حاج فریدون کریم پور

حضرت زینب میگفت قربونت برم ای کشته روز دوشنبه فرمود ما هرچی مصیبت میکشیم از روز دوشنبه است انشاالله هیچ وقت جلو چشمت مادرت زمین نخوره از این جا به بعد این یه بند کوتاه برا مادرت فاطمه زهرا در این صحرا یه خواهری هم حسین گفته صاحب اختیار حسینه روضه حضرت زهرا در بین الحرمین

صلی الله علیک یا اباعبدالله ع زاشک بى امان دریاست لبریز وجودم از می سقاست لبریز چه سقایی که زهرائی ز جامش زبانزد در مسیحایی ست به نامش چه سقایی که دریا تشنه ی اوست و زمزم جوششی  از چشمه ی اوست شبانگاهان سحر آمد خوش آمد بنی هاشم قمر آمد خوش آمد عجب حال و هوایی دارم امشب که مست چشم های یارم امشب فلک صور شعف سر داده امشب مسیرش بر زمین افتاده امشب شب میلاد عشق عالمین است شب میلاد سقای حسین است به عشق آن گل زیبا و خوشبو صد وسی و سه دفعه میکشم هو خریدار جمالش فاطمیون رخش ماه تمام هاشمیون به یمن مقدم این ماه زیبا نشسته خنده بر لبهای مولا ز میلادش علی گردید مسرور رواق بیت مولا گشته پر نور رسیده آن که ماه عالمین است بلاگردان اربابش حسین است نسیمی ماندگار آمد خوش آمد و با یک گل بهار آمد خوش آمد برای عشق فتح باب میشد جهان در عکس یک گل قاب شد میان گریه تا لبخند می زد دل خود را به مادر بند می زد عطش در چشم مادر آب میشد مگر از دیدنش سیراب میشد؟! مفاتیح الجنان مادرش بود و مادر تا سحر دور و برش بود خلاصه جلوه ی احساس آمد گل ام البنین عباس آمد امام عشق رایارآفریدند برای اوعلمدارآفریدند مسیحا بود و مادر مبتلایش چه زبیا بود اشک بی صدایش پسر آیینه ی نور پدر بود قمر بود وقمر بود و قمر بود پدر از باغ دستش بوسه می چید پدر بود و زهستش بوسه می چید صدای گریه هایش دلنشین بود دل آرام امیرالمومنین بود شمیم عشق بوی دیگری داشت مدینه رنگ و روی دیگری داشت حسین بن علی دورو برش بود محل بوسه اش دست و سرش بود زمین دور سرش مستانه  چرخید عیان شد ماه در آغوش خورشید زمین شد روشن از انوار رویش زمان شد عاشق رفتار و‌خویش بگوباهاشمیان ماه آمد امیدقلب ثارالله آمد عجب ماهی که گردون در مدارش طواف آب، بر گرد مزارش ادب درس ادب از او گرفته وفا در ساحلش پهلو گرفته که گفته کاشف کرب حسین است که او کاشف به کرب عالمین است می و پیمانه از او مست گردند ملائک گرد قبر او بگردند چو زد بوسه علی بر روی دستش شهامت تا ابد شد پای بستش شکسته پسته ی لبخند کامش زمین و آسمان درگیر دامش به مردى وشجاعت بی قرین است یگانه گوهر ام البنین است جمالش آفتاب عالمین است امیرلشکرعشق حسین است صفاى اهل ایمان از صفایش ادب زانوزده در پیش پایش فلک درحیرت از رازو نیازش ملک مبهوت هررکعت نمازش به حق ثابت شده آقایی او مقام عرشى و سقایی او گدا پرورترین آقاست عباس به ولله قسم یکتاست عباس غضب های نگاهش آتشین است دو دستش لنگر عرش و زمین است نگاهش آسمان را کرده بی تاب شده لب تشنه ی لبهای او آب خودش تنهای تنها یک سپاه است حسین بن علی راهم پناه است به تنهایی پناه عالمین است گل ام البنین، ذخرالحسین است به راه حق نه تنها دست خود داد به دشت کربلا او هست خود داد دو چشمش را،دو دستش را،سرش را همه،دارو ندارش،پیکرش را عمود کین به فرقش پر اثر شد دوباره گوئیا شق القمر شد حسین فاطمه از پا نشست و گمان دارم دگر پشتش شکست و قلم بر واژه هایی آتشین خورد علم افتاد و آب آور زمین خورد تنش آماج تیر دشمنان شد سر پاکش ز پهلو بر سنان شد به روی نیزه ها سر در گریبان عمو بود و عطش بود و بیابان دل من در هوایش پر گرفته و راه کربلا را سر گرفته کنار عقلمه با قلب بی تاب صدایش می زنم : ای عشق ارباب سلام ای ساقی دشت شقایق علمدار همه گلهای عاشق ساقی دشت شقایق فریدون کریم پور

غریب گیر آوردنت تشنه سر بریدنت غریب گیر آوردنت با اسبا رفتن رو تنت غریب گیر آوردنت چقدر با نیزه زدنت غریب گیر آوردنت با نیزه زد تو دهنت غریب گیر آوردنت رو نیزه ها نشوندنت غریب گیر آوردنت -- رو خاکها کشوندنت وای بمیره خواهرت لشگری ریخت روی سرت تو رو خیلی بد زدن با نیزه چقدر زدند به پهلوت چقدر زدن یکی بی هوا می زد یکی با عصا می زد یه مادری صدا می زد رو خاک های کربلا نداری کفن چرا به غیر از یه بوریا لشگریان خیره سر چند نفر به یک نفر فاطمه می کند نظر به قتلگاه کشوندنت جلو چشای خواهرت جلو چشای مادرت به پیش دیده خواهرت به قتلگاه کشوندنت کو تن و پیرو همنت غریب گیر آوردنت فریدون کریم پور

نازد به خودش خدا که حیدر دارد دریای فضائلی مطهر دارد همتای علی نخواهد آمد والله صد بار اگر کعبه ترک بردارد --- علی در عرش بالا بی نظیر است علی بر عالم و آدم امیر است به عشق نام مولایم نوشتم چه عیدی بهتر از عید غدیر است؟ --- قرآن به جز از وصف علی آیه ندارد ایمان به جز از حب علی پایه ندارد گفتم بروم سایه لطفش بنشینم گفتا که علی نور بود سایه ندارد --- شبی در محفلی ذکر علی بود شنیدم عارفی فرزانه فرمود اگر آتش به زیر پوست داری نسوزی گر علی را دوست داری --- خورشید شکفته در غدیر است علی باران بهار در کویر است علی بر مسند عاشقی شهی بی همتاست بر ملک محمدی امیر است علی --- علی در عرش بالا بی نظیر است علی بر عالم و آدم امیر است به عشق نام مولایم نوشتم چه عیدی بهتر از عید غدیر است --- خورشید چراغکی ز رخسار علی ست مه نقطه کوچکی ز پرگار علی ست هرکس که فرستد به محمد صلوات همسایه دیوار به دیوار علی ست همتای علی نخواهد آمد فریدون کریم پور

به گریه کنی من بگید اگه یه نفر از بلندی بخواد زمین بخوره باید دست داشته باشه به گریه کنای من بگید وقتی خوردم زمین دست در بدن نداشتم چنان با صورت به زمین افتادم شنیدی زمین خوردی هر بار یه ناله ای صدا زد پسرم دست در بدن نداره فریدون کریم پور

تو کدوم مجلس داغدار دیدید جلو چشم داغدیده برادر مرده جلوش بخندند من یه داداش سراغ دارم وقتی اومد بالا سر داداش یه نگاه کرد گفت عباس بلند شو ببین دارن به من میخندند یه نگاه کرد گفت عباس ببن دارن به من هلهله میکنن میگن حسین کمرش شکست حسین دیگه برادر نداره جلو چشم داغدیده فریدون کریم پور

من یه داداشی سراغ دارم کربلا وقتی اومد بالا سر داداش دید دارن هلهله میکنن کف میزنن گفت عباس بلند شو داداش ببین دارن میگن حسین کمرش شکست ببین دیگه حسین علمدار نداره بلند شو جواب زینبمو چی بدم بلند شو بچه هام آب نمیخوان بالای سر داداش فریدون کریم پور

دختر سه ساله رو بی هوا زدن سخته مادرم جلو پسر زدن سخته پسر باشه و مادر جلوش زمین بخوره سخته مادر بی هوا زمین بخوره سخته مادرو پسر ببینه نتونه کمک کنه سخته یه ضربه از بی هوایی ها و بی حیا ها بخوره سخته یه ضربه از کوچه بخوره نامحرم بریزن هر کی یه جوری بزنه بگه عقده علی رو دارم بی هوا زمین بخوره سخته فریدون کریم پور

اومد جلوی آقا موسی ابن جعفر یهو دید بی حیا داره به مادرش زهرا جسارت میکنه طاقت نیاورد صدا زد خدا خلاصم کن امان از دل زینب یا موسی ابن جعفر این حرف رو شنیدی جگرت آتیش گرفت کجا بودی گودال عمه جانت افتاد گودال دیدی یه نفر قاتل عزیزش میشه تا میبینیش میگن جلو چشم من نیاوریدش زینب افتاده بود تو گودال حسین رو زمین سر در بدن نداره بی حیا اومد جلو چشم زینب دیدن داره میخنده جلوی آقا موسی ابن جعفر فریدون کریم پور

دیدن امرالمومنین میخواد زهرا رو غسلش بده داره آروم آروم غسلش میده حسن جان حسین جان کسی صدای گریتونو نشنوه حسنین دارن نگاه میکنن اسما آروم آروم آب میریزه علی آروم آروم داره گریه میکنه یه وقت دیدن علی از غسل کردن دست برداشت علی سرو گذاشت رو دیوار آخ داره داد میزنه بلند گریه میکنه آقا جان اگه تو اینجور گریه میکنی بچه هات چه کنن بازوی شکسته فریدون کریم پور

چقدر نام تو زیباست اباعبدالله چشم تو خالق دنیاست اباعبدالله زائر کرببلا حق شفاعت دارد قطره در کوی تو دریاست اباعبدالله دستگیری ز گدا گردن هر ارباب است کار ما دست تو آقاست اباعبدالله مستجاب است دعا گوشه ی شش گوشه ی تو حرمت عرش معلی ست اباعبدالله هر کسی داد سلامی به تو و اشکش ریخت او نظر کرده ی زهراست اباعبدالله بارها گفت اگر من ز حسینم، دیدم جلوه اش اکبر لیلاست اباعبدالله چشم ما روز قیامت به پر قنداقه ست پسرت مالک فرداست اباعبدالله روزی گریه ی ما دست رباب افتاده روضه خوان در دل صحراست اباعبدالله باب بین الحرمین از حرم عباس است همه جا سفره ی سقاست اباعبدالله ما که باشیم که سنگ تو به سینه بزنیم سینه زن زینب کبری ست اباعبدالله مادرت گفت "بنیَّ" دل ما ریخت به هم بردن نام تو غوغاست اباعبدالله مادرت گوشه ی گودال تماشا می کرد بر سر نعش تو دعواست اباعبدالله ممنونتیم مادر فریدون کریم پور

انشاالله هیچ بابایی جلوی زن و بچش خجالت نکشه آخه اومد علی رو گرفت رو دستش گفت بابا غصه نخور اینا با تو کاری ندارن اینا با بابات دشمنی دارن بچه رو بلند کرد گفت آبش بدید میمیره آبشم ندید میمیره بی حیا گفت بابا رو بزنم یا پسرو گفت بابا رو نزن پسرو بزن خود بابا میمیره یه وقت دید دست حسین پر خونه یه وقت دید یه تیر سه شعبه پسرو بزن فریدون کریم پور

شب جمعه میخوام به حضرت زهرا بگم اینو میگم میگم مادربزرگ رقیه الهی دستش بشکنه الهی خیر نبینه اونی که بی هوا زد اما حرفت چیه حاج فریدون میگم مادر بزرگ رقیه وقتی خوردی زمین هر جوری بود یه آقا زاده به نام امام حسن از کوچه بردت تا به این دختره رسید چنان بی هوا زد هی میخورد زمین موهاشو میکند چنان بی هوا زد فریدون کریم پور

به مردم گفتم هیچ وقت جلوی یتیم بچتو بغل نکنی تا یتیمو دیدی بچتو ول کن برو اون بچه یتیم رو بغل کن آخه بچه یتیمه تا میبینه یه دختر با باباش میره خیلی غصه میخوره هی این ور اونور عمه بابام کی میاد عمه من بابامو میخوام اینا همه منو با دست نشون میدن میگن این دختر یتیمه میگه باشه شماهایی که باباتونو به من نشون میدید بابای منم میاد بهتون نشون میدم بابام منو بغل میکنه بچه یتیم فریدون کریم پور

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم چشمامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم آقا من خودم میدونم لایق این حرفا نیستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه خستم اما از شما چه پنهان از اهل زمونه خستم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی آقا جون من همونم اون دیوونه منو می شناسی آقا جون من همون همون دیوونه تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه واسه عشق تو هلاکم این خطم ، اینم نشونه واسه عشق تو هلاکم این خط و اینم نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلا تو تا نبینم آروم و قرار ندارم کربلاتو تا نبینم آروم و قرار ندارم یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات فدای خشکی لبهات یا حسین غریب مادر فریدون کریم پور