هیئت الزهرا (س) تهران

مقبل بیا پایین مادرش غش کرد دیگه اصلا نمیتونم بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد من از شما سوال میکنم اینجا داره مدح امام حسین میگه یا مرثیه میگه نمیتونی جدا کنی آقا این میخواسته روضه بخونه یا میخواسته از امام حسین تعریف کنه بعد روضه خون اینجوری نیس نباید امام رو ذلیل کرد نباید امام رو خار کرد مردم گریه کنن بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد هوا از جور مخالف چونیلگون گردید عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت نه شاه تشنه لبان بر جدال طاقت داشت می گفت یه وقت دیدم اون غلامه همون خادمه دوید

نیت کردم بگم نگم روضه ظهره عاشورا است روضه پسر کریم اهل بیت زیر پا بود تن تو لگد کردن تو رو زیر پا بود تن تو نمی دیدن تو رو انگار یه عده از خیلیا دلگیر شدی یه عده با عصا زدن زمین گیر شدی رو خاک دیدم پر درد تو رو چهل تا نعل تازه زیر و رو کرد تو رو میگم علی الله جیغ زدی فریاد زدی جای دوری نمیره به فکر دخترات بودی حسین از دلهره مردی جای آب خنک تیرهای داغ لشکر رو خوردی منو با محمل بی پرده بردن سمت بازار تو از زیر سم مرکب شنیدم سر در آوردی عزیزم چقدر رنگت پریده سلام میدم به رگ های بریده چقدر رنگت پریده سلام ای حنجر گرما کشیده السلام علیک سیدنا العطشان

من از شام میخوام فاصله بگیرم میخوام برگردم کربلا شب عبدالله باید بگیرم دست خنجرو که پا نذاره روی حنجرو مادربزرگم توی قتلگاه است چطور بگیرم چشم مادرو نه نمیگم امام معصومو نه نمیگم سید مهمومو ببین ای نامسلون تو کدوم دینی سر میبرن اینجوری مظلومو به خاطره خدا نرو روی سینش با پا نرو ول کن نامرد محاسنو حسین جان حسین جان...

من نذر فرج می ونم شمام نذر فرج امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف گریه کنید یه بار جون دادی و کوچه به کوچه من برات مُردم خیال با تو بودن رو من امشب زیر گِل بُردم چشمام افتاد یه لحظه به لبای خیزرون خورده دیدم دندون نداری و چقدر مُشت از خودم خُوردم ازت دلخون گذشتم گرسنه دیدمت از نون گذشتم ازت دلخون گذشتم منم مثل تو از دندون گذشتم صورت نگو یک کاسه خون به جای من ازت بوسه گرفت خیزرون امشب شب جون دادنِ چه زخمیه سری که رو به روی منه نمی گیره نمی گیره نمی گیره کسی جا تو قدم رنجه کن امشب بذار رو چشم من پاتُ چشمام تارِ پاهام زخمِ خمیده راه میرم بابا قضاوت با تو ،تو این سفر من پیر شدم یا تو کی بریده بر ا اونایی که گریه نکردن شب جمعه ای کی بریده حنجرت را کند بوده خنجرش حسین علیه السلام

چقدر خوبه این استرس‌ها چقدر خوبه این دلشوره‌ها من همیشه میگم حسین جان آقا هرچی از زندگیمون از ما میگیری بگیر این استرس‌ها رو ازمون ما نگیر بزار ما تا لحظه‌ای که می‌خوایم رو منبر بشینیم استرس روضه شما رو داشته باشیم همه مون اینیم دیگه می‌خوایم بگیم امسال می‌تونیم درست گریه کنیم برا حسین یا نه امسال می‌تونیم سربازی کنیم برای آقامون یا نه طلبه‌ها دورش بودن عالم بزرگ بزرگوار گفتن آقا یه نصیحت بیایین جلو بیایین جلو اینقدر که دیگه گوششون آوردن جلو دهان ایشون چون دیگه اون رمق از حنجره میره دیگه جونی نیست گفت تا حنجره ات کاری میکنه بگو یا حسین استرس روضه محمدرضا طاهری

امیرالمومنین تو جنگ‌ها اسبی رو که داشتند کند رو بود زره شون هم پشت نداشت میگفتند آقا چرا اینجوری مثلاً یه اسب تیز براتون بزاریم فرمود من وقتی دشمن فرار کنه که دنبالش نمیرم هیچوقت هم به دشمن پشت نمیکنم که زره هم پشت داشته باشه کیف میکنند یه عده از شجاعت اما یه عده هم از صفت علم علی خوششون میاد آدم ها متفاوتند همون نفر دوم کودتا به علی ابن ابیطالب گفت آقا چرا هرچی ازت سوال میکنند بدون اینکه تامل کنی بلافاصله جواب میدی مردم معمولا اینجورن دیگه سوال کنی یه دست به محاسن میکشه یعنی داره وقت میخره فرمود چند تاست گفت پنج تا فرمود چرا تامل نکردی گفت آقا خب روشنه فرمود از ملک تا ملکوت همه برای من همینجوره این رو برای من و تو نقل کردند که ما عاشق علی بشیم که اگر عاشق علی شدیم پیرو علی بشیم عاشق علی استاد علوی تهرانی

همونی که براش نمردیم آخر سر فدای ما شد سید علی بعد یه عمری مسافر کرب و بلا شد کربلا کربلا... سید علی مسافر کرببلا شد محمدحسین پویانفر

ای کاش که مرگ ماهم مثل مرگ بچه های شما باشه آقا جان مرا دعای شهیدی به هیئت آورده یا شاهد کل نجوا چی به خدا گفت چی به امام حسین گفت چی به امیرالمومنین گفت بردنش به ماهمم یاد بده شدم خراب زیارت یکی مرا ببرد کسی به کرب و بلای حسین عازم نیست دعای شهید منصور ارضی

ای همسر مظلوم من فاطمه جانم فاطمه جانم بگو تو با علی سخن فاطمه جانم فاطمه جانم می‌سوزم من شب‌ها یا زهرا یا زهرا فدایی قرآن و دین جان جانانم فاطمه جانم اشک یتیمان را ببین فاطمه جانم فاطمه جانم می‌سوزم من شب‌ها یا زهرا یا زهرا روم به خانه کودکان ماه تابانم فاطمه جانم جای تو می‌دهد نشان فاطمه جانم فاطمه جانم می‌سوزم من شب‌ها یا زهرا یا زهرا آه یتیمان در برم روح و ریحانم فاطمه جانم گویم پدر کو مادرم فاطمه جانم فاطمه جانم می‌سوزم من شب‌ها یا زهرا یا زهرا نماهنگ اشک یتیمان امین قدیم

اصرار میکنی میگم باشه شایدم این بغض گلوم واشه اماجون داداش بین خودمون باشه چی شد... یه جوری زد مادرمون نتونه از روی زمین پاشه بین خودمون باشه مهدی رسولی

زدن زدن زدن تو رو ... نمیتونم اصلا در خونمونو باز کنم دسته جمعی زدن به کی آخه اعتراض کنم حق بده اگه من گله از همه حجاز کنم زهرا زدن زدن زدن تو رو کی سرت داد کشید به اون صدا لعنت حسن از خواب پرید به کوچه ها لعنت فضه فریاد کشید به میخ در لعنت به رد چکمه چهل نفر لعنت خورده گره به کار من میشه دوباره حل کنی بیرونه دستت از کفن بچه هاتو بغل کنی حتی از تو کفن داری خونه داری میکنی چشماتو نبند اشک ما رو جاری میکنی نفساتو نگیر باز به خونمون صفا بده تو طبیب دلی خودتو خودت شفا بده نرو جون علی تو به درد من دوا بده زهرا ... بمون بمون بمون فقط آره پهلوت شکست به اون لگد لعنت دست و بازوت شکست به اون لگد لعنت گریه هاتو بزار واسه اون غریب بی کفن که شبیه خودت اونو دسته جمعی میزنن ای وای ... زدن زدن زدن چقدر پیرمردا زدن به اون عصا لعنت قبل از عصا زدن به نیزه ها لعنت نیست انگشترش به ساربان لعنت چی آورده سرش به سنان لعنت نماهنگ لعنت مهدی رسولی 

خیابان پیروزی یه گاراژی بود یه دهه یا یه پنجه منو اونجا منبر می‌رفتم این دوستمون که ما رو می‌برد دمه در وایمستاد کنار ماشین میگفت حاج آقا نمی‌دونید دمه در چه خبره میان اینجا با کیا میان چجوری میان یه شب اومدم بیرون سوار ماشین بشم یه آقا پسری جلومو گرفت خیلی گریه می‌کرد گفت حاجی گفتم بله گفت دیشب با رفیقم کذاییم اومده بودم دمه در وایستاد من اومدم هیئت سینه زنی مو کردم بعدش میخواستیم بریم نستجیر با الله جای معصیت بکنیم از محضرتون خیلی پوزش می‌طلبم می‌گفت جلوی آیینه داشتم لباسامو در می آوردم پیرهن مو در آوردم تیشرت هیئت زیر پیرهنم تنم بود تو آیینه نگام افتاد دیدم روش نوشته یارقیه سلام الله علیها گفت حاجی به جدت گناه نکردم همونجا اومدم بیرون از دیشب تا حالا این خشک نشده همون جوری داره میاد لباس روضه نجاتم داد سیدحسین مومنی

تو بم کرمان منبر میرفتم خیلی سال قبل شب تاسوعا اومدم از منبر بیام بالا یه آقایی عبای منو کشید برگشتم دیدم یه نفر رو ویلچر نشسته گفت آقا بیا پایین دو تا پله رفته بودم بالا منبر بلندی هم بود اومدم پایین گفت آقا من از زابل کوبیدم اومدم اینجا بالغ بر 300 کیلومتر از هر دو پا مدتی فلجم امکان حرکت هم ندارم اومدم امشب شفامو بگیرم برم شیعه نبود ولی شفا گرفت سیدحسین مومنی

توی زیارت جامعه الائمه المومنین مایه و وسیله تقرب رومیگه تواتر به البکا یعنی هی گریه،هی گریه،هی گریه دلیل داره هنوز داغ اباالفضل... نرسیدن گریه کنن علی اصغر رو کشتن اومدن برا علی اصغر گریه کنن عبد الله زد وسط لشکر اومدن برا عبد الله گریه کنن ریختن تو قتلگاه اومدن برا ابا عبدالله گریه کنن ریختن تو خیمه گاه این دهه رو هرچی می تونی برو گریه کن جایی هم نرفتی خودت روضه خون شو همین ساده بگو... بگو آی قربون بچه هات برم حسین قربون دل پرغصه ات برم حسین گریه های بی امان حاج جواد حیدری

ملیکه روز جزاست خاتون محشره شفیعه است اصلاً قیامت کار دست حضرت زهراست که در این تفسیر منصوب به آقا امام عسگری صلوات الله علیه قیامت شماها  که محبین فاطمه زهرا هستید به فرموده امام عسگری خودتون از رشته‌های چادر بی‌بی می‌آویزید بلکه به این واسطه مشمول لطف خدا بشید و خدا این چادر روی صراط میکشه بی کسیم و جز تو ما را نیست کس روز وانفسا تو را داریم و بس مهر تو روز قیامت هست ماست ریشه های چادت در دست ماست اما همین خانم امام باقر فرمود خیلی پیش می اومد که در نماز از خوف خدا غش می‌کرد شفیعه روز جزا رو دارم میگم چون باورش شده جهنمی هست حساب و کتابی در کاره

اسما بنت عمیس میگه اون شبی که مولا امیرالمومنین میخواست بدن فاطمه‌شو غسل بده اول کاری که کرد این بود مقنعه بی‌بی را از سرش خارج کرد من همیشه آرزوم اینه که این روایت اول درست نباشه چرا چون اگر بی‌بی سیزدهم جمادی اولی به شهادت رسیده باشه دقیقاً شب چهاردهم ماه که قرص ماه در اوج طلعلع و زیبایی و درخشش خودش هست مولا بدن رو غسل داده که از لیالی مقمره است اما اگر روایت دوم درست باشه همون شبای اول ماه بوده که هنوز ماه فروغ نوری نداره خدا کنه این روایت دوم درست باشه چرا چون اسما میگه اول کاری که کرد این بود مقنعه بی بی را از سرش درآورد من نمی‌دونم زیر نور مهتاب اثر پنجه اون بی حیا رو رو صورت ناموسش دید یا نه آقا سید ابراهیم خوش به حال شما بچه سیدا شما یه بار بگید مادر جان کارتون راه میفته کار تنش زیاد ولی وقت من کم است یک شب برای شستن این خسته جان کم است آی هیئت الزهرایی ها یه نگاه کرد صدا زد زهرای من نحیف نبود این چنین نبود حالا نگاه می‌کنمش ظاهرا کم است

رفقا تجربه دارم با رفیقت اومدی هیئت بیا اما دهه اول محرم وقت رفیق و رفیق بازی نیست دورهمی و گعده نیست از امشب دیگه خنده رو برای خودت ممنوع کن از امشب کمتر آب بخور غذا کمتر بخور در حد رفع بخور روز عاشورا اصلاً نخور تا غروب وقتی که چشمات تار میشه اون موقع میفهمی یخورده گرسنگی بکش عیب نداره طوری نیست آقا این شبا رو تخت نخواب تشک زیرت ننداز رو فرش بگیر بخواب به یاد بچه هایی که خرابه در انتظارشونه شتر و قاطر و اسب بی جهاز در انتظارشونه وقتی جهاز نداشته باشه هم زیر آدمو زخم میکنه هم هر لحظه خطر سقوط داره لذا بعید نیست اسرا رو بسته باشند به همدیگه

من هلاکِ توأم، هلاک تا قیامت سینه‌ چاک عشقتو جار میزنن استخونام زیر خاک حسین جان...

نگید مرده، نگید کارش تمومه نگید دنیای بعد از مرگ کدومه می‌بینن توی قبرم ملکینم هنوزم زنده با عشق حسینم قبرم لحدم کفنم با خاکای رو تنم دم می‌گیرم توی قبر من هم سینه میزنم حسین جان حسین جان دارم امیدا ای امید نا امیدا با رو سیاهی بزرگ رو سفیدا رو سنگ قبرم حک کنن مات شهیدا عاش قلبی بحبّک، عاشَ قلبی بذکرک

همچین که شهرو گشت اومد به دیوار این خونه‌ای تکیه داد طوعه بیرون آمد نشناخت مرد من راضی نیستم مرد غریبه به در خانه من تکیه بزنه مگه نمی‌دونی حکومت نظامی اعلام کردن اینجا چه کار میکنی غریبی به چهرت می‌خوره هیشکی رو نداری یه نگاهی کرد ای زن علی رو می‌شناسی گفت جانم فدایت علی من شیعه علی ام ای زن حسینو می‌شناسی گفت جانم قربونش شنیدم داره میاد شنیدم سفیرشم اومده مردم دورش حلقه زدن یه نگاهی کرد مسلم گفت به خدا من سفیر حسینم یه نگاهی کرد گفت آقا شما کجا و اینجا کجا مثل غریبه‌ها مرد این شهرمو بر پیرزنی مدیونم اینم از غربت من بود که ناچار شدم من نمیخواستم علت دل واپسیه معجر زینب کبری شوم انگار شدم

روز اول محرمه ما دلمون داغ داره اومدیم به خدا میگم حالا روضه اول محرمم میخونیم اما این شبا چه صحنه‌هایی رو ما دیدیم اصلاً باورمون نمیشد تازه خیلی از بچه‌ها گفتن ما بدنای اربا اربا دیدیم تازه به ما نشون دادن چه جوری مردم تو این خیابونا بدناشون افتاده بود رفقا گفتن ما خیلیا غممون اینه بدنای شهدامون رو زمین موندن هیچکی نیست این بدن ها رو بلند کنه مردم همه دلشوره دارن فردا برن تشیع شهدا بدنا رو بلند کنن گفتن برا همین بود امام سجاد داد میزد گریه میکرد عمه ما جلو اومد مالی اراک تجود بنفسک یا بقیة جدی برا چی داری با جونت بازی میکنی این‌طوری گریه میکنی گفت عمه جان ببین بدنناشونو با چه احترامی بلند کردن برای شما میشه روضه خوند عمه جان ببین اسباشونم خاک کردن اما ببین بدن بابامو مسلمون نمی‌دونن بدنشو بلند کنن داره بدن بابام با نسیم صحرا جابجا

سلام بر محرمت حسین جان به خیمه‌های ماتمت چقدر امسال دلمون شور میزد می‌گفتیم نکنه امسال محروم بشیم الحمدلله امسالم در خیمه ات رو روما باز کردی ما رو راه دادی من میگم رفقا مسلم اصلاً غصه خودشو نمیخورد که چون مسلم اون زمانی که از ابی عبدالله جدا شد و راه افتاد دلشو گذاشت تو مشت امام حسین دیگه مسلم دلی نداشت که برای وطنش دل تنگ بشه تمام فکر و ذکر مسلم امامش فلذا من میگم هر سنگی که می‌خورد تو سر مسلم شاید برمی‌داشت این سنگ رو یه نگاه میکرد می‌گفت از ما که گذشت خدا به دختر علی رحم بکنه شاید بالای دارالعماره میزد تو سرش می‌گفت مسلم کاش دستت شکسته بود برا آقا نامه نمی‌نوشتی حالا دست هشتادو چهار تا زن و بچه رو گرفته داره میاره کربلا

حسین جان روز اول ماه محرم و روز جمعه و سید الایام یه لبخند تو صورت ما میزنی آقا ما که دیگه وضعمون از شمر خراب‌ تر نیست به خدا ما دیشب وضو گرفتیم رو به قبله وایستادیم پیراهن مشکی‌ هامون رو دستمون گرفتیم از مادرت زهرا اذن گرفتیم برات پیرهن مشکی بپوشیم عزاداریت رو شروع کنیم خدا وکیلی دیشب که این پیرهن مشکی رو انداختی تنت غم عالم نیومد رو این سینه ات بشینه فرمود شب اول ماه محرم خدا پیراهن خونین ابی عبدالله رو در عرش به اهتزار در میاره شما میگید مادرش وقتی این صحنه رو میبینه چه حالی میشه ای گل بدن تو طاقت خنجر نداشتی گویا غریب بودی و مادر نداشتی خیمه ماه محرم زده شد در دل ما باز نام تو شده رونق هر محفل ما

غدیر چیست بگو در میان خطبه زهراست غدیر پشت در خانه بین ندبه زهراست غدیر در زدن خانه ها به نوبه زهراست غدیر دست ورم کرده شد که رتبه زهراست غدیر چیست جهاد زنی میانه مردان خدا كند برسم به شروع ماه محرم خدا كند برسم باز در پناه ماه محرم خدا کند برسم به خیمه گاه ماه محرم خدا كند كه بمیرم ز داغ شاه محرم که حق ادا کنم از روضه های سید العطشان گرفته ام ز علی جان فقط دهم به علی جان غدیر چیست امین قدیم