تا ببیند به چشم خود عمران عباس شاهزیدی

تا ببیند به چشم خود عمران مریمی دیگر از تبارش را

پشت دروازه‌های روح انداخت عشق این بار کوله بارش را

گاهی اوقات پیش آمده عشق بسته راه اراده‌ها را هنوز

آتش عشق گاه می‌گیرد دامن شاهزاده‌هایش را

روز و شب میروند و می آیند نور را کور ها نمیفهمند

گاهی اوقات مصلحت ها را امپراطورها نمیفهمند

تب دیدار ماه سامرا مثل تورش گرفته دامان را

این مسلمان ترین مسیحی نه این مسیحی ترین مسلمان را

به اسیر رها خبر بدهید جاده عشق تنگ و باریک است

پشت دروازه ها بمان یک شب که زمان وصال نزدیک است

برده مریم مسیح را تا روم آب با نور در ملازمه است

تا بگوید به خاستگارانش این ملیکه عروس فاطمه است

روم چرخید سمت سامرا پیش از آن قطره بود و دریا شد

مادر منجی بشر بودن قسمت دختر یشوعا شد

مریمی دیگر آفریده خدا که جهان را به نام خواهد کرد

پیش پایش  ز روم تا بغداد گل نرگس قیام خواهد کرد

گوش نامحرمان نمیشنود خبری بی صدا تر از او نیست

همه ریگ ها خبر دارند که اسیری رها تر از او نیست

خواب و رویا نبود بیداری است آخر وصلتی که اینگونه است

از شعف اشک شوق میریزند شمع هایی که دست شمعون است

در دریای مرمر خورشید پس از این محرم کرانه تو است

نفس آسمان و زمین در نفس های مادرانه تو است

او که قیصر غلام خانه اوست تو قرار است همسرش بشوی

او که تنها ذخیره هستی است قرار است مادرش بشوی

تا ببیند به چشم خود عمران عباس شاهزیدی