فداییان علی ابن ابی طالب سیرجان

ای روزگار زود باش بگو کی ام نامرد چشماتو خوب وا کن من علی ام نامرد یه کاری کن داری میبینی منم آخ نفسم آخ بچه ام زنم کاشکی یکی باشه و بگه به جای من چند نفری مرد رو نمیزنن چه برسه زن وای مادر … ای در نیم سوخته طاقت بیار نامرد این فاطمه است زود باش برو کنار نامرد یه کاری کن داره میسوزه تنش آخ چادرش سوخت آخ کشتنش کاشکی یکی باشه و بگه جای حسن چند نفری مرد رو نمیزنن چه برسه زن وای مادر … دانلود نماهنگ وای مادر پیام کیانی

آتیشه خونمون چقدر هیزم ریختن پیش خونمون یعنی اینجا بازم میشه خونمون آتیشه خونمون قد تو خم شده خونمون پا خور نامحرم شده دو نفر از جمع خونه کم شده قد تو خم شده توی هیجده بهار پیرت کردن از زندگی سیرت کردن لگد بی هوا چند جا خوردی و افتادی و هی پا خوردی و افتادی و یارالی ای وای ننه دانلود آتیشه خونمون پیام کیانی

اون شبی که دست تنها مونده بود هی به بچه ها میگفت آروم گریه کنید من بدن مادرتون رو بشورم بسم الله و بالله و علی مله رسول الله روضه آروم گریه کنید محمدحسن فیضی

ماه مدینه زهرای اطهر شفیعه ای تو در روز محشر اشفعی لنا یا زهرا علت خلقت فخر قیامت مادر هستی جانم فدایت اشفعی لنا یا زهرا بابای این قبیله به تو فخر میکند دنیا به هر وسیله به تو فخر میکند بی بی سرآمد همه زن های عالمی در خطبه اش عقیله به تو فخر میکند غلام غلامم من غلام غلامت شبیه کبوتر گشته ام جلد بامت شده افتخار نوکرت بندگیت زدم قلب و هستی خودم را بنامت ماه مدینه زهرای اطهر امیر برومند

آرامش یعنی چشمای ترم آرامش یعنی مردن تو حرم آرامش یعنی تو رگبار غم نگاه لطفت داره سایه رو سرم عشقه از خونه زدم بیرون زیر نم نم بارون گنبدو ببینم عشقه این که باز بشه قسمت روبرو باب القبلت چند ساعت بشینم نگات کنم توی حرم بغل کنی منو یکم سلام بدم به تو زیر بارون نم نم آقام آقام آقام حسین آرامش یعنی بارون نجف آرامش یعنی ایوون نجف آرامش یعنی که اشک شوقم جاری بشه هر دفعه با اذون نجف عشقه این ایوون رویایی عرش حق یه جورایی به نجف شبیهه عشقه این گنبدو گلدسته یه عمره دلم بسته انگور ضریحه میگم علی تو غصه ها نجف جلو ایوون طلا فقط میگم ابوتراب انظر الینا آقام آقام آقام آرامش یعنی چشمای ترم امیر برومند

آروم جونم خانم خونم حرفی بزن با شوهرت یار جوونم قد کمونم چی اومده آخه سرت بمون پیشم بهار من کنار من یه کاری کن نشم تنها توی غم ها اگه که راه داره بمون اگه که ممکنه نرو تو میدونی که علی نداری هیچکی جز تو رو وای مظلومه تو شب بارون چشامه گریون از غم بی صدای تو چه شب سختی رسیده خانم برای بچه های تو خودم دیدم شکست پهلوت شکست ابروت خودم دیدم چه کاری کرد زدت نامرد شب جدایی تلخه و کاشکی میشد نری سفر به جون تو علی میخواست که نبینی داغ پسر وای مظلومه آروم جونم خانم خونم امیر برومند

روی زخمامو نمک زدم ولی تو شدی دوباره مرهمم حسین توی آتیشم میای سراغ من ای رفیق تا جهنمم حسین غیر تو حسین همه باهام بدن همه غیر تو تو سختی‌ها پسم زدن هیچکی جز خودت غصمو نخورد هرکی اسرارمو فهمید آبرومو برد محرم اسرارم تموم افکارم من دوست دارم همه کَس و کارم، ماه شب تارم من دوست دارم روی زخمامو نمک زدم حسین ستوده

خدا نیاره برا بچه ای برا جوونی مشکلی پیش بیاد اولین نفری که سینشو سپر میکنه مادره میگه تو گریه نکنیا تو غصه نخوریا من هنوز زنده ام به دشمنمم رو میزنم علی بالام حالا که دیگه راه آب به خیمه ها وا نمیشه دلت رو خوش نکن رباب علی دیگه پا نمیشه گریه نکن دست روی زانو میزنم گریه نکن میرم علی به حرمله رو میزنم روضه من هنوز زنده ام حسین ستوده

یکی ته گودال لباستو پرت کرد شلوغی خیمه حواستو پرت کرد عذاب کردنت، منع آب کردنت شبیه گندم ری آسیاب کردنت به خون گلو خضاب کردنت شبیه گندم ری آسیاب کردنت نفس بکش حتی برای چند لحظه بودن تو واسم آرامش محضه قرارم حسین، گریه دارم حسین نیزه شکسته‌هارو درمیارم حسین سیاه شد همه روزگارم حسین نیزه شکسته‌هارو درمیارم حسین واعطشا، واعطشا، واعطشا حسین، حسین، حسین یکی ته گودال لباستو پرت کرد حسین ستوده

لالا لالا بیا تو آغوشم لالا لالا نکن فراموشم از این به بعد تو آسمونا بده ادامه زندگیتو مطمئنم زهرا می گیره تولد یه سالگیتو باید دعا از روی نیزه به حالم کنی محشر جلو فاطمه میشه حلالم کنی بالا بلندِ رباب برگرد ، بخنده رباب بالای نیزه تو شش ماهه میشوی ستوده کرمی

کسی روضه ای به دلشه جانم تو سیدی میگه امام حسن بخونم ببخشید یه سوال سخت میخوام بکنم مردی شدی دیگه چرا گریه میکنی چرا بغض کردی سید تا حالا با مادرت رفتی خرید؟ مادرت یه وقت جلوت زمین خورده؟ عمداً مقابل پسر ارشدت زدند یعنی غرور گل پسرت راشکسته اند با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب می گوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را… دانلود روضه سوال سخت علی پورکاوه

نمیدونم حالا سینه چاک کنم یا که اشک دخترت رو پاک کنم چه چوب تری فروختم که باید زنمو جوون جوون تو خاک کنم اهل مدینه زن مرا کشتید فاطمه جان خدا میدونه که خیلی بد زدن یکی دوبار که بی عدد زدن میدونستن که ما تو راهی داریم عمدا اومدن به در لگد زدن میریزه از چشام هنوز اشکای شعله ور به خونه ما وا شدش پای چهل نفر یکی نگفت که افتاده زهرا به زیر در گلبرگای تو رو دیدم لگد شدن چهل نفر از روی در دیدم که رد شدن هیچکی نبود بگه تو هستی پشت در صداش تو گوشمه چه چور شکسته شد گوشوارت خدا میدونه خیلی بد زدن علی کرمی

پشت در موندی شکست بال و پرت بین در و دیوار افتاد پسرت نا خداگاه اگه بهت ضربه ای وارد بشه از خودت یه عکس العملی نشون میدی پشت در موندی شکست بال و پرت بین در و دیوار افتاد پسرت میخ لعنتی تا قلبتو شکافت خم شدی حلقه در خورد به سرت پشت در شکست بال و پرت علی کرمی

الآن کجای عالم هستی فدای غربتت عزیزم این شبا دوست دارم کنارت با هق هق تو اشک بریزم روضه خونا میگن که مادر تو کوچه ها تورو صدا زد وقتی با صورت رو زمین خورد آخه میگن که بی هوا زد چهل نفر به یک نفر اونم جلو چشم پسر و جَنینٍ اَسقَطوه یعنی جوری زدنش که محسنو انداختن رَفَسَ بِرِجْلِهِ یعنی با مشت و لگد کار پهلوشو ساختن و ضِلعٍ دَقّوه حُرمت دخت پیمبرو اینا نشناختن واویلا واویلا ، واویلا واویلا ... آه مادرم مادرم مادرم ... حتما الآن کنار قبرِ مادر مظلومه نشستی حتما هنوزم حال و روز خونه ی حیدرو میبینی داری میبینی با چه زجری علی داره لحد میذاره این اولین شبه که زهرا دیگه درد پهلو نداره نیلیه هنوز کل بدنش خون مُرده شده از بس زدنش فَسَفِقْتُ سَفْقَتاً یعنی توی کوچه با دو دست سیلی زدنش جارَ دَمْ مِن فَمِها یعنی جوری زدنش که پُره خون شد دهنش سَقَطَت عَلَی التُراب یعنی زیر دست و پا افتاده پیش حسنش واویلا واویلا ، واویلا واویلا الان کجای عالم هستی حسین ستوده

هر شب جمعه کربلایی پایین پای علی اکبر میشنوی توی اون شلوغی صدای ناله های مادر با گریه میخونی بنی چی اومده به سرت بی سر هلال هلاله بدنه تو نگو که جای نعله مادر وقتی از پشت سر رو بریدن افتاد سر تو رو دامن فبکا علی الحسین که بالا سر جوونش خندیدن به آقامون مات عند راس هی لخته خون ها رو کشید بیرون از ... خیز بابا خیز بابا خیز باباتا علی صحرا رویم خیز بابا خیز بابا خیز بابا تک به سوی خیمه لیلا رویم خیز بابا خیز بابا خیز بابا آبرویم را بخر خیز بابا خیز بابا خیز بابا عمه را از بین نامحرم ببر هر شب جمعه کربلایی حسین ستوده

ای چاه دیدی آخر کشتن زهرامو غسلش دادم با اشکای چشمامو وقت دفنش گم کردم دست و پامو تنهاس حیدر ای چاه دیدی شمع خونم سوسو زد هی با فضه حرف از درد پهلو زد با این حالش خونمون رو جارو زد روز آخر با تو ای چاه خیلی درد دل دارم از ریشخند این مغیره بیزارم حالا هر شب سر به صحرا میزارم اما تنها جنگ خیبر مونده یاد مدینه اما حالا حیدر خونه نشینه حتی واسش در خونه سنگینه بعد از زهرا ای وای ای وای خیلی مظلومه آخر کشتن زهرامو مهدی رعنایی

سلام قبلتی سلام یکی وقف تو میشه با همه ی سرمایه یکی برا زائرا جلو آفتاب می ایسته میشه نذر سایه عشق تو قلباست میگم حقیقت اینجاست میگم دوست دارم راست میگم نوشته اسممون روی ایوون کربلا نوشتن اشکای ما رو بارون کربلا الهی خونواده ی شما دعا کنن ما خونوادگی بشیم مهمون کربلا حرم اربعین حرم چقدر این حسین حسین مارو زیارت برده شاید تو شلوغیا شونمون به شونه ی امام زمانم خورده تو اون همه سلام یا اباعبدالله منتظرم یکی بگه سلام یا جداه این سلام امام زمانه این قشنگترین سلام جهانه یه زائرم ناشنواست بارونی کرده همه بین الحرمینو دوست داره بگه خدا نیاره نشنوی اسم حسینو یه زائرم نابیناست بهش بگم حرم چه شکلی حسین جان قربون دلش همش میگه کجای کربلاییم الآن عشق تو قلباست میگم حقیقت اینجاست میگم دوست دارم راست میگم یا اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله سلام قبلتی سلام محمدحسین حدادیان

صدازدم مرادمو نبرن اعتقادمو چه خوبه که امام حسین داره هوای آدمو عمر ما توی روضه ها کبود گذشت محرمامون همه گریه بود گذشت شبیه هربار سفره کرببلا تا برمیگردیم میگی آخ چه زود گذشت چی بهتر از این سفره رو خاکا خوابت می بره دلم همون خواب و می خواد آخ دلم اربابو می خواد فقط حسین فقط حسین صدا زدم مرادمو محمدحسین حدادیان

زهرای حیدر بعد تو دنیا نمی‌سازه به ما دنیای حیدر زهرای حیدر حرف رفتن میزنی میلرزه دست و پای حیدر زهرای حیدر روی زخمای تن تو مرهم از اشکم گذاشتم شرمندم آخر تو برام سنگ تموم گذاشتی و من کم گذاشتم حلالم کن حیدر نیومد می‌زدنت کاری ز دستم بر نیومد همسایه ها دیدن صداشون در نیومد حلالم کن زهرا زهرا زهرای حیدر محمدحسین حدادیان

گریه کنید مادر ما بیگناه بود گریه کنید مادر ما پا به ماه بود حوریه ای که برگ گل آسیب میزدش در قتل او مشارکت یک سپاه بود یک لات هم نبود بگوید در آن میان نامرد، این زنی که زدی بی پناه بود دیگر کسی به چهره ی قبلش نمی شناخت پایین پلک فاطمه از بس سیاه بود از شدت خجالت از هم در این سه ماه راه کلام این زن و شوهر، نگاه بود جای تمام شهر برایش علی گریست جای تمام شهر علی غرق آه بود نگذاشت تا که فاطمه نفرینشان کند ورنه به آه فاطمه عالم تباه بود همصحبتی نداشت دگر بعد فاطمه تنها کسی که گوش به او داد چاه بود رغبت نداشت پا بگذارد به خانه اش راه عبورش از وسط قتلگاه بود گریه کنید مادر ما بی گناه بود محمدحسین حدادیان

همون روزی که بچه هاش آستین گرفتن دهانشون بسه شما ها بلند گریه کنید مرو که کوچه برای پرت خطر دارد!!! مرو که رد شدن امروز دردسر دارد!!! مگر نگفت خداوند خلقتت حتی برای صورت تو برگ گل ضرر دارد؟ گمان نمی کنم این مرد بی حیا اینجا بدون حادثه دست از سر تو بردارد ز روی پوشیه زد،تازه این چنین شده ای که چشمهات فقط دید مختصر دارد نوشتند که پیشانی ات به جایی خورد خلاصه ضربه ی بد اینجنین اثر دارد بزرگ بانوی این شهر باورت می شد؟ ز خاک کوچه حسن گوشواره بردارد؟؟؟ روضه زجر انقدر مرا زد علی پورکاوه

باوقار و هیبتی خاص واسه‌ی رزم مهیاست خدا هم لحظه شماره واسه جنگیدن عباس دلهره آوره جدال قمر شمشیرش ابروی هلال قمر جلل خالق داره جمال قمر ای شیر مادر حلالت قمر جذبه چشمانت عجیبه چه دل فریبه کبش الکتیبه قمر ابوفاضل مولا یا سلطان السلاطین عشق المجانین یا ناصر الدین قمر ابوفاضل باوقار و هیبتی خاص رضا شیخی

نه تو اصلا به فکر کشتار نبودی نه تو فقط حیدر کرار نبودی نه تو یتیم نواز بودی یوسف حجاز بودی تو همونی که توی جمل با چشمای تر از بالاسر جنازه‌ها گذر می‌کردی تا سه روز به کشته‌ها نماز می‌خوندی تازه از فراریاشونم صرف‌نظر می‌کردی بالاجبار می‌زد راضی نبود به کشتن و ناچار می‌زد سیاه‌لشگرو نمی‌زد و سردار می‌زد انگار یه شیر به گله‌ی کفتار می‌زد نه تو اصلا به فکر کشتار نبودی علی پورکاوه

سوگند میخورم به علی نسل مرا اگر رصد کنید پیوند میخورم به علی اقرار میکنم به علی سر را هدیه شبیه میثم تمار میکنم به علی به علی به علی به علی هر نماز میکنم اقتدا به علی زندگی میکنم در رکاب علی سر من پیش کشی به جناب علی خون در شریانم علی ضربانم علی میبرم اسمتو مادر میگه جانم علی اگر ایمان نیاورم که تویی مقتدا به جهنم کشد مرا ایمانم علی قبله گاه جهانی علی دل و جانی علی به تمامی وجودم ضربانی علی ایمانش خلیل را از هوش میبرد الحق که تو رهبر سلمانی علی دانلود سوگند میخورم به علی رضا شیخی

رمز شه علقمه ح و سین یا و نون عشق جنابش کشد مرا به فیض جنون تعصبش را کشم به نوکریش دلخوشم عاشق زلف کجش خیل خراباتیون رشته ی قلبم میان دستانش ای خدا ما را نما به قربانش جنت الاعلا جنت چشمانش دین ابالفضل است و من مسلمانش مرغوب ابوفاضل مطلوب ابوفاضل قلب الله است عباس محبوب ابوفاضل رب الادب عباس محجوب ابوفاضل گشته به لوح دل مکتوب ابوفاضل دانلود رمز شه علقمه رضا شیخی