جاماندگان اربعین کربلا

شب جمعه بود مادرم میگفت این نوحه رو بدید مقبل بنویسه بی حیا قاتل افتاده شاه در مشکل عذاب میدن حتی به مرکب هاشون آب میدن سرت جنگه تشنه سر میبرن که وقت تنگه شب جمعه بود مادرم میگفت این روضه رو بدید ریان بگه از تنه بخون غلطان عطشان بدتره یا عریان چه نامردن سخته آب از دشمن طلب کردن جواب سنگه تشنه سر میبرن که وقت تنگه شب جمعه بود مادرم میگفت مادرم میگفت سهم محتشم رو هم بردار بگه از تنی که شد نی زار نیزه بدتره یا مسمار زمین خورده پیرهنت به زیر نیزه چین خورده پر از سنگه تشنه سر میبرن که وقت تنگه شب جمعه بود نریمان پناهی عبدالرضا هلال

آرام گریه کنید میشه آره آستین تو دهن کن فحش میدنا جسارت میکنند دو سه شب بگو تحمل کنید جمع میکنیم میریم مگه ما با شما چه کار داریم حاضرم خودم فحش بشنوم کسی به این سیاهیا بی احترامی نکنه روز به روز سخت تر خواهد شد آخرالزمانه به یه جایی میرسی که بیاد بری تو کوه ها نماز بخونی یه جایی میرسه باید بری چند پستو بشینی گریه کنی برا حسین الان داری پادشاهی میکنی سکوت نریمان پناهی

چه اسمی هم گذاشتن برا روضه جامونده ها خیلی بده آدم جا بمونه آقا یه سوال بکنم من میخوام بگم این جاموندن سخته یا آدم از شتر بیفته ازغافله جا بمونه هی جیغ میزد عمه یه وقت دیدن سر نیزه ای که سر مبارکو داره میبره داخل زمین رفته اومدن جلو زین العابدینو گرفتن آقا گفت ببینید این سر کجا رو داره نگاه میکنه گفتن آقا عقب غافله رو داره نگاه میکنه زد رو دست گفت عمه جان یکی از خواهرام افتاد از رو شتر روضه جامونده ها علی پورکاوه

دلم از دست دنیا خونه چشای همسرم بارونه مونده رو صورت خانومم جای انگشتر مردونه خونیه بسترش زخمی شده سرش گلداره پیرهنش تو کوچه کشتنش زخمی شده تنش زهرا زهرا وقتی پیش چشام افتادی به خدا از نفس افتادم حالا که پر کشیدی زهرا انگاری تو قفس افتادم زهرا زهرا دل خون نریمان پناهی

نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام

رو خاک داغ صحرایی لب تشنه اما دریایی مظلومی آقا مظلومی تنهایی آقا تنهایی اِجتَمَعَ الناس خورشید و جلو چش ماه زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو قربة الی الله زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو از نزدیک و از دور زدند اِجتَمَعَ الناس بمیرم تو رو که بد جور زدند ای شهید بی گناه ای غریب کربلا یا قتیل بِالاَرا یا ذبیح بالقفا **** چون پاره های قرآنی که زیر نعل اسبانی مجروحی آقا مجروحی عطشانی آقا عطشانی اِجتَمَعَ الناس تو را با گفتن تکبیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو رو با نیزه و شمشیر زدن اِجتَمَعَ الناس به تو از یک قدمی تیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو گرسنه و اونا سیر زدن ای تن تو بر زمین ای سر تو بر سنان یا قطیع بالسیوف یا قطیع بالسنان **** پشت در مادر افتاده روی تل خواهر افتاده خیلی از بالای نیزه سر افتاده سر افتاده اِجتَمَعَ الناس سر بغض علی اصلا زدن اِجتَمَعَ الناس مثل مادر روز روشن زدن اِجتَمَعَ الناس دیدی از پشت سر آخر زدن اِجتَمَعَ الناس تا دیدن غریبی بیشتر زدن ای که توی کوچه ها مادرت رو میزدن بچه هاشونم با سنگ خواهرت رو میزدن **** ای پریشان زینب نه باور ندارم زینب و مردای شامی نه باور ندارم عمه سادات و اسارت نه باور ندارم عمه سادات و جسارت عمه جانم عمه جان قد کمانم نه باور ندارم دستای زینب رو بستن نه باور ندارم سنگا پیشونیشو شکستن عمه جانم عمه جان قد کمانم ته گودال قرار من و تو رو خاک داغ صحرایی نریمان پناهی

حسین جان بلند شو ببین زینب از کوفه و شام رسیده ز بسکه غم و غصه دیده نفسهاش بریده واویلا حسین جان چهل روزه کم شده سایت از رو سر من نبودی چه حرفا شنیدم یا مظلوم خوشی از زمونه ندیدم یا مظلوم بادستای بسته می رفتم رو ناقه غمت رو رو دوشم کشیدم یا مظلوم حسین جان روی دست و پا هام ببین رد زنجیر نشسته سرم زخمی آخه تو کوفه سر شکسته واویلا حسین جان حسین جان نگم از جسارت به زن ها یا مظلوم شکست حرمت تک تک ما یا مظلوم روی نیزه بودی و دیدی حالم رو شدم بعد تو صید غم ها یا مظلوم حسین جان حسین جان خبر داری که اهل بیت تو ازدحام رفت خبر داری که زینبت به بزم حرام رفت حسین جان حسین جان به پیش نگاهم میزد خیزرون رو به لب هات جلو چشم ما می میریخت روی رگ هات غمت قلب زینب سوزونده یا مظلوم حسین جان بیا نریمان پناهی

خیلی ها خوشحال اند که که میگن محرم و صفر تموم شد میریم به زندگی هامون می رسیم دم بخت داریم عروس داریم داماد داریم جوون داریم اما ما میگیم تازه مصیبتمون شروع میشه ما تازه به تو عادت کرده بودیم کجا بریم خودتو نشون میدی بعد میری یه بار خودتو نشون دادی همه رو آواره بیابونا کردی حسین چهل منزل به منزل همه رو کشوندی

شدی به غم مبتلا روی تو گشته کبود در وسط کوچه ها خونابه میریزه از پهلوی تو رو زمین از اثر اون لگد محسن تو شد فدا حال و روزت خیلی ناخوشه رفتنت زینبو میکشه وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم تو را قسم دیدمت به اشک بابا نرو این سفر آخرو بیا و تنها نرو زلف پریشونمو بیا و شونه بزن اگه بری بعد تو میمیره دیگه حسن این روزا میسوزه بین تل میگه نزن نامرد زیر لب وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم شدی به غم مبتلا نریمان پناهی

تا زنده ایم باید به سر و صورتمون بزنیم باید گریه کنیم اونم گریه چی گریه شرمندگی که جاموندیم از غافلش روز عاشورا تکیه به نیزه غریبی داده بود نبودی امام زمان برا اون لحظه گریه میکنه میگه یا جداه نبودم  صدا میزدی نبودم یاریت کنم اون اینجوری بگه ما باید چه جوری بگیم اصلا مریض ما رو شفا نده آقامونه صلاح نمیدونه شفا بده مگه ما برا شفاش میایم ما برا خودش میایم تا زنده ایم باید به سر و صورتمون بزنیم باید گریه کنیم اونم گریه چی گریه شرمندگی که جاموندیم از غافلش روز عاشورا تکیه به نیزه غریبی داده بود نبودی امام زمان برا اون لحظه گریه میکنه میگه یا جداه نبودم  صدا میزدی نبودم یاریت کنم اون اینجوری بگه ما باید چه جوری بگیم اصلا مریض ما رو شفا نده آقامونه صلاح نمیدونه شفا بده مگه ما برا شفاش میایم ما برا خودش میایم گریه شرمندگی نریمان پناهی

ای خفته زیر خاک چه خاکی به سر کنم باور نداشتم که به قبرت نظر کنم ای همسفر به خواب و خیالم نمی رسید با تو نه بلکه با سر تو من سفر کنم با یاد روز واقعه جا دارد از غمت لطمه زنان کنار تو جان محتضر کنم با کعب نی جدا شده ام از تو یا اخا حتی نشد که حلق تو با اشک تر کنم بهرم دعا نما که مبادا دوباره از دروازه های شام بلا من گذر کنم شد آستین من به خدا معجرم حسین عباس را نباید از آن با خبر کنم؟!! مانده صدای چوب و لبت بین گوش من صد آه تا که یاد تو و طشت زر کنم رنجیده سرفرازم و پیش تو سر به زیر آخر چگونه شرح غم آن سحر کنم طفل سه ساله ی تو میان خرابه گفت باید به مرگ، چاره ی داغ پدر کنم با دست خسته زیر لحد جای دادمش جا دارد از خجالت تو جان به در کنم

یه اربعین دوری وای من مگه میشه چهل شبانه روزه زندگیم تو آتیشه شنیدم آخر بود بی کفن تن پاکت پاشو ببین زینب اومده سر خاکت تمومه کار من گریه شده شبانه روز غم نبودنت نمیشه باورم هنوز آه غم بی کسی نشسته تو دلم میبینم تو رو همش مقابلم میبینی منو این پیرزنو عزیزم حسین عزیزم عزیزم حسین یه عالمه گزیه کردم از غم دوریت منو جدا کردن از تو عاقبت زوری هنوز بوی خونت مونده توی این وادی همین جا بودش که روی خاکا افتادی همین جا دیدمت لب تشنه دست و پا زدی همین حوالی بود تکیه به نیزه ها زدی آه توی گوشم صدای ناله هات نشد آخرش منم بشم فدات ای تاب و تبم ای تشنه لبم عزیزم حسین عزیزم عزیزم حسین یه اربعین دوری نریمان پناهی

سرو برد خنجرو برد چشم دلش سیر نشد هدیه مادرو برد چشم دلش سیر نشد از حرم معجرو برد چشم دلش سیر نشد چشم دلش سیر نشد دوباره اومد پیاده رفت از گودال سواره اومد حوالی غروب میون خیمه تو برای غارت یه گوشواره اومد ای وای حسین ای وای **** ای امون این ساربون با دست خالی نرفت از دل دریای خون با دست خالی نرفت آخرش این شمر دون با دست خالی نرفت با دست خالی نرفت و سر پا کرد سر تو رو پیش زینبت جدا کرد دم غروبی جلو چشم رقیه تن پر از نیزه تو رو رها کرد ای وای حسین ای وای **** زدنت روی تنت یه جای سالم نموند رو تن بی کفنت یه جای سالم نموند حتی رو پیراهنت یه جای سالم نموند یه جای سالم نموند رو صورت تو زینب بمیره برای غربت تو رو نیزه ای و چشات به سمت خیمه است یا غیرت الله فدای غیرت تو ای وای حسین ای وای

پاشو که زینبت از سفر رسید یه روز خوش دیگه بعد تو ندید آنقده بلا و غم کشیده که موهای سرت همه شده سفید رفتی و میباره اشک از چشمام تمومی نداره درد و غم هام پیکرم شده کبود و زخمی جای زنجیره روی دست و پاهات وای من ای وای من حسین رو تنم نشسته رد صلصله زینبت کجا و سوت و هلهله دختراتو میزدن تو هر مسیر گله دارم از سنان و حرمله میزنن ما رو همه روی بام عده ای همش میدادن دشنام ما رو خارجی صدا میکردند حرمت منو شکستن تو شام وای من ای وای من حسین پاشو که زینبت از سفر رسید یه روز خوش دیگه بعد تو ندید آنقده بلا و غم کشیده که موهای سرت همه شده سفید زینبت از سفر رسید نریمان پناهی

یه روز خوش ندیده زینب بدون تو بریده زینب چقدر بلا کشیدی زینب چهل روزه با دست و پای بسته زینب به شام و کوفه رفته زینب امان از دل زینب چشمت روشن کوچه و شامم بردن چشمت روشن بزم حرامم بردن امان از دل عمه امان از دل عمه چهل روزه که هر چی داشتیمو دزدیدند به اشک چشم ما خندیدند به دور نیزه ها رقصیدند چهل روزه هزار دفعه برا تو مردم بدون تو حسین پژمردم خبر داری که من سنگ خوردم امان از دل زینب امان از دل زینب امان از دل زینب امان از دل زینب یه روز خوش ندیده زینب بدون تو بریده زینب چقدر بلا کشیدی زینب چهل روزه با دست و پای بسته زینب به شام و کوفه رفته زینب امان از دل زینب چشمت روشن کوچه و شامم بردن یه روز خوش ندیده نریمان پناهی

غمت آتیشی زده به قلب من یه حرارتی که خاموش نمیشه رنگ معشوق و میگیرن عاشقا داغ عشق هرگز فراموش نمیشه تشنه ی قدم زدن کنارتم کوله بار غیرتم رو دوشمه صدای غریبی که یاری میخواد از یه خیمه ای هنوز تو گوشمه دستمو بگیر تو دوراهیم وقت انتخابه وقت رفتنه سرگذشت عاشقای تو فصل آخرش از سر گذشتنه دستمو بگیر تو دوراهیم وقت انتخابه وقت رفتنه سرگذشت عاشقای تو فصل آخرش از سر گذشتنه تا میگم که این سرابو نمیخوام میگی دل بکن بیا خوش اومدی تا میگم تشنه ی عشقتم میگی که به آغوش خدا خوش اومدی یه نفر همین روزا عطر تورو واسه دنیا میاره با پیرهنش یوسفه یعنی به کنعان نمیاد ماها باید برسیم به دیدنش دستمو بگیر تو دوراهیم وقت انتخابه وقت رفتنه سرگذشت عاشقای تو فصل آخرش از سر گذشتنه دستمو بگیر تو دوراهیم وقت انتخابه وقت رفتنه سرگذشت عاشقای تو فصل آخرش از سر گذشتنه غم تو آتیشی زده رضا صادقی

بین جنجال تورا می دیدم ته گودال تورا می دیدم با لبی خشک و جسمی مجروح رفتی از حال تورا می دیدم به کنارت رسید می دیدم تاکه خنجر کشید می دیدم ضربه می زد به رگ های تو سر تو می برید می دیدم خنده های عدو می دیدم تن تو پشت و رو می دیدم بین آن ازدحام آن لشکر نیزه را در گلو می دیدم غرق به خون شدی تو نیمه جون شدی پیشه نگاهه من حسین (3) روخاکا افتادی/دیدم که جون دادی پیشه نگاهه من حسین (3) ……. سیدنا المظلوم سیدنا العطشان سیدنا الغریب غریب غریب غریب نیزه بر بازو زد می دیدم ضربه بر پهلو زد می دیدم روی سینه نشست با چکمه پنجه بر گیسو زد می دیدم ازجفا میزدش می دیدم بی هوا میزدش می دیدم پیر مردی تورا ای داداش با عصا میزدش می دیدم …. غم به دلم نشست /استخونت شکست به زیر مرکبا حسین (3) بدونه بال و پر /با دیده های تر می زدمت صدا حسین (3) سیدنا المظلوم سیدنا العطشان سیدنا الغریب غریب غریب غریب

انگار اومد بر قلب من فرود خنجری که سرت رو از پیکرت ربود اونی که سر از تنت برید فکری به حال دل زینب نکرده بود گلوتو می بوسم رگاتو می بوسم، تو رو خدا دست و پا نزن نذار که ببینه، اینقده مادرو صدا نزن... غریب مادر.. -- خواهر تو شد نصفه جون تو میرسه بر مشامم بوی خون تو چیزی نمونده از تنت ولی رو به قبله میگذارم استخون تو مرکبا رسیدن، هند جگرخوارِ اومده دوباره به یادم، خاطره ی مسمار اومده غریب مادر... -- قلبمو از جا داره می کنه انگاری چکمه هاش روی سینه ی منه سر از قفا می برید ولی کسی نبود بگه چه طرز بریدنه کدوم بی مروت، سر تو رو رو نیزه زده لال بشه اونی که، حرفی ز نعل تازه زده غریب مادر -- پشت آن در مادر افتاده به روی او یه در افتاده مادر افتاده پسر افتاده ته گودال پیکر افتاده پیکری که بی سر افتاده پسر افتاده خواهر افتاده پدر افتاده مادر افتاده خنجر افتاده حنجر افتاده از روی نیزه یه سر افتاده اصغر افتاده اکبر افتاده از روی ناقه دختر افتاده عمه افتاده انگار اومد نریمان پناهی

غریب کشتنت غارت کردن اسیر کشتنت زخمیت کردن چه دیر کشتنت اصلا روز غدیر کشتنت غریب کشتنت بی یار و بی حبیب کشتنت ده اسب نا نجیب کشتنت آقا خیلی عجیب کشتنت غریب کشتنت تو رو کشتن برای مشتی گندم تو رو کشتن جلو چشای مردم تو رو کشتن برای بار چندم ***** به صبر کشتنت با تیر و سم و زهر با سختی و به زجر کشتنت لب تشنه پیش قهر کشتنت زدن کشتنت پیش چشمای من کشتنت چند لشکر یک بدن کشتنت با شمر بد دهن کشتنت غریب کشتنت تو رو کشتن برای مشتی گندم تو رو کشتن جلو چشای مردم تو رو کشتن برای بار چندم ***** بی آب کشتنت اینها واسه سراب کشتنت یک عده با نقاب کشتنت پیش چشم رباب کشتنت با لج کشتنت کج کردن راه حج کشتنت با یک نیزه ی کج کشتنت با خنجر رج به رج کشتنت غریب کشتنت تو رو کشتن برای لقمه نونی تو رو کشتن که اینطور غرق خونی تو رو کشتن سلیمان زمونی غریب کشتنت نریمان پناهی

ای آخرین امید من تویی یل رشید من بالا سر تو اومدم برادر شهید من تو صاحب علمی کجا داری میری امید آخرمی کجا داری میری پناه خواهرمی کجا داری میری عباس میبینی چقدر حیرونم پریشون و سرگردونم چه جوری تو رو حالا تا خیمه برگردونم اباالفضل اباالفضل ای پسر ام بنین پاشو غریبیمو ببین پاشو جلو  چشای من پاتو نکش روی زمین مشک های بدون آب فدای سر تو تشنگی و تب و تاب فدای سر تو ناله های بی جواب فدای سر تو کنار تنت افتادم نمیتونم از جا پاشم دیگه نمیتونم خیمه برگردم داداشم ای آخرین امید وحید یوسفی

حسین جان بلند شو ببین زینب از کوفه و شام رسیده ز بسکه غم و غصه دیده نفسهاش بریده واویلا حسین جان چهل روزه کم شده سایت از رو سر من نبودی چه حرفا شنیدم یا مظلوم خوشی از زمونه ندیدم یا مظلوم بادستای بسته می رفتم رو ناقه غمت رو رو دوشم کشیدم یا مظلوم حسین جان روی دست و پا هام ببین رد زنجیر نشسته سرم زخمی آخه تو کوفه سر شکسته واویلا حسین جان حسین جان نگم از جسارت به زن ها یا مظلوم شکست حرمت تک تک ما یا مظلوم روی نیزه بودی و دیدی حالم رو شدم بعد تو صید غم ها یا مظلوم حسین جان حسین جان خبر داری که اهل بیت تو ازدحام رفت خبر داری که زینبت به بزم حرام رفت حسین جان حسین جان به پیش نگاهم میزد خیزرون رو به لب هات جلو چشم ما می میریخت روی رگ هات غمت قلب زینب سوزونده یا مظلوم حسین جان بلند شو نریمان پناهی

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات دست بر نمیدارم کاشکی میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکی می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمام دست بر نمیدارم بذار صد و بیست سال نوکر شما باشم لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم بده که پیش تو موی سرم سپید نشه بده که نوکرت بمیره و شهید نشه من اصلا اومدم برات مریض بشم تا تو قلب مادرت عزیز بشم

متن مداحی : حسین در دو جهان مرتضی عطاران حسین در دو جهان از من مسکین تر و از تو آقاتر نیست بهشت هر چقدر زیبا باشد از حرم تو که زیباتر نیست از غم کربلات دل خونم بی قرار توام میخونم آقا میخونم تا کرب و بلا ذکر تو توشه ی راهم بود من نوکر تو بودم و هستم و خواهم بود ———- قدم میزنم آقا در این وادی به راه عشق تو پیمودن هست نشد چشمی که آقا برای تو گریان نبودنش بهتر از بودن هست عمریه بی سر و سامونم بی قرار توام میخونم آقا میخونم پرچم تو از ازل پشت و پناهم بود من نوکر تو بودم و هستم و خواهم بود ——– تا که من اسمشو میارم بر لب فضای روضه مون خوش بو میشه تا که یه یاحسین میگم آقاجان عالم از این رو به اون رو میشه تا ابد پای تو میمونم بی قرار توام میخونم آقا میخونم پس ما چی شدیم کربلا حاجت ما هم بود من نوکر تو بودم و هستم و خواهم بود

دل جز با عشقت مدهوش نمی شود کعبه ای مثل شش گوش نمی شود حسین حسین حسین نوری که هرگز خاموش نمی شود از این در کس بی نوا نمی رود با دست خالی گدا نمی رود حسین حسین حسین دل جایی جز کربلا نمی رود ابی عبدالله یا ثارالله جز راهت عاشق قدم نمیزند بر بام دیگر علم نمیزند حسین حسین حسین نوکر از غیر تو دم نمیزند ابی عبدالله یا ثارالله