یا هو الغالب وحید شکری

یا هو الغالب رو لب دادار

هو کرار ابن حیدر کرار

حضرت ساقی بر حرم سالار

هو قهار قاهرٌ هو قهار

وقت هر پیکار رو لب حسین

بفداک نفسی حضرت سردار

طوفان اجل در راه گردان علی آمد

با صولت زهرایی هیبت به علی آمد

با تیغ و علم گویا تیری ز علی آمد

علم میزند و سر ز جا میکند و

چو حیدر ز مادر گرفته مدد و

قدم میزند و کشته ها بی عدد و

عدو چون غبار در هوا می پرد و

ابوفاضل یا اباالفضل

عزت الایمان خالق الانسان

لا فتی جز مجتی یل میدان

هر یلی پشت مرکبش پنهان

رو لبای حیدره یا حسن جان

بر فرار افتاد پیکر بی جان

روی دلدل مجتبی شده طوفان

طلحه شده بیچاره لرزه به زبیر افتاد

با نعره‌ی او جان لشکر برود بر باد

با دیدن آن ناقه ابرو به گره افتاد

حسن میرسد و الامان یا صمد و

و قلب علی با خروش می تپد و

و تیغ میکشد و بر شتر میزند و

زنی بر شتر بَه چه جیغ میکشد و

یا حسن یا حسن

یا هو الغالب وحید شکری