مدح

صحن و گنبدت رو یادم نمیره آقا هیچ وقت مشهدت رو یادم نمیره آقا مگه یادم میره صحن گوهر شاد مگه یادم میره پنجره فولاد مگه یادم میره آهو و صیاد هموجایی که ایستادم یه سلام دادم افتادم دیوونه ام کردی وحالا من از هفت دولت آزادم صبوری ام سرم نمیشه هیچ برام حرم نمیشه کرب و بلا نرم نمیشه ارباب نوکراتو دریاب مگه یادم میره پنجره فولاد مجید رضانژاد

بوسه ای بر خوشه ای از نقش انگورش زدم عاملان عرش با هم یک صدا گفتند نوش خواجه بار این امانت کار فال و قرعه نیست بار عالم را به جز حیدر که میگیرد به دوش روزی از بیت علی پیدا و پنهان میخورد عالم از دست امیرالمومنین نان میخورد پشت صحنه حرم امیرالمومنین محمود کریمی

غدیر چیست بگو در میان خطبه زهراست غدیر پشت در خانه بین ندبه زهراست غدیر در زدن خانه ها به نوبه زهراست غدیر دست ورم کرده شد که رتبه زهراست غدیر چیست جهاد زنی میانه مردان خدا كند برسم به شروع ماه محرم خدا كند برسم باز در پناه ماه محرم خدا کند برسم به خیمه گاه ماه محرم خدا كند كه بمیرم ز داغ شاه محرم که حق ادا کنم از روضه های سید العطشان گرفته ام ز علی جان فقط دهم به علی جان غدیر چیست امین قدیم

نمی دهم به جنان سایه سار نخل نجف را نوشته در شجره نامه ام ز نسل نجف را حرارتی است در آنجا که فصل فصل نجف را اگر که غوره بریزی شراب می شود این سان گرفته ام ز علی جان فقط دهم به علی جان چه داشت آب نجف که شراب مزمزه کردم که با حقارت نفسم دگر مبارزه کردم هزار مرتبه گفتم علی و معجزه کردم علیست معجزه ای که ندارد آخر و پایان گرفته ام ز علی جان فقط دهم به علی جان به زندگی هدفی جز علی نداشته ایم ما شرافت و شرفی جز علی نداشته ایم ما به دهر جان به کفی جز علی نداشته ایم ما خلیفه خلفی جز علی نداشته ایم ما خلیفه های دروغین که اند ننگ به آنان گرفته ام ز علی جان فقط دهم به علی جان گرفته ام از علی جان امین قدیم

آغوش وا کنید و ارادت بیاورید باب الحوائج آمده حاجت بیاورید ای عاشقان اگر که گذشتید از آن مسیر از محضرش برات شفاعت بیاورید او را به روی دست بگیرید و با ادب حاجات را به محضر حضرت می‌آورید شأن نزول آیه تطهیر آمده بهر قلوب نور طهارت بیاورید باب الرئوف آل پیمبر رسیده است از خانه حمیده محبت می‌آورید از درگهش مباد که نومید رد شوید از سفره کریم سخاوت بیاورید تا نگاه کند بر دل شما یک ذره کافی است اطاعت بیاورید از مشکلات جمع گره باز می‌شود چون نام او میانه هیئت بیاورید یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر خواهی تا نگاه کند بر دل شما یک ذره کافی است اطاعت بیاورید از مشکلات جمع گره باز می‌شود چون نام از او میانه هیئت بیاورید باب‌المراد حضرت موسی ابن جعفر است در پیش او پیاله حاجت بیاورید در بارگاه لطف و حریم مطهرش دست نیاز بهر عنایت بیاورید تنها ولادتش مه ذی الحجه است و بس اصلاً نیاز نیست دلالت بیاورید چیزی نمانده تا پسرش آید از سفر یک جمعه دگر همه طاقت می‌ آوردید آغوش وا کنید و ارادت بیاورید جواد حیدری

چشم آلوده کجا دیدن دلدار کجا دل سرگشته کجا وصف رخ یار کجا تو مثل من سر کویت هزار ها داری ولی ببین که غلامت فقط تو را دارد منّتی بود نهادی که خریدی ما را رو سیه برده کجا میل خریدار کجا هر کسی را که پسندی بشود خادم تو خدمت شاه کجا نوکر سربار کجا یا ابن الحسن یا ابن الحسن چشم آلوده کجا دیدن دلدار کجا محمود کریمی

همین که در دو جهان کار تو کرامت شد خیال من دگر از روز حشر راحت شد ازل ندیده دگر تا ابد همانندت غزل چه هست به جز بندهای دربندت جمل شکسته شده فتنه اش ز ترفندت عسل شده ست چه شیرین ز کام فرزندت برای روز مبادا دوتا پسر داری دوتا پسر که نه یک جفت شیر نر داری سفید نیست که سرخ است پرچم صلحت و نیست صحبت سازش در عالم صلحت نبود تیغ برنده تر از دم صلحت بپاست کرب و بلا از محرم صلحت در دو جهان کار تو کرامت شد حسین سیب سرخی

باز هم فاطمه در خانه ارباب آمد گل بریزید که ریحانه ارباب آمد گل بریزید محبان اباعبدالله آمده روح و دل و جان اباعبدالله سوره کوثر قرآن اباعبدالله عیدی ماست به دستان اباعبدالله جشن میلاد رقیه ست بگیرید برات بفرستید به زهرای سه ساله صلوات خانه وحی شد آباد مبارک باشد به حسین این شب میلاد مبارک باشد به علی اکبر و سجاد مبارک باشد که خدا خواهرشان داد مبارک باشد عمه بر گردن او چار قل انداخته است رویش از بوسه عباس گل انداخته است این جگرگوشه طاهاست خدا می داند ناز پرورده باباست خدا می داند مظهر ام ابیهاست خدا می داند اشبه الناس به زهراست خدا می داند پسر فاطمه رویش که تماشا می کرد یاد از مادر خود حضرت زهرا می کرد ریحانه ارباب آمد حسین طاهری

می آید و برپا کند اسلام علی را بالا ببرد یک نفره جام علی را در کل جهان زنده کند نام علی را بیچاره کند دشمن ناکام علی را آن روز همان روز بد قوم یهود است پایان بدی منتظر آل سعود است می آید و برپا کند اسلام علی را مهدی رعنایی

آن گل که بود دیده ی نرگس نگرانش آن یوسف خوشنام که گم گشته نشانش آن را که زند نبض زمین با ضربانش یا رب برسانش برسانش برسانش مشتاق ظهور است خودش بیشتر از ما ای کاش در آن روز بسازد سپر از ما روزی که سوی مکه سپاهی بکشاند وقتی رجزی مثل اباالفضل بخواند کافیست که شمشیر علی را بتکاند از دشمن حیدر احدی زنده نماند تاریخ نشان داده که در عالم ایجاد با آل علی هر که در افتاد ور افتاد نبض زمین به نام او مهدی رعنایی 

آسمان باز پر قمر شده است شب اندوهمان سحر شده است به همه سائلان نظر شده است چون كه اربابمان پدر شده است خلق و خویش پیمبرى دیگر على اكبر نه حیدرى دیگر پهلوان دلاورى دیگر تو بگو شیر لشكرى دیگر هست پیغمبرى سراپایش به عمو رفته قد و بالایش چهره اش ماه آسمان حرم سایه اش قوت زنان حرم حنجرش گرمى اذان حرم چشم بد دور از جوان حرم مثل عباس سایه ی سرهاست سرپناه تمام خواهرهاست اربابمان پدر شده است مهدی رعنایی

امشب بناست خاک زمین کیمیا شود درهای آسمان به رویِ خلق وا شود امشب دوباره فاطمه حاجت روا شود امشب بناست کل زمین کربلا شود مجنون کجاست حضرت لیلا رسیده است تنها پناهِ زینب کبری رسیده است قنداقه ی حسین که حبل المتین ماست هر جا که نام اوست بهشت برین ماست ما نوکریم... نوکری اش کُلِ دین ماست مُهر غلامی اش همه جا بر جبین ماست بی راهه نیست محو شکوهش شدیم ما آری سوار کشتی نوحش شدیم ما قنداقه ی حسین حسین سیب سرخی

جنان را من بدون خاک این معبر نمیخواهم جهان را ولای این زن و شوهر نمیخواهم مرا دادند دست مرتضی زهرا بزرگم کرد به این علت بجز صدیقه من مادر نمیخواهم تا رسیدم دم ایوان نجف فهمیدم نه فقط شاه نجف شاه جهان است علی شاه جهان فصولی عطایی نیا

هر کس به کسی داده دل و ما به رقیه لا حول و لا قوه الا به رقیه هرجا گره افتاد به کارت پدرم گفت یا رو به اباالفضل بزن یا به رقیه از بس که گرفتند شفا از حرم او باید که بگویند مسیحا به رقیه باید که بگویند مسیحا به رقیه محمد عطایی نیا

به فرزندت بگو مولای ما یک پهلوان بوده بگو در جنگ با دشمن همیشه قهرمان بوده بگو مولای ما با اینکه جنگ‌آورترین مرد است ولی با دوستان خیلی کریم و مهربان بوده همیشه روی دوشش گرم بازی بوده‌اند، آری به فرزندت بگو مولا رفیق کودکان بوده بگو مولای ما با این که حاکم بوده، هروعده غذای سفره‌اش تنهایِ تنها شیر و نان بوده بگو هر شب به شانه می‌کشیده نان و خرما را فقیران را غذا می‌داده، فکر دیگران بوده برای خادم خود می‌خریده رخت نو، اما عبای وصله‌دارش آبروبخش جهان بوده بگو وقتی پیمبر با خدا صحبت نمود آن شب صدای صحبت مولای ما در آسمان بوده شبی که مشرکان در نقشه‌ی قتل نبی بودند بگو مولای ما در خواب حتی جان‌فشان بوده به فرزندت بگو مهدی رعنایی

حسین حسین حسین... به کمال عجز گفتم  که دلم رسیده جانم به غرور  گفتی تو مگر هنوز هستی نوای حسین حسین ستوده

امشب از برج ولایت اختر آمد اختر آمد بحر مواج شرف را گوهر آمد گوهر آمد کوثر ختم رسل را کوثر آمد کوثر آمد شیر حق یعنی علی را دختر آمد دختر آمد بانگ یا رب یا رب آمد ، برج دین را کوکب آمد عشق در تاب و تب آمد ، زینب آمد زینب آمد کرده روشن چشم زهرا و امیرالمؤمنین را در لباس بندگی مرآت حُسن داور است این بلکه از سر تا قدم آیینه ی پیغمبر است این در شجاعت در بلاغت در فصاحت حـیـدر است این با حسین بن علی از کودکی همـسنگر است این عصمت صغری است آری ، زینب کبری است آری دختر زهراست آری ، شیر عاشوراست آری می درد با خطبه هایش قلب سخت خصم دین را منطق پیغمبر و اعجاز حیدر بر زبانش یک جهان طوفان به دل یک بحر گوهر در دهانش ای فدای آن زبان و آن دهان و آن بیانش می سزد خوانم چو مادر سوره ی کوثر به شانش وجه ، وجه کبریایی ، صبر ، صبر مصطفایی روح ، روح نینوایی ، از ولادت کربلایی کربلا کرده است سر تا سر سماوات و زمین را کیستم من تا زبان در مدحت زینب بگیرم از چه بنهادند بر دوش این چنین امر خطیرم او جهان اکبر است و من همان جرم صغیرم وای می ترسم که آخر زینب اللّهی بمیرم آه ، زینب زنده ام کن ، پر ز اشک و خنده ام کن در همین کو ، بنده ام کن ، بنده ی  پاینده ام کن تا ز فیض خاک ره ، بخشی به من علم الیقین را سوز دل ، آه درون ، فریاد جان ، ذکر لبی تو گرد خورشید ولایت کوکبی تو کوکبی تو در دل ویرانه های شام غم ماه شبی تو زینبی تو ، زینبی تو ، زینبی تو ، زینبی تو ای به مردانت امامت ، وی به دل هایت اقامت هر قیامت یک قیامت ، بر همه خلقت زعامت در تو بینم اقتدار رحمة للعالمین را تو همان پیغمبر مبعوث از دریای خونی گاه طوفان مهیبی  ، گاه موج لاله گونی در دل مجروح ثاراللهیان سوز درونی با کلام زنده ات پیروز بر خصم زبونی امشب از برج ولایت اختر آمد سید مهدی میرداماد

ای ز صحبای حسینی سرمست دستگیرِ همه عالم، بی‌دست تو به ایثار و ادب مصداقی مایه‌ی آبروی عشّاقی ای ز صحبای حسینی سر مست حسین سیب سرخی

شب معراج تو از اسب  تندتر رفتی به ملاقات علی ساقی کوثر رفتی آمدی امر نمایی  که امیرم ولی الله و مولای غدیر است اوج فتنه بشود باز بصیر است صاحب تیغ دو دم شیر دلیر است چه بلایی به سر اهل هنر آورده ذوالفقارش که دمار از همه در آورده شب معراج مهدی رعنایی

پيش گهواره ي خورشيد، قمرها جمع اند ملك و حور و پري، جن و بشرها جمع اند بعد تو شايد و امّا و اگرها جمع اند جلوي بت كده ها باز تبرها جمع اند ماه و خورشيد و فلك مژده به عالم دادند لات و عُزّي و هَبَل، سجده كنان افتادند يوسف مكّه شدي بس كه جمالت زيباست چه قدَر اي پسر آمنه، خالت زيباست رحمت واسعه اي، خلق و خصالت زيباست چه كسي گفته كه زشت است بلالت زيباست اي كه در دلبري از ما يد طولي داري آن چه خوبان همه دارند تو یکجا داري پیش گهواره خورشید مهدی رعنایی

حرفمو بشنوند یهودیا تمومه کارتون به زودیا قصه خیبرو نشنیدی مگه که هیچکی با شیعه نمیشه طرف بشه سواد دارید بخونید تورات میگه که دنیا باید جلو مهدی به صف بشه نظم نوین جهانی یعنی باید یه روزی مرکز دنیا نجف بشه میرسه منتقم از راه بقیة الله به زودی ان‌شاءالله ذوالفقارو بر میداره چه رزمی داره فاتح این پیکاره مهدی دنبال تقاصه توی حماسه مثل عموش عباسه کوری دشمن کافر میکنه محشر با ذکر حیدر حرفمو بشنوند یهودیا مهدی رعنایی

یه گناه هایی که با چشتون داری نگاه میکنی گناه هایی که با چشمت دیدی با چشم گناه کردی همش پاک می شه یه جایی هستی مدح مولا رو بشنو ذکر مولا رو بشنو روایت اومد مدح مولا هرچی در مورد مولا بشنوی گناه هایی که با گوشت انجام دادی همش پاکه زبون همینطور اگه یه مدیحی رو بگیر روایتی بگی پیغمبر ذکر و علی عباده تمام گناه هایی که با زبونت انجام دادی همش پاکه ماشیغه ای همچین آقایی هستیم به پا شد تا خدا کامل کند دینه پیمبر را پیمبر باید اجرایی کند فرمان اخر را همان که دست احمد برد بالا دست حیدر را به قلب دشمنان خود خدا زد تیر اخر را اینکه یا علی جمعیت تا عرش اعلا رفت صدای ناله ی ابلیست در ان لحظه بالا رفت اعجاز ذکر علی جواد مقدم

دل بده مست شو معلوم نیست سال دیگه عید غدیر تو باشی من باشم ایشالا هممون باشیم اینجا صفا کنیم نوکری کنیم خیلیا تو همین جلسه بودن محرم رو ندیدن دعا کنیم ایشالا امشب مولا محرممون امضا کنه تمام عید ها رفته قربان غدیر او من از روز ازل بودم مسلمان غدیر او بگوشم از تا محشر به فر مان غدیر او بمانم تا ابد بر عهد و پیمان غدیر او غدیرش بیمه کرده  اسلام را اما نفهمیدن صدای حق او شفاف و واضح بود ونشنیدن مسلمان غدیر جواد مقدم

مولا خلق ما از اضافه ی گل تو ساکنم پشت درب منزل تو تشنه ام تشنه فضائل تو زنده یا مرده ات اگر باشم آتش افتاده است در جانم کافی و الغدیر می خوانم در فصول بحار حیرانم مست نام تو در حرر باشم آتش افتاده است در جانم حیدر خمسه

نگاه او نباشد گندم اصلاً نان نخواهد شد کسی که بنده ی حیدر نشد انسان نخواهد شد برایم هیچ جا مثل دمِ ایوان نخواهد شد غمی دارم که در غیر از نجف درمان نخواهد شد دلم میخواهد از جنس زیارت اتفاقی را دِهین بوعلی میخواهم و چای عراقی را صدایش میکنم تا سینه ام از غم رها باشد جهانشاه است هرکس در نجف او را گدا باشد حساب بنده اش در محشر از عالم جدا باشد علی را میپرستم بنده باشد یا خدا باشد خدا قبل از ازل میخواست باشد جاودان حیدر حکومت میکند بر قلبهای عاشقان حیدر زمان حمله اش تصویر میشد صحنه ی محشر بهم میریخت با یک خَم ابروی او شیرازه ی لشکر زمین مانده است زیر دِین جبرائیل از خیبر که بالش را گشود آن روز زیر ضربه ی حیدر علی اسطوره ی عدل است منصب را تماشا کن کنار هم دو نیمِ جسم مرحب را تماشا کن نگاه او نباشد جواد مقدم