گلچین مداحی شهادت حضرت رقیه (س)

من نذر فرج می ونم شمام نذر فرج امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف گریه کنید یه بار جون دادی و کوچه به کوچه من برات مُردم خیال با تو بودن رو من امشب زیر گِل بُردم چشمام افتاد یه لحظه به لبای خیزرون خورده دیدم دندون نداری و چقدر مُشت از خودم خُوردم ازت دلخون گذشتم گرسنه دیدمت از نون گذشتم ازت دلخون گذشتم منم مثل تو از دندون گذشتم صورت نگو یک کاسه خون به جای من ازت بوسه گرفت خیزرون امشب شب جون دادنِ چه زخمیه سری که رو به روی منه نمی گیره نمی گیره نمی گیره کسی جا تو قدم رنجه کن امشب بذار رو چشم من پاتُ چشمام تارِ پاهام زخمِ خمیده راه میرم بابا قضاوت با تو ،تو این سفر من پیر شدم یا تو کی بریده بر ا اونایی که گریه نکردن شب جمعه ای کی بریده حنجرت را کند بوده خنجرش حسین علیه السلام

از دل بی خبرم نکنه بی خبری گمشده عروسکم واسم عروسک میخری دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات تا سر زخمیتو بغل بگیرم قسمتم این شده بابای من نقش زمین شده برای زخمای روی سرت بمیرم دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات نمیدونی که دلم چقدر تنگ شده سر گوشواره های دخترت جنگ شده نمیدونی که چقدر سر من داد زدن منو وقتی که سرت داشت میفتاد زدن نصف شب اومدی رسیده جونم به لب اومدی چرا لبای تو ترک خورده عزیزم میشه نگات کنم لکنت نمیزاره صدات کنم همینه که آبرومو برده عزیزم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات

دلم آغوش گرم تو رو میخواد خرابه سرده و دارم میلرزم هوا سرده ولی عیبی نداره من از تاریکیا خیلی میترسم از اونی که سر تو رو رو نیزه بست بدم میاد از اون که دندون تو رو با سنگ شکست بدم میاد یه شب جا موندمو اومد سراغم همون مردی که با من خیلی بد بود الهی که دلش آتیش بگیره که دل سوزوندنو خیلی بلد بود همش میگفت عموت کجاست حالا تو رو نگاه کنه بگو از علقمه بیاد دست بسته ات رو وا کنه حسین حسین حسین... من حرم لازمم دلم تنگ است نماهنگ آغوش گرم حسین ستوده

گفت هر باری که زنگ میزدند دخترم میومد دم این تلفن خونه میگفت از بابا خبر آوردن میگفت این بار آخر ما رفتیم خونشون دیدم عکس بابای شهیدشه کنار عکس دختر گفتم قصه این دختر چیه گفت انقدر که این منو سوزوند داغ همسرم منو نسوزوند گفت بار آخر که زنگ زدند زود اومد گفت مادر از بابا خبر آوردند گفتم نه مادر لباس باباشو رخت‌ آویز برداشت رفت اتاقش گفت سفره ناهار رو که گذاشتم هی صدا کردم رقیه جونم بیا غدا آمادست گفت دیدم صدا در نمیاد در اتاق رو باز کردم دیدم یه آسین بابا این طرف گردنشه یه آسین اون طرفه دیگه بچم نفس نمیکشه گوشه خرابه میگه عمه سادات اومد دیدیم صدای لطمه زدن میاد گفتن خانوم چیشده نگاه کردیم دیدیم بچه یه طرف افتاده سر یه طرف افتاده حالا صدا بزن ای مظلوم بچم دیگه نفس نمیکشه امین قدیم

دست‌ نیاز‌ به‌ چادرت‌ کشیدم‌ به‌ رتبه‌‌ های‌ عالیه‌ رسیدم خواب‌ دیدم‌ اومدم‌ حرمت‌‌ رقیه برات‌ یه عالمه‌ گوشواره‌ خریدم من نمیخوام‌ زندگی رو‌ بی رقیه‌‌ یک ثانیه اصلاً مرور هر‌روز‌‌مِ میگم‌ دوست‌دارم‌ رقیه‌ قلباً سوگلی‌ بابا‌رقیه دنیا‌رقیه ای‌ ورق‌ قرآن‌ رقیه ای‌جان‌ رقیه ‌ای‌ تپش‌ قلبم‌ رقیه‌ قبله‌ام‌ رقیه کبودی‌ سینم‌ رقیه دینم‌ رقیه نماهنگ سوگلی بابا رقیه محمد عطایی نیا

روزاش همیشه گرم و شب‌ هاش سرده خرابه دخترت رو آسی کرده نمیزارم بری دیگه از پیشم اگه که یک روزی ورق برگرده چشام که تاره ، سویی نداره ولی روی صورتت حس میکنم گرد و غباره حالا که پیشم ، اومدی بابا دخترت میتونه راحت سرشو زمین بزاره وای بابا مردم و زنده شدم تا تو بیای بابا... نگم برات از شب سرده صحرا وقتی یه عده دنبالم افتادن گوشواره‌ هامو بردن و من حالا چیزی ندارم واسه از دست دادن لباسِ پاره ، معجرِ پاره دخترت برا پذیرایی دیگه هیچی نداره میخوام بلند شم ، به احترامت ترک پاهای پر آبلم اما نمیزاره وای بابا مردم و زنده شدم تا تو بیای بابا.... روضه دختر بچه نابینا حسن عطایی

دختر منم اومده بیا بابا ببینمت قشنگ بابا بیا اینجا ببینمت این تازه 7 سالشه بابا یه ذره بخند دندوناشم شیریه افتاده عموهاش عموهاش دندوناش شیریه دست بزنی لق میشه دندون شیری اینطوریه دیگه آقا عمو ها کسی میتونه بیاد اینو بزنه این تازه 7 سالشه این 7 سالشه صورتشو نگاه کن باباش داره اینطوری میکنه زجر اومد بالا سرش گفت بیا بالا گفت بابام گفته سوار اسب غریبه ها نشم گفت نمیشی دستاشو بست به طناب بست به دم اسبش بچه رو رو خاک کشوند روضه پدر دختری علی پورکاوه

بالای ناقه اشک علمدار دیده ام پایین ناقه کوچه و بازار دیده ام شامیان بزم سرور آراستند دخترت را بر کنیزی خواستند بالای ناقه حرمله با سنگ زد مرا پایین ناقه دختر او چنگ زد مرا بالای ناقه تا که خارجی ام صدا زدند پایین ناقه پیرزنان عمه را زدند پیرمردی که روضه را بهم ریخت پیام کیانی

همه عمرش سه ساله از روز عاشورا تو حساب کنی تا 5 صفر یک ماه نمیشه این دختر جون داده چقدر گریه کرده که میگن آن کو در این مزار شریف آرمیده است ام البکا رقیه محنت کشیده است کی دیده سری که مو سفید ندیده باشه کی دیده سه ساله قدش خمیده باشه اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری کلی روضه نگفته داری سلام خانوم ایتهاالصدیقه الشهیده ای نوه مادر قد خمیده گنبدتم مثل موهات سفیده همه عمرش سه ساله حسین طاهری

زهرای تمامه دنیای امامه با زینب کبری فرمانده شامه نور ماهه رقیه عشق شاهه رقیه رزق ما می رسه از بارگاهه رقیه افتخاره رقیه باوقاره رقیه بی نیازه کسی که تو رو داره رقیه ای قراره کاروان اباعبدالله ای عزیز خاندان اباعبدالله جان عالم و آدم فدای لبخندت حضرت رقیه جان اباعبدالله نماهنگ فرمانده شام حسن عطایی

از خرابه دیگه بیزارم در و دیوارشم زشته عاشق بازارم اینجا کوچه و بازارشم زشته خوب تو میدونی چقدر پیراهن گلدارو دوست دارم توی بازار پیراهن دیدم ولی گلدارشم زشته چقدر نامردن اینجا عروسک داشتمو له کردن اینجا بهم خندیدن اینجا النگومو ازم دزدیدن اینجا قدم شکست خم شدم ببین انگاری که هم سن عمم شدم اصلا کجام سالمه کدوم دختر سه ساله است که عصا لازمه بابا حسین جان حسین اینکه پیرم کردن آخر واسه همدردی خوبه توی بازار زجر هلم داد باز نمردم اون وسط خوبه حرف بد تا زد بهش گفتم مگه دختر نداری تو با لگد هم زد همینجا رو که دور بودم ازت خوبه همه جلادن اینجا کجا بودی منو دق دادن اینجا کتک بد خوردم اینجا اگه عمم نبود میمردم اینجا آخ کشت منو زجرِ بد لگد میزد لگد میزد لگد هی لگد شد باعث لکنتم جای انگشترش افتاده رو صورتم بیا تو آغوشم بابای منی بگو در گوشم نماهنگ از خرابه دیگه بیزارم حسین ستوده

در حرمتو باز کن اینا که همش دنیا بابا دست خودته به عموت بگو حرمتو باز کنه حیفه به خدا من ندیده برم زیر خاک خانوم سه ساله به بابات بگو هموامو داشته باشه خانوم سه ساله چقدر دلتنگ داریما شما اگه اربعین نرید دق میکنید که دلم برا پا دردم تنگ شده راستشو بگو اون ساعتی که همه میرسن تیر سیصد و پونزده می ایستند هی میگن دخترت نیومد در حرمتو باز کن رقیه امین قدیم

حرومم باشه لمقه ای که در خونه امام حسین خوردم یادم از امام حسین زدم الان این اشکم میبینی فکر نکنی برا دخترم دارم گریه میکنم همه دخترهای عالم فدای... خاک پای سه ساله اباعبدالله اشک مال امام حسین حروممون باشه اگرغیر از چیزی خانوم چان برا حسینت گریه کنیم من یه دختر مریض دارم چهارده ساله الان مریض نه میتونه حرف بزنه نه میتونه راه بره نه میتونه غدا بخوره تو میدونی تو حرم شمام هیچ وقت اسائه ادب نکردم که بگم یه نظری بکنین تو صاحب مایی خودت بهتر میدونی چند سفر قبل که ما اومدیم خب cpاوتیسم جمعیت که میبینه وحشت میکنه تشنج میکنه فرودگاه روسرش میزاره اینقدر جیغ میزنه که مامورا میخاستن پاس ها رو ببینن و وارسی بکنن زود ما رو خلاص میکردن اصلا میگفتن ببرش اونور بعد ابیار بزارهمه برن... امروز که از تهران اومدیم راه بیفتم من به بی بی رقیه عرض کردم خانوم جان من که چیزی نمیخام من میخام فقط این بچه آروم باشه امشب تو حرم بابات بیارمش چند روزه نتونستم بیارمش حرم چون تشنج میکنه نمی تونم بیارمش یا ابالفضل علیه السلام منم دوست دارم بچم بیاد تو حرمت عرض ادب کنه آقاجان برا تو که کاری نداره آقا جان لااقل آروم بیاد تو حرمت ترس و لرز نکنه اینجا بدن رقیه ات لرزیده دیگه بسه برام دیگه بسه برام تو رو به حق رقیه یه نظری کن امشب منم دوست دارم بچم بیاد تو حرمت حاج علی آینه چی

اگه میشه دختر اینجا بزار فقط مواظب باش نترسه دختر بچه یه کوچولو زود می ترسه ازسر وصدا مقتل که می خواندم شبی با خویش گفتم پیدا نمی شد کاش در صحرا رقیه وقتی که پیدا شد خمیده راه می رفت نترسی یه وقت بابات همینجا کنارنه شما دادمی زنید دختر کوچولو زود می ترسه سید محمد جوادی

تویی روح و تو ریحان تویی جان و تو جانان چقد اسم تو شیرینه به به به به جانم حسین جان این دنیا بدون عِطر تو یک دم عزیز نیست غم تو که باشه شادی عالم عزیز نیست اونی که تو رو داره چه غم از دنیا نوکر تو پیش چشم مردم کم عزیز نیست ای سامون زندگیم ذوق و شوق بندگیم شیرینه هر چی بگیم حسین جان روزی‌ خورده‌ی توایم کشته مرده‌ی تواییم دلسپرده‌ی توایم حسین جان اربابم حسین جان منم و ناز چاووش دلم و کرده مدهوش چه ضریحت دل انگیزه به به به به جانم به شیش گوش مگه میشه یادم بره شب های زیارت لک زده دلم واسه یه بار چای زیارت کار حرمت اینه که روزامو بسازه چیزی نمیخوام غیر از تمنای زیارت من بی تاب کربلام وقتی بین روضه هام صحنت رو به رو چشام حسین جان این دل دنبال توئه شیش دنگش مال توئه عبد تو و آل توئه حسین جان اربابم حسین جان... قهرمانم رقیه ای سلطانم رقیه قیامت میشه با اسمت به به به به جانم رقیه غیر حرمت من از خدا خواهش ندارم بدون تو باشم اصلا آرامش ندارم با گریه کُنات برادرم اما به والله منکر تو هر کی باشه باهاش سازش ندارم تو روح نجابتی حامی ولایتی زن نه عین غیرتی رقیه میدان در حصار تو گریه ذوالفقار تو این است اقتدار تو رقیه

دل اگه دله فقط سراغ دلبر میره میگن عباس جونش واسه نگاهت در میره طوری با عمه تو کاخ اموی میرفتی آخ کانهو علیه داره تو خیبر میره من اصلا توی دنیا زندگیم مال رقیه است توی قلب ابوفاضل عکس تمثال رقیه است هر کجا میره رقیه عموش دنبال رقیه است دردونه اباالفضل پروونه اباالفضل افتخار بده بشین رو شونه اباالفضل ای دلبر اباالفضل نیلوفر اباالفضل پادشاهی میکنی تو کشور اباالفضل یا رقیه خاتون

اگر که عمو بود خرابه نبودم یه مرهم نداری بزارم رو چشم کبودم میبینی رقیه‌ات تب سرد گرفته کتک خوردم از بس تنم درد گرفته موهامو تو پنجه‌اش یه نامرد گرفته هر وقتی که گریه کردم با خنده عذابم دادن تا گفتم بابامو میخوام با سیلی جوابم دادن ای بابا حسین ای مظلوم چیزی نیست بابایی یکم حال ندارم میخوام سایه بون سرت شم پر و بال ندارم بمیرم کجا ها نبردن سرت رو یه گوشه با خنجر برید حنجرت رو در آورد سنان گریه‌ی مادرت رو موهات نامرتب اما رگ هات نامرتب تره ما معذبیم توی شام عمه جون معذب تره ای بابا حسین ای مظلوم

از هرچی پست بدم میاد از مرد مست بدم میاد از اونی که سر تو رو رو نیزه بست بدم میاد بابا عشق منی

علمدار شام علیها سلام تعالی نسب و عالی مقام ومعنای عشق فقط یک کلام رقیه جان رقیه جان... جان مددی خانوم نوه ی یل بنت الاسدی خانوم زجر نیست مقابلت عددی خانوم نرسید به درک تو احدی خانوم دلبنده پا بسته رقیه است کار دو عالم دسته رقیه است طعنه نزن بر احوال مستان هوشیار هرکس مسته رقیه است

زندگی بعد تو سخت میگذره روز و شب با درد همبازیم خیلی مشتاق دیدارتم به سر بریدتم راضیم بازیچه‌ی مردم شدم راستی بابا یه شب تو صحرا گم شدم اون شب تو اوج خستگیم دعای مرگ کردم تموم شه زندگیم هیچ چیزی کم نذاشت برام زَجر رو میگم سنگ تموم گذاشت برام دندونِ شیریم در بیاد موی سرم چی میشه زخم رو گونه‌ام خوب بشه پس کمرم چی میشه بابا حسین بابا حسین بچه سید بودم و هی زدن منو با بغض حیدر زدن گریه میکنم سبک‌ تر بشم گفتم آروم ولی بدتر زدن من که فقط سه سالمه کبودیام شاهد روز و حالمه جلومون حرف بد زدن کجا بودی بچتو با لگد زدن سنگینی گوشم میگه گوشِ چپ و راستم نمیشنوه انقده بی حوصلم از دست خودم کلافم زحمتو باید کم کنم حس میکنم اضافم بابا حسین بابا حسین

دور حرمت پر شده از بنی امیه آی خانوم رقیه آی خانوم رقیه چی بر میاد از دستای من به غیر گریه آی خانوم رقیه آی خانوم رقیه دارم میرم از دست، حال دلم خسته‌ است پس من چرا زنده‌ام، وقتی حرم بسته است چه روزگاری آخه عجب زمانیه من آرزو دارم بیام حرم یه ثانیه نه زائری نه روضه‌ای نه رفت و آمدی ضریح کوچیکت الان بقیع ثانیه رقیه جان رقیه جان رقیه جان من توی حرمت کسی برات روضه میخونه قلبم پر خونه قلبم پر خونه واست بخونم زبون حال دخترونه قلبم پر خونه قلبم پر خونه برگ گل یاسم زخمی شد احساسم فردا بریم بازار گوشواره بخر واسم بابای مهربون من بابای من بخواب چند شب من نخوابیدم به جای من بخواب چشمای تو نشون میده که خیلی خسته‌ای قربون خستگیت برم رو پای من بخواب رقیه جان رقیه جان رقیه جان

جای تو تو بغل من بود نه زیره دست و پای دشمن سنگ و خیزرون و نیزه ها همه بوسیدنت به جز من دست تقدیر رو ببین بابا چجوری منو به تو دوخته همه چیم رفته به تو حتی موهامم مثل موهات سوخته حتی ابروهام ترک لب هام همه ی زخمام همه چی کبود شد تک تک روزام بی تو من تنهام همه رویا هام تو که رفتی دود شد اصلا دیدی دخترت مثل مادرت قدش خم شده موهامو شونه نزن می ترسم بفهمی که کم شده نازمو نمیکشن اما معجر دخترت رو میکشن منو با خودت ببر لطفا اینا منو دارن میکشن بگو این طناب پاهاشو از روی گلوم برداره روزگارمو سیاه کردن واسه ی یک جفت گوشواره ساکتو سردم من پر دردم دیگه دق کردم باورت نمیشه حالمو پرسید گریه هامو دید هی بهم خندید این فقط یکیشه بغل واکن واسه من بابایی بغل من خسته شدم منو نازم کن یکم از بس که منو زدن خسته شدم نماهنگ بابایی بغل عبدالرضا هلالی

هی به من میگی روضه باز نخون بابا روضه باز نشنیدی امروز میخوام یکیشو برات بگم آدم مست که چیزی نمیفهمه یهو هم بی ادبی میکنه که کرد دستشو دراز کرد گفت من اینو برا کنیزی ببرم بزم شراب دلهره دارم اینو بگو بیاد جلو ببینم بیا کار دارم بزم شراب دلهره دارم داداش گیرم برای خانه تان هم کنیز شد اصلا این به کنیزی میخوره این چیکار میتونه بکنه روضه باز مهدی رعنایی

ملئت بطونکم من الحرام جوری زد دیگه نمیبینه چشام بابا گمت کردم بابا بین ازدحام گمت کردم