روز بعد دفن مادر استاد دارستانی

یکم درد و دل کن سبک میشی ای یار حیدر
فقط توی شهر مدینه تو رو داره حیدر
نذار که علی غریب تر بشه
رو لب های من همین خواهشه

ای داد بیداد
مگه آتیش و میخ در میره از یاد
در سوخته خونه روی تو افتاد
ای داد بیداد

ای وای از این در
تو رو بی هوا زد توی کوچه نامرد
دیگه صورت و زیر چشمات ورم کرد
ای وای از این در

تو خونه رو لب های ما دیگه لبخند نیومد
چرا خون سینت از اون روز دیگه بند نیومد
شده درد تو اضافه چرا
رو بازوت رد غلافه چرا

در وسط کوچه تو رو می زدن وای من
کاش به جای تو مرا می زدن وای من

تو رفتی از حال
داری میری از خونمون بعد نُه سال
قرار ما شام غریبون تو گودال
تو رفتی از حال

آه از جسارت
لباسی که دوختی براش میشه غارت
میره زینب قد خمیده اسارت
آه از جسارت

توی قتلگاه ندید مادرو
دوازده دفه کشید خنجرو

تشنه لب کربلا وای حسینم حسین
رأس تو بر نیزه ها وای حسینم حسین

روز بعد دفن مادر استاد دارستانی