باده ی مستان شمع شبستان
آتش دوزخ با تو شد گلستان
حجره تو ما را کرده پریشان
مرا ذبیح خود کن ای ذبیح العطشان
خراب و مست و حیران حسینم
پریشانم پریشان حسینم
گرفتم باده از جام اباالفضل
اگر از حق پرستان حسینم
خونم بریز جانم بگیر
نعم الرفیق نعم الامیر
من کعبه ام رویت شده
جان میدهم فتوا بده

باده ی مستان وحید شکری