ أَنّ عَلیاً گفتناشو برم تا جلو باباش یه لحظه راه میره میگه چه مردی شده قدو بلاشو برم

نوای هر دم نوکر علی اکبر نظر بنما بر این نوکر علی اکبر بر زلفت شدم اسیر هستی بر دلم بصیر لطفی کن به نوکرت علی اکبر کبیر

امام رضا دیر بچه‌دار شد امام جواد که به یه سنی رسید نوشتن قیاف آوردند یعنی تشخیص دهنده چهره گفتند این مال رضا نیست چقدر غریبی یا امام رضا که تشخیص بدن این بچه امام رضاست عمر سعد اگه بدونن با پیغمبر چیکار کردیم همه‌ مون رو تف و لعن میکنن پسر حسین شبیه پیغمبره تا الان رو نیزه آوردید نزدیک کوفه و شام بشیم نمیتونیم گفت کاری که نداره گفت دستور دارم چه دستوری رنگ صورت و چهره رو عوض بکنیم شکل صورت و عوض کردند مردم یه موقع است مرد یه کاری میکنه میگی مرد بود یه موقع است زنها یه کاری میکنن اذیت میشه آدم اون از دل میدون تا زمین افتاد کشیدنش بنا نبود که آفت به باغ ما بزند پسر بزرگ نکردم که دست و پا بزند  گفتن این بچه امام رضا نیست امین قدیم

باز افتاده رو خاک یک جسم نیمه‌ جون باز یک روضه‌ی تلخ بازم داغ یه جوون سخته داغ جوون داغ ابن الرضا روضه‌هاش می‌بره، دل رو تا کربلا بازم خدارو شکر بالا سرش، بابا نبود اعضای تنش إرباً إربا نبود این روضه هم سخته ولی مثل مصیبت عاشورا نبود بازم خدارو شکر عمه نبود بابا ندید جسمش رو هیچکی پخش صحرا ندید مثل علی‌ اکبر نشد قطعه قطعه تنش رو لیلا ندید شهزاده رو زدن جلوی چشم شاه لا یوم کیومِکَ، یا أباعبداللّه داره إبنُ الرضا، تشنه جون می‌کنه هِی می‌گه العطش، دست و پا می‌زنه اون که جسمش سه روز ،مونده رو پشت بام دفنش کردن ولی مَردم با احترام بازم خدارو شکر نیزه نبود، با سنگ و تیر جسمش کفن نشد در بین یک حصیر إبنُ الرضا، مظلومه و مظلوم‌تر اون که شد تو گودال اسیر بازم خدارو شکر مَرکب نرفت از رو تنش غارت نشد توی مقتل پیرهنش ذبح عظیم، یعنی حسین تو قتلگاه به قتل صبر کُشتنش رگ‌های حنجرش، شد بلند و کوتاه لا یوم کیومِکَ یا أباعبدالله باز دارن به امام، می‌خندن با صدا لعنت به اُمِّ فضل، وای از رقّاصه‌ها گفتم رقاصه و بازم خیسه چشام از این حجره دلم رفته بازار شام بازم خدا رو شکر دستش نبود بین طناب ناموسشو نبردن بزم شراب کاخ یزید، تشت طلا، وای از دل سکینه وای از رباب بازم خدارو شکر عمه‌اش که با دشنام نرفت بی‌بی معصومه تو شهر شام نرفت کاشکی میگفت تاریخمون زینب هم توی ملأ عام نرفت بازار و ازدحام زینب و اشک و آه لا یوم کیومِکَ یا اباعبدالله باز داغ یه جوون مهدی رعنایی

ای‌ امام‌ زمان‌ الامان ای‌جان‌ جهان‌،جهان‌ جان زتـلألـوء نـورظهــور خیزم‌ به‌ حضور ازدل‌گور تو سوار براق برسی‌ زعراق به‌دلم‌مده‌داغ فراق به‌ علی‌ ببین‌ صفاتش به‌ اباالفضل‌ کشیده‌ معجزاتش بکشاند‌ ابن‌خطاب‌ وقحافه‌ رابه‌ آتش عمه‌جان‌ امام‌ زمان قربان‌ سنه‌جان‌ رقيه‌جان آگلمزسنه‌ دنيا ده‌ تای آی‌ باشواد ولانیم‌ من‌ بای آغلارام‌ ای‌جان‌ آدووا قربان‌ دردیمه‌ درمان ای‌جان تو خودت‌ بگو‌ که‌ هستی نه‌ سه‌ساله‌ که‌ رقیه‌ ازاَلستی تو همان‌‌ غمِ‌ عظیمی‌ که‌ سر مرا شکستی بخرم‌ ببرم‌ به حرم ز کرم ای‌جانم‌‌ اذان گوی‌ حرم باید از همه‌ جزتو گذشت یاصاحبِ صبح‌ روز‌هشت به‌ فراق مدام دهم‌عرض‌ سلام به‌ زقاق‌ِ مقام و خدام به‌ غم‌ دلت‌ صبورم نبرم‌ زیرلحد‌ زمال‌ وزورم همه‌ زخم‌های‌ هشتم‌ببرم‌  میان‌گورم ای‌ امام‌ زمان‌ الامان احسان لطفی

دل‌ و دلبر سر و سرور مَهِ‌ محشر سیصدو سی‌ و سه‌ دفعه‌تا اون‌ آخر علی‌ اکبر ضربانم همه‌ جانم نگرانم شب‌ هشتم‌ به‌ مقامت‌ بکشانم علی‌اکبر من‌ خالیه‌ دستم‌ که‌ بیام‌ پیشت  اون‌ باتو چه‌ شبای‌ سختی‌ که‌ نبود هیشکی‌ الا تو اولین‌ دفعه‌ برا تو دیدن‌ اشکِ باباتو علی‌اکبر می‌ مستِ‌ علی‌ اکبر تمثالشو واویلا این‌ سر پُر از زخمم نذریِ‌ ننه‌ لیلا دل‌ و دلبر احسان لطفی

دنیا حسین عقبا زینبه عالی حسین اعلا زینبه ساحل حسین دریا زینبه محشر حسین غوغا زینبه نام شما هر دو به دنبال هم آینه هم هستید و تمثال هم چنان که نام علی و رب یکیست نام حسین و نام زینب یکیست می سوزم از این تاب و تب دم میگیریم هر صبح و شب حیدر حیدر الله الله حسین حسین زینب زینب دلدارحسن دلبراکبره سالارحسن ساغراکبره فرمودحسن‌: مِن‌بعدِمَن وارث‌براین‌منبراکبره نام شما هر دو به دنبال هم آینه هم هستید و تمثال هم کسی که باشد مجتبی دلبرش چشم انتظار اکبر است دم آخرش یا علی اکبر أَمَّنْ‌یُجیبْ؟ نَحنُ‌الْمُضْطَر میبینمت روزِمحشر زیبازیبا قاسم‌قاسم الله‌الله اکبراکبر دنیا حسین عقبی زینبه لطفی کیانی

وقت اذونه، اباعبدالله میگیره وضو میگه علی جان، پسرم برو برام اذان بگو چه اذانی الله اکبر چه کمالی، الله اکبر چه جلالی، الله اکبر چه بیانی، الله اکبر لا حول ولا قوه الا بالله ای تلاطم موج قیام علی‌اکبر ای ترانه‌ ی روی لبام علی‌اکبر السلام علیک علی ولی الله السلام علیک امام علی‌اکبر وقت اذونه حسین ایزدخواه 

روضه شهزادگان آقایون ببینید داشتن تو عبا می‌آوردنش یه وقت مخدرات دویدن بیرون رقیه دوید حسین جلوشو گرفت کجا بابا امام دروغ میگه نعوذ بالله نه گفت بابا گفت جان بابا گفت کی بود می‌بردنش تو عبا گفت داداش علی اکبرت بود گفت چرا اینطوری پس گفت داداشت خوابیده علی اکبر خیلی خسته است بابا گفت باشه پس بذار بخوابه چشمش به اون خیمه بود عصر عاشورا همه خیمه‌ها رو سوزوندن می‌زدنش علیکن بالفرار فرار نمی‌کرد عمه چرا فرار نمی‌کنی گفت آخه داداشم تو خیمه خوابیده می‌ترسم موهای علی اکبرم مثل موهای من بسوزه عمه دستا رو بیار بالا بفرمایید حسین حسین داداش علی اکبر علی پورکاوه

ای‌ نور حی‌ سرمد ای‌ باقی‌ ای‌ بلاحد حیدر‌ه یا محمد علی عشق علی اکبر سند‌ کرببلا‌ خورده‌ به‌ نامت همه‌ گرفتار‌ غم‌ مدامت قراره‌ بعد ازحرم‌ ابالفضل دیوونگیه کوچه‌ ی‌ مقامت الا‌ ای‌ قائم‌ غم‌ مؤذن‌ ماتم دقیقا‌ خلق‌ و‌خوته‌ پیمبر‌خاتم دلیل بندگیمی‌ تو‌ صوم‌ صلاتم جنون‌ عشقت‌ آقا بقای حیاتم الا ای قائم غم موذن ماتم امیرحسین حضرتی

خیلی سخته اینی که عرض میکنم نمیدونم همه تون کنج دل تون یه سر و سیری یا ابی عبدالله دارید اما میخوام بگم خبر دارید آقای من و شما همون آقایی که شبانه روز به عشقش داریم نفس میکشیم ابی عبدالله نتونست کنار بدن علی بیاد یوقت دیدن حسین با سر زانو خودشو کشوند کنار بدن علی ولدی امام گفت این تن امامزاده ماست علی عزیز ترین عضو خانواده ماست گریه نکن با اشکات مگه زنده میشه دست بهش نزن بیشتر پراکنده میشه علی اکبر پسرم پاشو بابا دلم از پس غمت بر نمیاد نه از این ریخت و پاشی که میبینم علی اکبر واسه من در نمیاد انقده بلند میخندن به بابات صدای ناله هامو گم میکنم پیش من این همه دست و پا نزن من دارم دست و پامو گم میکنم روضه علی اکبر بنی فاطمه قدیم حائری

رفت در نیزه زارها افتاد بین گرد و غبارها افتاد زیر پای سوار ها افتاد وسط نیزه داره ها افتاد پای نیزه به پیکرش وا شد به زمین خورد اربا اربا شد صلّی الله علیک یا اباعبدالله حسین حسین... رفت در نیزه زارها مهدی رعنایی

این صدای اذان اکبره اکبری که شبه بر پیمبره این صدای اذان دلبره محشره اون از تبار حیدره چه نمازی چه اذانی چه امامی چه جمالی بی قرین علی اکبر دلنشین علی اکبر من غلام حسینم همچنین علی اکبر از میان خلائق بهترین علی اکبر گفته حضرت اعلی آخرین علی اکبر این صدای اذان اکبره مجید رضانژاد

جل‌جلاله اینقدر شباهتم میشه مگه نشد یه لحظه اباعبدالله علی علی نگه وقت اذونه نه فقط منتظره امام حسین اهل مدینه همگی منتظرن اذان بگه الله‌اکبر تمثال حیدره الله‌اکبر این خود پیمبره الله‌اکبر زهرای اطهره الله‌اکبر این علیِ اکبره دقیقاً حی و، دقیقاً هویی محمد رویی، مجعد مویی دقیقاً ماهی، دقیقاً شاهی دقیقاً تو خودِ، علی ولی‌اللهی جل‌جلاله حسین ایزد خواه

رها کردند در چشمان او یک گله آهو را گرفته لشکری از بیدِ مجنون جای گیسو را خدا هم با هنرمندی کشیده این برورو را نمی‌دانم که بنویسم، محمد یا علی او را شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب به قلب اهل‌بیت از نام او تیرِ خلاصی شد محل استنادِ درسِ پیغمبرشناسی شد و رزمش بهترین مضمونِ اشعارِ حماسی شد و پایین‌ِپا برای او ضریحی اختصاصی شد شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب رها کردند در چشمان او یک گله آهو را حسن عطایی

خم شد ز برش برداشت عبا فرمود ای وای که تابوتت، عمری سر دوشم بود صدا زد زینب بیا کمکم کن عبا رو پهن کرد زمین قطعه به قطعه بدن جمع کرد داخل عبا گفت تو از اون طرف عبا بگیر منم از این طرف بسم الله گفتن تا بلند کرد صدا زد بزار زمین عبا بر دوش زینب محمدحسن فیضی

پسر شاه جلوه ی ماه اسم تو صدر اذان بعد الله من به جامت به بیانت شد خدا مات تحریر اذانت به لحن تو چه ها ممکن که ممکن شد شنیده کافری صوت تو مومن شد شده طیب به عشق روی تو نوکر موذن زاده به شوقت موذن شد امیر عربی علی اکبر تجلی زمین علی اکبر تو رب الغضبی علی اکبر مبارز طلبی علی اکبر چه حیدر نسبی علی اکبر پسر شاه محمد عطایی نیا

چه شهابی چه نقابی یا علی بن الحسین چه جنابی چه مقامی چه کلامی من شهادت میدم تو امامی تویی مرجع تویی آیت علی اکبر شده دردم با دوایت علی اکبر چه صورت بر تو می آیم به این نیت سرم خاکه کف پایت علی اکبر تماما هنر علی اکبر قمر در قمر علی اکبر امیرم پدرت علی اکبر ازل تا به ابد شدم نوکر شدم مفتخره علی اکبر منم کلب در علی اکبر علی اکبر علی اکبر چه شهابی چه نقابی علی اکبر محمد عطایی نیا

بردن اسمت واسه دل من آرامشه آخرش این عشقت منو به جنون میکشه دل و دلبر آقا جانم یا علی اکبر ای صنما رو به تمثالت میچرخه هی قبله نما تو فقط لب تر کن من واست رگ میدما خوبه قلبم پیشت پر تلاطم شه تا دلم بین همین عاشقا گم شه خون میریزم واست منتظر بودم تا محرم برسه صبح هشتم شه شهزاده علی اکبر با علی اکبر میزنه ضربان دلم اسمشو تا میگم میگه حسین جان دلم دین و دنیا آقاجانم ای ماه لیلا ای صنما تو مقامت میشنم لطمه میزنما اونکه با اسمت دیوونه میشه منما ای صنما اسم تو اکسیره تب جنونه به تو وابسته است پس دل دیوونه نوش جون هرکی وسط دسته سرشو پای عشق تو میشکونه بردن اسمت واسه دل من آرامشه حسین ستوده