ام البنین بودم حسین عینی فرد

فقط خدا میدونه که توی دلم چه حالیه

تموم دلخوشی من چهار تا قبر خالیه

با روضه های کربلا حسابی خون جگر شدم

ام البنین بودم ولی حالا دیگه بی پسرم

چهار پسر فرستادم به نینوا

حتی یکیشون برنگشت از کربلا

رسیده جونم به لبم پریشونم

سقای بی آبم کجاست نمیدونم

آه و واویلا آه و واویلا آه و واویلا

عون و خضر و جعفرم چند سالی بی خبرم

من شنیدم تو کربلا نقش زمین شد قمرم

از بس که زخم خورده تنش تنی نمونده پیکرش

از بس که زخم خورده تنش تنی نمونده پیکرش

من نبودم به جای من زهرا رسید بالا سرش

به زیر تیغ و نیزه ها پرش شکست

سر عمود یه کاری کرد سرش شکست

ام البنین بودم حسین عینی فرد