آستان مقدس امامزاده جعفر ابن الرضا

شهر بانو حلقه وصل ایران و اسلام است گاهی از اوقات یک انسان خوبه ارزشمنده فی حد نفسه ارزشمنده گاهی از اوقات یک انسان یک فضایی رو متحول میکنه کسانی که نمیخواستند ایران و اسلام به هم پیوند بخوره شهر بانو به طور طبیعی این ایران و این اسلام این ایران و مکتب اهل بیت این ایران و امام حسین به هم وصل کرده است شهربانو حلقه وصل ایران و اسلام حجت الاسلام ابطحی

یکی از دوستان حاضر در جلسه ترفه یه بار به من میگفت وخیلی لذت بردم و به من میفرمود که فلانی یه زمانی احساس کردم چقدر تعداد امام زاده ها در ایران زیاده هر جا میری بلاد خاص مثل مازندران تو اصفهان بنا به دلایلی کمتره مازنداران خراسان گیلان همه جا امامزاده هست امامزاده ها در دوران قبل این کشور رو پر کردن چرا این همه امازاده ها اینجان میگفت از جفای جاعران به آغوش مادر پناهنده شده اینها برگشته اند به آغوش مادر زیاد بودن تعداد امامزادگان در ایران دکتر هزار

میدونید در فرهنگ عربی وقتی یه کسی فضائل فراوان داره اسامی فروان هم داره آوردند که آقا سید الشهدا شهر بانو رو در خانه غزاله صدا میکرد از اسامی این بانو غزاله است شهر بانو برای حجت الله شهر بانو برای امام سجاد ما هر چه امام سجاد بیشتر بشناسیم به مقام ومنزلت جناب مادر شهر بانو نام عزیز بیشتر پی ببریم بعد از قصه کربلا تنها فرزند ذکور باقی مانده از امام حسین علیه السلام امام سجاد تنها فرزند ظهور باقی مانده امام سجاد یعنی نسل امامت در حضرت سجاد سلام الله علیه متعین بود وحضرت شهر بانو مادر امام سجاد است و در تو حدیث مفصل بخوان یکی از عالمان بزرگ جبل یک جمله بسیار دقیقی فرموده امام سجاد علیه السلام رو بخواد معرفی کنه اسلام مرد اسلام رو کشتند اسلام رو ذبح کردند اون بعثت دوم اسلام توسط امام سجاد انجام شد حضرت شهربانو دکتر علیرضا هزار

یک روایت تلخ بخوانم ریخته بهم ذهن یه عده ای رو حدیث اینه امام سجاد به یه پسر بچه ای دستور میداد گوسفند کشتن رو یاد بگیر یه نوجونی بود دیدید این کار نه قبلش معنا داره نه بعدش نه بعدش معنا داشته از هیچ امامی هم نرسیده قصه ذبح و قصابی هم جزو مکروهات ماست چرا امام به یه بچه ای دستور میداد تو پسرم گوسفند کشتن رو یاد بگیر در ادامه حدیث هست امام یه قصابی رو آموزش داده بود که دست این بچه رو بگیره به اون ذبح گوسفند بیاموزه خوب ریخته بود ذهن یه مادر رو بهم وقتی حدیث شناسی میکنیم فقه الحدیث میشناسیم این حدیث مال کیه مال اون دوره ای که امام سجاد به همراه مخدرات در بیرون شهر زندگی میکرد دور از هر آبادی و آبادانی گاهی امام برای انجام امور مهمی پنهانی از شهر میرفت بیرون از اون منطقه میرفت بیرون تنها کسانی که دور این مخدرات بودند چنتا کودک بودن و نوجوان بودن گاهی اوقات برای امرار معاش اونجا قصابی نبود که بخوان گوشت بخرن امام گاهی اوقات این امور رو به بچه ها واگذار میکرد از سر استیصال از سر نداشتن یار و اعوان و انصار حالا همین امام سجاد سال شصت و چهار که تشریف بیاره مدینه شروع میکنه به تبلیغ و تعلیم و آموزش و پرداختن اصحاب خودش که تمام کسانی که در عصر امام صادق جزو صحابیان امام صادق هستند یه نسبتی با شاگردان امام سجاد دارند دستور امام سجاد برای ذبح گوسفند دکتر هزار

در خواب دید مادر خورشید میشود اسفند دود میکند عید می شود در خواب دید زیر درختان نخل همسفره فرشته لب بید می شود در خواب دید داغ شقایق به شانه داشت گیسو بر گلی که خودش چید میشود هوا هبوت کرد به تنهایی از بهشت دارد به خاک عشق تو تبعید میشود انبوه لشکر آمده از جاده حجاز آوازه خان مجلس جمشید میشود ایران به پیشواز تو می آید ای حسین فهمید دلبر آمده فهمید میشود نام تو رفت زهر به کامم عسل شد ما را ببخش مثنوی ما غزل است آورده اند اسم تو را توی داستان در جنگ های مردم یونان باستان نام تو در کتاب مضامیر آمده است در غصه های مردم پامیر امده پیشانی بلند تو جای نوشتن است تاریخ پر تلاطم چشم تو روشن است راز مگوی مسجد و میخانه با شماست عطری که از تبسم ریحانه باشماست یا فارس الحجاز تو محبوب این زنی تو مثل شاهنامه فعولا فعولنی این شعر نیست آتش عشق است بشنوید ذوالنار راهبان دمشق است بشنوید این شعر نیست شور به دریا رسیده هاست یک چشمه از شعور به دریا رسیده هاست بر خال او ببخش همه تاج و تخت موسی رسیده است بسوزان درخت را چیزی نگو به باد خبر مهرمانه است شمعی بیار قصه ما عاشقانه است سمت تو میروند همه رود خانه ها باید ادامه داد به این عاشقانه ها در خواب دید مادر خورشید میشود آرش پورعلیزاده

نیست ها را به نگاهش شبی از هست گرفت گفتم از ساقی و این میکده را مست گرفت بیخود از کرببلا رهگذر شام نشد حکمتی داشت که شمشیر دعا دست گرفت من به بیراهه رسیدم سحری دستم را با ابوحمزه خود آخر بن بست گرفت وصله خوردم به کتاب گنه آلوده ای و نامه ام را شبی از آن همه پیوست گرفت دم افتادن من بود ولی دستم را دید این گمشده در آخر راه است گرفت چه کنم درغزل از دایره اش بیرونم پس عجب نیست که در قافیه ام دلخونم به حسینی که میان دو علی آمده است به علی ابن حسین ابن علی مدیونم راغبا راهبا و راجیا و خائفنم از ابو حمزه بپرسید پر از مضمونم من کجا عشق کجا فاصله خیلیست ولی گر چه در قالب یک وصله ناهم گونم شکر و لله که با مادر او هوطنم من نمک گیر سر سفره این خاتونم ماه در حاله خود اختر ایرانی داشت ساحل فاطمه یک گوهر ایرانی داشت چه خوشایند تر ازچه این عجم می بالد که حسین ابن علی همسر ایرانی داشت حسن از همسر خود هرچه جفا دید حسین در دل خانه خود یاور ایرانی داشته مونس دختر زهرا شده یعنی زینب می توان گفت که یک  خواهر ایرانی داشت انتخاب علی و فاطمه بوده زهرا چشم امید به این دختر ایرانی داشت افتخار عجم است این که علی ابن حسین سر به دامان همین مادر ایرانی داشته نیستها را به نگاهش شبی از هست گرفت محسن ناصحی

زنم که آینگی حسن انتخاب من است زبان مادری ام شعر بی نقاب من است به لمس شاپرکی تازه می شود جانم خمیدن قد گلبوته ای عذاب من است همین تبسم آرام چای عطرآگین همین نشاندن گل کار پرثواب من است همین حضور همین از نفس نیفتادن به روز واقعه معنای انقلاب من است سؤال می کنی از حاصل صبوری هام و خنده های خوش کودکم جواب من است گهی معلمم و گاه قصه پردازم و خانه مهمل پرواز حس ناب من است منم که دیده به فردای روشنی دارم و چشم کودک من سوی آفتاب من است منم که می شکفم در زلال پاکی ها که خار چشم همه دشمنان حجاب من است زنم که آینگی حسن انتخاب من است فائزه زر افشان

دیدی دیدی درس مسلمانی را اقبال بلند زن ایرانی را یک جاذبه کافی است تا ترک کند دربار شکوهمند ساسانی را میخواست چراغ راه مردم باشد دریا دریا پر از تلاطم باشد تا مادر نه ستاره ی دین خدا دردانه یزد گرد سوم باشد دیدی دیدی درس مسلمانی را محمد ابراهیم شایان

دریا شده ای مادر گوهر باشی زر بانویی فراتر از زر باشی در قلب حسین شهربانو شده ای تا محبوب دل پیمبر باشی در حق طلبی شبیه سلمانی تو آیینه ترین مادر بارانی تو دردانه عروس و شهربانوی حسین ارزنده ترین دختر ایرانی تو شهربانویی فخر عجم و یار حسین آفتاب آینه ای درخور دیدار حسین ماه رویی که ندید آینه ای رویش را چشمی آگاه نشد سلسله مویش را چشمه ای پاک تر از آب و فراتر از نور پای تا سر همه آیینه ی لب ریز حضور گلی از باغچه ی سلسله ساسانی سرو بانویی با رایحه ایرانی شاهدختی که پی حق طلبی حق را جست تشنه او شد و سرچشمه مطلق را جست در حقیقت طلبی همسفر سلمان شد مادر نه فلک روشن جاویدان شد بست پیمان وفا با گل بستان بتول گشت خوشبخت عروس حرم آل رسول دریا شده ای مادر گوهر باشی محمدرضا کاکایی

غصه شهربانو غیر از پرداختن به شخص شریف او که به لحاظ تاریخی مورخان قطعی معتقدند که او دختر جناب یزدگرد بود و او در واقع از بزرگان و به تعبیر مرحوم مهدوی دامغانی که کتاب بسیار جالبی داره کوچکم برگ اما پربار به نام شاه دخت والا تبار شهربانو یه کراسه است عملا در مجموعه میراث منتشر شده میراث دارالحدیث تعبیر او اینه که دو بال عملا شما دارید تمام سادات حسینی و رضوی و موسوی یه بال شرافت ملکوتی که اون شرافت حقیقی صدیقه طاهر است و یه بال شرافتی که جناب شهر بانو بال شرافت حضرت شهربانو دکتر علیرضا هزار

ای مادر مولای عرب ها و عجم ها سخت است که از تو بنگارند قلم ها سخت است که بر معرفتت دست رسانند صد سال اگر سوی تو آیند قدم ها شهزاده ایرانی و در کشور اسلام باید که بسازند برای تو حرم ها تو مادر نه نور خدایی و عجب نیست گر هست شود از نگهت کل عدم ها تو همسر خورشیدی و در عرش نوشتند در طالع سعد تو خدم ها و هشم ها بر تخت کرم گر بنشینی به تصدع محتاج کرامات تو اند اهل کرم ها ای مادریه ی ذریه طیبه از تو بر بام شرف از تو بکوبد علم ها از حجب تو معلوم شده مردم ایران در امر حجاب اند و حیا پیش قدم ها هر کس به کسی نازد و ما هم به تو نازیم ای جان به فدایت که تویی فخر عجم ها ای مادر مولای عرب ها و عجم ها محمدرضا مسعودی

به گرمی غنچه ها را می نوازد مثل فرزندش یقین از نور و باران آفرید او را خداوندش هوای خانه پاکیزه است در این شهر آلوده هوای خانه را پاکیزه کرده دود اسپندش کبوتر هایی از نخ جان گرفته با گره هایش گلیمی بافته از آسمان دست هنرمندش خدایا کاش مادر بی خبر از درد هایم بود که با هر اتفاق تلخ بالا میرود دوباره پنجره یخ بسته می کوبد به در طوفان خزان پشت در است و همچنان سبز است لبخندش صداقت را نشانم داده از آیینه ها بهتر که قولش قول و حرفش حرفو سوگند است سوگندش گذشت از اشتباهاتم شبیه جویبار از سنگ اگر گاهی نبود اخلاقم و رفتارم خوشایندش به من گفته مبادا مرگ بیدارت کند از خواب به یاد چشم خواب آلود من مانده است این پندش به گرمی غنچه ها را مینوازد شهاب مهری

دم غروب آفتاب در کنار جاده بود شکسته بال و خسته روی کوه ایستاده بود اگر چه سیب آفتاب سرخ و نوبرانه شد چه بی رمق به شانه درخت تکیه داد به سوی روستای انتهای جاده خیره شد نگاه بی گناه ده چقدر صاف و ساده بود نسیم سیب سرخ را به رودخانه پرت کرد چه شد که گام های رود تند و بی اراده بود چه بود در نگاه سبز روستا که آفتاب فقط به یک نگاه صاف و ساده دل نداده بود به روستا رسید و دید آن نگاه باصفا چهل چراغ سبز و روشن امامزاده بود هزار قاصدک دوید سوی دامن بهار در آسمان چقدر نامه های سر گشاده بود دم غروب آفتاب کنار جاده بود شهاب مهری

منور شد جهان از دیدن جاه و جلال تو چهار و پنج اختر تابناک است از جمال تو جهان بانو تو از ساسانیان کاخ کسرایی همه عالم شکوفا شد جهان شاه از کمال تو مبارک بادت این پیوند با فرزند مولایم نشان افتخار ماست بانوجان وصال تو که سجاد تو آمد در جهان و شور بر پا شد همه دنیا به وجد آمد از الطاف نهان تو منور شد جهان از دیدن جاه و جلال طاها امینی

قرار شد که شعرا رو براشون زمینه سازی بکنیم ملحم شدم زنگ بزنم به حاج آقای معاونیان گفتم برای مادر امام رضا داریم قدم بر میداریم میخوایم یه داستان از کرامت های این بانو برای ما تعریف کنید برای شعرا بگویید گفت این آقای دکتر هزار تون داستانی پدرش داره گفتن آقای دکتر هزار حسنه ایست از حسنات پدرش پدری داشت اهل گریه پدری داشت اهل شوق و توسل ایشون مشرف شد مدینه برای برنامه ای رفت زیارت مشربه ام ابراهیم میره اونجا میبینه در بسته است دلش میگیره خودشو به در و دیوار میکشه با زحمت میره تو مشرب ام ابراهیم بعد از دیوار دستش زخم میشه میره میبینه اونجا یه قسمت زباله این چیز ها هست اینارو جمع میکنه کنار میزنه گریه میکنه عزاداری میکنه زیارت میکنه تک و تنها بر میگرده کسی خبر از این قصه نداشت وقتی میاد همکارش میگه آقای فلانی یه خواب عجیبی برات دیدم امام رضا خدامشون رو فرستاده بودن تو فرودگاه استقبال شما که از زیارت مادرشون بر میگردید نه از مدینه آمده اید نه از قبور ائمه بقیع نه از مکه معظمه زیارت مادرشون امام رضا این مردم برای مادر شما و برای مادر ائمه دارن تلاش میکنند یه نگاهی ... زیارت مادر امام رضا حجت الاسلام ابطحی

توی مدینه خشکسالی اومده بود اینقدر وضع خراب بود از گشنگی دیگه تلف شده بودند هر روز میزدیم بیرون نماز بارون میخوندیم آب از آب تکون نمیخورد سعید میگه از خونه اومدم بیرون دید هرکسی یه گوشه ای وایساده داره نماز استغاثه میخونه اما از آسمون خبری نیست میگه دیدم یهو یه تپه ای اون عقبه یه سیاه پوستی روی این تپه ایستاده یه جوری دست به آسمان بلند کرده زار میزنه میگه من سعید حس کردم نمیشه یه اتفاقی نیفته دیدم خدا ابرای سیاه دارن میان بالا سر اینه سیاهه اینم مشغول راز و نیازه ماجرای غلام امام سجاد دکتر علیرضا هزار

در حیاط پیغمبر عزیزمون این جمله کان یکثرو رسول الله پیغمبر زیاد این کارو انجام میداد یکی از اونها اینه پیغمبر عزیزمون زیاد ذکر خدیجه رو داشت بر لبان شریف او نام مبارک حضرت خدیجه بود بعد در اصحاب یه تیپی بودند که این تیپ نامشون برای آقا رسول خدا اینجوری بود اصدقاء خدیجه رفقای خدیجه این عده اصلا سوگلی بودن عطر میاوردن واسه پیغمبر آقا فرمود ارسلوها الی اصدقاء خدیجه گوسفند قربانی میکردند چی میخوام بگم میخوام بگم بگردیم چیا واسه حجت خدا محبوبه ما خودمونو به اونا منصوب کنیم امام سجاد ارواه لنا فداه مادرشونو ندیدن یعنی مادر امام سجاد در زمان وضع حمل وفات کردند حضرت سجاد نسبت به مادرشون خیلی توجه میکردند یه عده بشیم اصدقاء قضاء اصدقاء شهربانو بعد خواهیم دید امام سجاد با ما چه خواهد کرد منصوب شدن به محبوب حجت خدا دکتر علیرضا هزار

یه شخصیتی مستشرق آنه ماری شیمل که من خیلی شیفته شخصیت اون هستم آلمانیه جالب اینکه رو سنگ قبرش وصیت کرده بود بنویسن الناس نیام فاذا ماتوا انتبهو کلام نورانی امیرالمومنینه ایشون میگه من با دعا های صحیفه آشنا شدم و تمام عادتم این بود که همیشه از دعای عربی بخونم و لطافت و نورانیت دعای عربی رو من کاملا حس میکردم کم پیش میومد که دعایی رو ترجمه کنم ولی تصمیم گرفتم دعای رویت حلال ماه رمضان یه دعای وداع با ماه مبارک رمضان امام سجاد رو ترجمه کنم تو اون ایام یه بیمارستانی مادرم بستری بود و مسئولیت مراقبت و پرستاری از او روی دوشم بود وقتایی که اون به خواب میرفت من مشغول نوشتن میشدم و مشغول ترجمه اون اتاق یه اتاق دو تخته بود روی یک تختی یک خانوم فاضله ای بستری بود که متعصب بود شدیدا و کاتولیک مذهب بود و از من پرسید تو داری چیکار میکنی گفتم من دارم یک دعایی رو ترجمه میکنم گفت دعای چیه گفتم دعای امام چهارم شیعیانه او خیلی برآشفت گفت مگه ما در آیین مسیحیت در دین ما مگه کمبودی داریم که تو به کتب مسلمان ها رو آوردی و مشغول ترجمش شدی من سکوت کردم چیزی نگفتم یک ماه بعد وقتی ترجمه چاپ شد یک نسخه رو برای او فرستادم و بلافاصله به من زنگ زد و تشکر کرد گفت من از امروز تصمیم گرفتم که با این زبان از این به بعد با خدا مناجات کنم آنه ماری شیمل نجم الدین شریعتی

خدا در اوج شادی گاه غم بخشید انسان را در آغوش بهار انداخت سرمای زمستان را یقین در تار و پود پیله ها پروانه خواهد شد تحمل میکند هر کس مصیبت های زندان را به حکم البلاء للولاء عشق تن داده اگر شهزاده ای بر تن کند رخت کنیزان را تو را در خواب زهرا خاستگاری کرده از مریم که حق پیوند داد است از ازل  انجیل و قرآن را عروس خاندان عصمتی آنگونه که خالق گزیده از میان سوره های خویش رحمان را تو راضیه تو مرضیه تو نرگس هستی و بی شک گرفتی از خود زهرا کرامات فراوان را سه شنبه عطر تو در جمکران می پیچید و جمعه تحمل میکنی مانند ما اندوه هجران را شبی از راه می آید سوار سبز پوش تو کویر تشنه میفهمد از آن پس طعم باران را بر سینه ما قرار بر می گردد حال خوش روزگار بر می گردد از خواب زمستانی خود برخیزید با آمدنش بهار بر می گردد خدا در اوج شادی عباس جواهری

متن ای گره خورده به نام تو بهاری بودن ای گره خورده به نام تو بهاری بودن امیر رسولی ای گره خورده به نام تو بهاری بودن ای برازنده عنوان تو جاری بودن ای در اندازه ماه شب تاری بودن پس مسلمان شدن و پیش نثاری بودن جامه ای بود که برقامت تو دوخته شد در دلت آتشی از عشق بر افروخته شد غبطه هر چه فرشته شده بود آن جامع ای که منعوته تورا خوانده تو را زیارت نامه نگران بود نگاهت وسط هنگامه نور شد چشم تو از دیدن متن نامه مژه هایش عربی بود ولی فهمیدی خواب بود آنچه از این پیش به چشمت دیدی شد نصیب تو رقم خوردن تقدیری خوش بست قاب دلت از سامره تصویری خوش بود در آیه ی چشمان تو تفسیری خوش خواب های تو گره خورد به تعبیری خوش یازده مرتبه با آینه جانت آمیخت ای گره خورده به نام تو بهاری بودن امیر رسولی عطر گل بود که از بردن نامت میریخت دستی انگار تو را راهی ساحل میکرد با طبق های پر از نور مقابل می کرد قبله قنچه وگل را به تو مایل میکرد آسمان را به تو و عطر تو نائل می کرد دستی آنگونه که بوی نم باران می داد تب آشفتگی ات را سر و سامان می داد اسم گل ها همه از نام تو برداشته شد یاد تو در نفس باغچه ها کاشته شد از تو فکر غزل و مثنوی انباشته شد با سوا پرچم وصف تو برافراشته شد دست در دست نسیم است شمیمت هر صبح چشم دارد به تو و دست کریمت هر صبح خواهد آمد کسی از راه و تویی مادر او میرسد چشم پر از مستی و سکر آور او آفتابیست سراپا ز پا تا سر او جز فرج نیست در اندازه بال و پر او باورم هست مسیحا نفسی می آید باورم هست که از راه کسی می آید ای گره خورده به نام تو بهاری بودن امیر رسولی

شب به شب با موی من در خواب بازی میکند کودکی های خیالش تاب بازی میکند گرد گیری میکند یا که مرور خاطرات بازی است این ها که اسباب بازی میکند داخل سفره غذا کافیست کم باشد مدام جای صرف شام با بشقاب بازی میکند مادر است آن ناجی پرشور دریای خیال لحظه ای که کودکش با آب بازی میکند مادر از قلاب بافی نانمان می داد و ما فکر می کردیم با قلاب بازی میکند مادر است آن ناجی پرشور دریای خیال زهرا صالحی

ای راز بازگوشده در عطر یاس ها مبهوت توست خاطر جمع حواس ها جز گرمی دعای صمیمانه تو چیست در مشت کودکانه ما نا سپاس ها از قصر قیصر آمدی ای کنز چون کنیز کامل شده به لطف تو جنس جناس ها تو مادر امام زمان تبسمی در عصر بیقراری این التماس ها باید نوشت از چه کسی مهربانتری باید چکرد در دل تنگ قیاص ها مابادعای خیر شما ایستاده ایم یک عمر با بیرق اصل و اساس ها ما از خدا نخواسته ایم آنچه خواستی جا مانده ای از طب این اقتباس ها سخت است اگر که آه تو بگذارد عاقبت در کاسه قنوت نمک ناشناس ها ای راز بازگو شده در عطر یاس ها ابوالفضل مبارز نسیم از صبح زود خنده ات با عشق همراه است جهان با تو به هر شکلی که میگوید دلخواه است که با تو هم عصریم یعنی این که خوشبختیم عجب بخت بلندی در دل این عمر کوتاه است تو را در چاه غیبت فرض کردیم و نفهمیدیم تو آن بالایی و دنیای ما یک عمر در چاه است فریب از هر که شد خوردیم پس جای تعجب نیست اگر در چشم ها تردید و در لبخند یک راه است در این ایاک نعبد های من چیزی نخواهی یافت تو کاری کن که شور خنده هایت قل هوالله است سراغ چشم هایت را گرفتم آمدم روضه که هر جا صحبت سقا شود آنجا قدمگاه است صدا زد یا اخا ادرک اخا آشفته شد دریا همین جا ماجرا باقی بماند روضه جان کاه است ای راز بازگو شده در عطر یاس ها ابوالفضل مبارز

تو را وقتی به اقیانوس های بیکران آورد برایت همسری از عرش از هفت آسمان آورد خدا تقدیر زیبای تو را با نور معنا کرد برای خواستگاری حضرت زهرا نشان آورد شبیه شهر بانو آمدی با عشق با لبخند خدا از باغ نرجس ها چه یاسی ارمغان آورد نگین حلقه عقد تورا با ذکر یامهدی جناب جبرئیل آان روز از سمت جنان آورد تو را تا یازده پله به سمت آسمان بردند برایت حضرت عیسی ابن مریم نردبان آورد چه عطری از وجود پاک تو در سامرا پیچید که دستان نسیمان را به سمت جمکران آورد به فرزند تو جن و انس می بالند و میگویند که مولودی از این نیکوتر آیا می توان آورد شفاعت کار مادر هاست پس جز نامت ای مادر نباید هیچ نام دیگری را بر زبان آورد تو را وقتی به اقیانوس های بی کران آورد احمد علوی

آمد به خواب با کمر خم اشاره کرد راوی خود گل است به شبنم اشاره کرد نوشید نرجس از لب زهرا شهادتین آمد به آب چشمه زمزم اشاره کرد مارد دوباره چادر خاکی به سر گذاشت آمد به ماجرای محرم اشاره کرد خیل پیامبران اولوالعزم آمدند تا حضرت خلیل به خاتم اشاره کرد قیصر سوال کرد صداق عروس را خندید جبرئیل و به عالم اشاره کرد جمع حواریون همگی شمعدان به دست شمعون به چند آیه محکم اشاره کرد از عهده تولد تو بر نیامده اند روح القدوس به حضرت مریم اشاره کرد آیینه های کهنه نوشتند از ملال آیینه زمانه به مرحم اشاره کرد از راویان حکایت شیخ صدوق بست تاریخ اگر به نام شما کم اشاره کرد مادر دوباره چادر خاکی به سر گذاشت آرش پور علیزاده

اخبار صبح  نام تو را می برد نخست با یاد چشم های تو دل میشود درست آیا مناسب است هوای ظهور تو یا ابر تیره ای همه جا در مسیر تو مشروح چشم های تو را در خبر نگفت مجری دوباره نام بلند تو را نجست اخبار ظهر ساعت دو یادی از تو کرد باران تمام منطقه را خیس کرد و شست گل میکند به یاد تو اخبار روز و شب عزت زیاد سبز بمانی و تن درست اخبار صبح نام تو را میبرد نخست مریم کرباسی