می آید محمدحسین ملکیان

کرامت پیشه ای بی مثل و بی مانند می آید

که باران تا ابد پشت سرش یک بند می آید

کسی که میشناسد نسل او را خوب میداند

که او تنها نه با شمشیر با لبخند می آید

همان تیغی که برقش میشکافد قلب ظلمت را

همان دستی که می دهد ما را پیوند می آید

همه تقویم ها را گشته ام میلادی و هجری

نمیداند کسی او چند چند چند می آید

جهان می ایستد با هر چه دارد روبروی او

زمان می ایستد بوی خوش اسفند می آید

ولی الله عین الله سیف الله نور الله

علی را گر چه بعضی بر نمیتابندمی آید

آن آیت اللهی که بعضی خشک مذهب ها

برای بیعت با او نمی آیند می آید

برای یک سلام ساده تمرین کرده ام آری

ولی میدانم آخر هم زبانم بند می آید

بخوان شاعر نگو این شعر بافی در خور او نیست

کلاف ما به چشم یوسف ارزشمند می آید

به در می گویم این را تا که شاید بشنود دیوار

به پهلوی کبود مادرم سوگند می آید

می آید محمدحسین ملکیان