کربلایی حسین عینی فرد

غریب شهر قم کریمه همه شبای دلتنگی نداره خاتمه رو بستر افتادی شبیه فاطمه شبیه زهرا شد اگر که رفتنت بازم خدا رو شکر که سالمه تنت نمونده لکه خون به روی دامنت وای از اون زمونی که دری شکست پهلوی کبوده مادری شکست وایلا وایلا وایلا وایلا یه کم تحمل کن میون بسترت تو میریی از دنیا دیگه برابرت نمیره رو نیزه سر برادرت یکم تحمل کن میاد برادرت نمیذاره از سر بیفته معجرت کبود کعب نی نمیشه پیکرت پیش چشم زینب سر بریدنو اهل کوفه بردن کهنه پیرهنو غریب شهر قم حسین عینی فرد

علومِ عُلَما، فقیهِ فُقَها صَلاةِ صُلَحا، علی علی علی اَدیبِ اُدَبا، امامِ عُرَفا اَمیرِ اُمَرا، علی علی علی عرشِ حق فرشی از، بارگاهِ نجف کعبه مایل شده، سمتِ شاهِ نجف اَصلِ اُصولِ دین علی، اِمامُ‌المُتّقین علی خَلیفَةُاللّٰهه فقط، اَمیرالمؤمنین علی گوشه فلک رو کر می کرد وقتی رجز میخوند علی با اشاره انگشتش خورشید برگردون علی یاحیدر یا حیدر قَضا و قَدَری وَ کَیفَ بَشَری تو مردِ خطری، علی علی علی مَعادنِ اَدب و خالقِ غَضَب و قاتلِ عرب، علی علی علی سوی خِیبر بِره، شیره این تَنتَنه جای در این دفعه، قلعه رو می‌کَنه وسطِ میدونِ نَبَرد، نمی‌شه حیدر رو گرفت دیوارِ قلعه رفت عقب، تا درِ خِیبر رو گرفت علوم علما فقیه فقها حسین عینی فرد

به خلقت آدم علی بها داده است ملک به پای او به سجده افتاده است هر کسی داره حب حیدر اون حلال زاده است قسم به بازوی علی قسم به شمشیر دو سر یه دونه ضربه ی علیست عبادت جن و بشر ملائکه باهم به نغمه دمسازند به دور تمثال علی به پروازند با خاک نعلین علی بهشت و میسازند حب تو ای شیر خدا علت خلق عالمه هر کسی از شما جداست جاش وسط جهنمه کعبه چو پروانه دور تو گردیده بر دل هر عاشق نور تو تابیده هر کی ندیده نجف و حاجی نگردیده قسم به بازوی علی قسم به شمشیر دو سر یه دونه ضربه ی علیست عبادت جن و بشر به خلقت آدم علی بها داده است حسین عینی فرد

از روضه ها ترسیدم از ازدحام ترسیدم وقتی ما رو میزدند از اهل شام ترسیدم ترسیدم برا همینه که لکنت دارم تو کوچه‌ ها و تو بازار منو زدن منو زدن از روضه ها ترسیدم حسین عینی فرد

آن که آمد از درون کعبه اوست تا بدانید اوست مغز و کعبه پوست دور خونه ی علی معتکفم اسمش رو میگم و غرق شعفم از روز ولادتم وللهه مست انگور ضریح نجفم جنتو دیدم روبه روی ایوونش بر کویر دل نم نم زده بارونش بس که جذابه عالم شده مجنونش حیدر قله ی ایمانه حیدر معنی احسانه شکر حق که توی دنیا حیدر بر دلم سلطانه یاحیدر یاحیدر دور خونه علی معتکفم حسین عینی فرد

روضه رو دیدی، روی تَل بودی تو خودت شاهد خط به خط مقتل بودی دیدی غربت یه شاهو دیدی شاه کم سپاهو دیدی گودالِ قتلگاهو پنجاه و سه‌ ساله که غم داری ماتم داری پنجاه و سه ساله که تو دلت داغ محرم داری نیزه رو دیدی، خون به دل بودی تو خودت راوی خطبه‌های محمل بودی دیدی اشکِ دخترا رو دیدی رو نیزه، سرا رو با سر زخمی دیدی اشکا رو تو محله‌ی یهود جسارت و آزارو دیدی اون شام خرابو دیدی مجلس شرابو دشمن باباتو مرتب می‌زد تو تب می‌زد هر دفعه سه‌ساله رو جلو چشم عمه زینب می‌زد روضه رو دیدی حسین عینی فرد

دل هرکی خوشه با یاری دل ما هم با حسن جانه چقد حسه خوبیه وقتی روی لب‌هام یا حسن جانه یارمه حسن ، دارو ندارمه حسن عشقمه حسن، تپش قلبمه حسن ذکر من حسن، حسن، حسن کریم آل الله، تا نداری تو دنیا شاملمه لطفت تا آخر عمر آقا نذر سرت جونم، لیلایی و مجنونم من خودمو خاک نعلین تو می‌دونم حسن مولا حسن مولا دل هر کی خوشه با یاری حسین عینی فرد

تو دادگاه عاقلا محکومم به جرم حب مرتضی محکومم یه عده میگن جای من اینجا نیست بذار بخونم بدونن جرمم چیست جرمم اینه ، دیوونه‌ی زنجیری ام جرمم اینه ، جار میزنم حیدری ام بگیرید ببندید به زنجیر که مستم بگیرید ببندید که حیدر پرستم یا حیدر یا حیدر تو دادگاه عاقلا محکومم حسین عینی فرد 

تو تشنه بودی و جلو لب های تو میریخت آب و روی زمین اون نامرد تقلا میکردی بلند شی از جا و یکی با کف پا به صورت حسین حسین... زیر پای مرکب میگفتی یا زینب برو تو خیمه جای تو اینجا نیست تو ناموس منی حسین حسین... تو تشنه بودی حسین عینی فرد

چشما گریه کنید برا قتیل العبرات گریه کنید برا امام حسین اشکم کارشو می کنه آخرین مرحله می مونه حنجرت حنجرت می گه به اون حنجره ای که هر چقدر از روبرو تلاش کرد نتونست از پشت سرو برید به اون حنجره حنجره دیگه تو باید کار انجام بدی چشما گریه کنید حسین عینی فرد

تا که نفس تو سینه دارم حیدر میگم از هیچکسی باکی ندارم حیدر میگم شاهم حیدره ازتموم عالم و آدم سر تره اون خلیفه ها کین حیدر رهبر عشق مولا از هر عشقی بهتره شاهم حیدره من آقا دارم تو دل حضرت زهرا جا دارم مهر بچه هاشو تو دنیا دارم حسن مولا حسن مولا تا که نفس تو سینه دارم حسین عینی فرد

همه روز روزه بودن همه شب نماز کردن همه ساله از پی حج سفر حجاز کردن به مساجد و معابد همه احتراز کردن به خدا قسم کسی را ثمر آنقدر نبخشد که به روی یک حسینی در بسته باز کردن این زمزمه ی نوای حاج تقی شریعتی با اون هیبت گردنش رو هم کج میکرد میگفت یا عزیز الله یا عزیز زهرا بعد می سوخت خودشو میکشت می گفت... به یاد حاج تقی شریعتی حسین عینی فرد

ولی حیدر حسن وارث علی ساقی حسن باده تمام معجزاتش رو علی یاد حسن داده حسن وقتی جمل رو زد رجز میخوند و میفرمود که با آل علی هر کی در افتاده ور افتاده حسن کولاک ، حسن بی باک خدا گفته این حسن و ما ادراک رقیه جان رقیه جان دوسش دارم یه عالمه دختر پادشاهمه گدائیه در خونش کاره هزارتا حاتمه ولی حیدر حسن وارث حسین عینی فرد

تو گوشم از بدو تولد حیدر گفتن چشام به این دنیا که وا شد حیدر گفتن آقای منه خیلی دوسش دارم دنیای منه بخدا که مثله بابای منه ذکر شیرینه رو لبهای منه آقای منه آقای منه من قیمت دارم من حلال زاده ام و غیرت دارم نوکر حیدرم و عزت دارم من به ذکر یا علی عادت دارم علی مولا علی مولا نشانه مرتضی روی پر و بال ملک خورده سوالی دارم از حجاج بیت الله و اون اینه مگر کعبه نداره در چرا دیوار ترک خورده علی قبله‌ است علی کعبه‌ است شده کعبه خونه‌ ی علی دربست علی مولا علی مولا تو گوشم از بدو تولد حسین عینی فرد

و صلی الله علی الباکین علی الحسین عمریه دیوونتم من گدای خونتم ای کریم اهل بیت سائل میخونتم حسن و صلی الله علی الباکین عینی فرد

صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته من نه بازار میام نه عروسک میخوام عمه مهمون رسید من همون روسریو میخوام که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شدم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم بابا زیر چشمم را ببین خیلی ورم کرده پدر بی هوا سیلی محکم بردن کندن گوشواره هامو بردن النگو هامو بردن رقیه رو به گریه زاری به مجلس شراب حسین وای حسین وای غریب و تنها کشتن دادن یه فتوا کشتن دلم از این می سوزه شاه و گداها کشتن حسین وای حسین وای یکیشون میگفت که پیرهنش مال منه یکیشون میگفت انگشترش مال منه معامله رواج شد تن حسین حراج شد  صدام گرفته ستوده عینی فرد

نه زاهدم نه صوفیم نه مجتهد نه کافرم نه مدعیه دینم و نه مالکم نه قنبرم نه شیخم و نه یک عبا نه جنم و نه یک ملک فقط همینو میدونم من سگ کوی حیدرم یا علی شاه بر حق علی حق مطلق علی شیر خندق علی علی مولا علی مولا علی یا علی اول آخر علی از همه سر علی یل خیبر علی نبود فاصله ای بین خدا تا علی روح اشباح علی ای به همه شاه علی ظاهراً حیدری و  باطناً الله علی یا علی یاحیدر یا علی یاحیدر نوکر نوکراتمو تو هیئتا سینه زنم به غیر اولاد علی دم از کسی نمیزنم هرکی تو دنیای خودش مرام و مسلکی داره منم تو دنیای خودم کلب امام حسنم یا حسن شبه طاها حسن عشق زهرا حسن من مولا حسن همه ذرات جهان نوکر و آقا حسن یا حسن بطل ابن بطل یل یل بی مثل شیر جنگ جمل ملک الموت عجلگاه العداء حسن به علی یار حسن قاتل اشرار حسن وارث ارثیه‌ی حیدر کرار حسن مرد میدان حسن صاحب فرمان حسن مرده میشه زنده با ذکر حسن جان یا حسن یا حسن نه زاهدم نه صوفیم حسین عینی فرد

این همه لشگر، این همه لشگر همه اومدند بشن فدای حیدر این همه لشگر این همه لشگر اومدن تا چشم فاطمه نشه تر این همه لشگر، این همه لشگر اومدن بشن فداییه حسین و فدای مادر خسته و دلگیر و شکسته بالم سینه‌ زن روز هشت شوالم یا حیدر… به حرف دل شیعیان گوش کن زدی ضربتی ضربتی نوش کن زبان پیش ما بسته خاموش کن زدی ضربتی ضربتی نوش کن گوش به فرمانتیم بقیة الله اَشهَدُ اَنَا عَلیً وَلیُ الله این همه لشگر حسین عینی فرد

علی مولا سر خوان علی حتی رسول الله نمک خورده نشان مرتضی روی پر و بال ملک خورده سوالی دارم از حجاج بیت الله و اون اینه مگر کعبه نداره در چرا دیوار ترک خورده علی قبله‌ است علی کعبه‌ است شده کعبه خونه علی دربست سر خوان علی حتی حسین عینی فرد

قشنگترین آوا علی ولی الله تو بهترین آقا علی ولی الله حک شده زیبا سر در جنت پرچمت بالا علی ولی الله اسدالله غالبی قلبم رو صاحبی صدو ده مرتبه بگو یا مرتضی علی تکبیرت زیبا علی ولی الله میکنه غوغا علی ولی الله وقتی که شمشیر میکشی میشه محشر کبری علی ولی الله

رجز میخونه لشکر حیدریون لشکریان حیدره حیدریون یکی میشه کشور ایران و عراق اسمش میشه کشور حیدریون یه طرف امام رضا یه طرف کرببلا بینشون میشه بین الحرمین مرتضی همه با شور و شعف دسته دسته صف به صف میریم سوی ایوون نجف رجز میخونه لشکر حیدریون حسین عینی فرد

اینجا برا اهل قبور نشونه ای هم میذارن حتی اگه فقیر باشن یه سنگ قبر دارن هر سنگ قبری برا ما خاطره ای ز غم داره اگه امامزاده باشه تو شهر ما حرم داره اما بقیع غریبه مظلوم و بیقراره چهار امام شیعه حرم نداره نه سنگ قبری داره بی صحن و بی رواقه جونم فدای قبری که بی چراغه امون از این غریبی اینجا برا اهل قبور نشونه ای هم میذارن حسین عینی فرد

مرا مرشد مرا آقا مرا سلطان علی مرا وارث مرا مولا مرا ایمان علی آفریده منو الله علی تا بگم اسدالله علی قاهر العدو والی الولی عشق فاطمه مرتضی علی مرا مرشد مرا آقا مرا سلطان علی حسین عینی فرد

یاعلی یاعلی ذکر لباشه معنی رعد و برق برق چشاشه تا حسن رو زمین قدم میکوبه لشکر از زلزله اش به هم میپاشه شبیه تیغیه که صیقلی شده دوباره تو نبرد حسن علی شده حسن یه سیلیه که ریشه میکنه میلرزه نه فلک و ضربه میزنه یاعلی یاعلی ذکر لباشه حسین عینی فرد

از زینب پرسیدم احوالو جریان اخیامو گودالو عباسم یادم رفت تا که خوند روضه آن جسم پامالو من که ندیدم ولی شنیدم موی حسینو خیلی کشیدن جلوی چشم مادر سادات با لب تشنه سرو بریدند غریب و تنها کشتند دادن یه فتوا کشتن دلم از این میسوزه شاهو گداها کشتن ریختن تو قتلگاه یکیشون می گفت که پیرهنش مال منه یکیشون می گفت انگشترش مال منه یکیشون می گفت که اون سرش مال منه معامله رواج شد تن حسین حراج شد حسین وای ادب حسین عینی فرد