نشونه ارادت من وحید شکری

نشونه ارادت من لباس مشکی منه

نه من که عالم بدم تو داره سینه میزنه

شاها حسین جان این شبای محرمت دلیل زنده بودنم

همه برن فدا سرت خودم رو واست میزنم

خودم به اندازه شه تو روضه گریه میکنم

کویر چشمامونو دریا کن

گره اگه تو کارم بود واکن

تذکره کرببلامونو با دستای رقیه امضا کن

حسین حسین یا ابی عبدالله

اگر که زهرا نمی خواست من امسال هیئت نبودم

اگر که عشق تو نبود به پای روضت نبودم

شاها حسین جان

چراغ روضه تا ابد هیچ موقع خاموش نمیشه

حرارت عشق تو از دلا فراموش نمیشه

تموم عالم و بگرد هیچ جا شش گوش نمیشه

خود خدا به روضه حساسه

شور و شعورم عقل و احساسه

من باشم و نباشم این پرچم به دستای حضرت عباسه

حسین حسین یا اباعبدالله

نشونه ارادت من وحید شکری