دل‌ عزاداره غمِ‌ اون‌ یاره
که‌ بیشتر از همه‌ رقیه‌ دوسش‌ داره
گره‌ خورده‌ زلفم‌ به‌ گوشهٔ‌ گهواره رَضیع‌ الْرُباب
نگو شیرخواره‌ بگو شیرِ بوتراب
طفل‌ صغیر عطشانم
آتش‌ زده‌ بردامانم
لب‌ تشنه‌ آسود ای‌ رودم‌ ای‌رود
روی‌ دست‌ سرور دین
شد علی‌ اصغر چو غمین
حرمله‌زد  تیرجفا، عرض‌و سماء غوغا
شورِفغان، آهِ‌ خزان، به عرصهٔ‌ دنیا
جون‌ دلم قانون‌دلم
زلفت‌سرو سامون‌دلم
پای‌مقامت‌هفتِ‌دهه
کاشکی‌بریزی‌خون‌دلم

دل‌ عزاداره احسان لطفی