الصَبوح الصَبوح یا اصحاب
المُدام المُدام یا احباب
درِ میخانه بسته‌اند دگر
اِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب
خیالک مونسی فی کل حالی
علی جانم علی جانم علی جان
شرابک اسقنی واشرب حلالی
علی جانم علی جانم علی جان
عجب شاهی عجب حسن و جمالی
علی جانم علی جانم علی جان
دست من و دامان نجف
چشم من و باران نجف
دیدم که خدا تکیه زده
بر تیغه ی ایوان نجف
الدخیل الدخیل یا مولا
خادمت جبرئیل یا مولا
نوکران تو سفره دار همه
دشمنانت بخیل یامولا
بده امشب شراب لایزالی
علی جانم علی جانم علی جان
نباشد سینه از یاد تو خالی
علی جانم علی جانم علی جان
فقط عشقک تبرا عن زوالی
علی جانم علی جانم علی جان
ای سایه ی ملک و ملکوت
پیوند جلال و جبروت
زنده میکند یاد تو را
دُرّ ِ نجفم بین قنوت

نماهنگ الصبوح الصبوح حسن عطایی