تمثال علی حسن حسینخانی

آقام یک عمر حمال علی بود

ننم پیوسته دنبال علی بود

نه تنها خونه ما رسم ده بود

نمازا رو به تمثال علی بود

علی ای صفا بخش هر چمن رویت

ای نسیم دل فلک مویت

پیچش راه عشق را میماند

دلبرا پیچ و تاب گیسویت

شیر وحشی که صید کس نشود

خود شده صید چشم جادویم

من کجا وصف تو توانم گفت

خالقم خود شده صنا گویت

می رسد از غرور جان بر گوش

صوت حق حق و ذکر هو هویت

علی لایق تاج انما سر تو

جمله شاهان گدای قنبر تو