روضه میگیره توی مدینه وحید شکری

روضه میگیره توی مدینه
صدا صدای گریه ی ام البنینه
شبای جمعه خونه ی زینب
شنبه ها روضه خونه ی ام البنینه
رباب موهای من سفید شد
وقتی شنیدم که علیِ اصغرت شهید شد
رفع غم و ملال کن
به خاطر علی اصغر عباسمو حلال کن
چشم همه بارونه ام البنین میخونه
علی لای لای علی لای لای
انگاری پشت پرده بازم رباب غش کرده
علی لای لای علی لای لای

سکینه میگه با آه و زاری
راه گلومو غصه ها بسته ابالفضل
مادر عباس منو حلال کن
کاسه ی آبو من دادم دست ابالفضل
مادر مشکی که روبرومه
یه روضه ی مجسم از روضه های عمومه
مشکی که پاره پاره است
از دو تا دستای بریده ی عموم اشاره است
چشم همه بارونه ام البنین میخونه
وای ابالفضل وای ابالفضل
من شنیدم محشر شد سرت مثه حیدر شد
وای ابالفضل وای ابالفضل

مادر فدای این شور و شِینِت
خودم تموم بچه هام فدا حسینت
با تو تموم روضه ی هرشب
بگو به این مادر پیر چی دیدی زینب
مادر درد دلم زیاده
قریب سی هزارنفر سواره و پیاده
هرکی یه ضربه ای زد
بعد اونا تازه اومد شمر حرامزاده
چشم همه بارونه زینب داره میخونه
ای تشنه لب ای وای حسین
خلخال دلبندت رفت حتی کمربندت رفت
ای تشنه لب ای وای حسین

روضه میگیره توی مدینه وحید شکری