تا نفس داشتی سوختی علی اکبر حائری

تو هم تا نفس داشتی سوختی

تو هم پشت در پا به پام اومدی

ولی آرزو داشتم لااقل

میموندی و مادر صدام میزدی

نزاشتن که حتی به دنیا بیای

نزاشتن ولی تو مسیح منی

نشد آخرش هم ببینم که تو

شبیه علی یا شبیه منی

واویلا یا محسن

چه قدر زینبم آرزو داشت که

داداش محسنش رو ببینه نشد

میدونی حسینم چه قدر دوست داشت

پا گهواره تو بشینه نشد

تو بی هم نشونی مث مادرت

نه قدرت واسه هیچکی معلوم نیس

اینم حکمت با علی بودن ِ

تا نفس داشتی سوختی علی اکبر حائری